Całkowity koszt pożyczki

Zawsze, przed podpisaniem umowy kredytowej lub pożyczkowej, należy dokładnie przeczytać jej warunki, w szczególności te dotyczące opłat ponoszonych przez klienta. Całkowity koszt pożyczki tworzony jest przez oprocentowanie, prowizję i opłaty dodatkowe, które niekoniecznie muszą być transparentnie wykazane w ofercie. Najczęściej należy wczytać się w tabelę opłat i prowizji czy umowę pożyczkową, aby wiedzieć, jakie dokładnie koszty będzie ponosił w związku z zaciąganą pożyczką klient. Na całkowity koszt pożyczki składa się wiele czynników.

Są nimi między innymi koszty pozaodsetkowe, nazywane często ukrytymi kosztami pożyczek. Może to być:

• opłata za rozpatrzenie wniosku pożyczkowego,
  
• opłata za przygotowanie umowy pożyczkowej,
  
• opłata związana z obowiązkowym rachunkiem bankowym,
  
• koszt ustanowienia dodatkowych zabezpieczeń spłaty zobowiązania,
  
• koszt dodatkowych ubezpieczeń,
  
• koszt osobistej obsługi pożyczkobiorcy itp.
  

Windykacja należności

Ważnym punktem umowy pożyczkowej jest koszt windykacji należności. W szczególności z wysokimi opłatami z tego tytułu możemy mieć do czynienia w firmach pozabankowych. Tam spóźnienie, choćby o jeden dzień, z płatnością raty lub spłatą całego zobowiązania pożyczkowego może skutkować wszczęciem procedury windykacyjnej i naliczaniem odsetek karnych. Koszty wysłania zwykłego listu ponaglającego pożyczkobiorcę mogą wynosić nawet ponad 100 zł.

Za każdy dzień spóźnienia firma pożyczkowa może naliczać niebotyczne odsetki karne od zobowiązania - znacznie wyższe niż te naliczane w okresie kredytowania. Warto to sprawdzić przed podpisaniem umowy pożyczkowej i zaciągnięciem pożyczki, aby później nie musieć walczyć ze spiralą zadłużenia, która będzie bardzo szybko narastać.

[PRBREAK][/PRBREAK]

Większość poniższych kosztów będzie trzeba ponieść [ucms=http://www.forum-kredytowe.pl/porady/o-czym-trzeba-pamietac-i-co-zrobic-po-podpisaniu-umowy-kredytowej-185/]po podpisaniu umowy kredytowej[/ucms].

Największym, nieuniknionym wydatkiem jest oczywiście podatek od czynności cywilno-prawnych, jeśli nieruchomość (najczęściej mieszkanie) kupowane jest na rynku wtórnym. Wynosi on 2 procent wartości kupowanej nieruchomości. Zobowiązanie podatkowe powstaje w momencie podpisania aktu notarialnego – umowy kupna nieruchomości. Podatek odprowadza do urzędu skarbowego notariusz – my musimy mu przekazać pieniądze na ten cel.

Kolejny koszt to ustanowienie hipoteki, nieodłączny element każdej umowy kredytowej. Hipoteka jest dla banku najważniejszym zabezpieczeniem udzielonego kredytu. Wniosek o wpis do hipoteki składa kupujący mieszkanie. Można zrobić to samodzielnie - koszt to 200 pln opłaty sądowej oraz podatek od ustanowienia hipoteki (19 pln). Jeśli nieruchomość nie ma założonej księgi wieczystej – trzeba dodatkowo zapłacić za jej założenie (60 pln). Często jednak wniosek o ustanowienie hipoteki jest częścią aktu notarialnego kupna nieruchomości (notariusz pobiera dodatkową opłatę, ale zajmuje się formalnościami od A do Z).

Kupujący opłaca oczywiście również usługi notariusza – taksa notarialna jest zależna od kwoty transakcji. Korzystając z kalkulatorów kosztów kredytowych można zorientować się, ile maksymalnie może zażądać notariusz za swoje usługi. Kwota ta zależy zarówno od wielkości transakcji, jak i od rodzaju nieruchomości. W przypadku mieszkania hipotecznego wartego 400000 pln notariusz może zażądać 2,8 tysiąca złotych (plus VAT). Tyle samo warte mieszkanie spółdzielcze z założoną księgą wieczystą – taksa notarialna jest o połowę niższa. Wysokość taksy zleży również od tego, czy mieszkanie pochodzi z rynku pierwotnego czy wtórnego. Ważne! Zawsze można próbować negocjować z notariuszem wysokość opłaty – prawo określa jedynie maksymalny pułap taksy. Notariusz – teoretycznie – może przeprowadzić transakcję za symboliczną złotówkę.

Jeśli przy kupnie nieruchomości na rynku wtórnym korzystaliśmy z usług agencji nieruchomości, będziemy musieli zapłacić prowizję. Może ona wynieść nawet 3 procent wartości nieruchomości (plus VAT), co zwłaszcza przy droższych nieruchomościach stanowi poważną kwotę (kupujący często uważają zresztą, że te pieniądze agencja dostaje za nic, bo i tak sami muszą przecież wszystko załatwiać). Dlatego przy podpisywaniu umowy z agentem warto się twardo targować. I pamiętać, że agencja najczęściej pobiera opłatę zarówno od kupującego jak i od sprzedającego. Przy dobrych negocjacjach kupujący ma szansę obniżyć swoją prowizję nawet do 1 procenta wartości mieszkania. Warto również sprawdzić, czy agencja nieruchomości nie ma „swojego” notariusza, który pobiera od jej klientów niższą taksę.

Zobacz także:

Ubezpieczenie niskiego wkładu własnego i ustanowienie hipoteki

Z jakimi opłatami i prowizjami trzeba się liczyć?