Większość banków wakacje kredytowe traktuje właśnie jak część umowy z klientem. W umowie jest paragraf, że po roku – najczęściej – nienagannej spłaty kredytu klient ma prawo, na pewnych określonych warunkach, „odpocząć” od spłaty kredytu. Oczywiście nie oznacza to, że bank anuluje klientowi ratę (bądź raty). Najczęściej pieniądze te zostają po prostu rozłożone na pozostałe do spłaty raty kredytu – a więc obciążenie kredytowe minimalnie, po wakacjach, wzrasta. Niekiedy możliwe jest wydłużenie spłaty kredytu, ale to zdecydowanie mniej popularne rozwiązanie (również dlatego, że Polacy zwykle zaciągają kredyt na maksymalny możliwy okres spłaty). Ale np. BGŻ daje możliwość spłaty „zawieszonej” raty w… ratach (od 1 do 12).

Czym są wakacje kredytowe?

W niektórych bankach oznaczają zawieszenie całej raty kredytu, w innych „ulga” obejmuje wyłącznie cześć kapitałową, a odsetki kredytobiorca musi spłacać w całości. W sytuacji, w której w pierwszych kilkanaście lat większość raty stanowią właśnie odsetki, trudno mówić o prawdziwych wakacjach kredytowych. Takie rozwiązanie stosują m.in. Credit Agricole, Kredyt Bank i BZ WBK. Kredytobiorca, który chce skorzystać z wakacji, i tak będzie musiał zapłacić ratę kredytu – tyle, że niższą. Plusem w ofercie większości tych banków jest to, że ulga w spłacie kredytu może być dłuższa niż miesiąc.

Z kolei np. BGŻ, PKO BP i Millenium oferują klientom możliwość zawieszenia spłaty całej raty kredytu, ale tylko jednej – i to nie częściej niż raz na 12 miesięcy. Jeszcze dalej idzie BNP Paribas – tu przerwa w spłacie kredytu hipotecznego może trwać nawet dwa miesiące. Przez cały okres kredytowania można zawiesić nie więcej niż 12 rat (również z przerwami przynajmniej dwunastomiesięcznymi).

W Banku Pekao klient może albo odroczyć płatność części kapitałowej, albo skorzystać z wakacji kredytowych – w każdej opcji przerwa w spłacie kredytu nie może być dłuższa niż 6 miesięcy.

Naprawdę elastyczny jest Raiffeisen Polbank. „Kredyt elastyczny” daje klientowi możliwość regulacji rat od 50 do 200 proc. Klient może dwa razy w roku złożyć dyspozycję o obniżeniu lub podwyższeniu jednej lub kilku rat. Jest jednak ograniczenie - regulowanych może być nie więcej niż 6 rat w roku. Kredytobiorca może również zawiesić spłatę jednej raty kredytowej w roku.

Najdłużej przerwa w spłacie kredytu hipotecznego może trwać w Banku Pocztowym - nawet 12 miesięcy (ale łącznie 18 mies. w całym okresie kredytowania). W przypadku rat równych klient może nie płacić całości raty, zaś w przypadku rat malejących ma wybór: może zawiesić spłatę całej raty, lub tylko jej części odsetkowej lub kapitałowej.

Wakacji kredytowych dla swoich klientów w umowach nie przewidują m.in. Deutsche Bank i Getin Bank. Jednak i w tych bankach można wynegocjować warunki zawieszenia przynajmniej części raty – decyzje jednak banki podejmują indywidualnie wobec każdego klienta.

[PRBREAK][/PRBREAK]

Przyczyn, dla których obciążenia rosną, może być wiele. W przypadku kredytów w złotówkach jest to wzrost oprocentowania (cztery podwyżki stóp w 2011 roku), w przypadku kredytów walutowych – wzrost kursu euro czy franka. Z drugiej strony – rosną koszty utrzymania, na rynku pracy sytuacja jest niestabilna. Spłacanie kredytów (także hipotecznych) jest coraz trudniejsze. Spośród klientów, którzy zaciągali kredyty w 2004 roku, problemy ze spłatą ma już co dwudziesty piąty kredytobiorca. Eksperci oceniają, że odsetek ten jeszcze może wzrosnąć, najbardziej zaś obawiają się o spłacanie kredytów zaciągniętych w latach 2007-2008. Co zrobić gdy pojawią się pierwsze oznaki, że możemy mieć problemy ze spłatą?

Po pierwsze, możemy próbować wydłużyć [ucms=http://www.forum-kredytowe.pl/porady/jak-dlugi-okres-kredytowania-wybrac-przy-kredycie-hipotecznym-118/]okres spłaty kredytu[/ucms]. Zasada jest prosta – im więcej rat, tym są one niższe.

Trzeba jednak pamiętać, że im dłużej spłacamy kredyt, tym kredyt staje się droższy. Zyskując miesięcznie oszczędność w wysokości 200-300 złotych musimy się liczyć, że wydłużając okres kredytowania np. z 30 do 40 lat zapłacimy bankowi ponad 40 proc. odsetek więcej. Do tego dochodzą koszty aneksu umowy. Czasem banki pobierają też prowizję, traktując operację jak kolejne przyznanie kredytu (badają też wnikliwie zdolność kredytową). W dodatku, jeśli zaciągnęliśmy kredyt na maksymalny okres, oferowany przez bank dla naszego wieku, musimy poszukać młodszego współkredytobiorcy.

Jeśli kłopoty ze spłatą są przejściowe (utrata pracy, choroba), jednym z rozwiązań są wakacje kredytowe. Większość banków ma je w swojej ofercie, niestety – część pozwala na zawieszenie tylko części kapitałowej raty – w początkowym okresie spłaty kredytu ulga jest więc niewielka. Niektóre banki – np. Nordea, Bank Millenium – zgadzają się na to, by raz w roku klient zawiesił spłatę całej raty. Z kolei w Alior Banku i Banku BPH część kapitałową można zawiesić nawet na pół roku. Klient musi pamiętać, że bank nie anulował raty – zostaje ona dopisana do pozostałych rat, które rosną – nieznacznie, ale jednak.

Klienci, którzy zaciągali kredyty hipoteczne w środku kryzysu finansowego 2009 r., mogą spróbować renegocjować warunki umowy – marże, oferowane wówczas przez banki były rekordowo wysokie. W III kwartale 2009 roku średnia marża kredytu złotowego wynosiła 3 proc., dziś jest to 1,3 proc. Jeśli sytuacja finansowa klienta nie jest dramatyczna, i bank może się obawiać że klientowi uda się znaleźć ofertę refinansującą kredyt, szanse na powodzenie negocjacji jest duża. Oczywiście, raczej nie ma mowy o uzyskaniu tak korzystnych warunków, jak bank oferuje teraz – ale obniżka nawet o 1 punkt procentowy, czy 1,5 proc. to duża ulga. Ulga, która będzie obowiązywać do końca spłaty kredytu!

Ryzykownym rozwiązaniem jest natomiast przewalutowanie kredytu na euro, choć oprocentowanie jest wyraźnie niższe, a zysk na jednej racie w przypadku kredytu na 300 tys. zł może przekroczyć 600 zł. Kredyty walutowe są jednak obarczone dużym ryzykiem wzrostu kursu waluty, i ów zysk może być iluzoryczny, gdyby złoty osłabił się jeszcze bardziej.

W dodatku banki coraz ostrożniej udzielają [ucms=http://www.forum-kredytowe.pl/porady/kredyt-w-zlotowkach-czy-w-euro-122/]kredytów w euro[/ucms] (dotyczy to również przewalutowania) – wszystko za sprawą Komisji Nadzoru Finansowego, która nawołuje banki do ostrożnego udzielania takich pożyczek.

Zobacz także:

[ucms=http://www.forum-kredytowe.pl/porady/kiedy-mozna-zawiesic-splate-rat-kredytu-hipotecznego-184/]Zawieszenie spłaty rat kredytu - kiedy warto?[/ucms]

[ucms=http://www.forum-kredytowe.pl/porady/kiedy-warto-pomyslec-o-refinansowaniu-kredytu-hipotecznego-183/]Jak zrefinansować swój kredyt na tańszy?[/ucms]

[PRBREAK][/PRBREAK]

Im dłuższy okres kredytowania, tym kredyt droższy. Wielu finansistów uważa, że zaciąganie kredytu mieszkaniowego w horyzoncie dłuższym niż 12-15 lat nie ma żadnego sensu – oczywiście, z punktu widzenia finansów. Jednak rzeczywistość jest taka, że młodzi (+20) i nieco starsi (+30) klienci zaciągają kredyty na maksymalny okres, oferowany przez banki. Na tyle pozwala im ich zdolność kredytowa (im dłuższy okres kredytowania, tym niższe raty, choć kredyt staje się w sumie droższy). W tej chwili w większości z nich maksimum to 30 lat, ale niektóre banki oferują również okresy dłuższe nawet o dziesięć lat (jednak w obecnej chwili raczej dla kredytów zaciąganych w złotówkach). W dodatku większość banków wylicza zdolność kredytową w tym dłuższym wariancie identycznie, jak dla okresu 30-letniego. Rozkładanie więc spłaty kredytu na dłuższy okres staje się nieopłacalne.

Jeśli nawet bank ma w ofercie 40-letni okres spłaty kredytu, nie oznacza to, że może z niego skorzystać każdy potencjalny kredytobiorca. Każdy bank określa maksymalny wiek kredytobiorcy, do którego kredyt musi zostać całkowicie spłacony – w zależności od banku jest to od 65 do nawet 80 lat. Uwaga! Jeśli dwudziestokilkulatek chce podnieść swoją zdolność kredytową i zaciągnąć kredyt np. z 50-letnim ojcem, maksymalny okres kredytowania będzie liczony do wieku ojca, czyli najstarszego kredytobiorcy. W dodatku niektóre banki uzależniają udzielenie kredytu starszym kredytobiorcom (po ukończeniu 50. Lub 55. Roku życia) pod warunkiem wykupienia ubezpieczenia na życie – i cesji polisy na kredytodawcę.

Dobrym sposobem skrócenia faktycznego okresu kredytowania, zwłaszcza przy kredytach dłuższych, 25-20 letnich, jest systematyczne odkładanie pewnej sumy pieniędzy (proporcjonalnej do wysokości raty) np. w postaci planu oszczędnościowo-inwestycyjnego na 10-15 lat. Z jednej strony spłacamy kredyt, z drugiej – odkładamy (co miesiąc) pieniądze, które dzięki składanemu procentowi pozwolą nam mniej więcej w połowie okresu kredytowania nieruchomości dokonać jego jednorazowej, całkowitej spłaty. Warunkiem jest tutaj systematyczność wpłat i właściwe (a więc niezbyt agresywne, ale też nie całkiem zachowawcze) dobranie funduszy, w których będziemy lokować pieniądze.