W raporcie, jaki otrzymuje bank kierujący zapytanie do BIK znajdują się dane klienta, informacja o aktualnych i spłaconych zobowiązaniach kredytowych oraz wynik scoringu. Bo historia kredytowa klienta jest przeliczana przez algorytm BIKSco CreditRisk^®.

Jakie są zasady naliczania punktów przez BIK?

Wzorowa historia kredytowa może klientowi przynieść 631 punktów. Po drugiej stronie są 192 punkty. BIK wystawia klientom gwiazdki – odzwierciedlają one liczbę punktów, uzyskaną po przeliczeniu historii kredytowej.

Uzyskane:

• od 192 punktów do 279 punktów to 1 gwiazdka
• od 280 punktów do 367 punktów to 2 gwiazdki
• od 368 punktów do 455 punktów to 3 gwiazdki
• od 456 punktów do 543 punktów to 4 gwiazdki
• od 544 punktów do 631 punktów dają klientowi 5 gwiazdek.

Eksperci podkreślają, że dziewięciu na dziesięciu kredytobiorców posiada co najmniej cztery gwiazdki – a więc wynik zupełnie satysfakcjonujący dla banków przy staraniach do kredyt hipoteczny.

Od czego zależy liczba punktów w BIK, przekładająca się na gwiazdki?

Do niedawna wiedza ta była dostępna tylko analitykom bankowym, ostatnio jednak BIK postanowił ujawnić dokładne zasady obliczania scoringu. Dzięki temu każdy może nie tylko wiedzieć, na jaką ocenę „zasłużył”, ale np. planując zaciągnięcie kredytu hipotecznego może kształtować – w pewnym stopniu – swój scoring przez pozytywne zachowania kredytowe.

Na ostateczny wynik scoringu wpływ mają cztery czynniki:

• terminowość spłaty zobowiązań (mnożnik 0,76)
• aktywność kredytowa klienta (mnożnik 0,11)
• stopień wykorzystania dostępnych limitów kredytowych (mnożnik 0,08)
• liczba złożonych wniosków kredytowych (mnożnik 0,05).

Największą wagę (nawiększy mnożnik) ma terminowość spłaty zobowiązań. Warto wiedzieć, że BIK rejestruje wyłącznie te opóźnienia, które przekraczają 30 dni. Opóźnienia w spłacie kredytów do 30 dni nie mają wpływu na scoring.

Pozostałe trzy czynniki, choć mają mniejszą wagę, nie powinny być lekceważone. Od tego, czy przyniosą nam punkty (a raczej – ile), może zależeć, czy dostaniemy cztery gwiazdki, czy pięć. Albo czy trzy, czy cztery – co może przesądzić o wyniku starań o duży kredyt, a już na pewno o duży kredyt hipoteczny.

Osoby, starające się o takie kredyty, przed złożeniem wniosku kredytowego w banku powinny zrezygnować z niepotrzebnych kart kredytowych i zamknąć limity w ROR-ach – otwarte zmniejszają ocenę punktową. Wcześniej oczywiście powinny pilnować terminowych spłat wszystkich swoich zobowiązań – dzięki temu mogą „zarobić” najwięcej punktów. Ważne! Eksperci radzą wręcz, by gdy planujemy zaciągnięcie kredytu hipotecznego a wcześniej nie zaciągaliśmy żadnych zobowiązań, rok czy dwa lata wcześniej zadłużyć się w banku – nawet na niewielką kwotę, i oczywiście systematycznie kredyt spłacać. Zerowa historia kredytowa w BIK jest, zdaniem ekspertów, równie niekorzystna z punktu widzenia banku, jak negatywna historia i źle wpływa na wynik scoringu.

Uwaga! Nie warto składać wniosku kredytowego o ten sam kredyt do większej liczby banków – np. sześciu, siedmiu i więcej. Zbyt duża liczba wniosków również wpływa negatywnie na scoring, dlatego że BIK założył iż klient, który zakłada odmowę w wielu bankach, znajduje się w złej sytuacji finansowej. Analitycy twierdzą, że bezpieczna – neutralna – liczba wniosków to cztery.

Przy ostatecznym wyniku scoringu ważny jest też piąty czynnik. System BIK przypisuje największe znaczenie najświeższym informacjom – mówiąc prościej, jeśli przez ostatni rok nie zdarzały się nam „wpadki” z opóźnieniami w spłacie kredytów (powyżej 30 dni), choć wcześniej mieliśmy takie sporadycznie, scoring nie powinien być zły. Uregulowane zaległości w spłatach kredytów przestają w ogóle wpływać na punktację po trzech latach.

Złagodzone rygory formalne

Konsument, który chciałby obecnie ogłosić upadłość konsumencką, musi spełnić znacznie mniej warunków formalnych, niż dotychczas. Nowelizacja ma na celu ułatwienie ogłaszania upadłości przez osoby fizyczne, nieprowadzące działalności gospodarczej. W ramach upadłości konsumenckiej należy uwzględniać słuszne interesy wierzycieli takiej osoby. W niektórych, uzasadnionych okolicznościach bankructwo i oddłużenie konsumenta będzie możliwe bez konieczności regulowania zadłużenia.

Z grona konsumentów, którzy mogą skorzystać z mechanizmu ogłoszenia upadłości konsumenckiej, wykluczone są osoby, które mają kłopoty finansowe z własnej winy umyślnej lub rażącej niedbałości.

Na czym dokładnie polega upadłość konsumencka?

Dotychczas z uwagi na restrykcyjne przepisy dotyczące ogłaszania upadłości konsumenckiej, skorzystało z niej niewiele osób, choć mnóstwo Polaków ma problemy ze spłatą swoich długów. Według danych z Biura Informacji Gospodarczej InfoMonitor, problemy z uregulowaniem swoich zobowiązań ma ponad 2,3 mln osób, a ich długi przekraczają kwotę 40 mld zł.

Istotą mechanizmu upadłości konsumenckiej jest spłacenie długu konsumenta dopiero po likwidacji jego majątku.

W wyjątkowych sytuacjach dług może zostać nawet darowany. Będzie to miało miejsce, gdy jego osobista sytuacja będzie w oczywisty sposób wskazywać, że nie jest on zdolny do dokonywania jakichkolwiek spłat w ramach indywidualnego planu spłaty wierzycieli. Sąd wówczas umorzy zobowiązania upadłego.

Nowelizacja ustawy o upadłości konsumenckiej wprowadziła kilka zmian w przepisach:

• Obniżyła koszty procedury i wprowadziła „pożyczkę” ze Skarbu Państwa na opłacenie tych wydatków - stała opłata przy przystąpieniu do procedury upadłości konsumenckiej została obniżona z 200 zł do 30 zł, zaś wspominana pożyczka ma być spłacana z majątku dłużnika po likwidacji lub darowana.
  

• Wdrożyła w życie odstąpienie od rygoryzmu i formalizmu w postępowaniach upadłościowych, dzięki czemu sąd będzie mógł pominąć drobne braki we wnioskach i oświadczeniach konsumenta.
  

• Pozwoliła na ogłoszenie bankructwa nawet wówczas, gdy dłużnik ma tylko jednego wierzyciela.
  

• Skróciła maksymalny okres zwrotu długów w ramach ustalonego planu spłaty z 5 do 3 lat.
  

• Zwiększyła sumę na pokrycie kosztów wynajmu, z 12-krotności średniego czynszu najmu do 24-krotności średniego czynszu najmu, jeśli dłużnik na potrzeby spłaty zadłużenia sprzeda swoje mieszkanie.
  

Nowe przepisy wejdą w życie po upływie 3 miesięcy od dnia ich ogłoszenia.

Więcej na temat upadłości konsumenckiej można się dowiedzieć odwiedzajac poniższe linki:

• Czym tak naprawdę jest upadłość konsumencka? Najważniejsze pojęcia.
  
• 
  
  
• Ogłoszenie upadłości konsumenckiej krok po kroku
  
• Jak można ogłosić upadłość konsumencka?
  

Jak działa BIK?

Z założenia Biuro Informacji Kredytowej powstało jako instytucja gromadząca i archiwizująca informacje o wszystkich udzielanych w systemie bankowym kredytów i pożyczek. Informacje do BIK przekazują banki i SKOK-i, bez względu na wysokość kredytu, jego typ czy fakt, że jest on spłacany zgodnie z harmonogramem czy też nie. BIK ma ułatwiać wymianę informacji pomiędzy firmami trudniącymi się udzielaniem kredytów. Bank sięgając po dane o kliencie do BIK ma na celu lepsze poznanie swojego potencjalnego kredytobiorcy. Dzięki nim można zdecydować, czy warto wypłacić mu kredyt i wydać pozytywną decyzję kredytową, czy lepiej odrzucić jego wniosek kredytowy w obawie o powstanie kredytu niespłacanego i straconego.

W BIK gromadzone są dane dotyczące:

• kredytów wszelkiego typu, w tym kredytów hipotecznych,
  
• zakupów ratalnych,
  
• limitów w kontach bankowych,
  
• kart kredytowych.
  

Banki przekazując informacje o swoich klientach na bieżąco uaktualniają bazę BIK. Zobowiązane są one do wysyłania co miesiąc do BIK informacji o wygasających zobowiązaniach, o spłaconych w terminie ratach, jak i o opóźnieniach w regulowaniu zobowiązań. Współpraca z BIK odbywa się na zasadzie wzajemności - bank przekazuje do BIK informacje o kredytobiorcach, a BIK wysyła na zapytanie banku dane o konkretnej osobie starającej się o kredyt lub pożyczkę.

Informacje z BIK przyspieszą udzielenie kredytu

Posiadając pozytywne wpisy w BIK, kreujące opinię rzetelnego kredytobiorcy, mamy szansę na przeprowadzenie szybkiego procesu kredytowego. Im więcej bank zdobędzie informacji z BIK o terminowo spłacanych zobowiązaniach, tym łatwiej będzie mu podjąć decyzję o udzieleniu kolejnego kredytu. Brak jakichkolwiek wpisów nie działa na korzyść klienta ubiegającego się w banku o kredyt. Jeśli klient w przeszłości zaciągał już i spłacił terminowo inne zobowiązanie, bank będzie go oceniał bardziej przychylnie niż osoby, które nie mają żadnej historii kredytowej i pozostają dla banku przysłowiową „wielką niewiadomą”.

W raporcie dotyczącym klienta BIK ocenia go dokonując scoringu kredytowego. Polega to na tym, że na podstawie historii kredytowej klienta jest on oceniany w formie punktowej, na podstawie specjalnego algorytmu. Wylicza on prawdopodobieństwo spłaty zobowiązania przez kredytobiorcę. Dla scoringu największe znaczenie ma jakość kredytu, czyli terminowość jego spłaty. Brak opóźnienia lub opóźnienie w spłacie raty nie większe niż 30 dni traktowane jest tak samo. W scoringu bierze się ponadto pod uwagę aktywność kredytową klienta, tj. liczbę spłaconych lub posiadanych dotychczas kredytów.

Czy w ogóle „czyszczenie” historii kredytowej w BIK jest możliwe i skuteczne? I jeśli tak, na czym ono polega?

Jeszcze kilka lat temu „czyściciele BIK” byli w większości zwykłymi naciągaczami – korzystając z niewiedzy większości klientów banków, sprzedawali chętnym wiedzę, w jaki sposób uzyskać z BIK raport zawierający historię kredytową. Taka usługa kosztowała kilkaset złotych, gdy tymczasem raporty w wersji podstawowej raz na kilka miesięcy każdy klient banku może z BIK uzyskać za darmo. Teraz również takie „usługi” są oferowane. Ale pojawiły się i inne, zdecydowanie bardziej profesjonalne. I co ważniejsze – rzeczywiście prowadzące, przynajmniej w części przypadków, do wyprostowania historii kredytowej w BIK w stopniu umożliwiającym np. zaciągnięcie większego zobowiązania w kolejnym banku.

Na czym polega to prawdziwe „czyszczenie BIK”?

Zajmują się tym kancelarie prawne, specjalizujące się w kontaktach z bankami. Czyszczenie historii kredytowej nie odbywa się bowiem w BIK (kancelarie prawne nie mają żadnej możliwości ingerowania w zapisy widniejące w Biurze Informacji Kredytowej), ale w bankach, w których klienci mieli zaciągnięte pożyczki czy kredyty (i np. spóźniali się ze spłatą rat). Czyszczenie BIK polega na usuwaniu przez bank-kredytodawcę z historii kredytowej klienta danych widocznych dla innych banków lub przesuwaniu ich do części statystycznej, neutralnej z punktu widzenia historii kredytowej indywidualnego klienta. Prawnicy rozmawiają o tym z bankiem – i to bank przekonują do usunięcia z BIK danych.

Okazuje się, że klientom banków (i oczywiście prawnikom) pomocą służy ustawa o ochronie danych osobowych, która obejmuje również przepisy dotyczące przetwarzania danych. Prawo jest skomplikowane, a banki z jego implementacją radzą sobie – średnio. Mówiąc wprost: popełniają dużo pomyłek. I właśnie te pomyłki – dość nagminne – wykorzystują kancelarie prawne.

Zdaniem przedstawicieli kancelarii prawnych tylko nieliczne banki – m.in. PKO BP – trudno „przyłapać” na błędach proceduralnych. Jakich? Tego oczywiście prawnicy nie chcą zdradzać – w końcu z wynajdywania tych błędów żyją i czerpią zyski. Usługa „czyszczenia BIK” – czyli przekonania banku (za pomocą znalezionego uchybienia przy przetwarzaniu danych osobowych), by wyprostował zapisy w Biurze Informacji Kredytowej dotyczące spłaconego już kredytu, kosztuje od kilkuset do nawet 2-3 tysięcy złotych (w zależności od stopnia komplikacji historii kredytowej, a także terminu, na którym zależy klientowi). Tu ważna uwaga – kredyt musi być w całości spłacony, inaczej bank nie będzie w ogóle rozmawiał na temat „czyszczenia” historii kredytowej.

Dlaczego banki zgadzają się na negocjacje z prawnikami? W obawie przed pozwami klientów. Jeśli błąd w zakresie przetwarzania danych osobowych jest bezsporny, bo np. klient spłacił pożyczkę (nawet z opóźnieniami), a bank zaniedbał jakieś formalności w BIK, kancelaria bez problemu mogłaby wywalczyć dla klienta od banku odszkodowanie, jeśli np. na skutek złego scoringu w BIK klient straciłby szansę na kredyt hipoteczny i jednocześnie przepadłby mu wpłacony na poczet zakupu nieruchomości zadatek.

Ale starania o kredyt hipoteczny to niejedyny przypadek, gdy zagmatwana historia kredytowa może wpędzić człowieka w kłopoty. Zdarzają się sytuacje, w których nienagannej historii kredytowej może wymagać pracodawca – dotyczy to np. menedżerów wysokiego szczebla, prezesów czy członków zarządu spółek. Niejasności w BIK mogą w takich przypadkach przekreślić szanse na karierę no i oczywiście wysokie zarobki.

A co na działalność „czyścicieli” mówią banki czy samo Biuro Informacji Kredytowej?

BIK od miesięcy prowadzi kampanię informacyjną „Czyszczenie BIK - nie daj się nabrać”. Chodzi w niej przede wszystkim o uświadomienie klientom banków, że BIK nie jest dla nich żadnym zagrożeniem – 95 proc. danych w nim zawartych to dane pozytywne, pokazujące dobre historie kredytowe klientów. Z tych kilku negatywnych procent część to indywidualne przypadki, które klienci mogliby sami wyjaśnić – bez konieczności korzystania z pomocy „czyścicieli”.

Najbardziej popularnym sposobem egzekucji (wymagającym od komornika niewielkiego nakładu pracy i gwarantującym niemal natychmiastową skuteczność egzekucji) jest ściągnięcie zobowiązań z z wynagrodzenia za pracę lub świadczeń (rent, emerytur). Komornik kieruje pismo np. do ZUS, zakładu pracy czy podmiotu na rzecz którego dłużnik wykonuje pracę na podstawie umowy cywilno-prawnej, w którym zawiadamia o dokonaniu zajęcia określonej kwoty. Dłużnik oczywiście otrzymuje kopię takiego pisma. Firma lub instytucja nie wypłaca wówczas dłużnikowi całości należnych pieniędzy, a jedynie to, co zostaje po potrąceniu należności dla komornika.

Gdy dług stanowi niewielką część należnych nam pieniędzy – zostanie ściągnięty w całości, a egzekucja zostanie zakończona. Ale niektórych pieniędzy komornik zabrać ani zająć nie może. Jakich?

- Pieniędzy od pracodawcy na pokrycie wydatków lub wyjazdów w sprawach służbowych,

- Stypendiów wypłacanych z budżetu państwa, a także innych form wsparcia (np. rekompensat z tytułu zdarzeń losowych)

- Świadczeń z ubezpieczeń osobowych oraz odszkodowań z ubezpieczeń majątkowych (do wysokości 75 proc., co w praktyce oznacza, że komornik może sięgnąć tylko po 25 proc. kwot z różnego rodzaju polis, chyba że chodzi o roszczenia z tytułu alimentów, wówczas to ograniczenie nie obowiązuje).

- Świadczeń z pomocy społecznej.

- Świadczeń alimentacyjnych, świadczeń pieniężnych wypłacanych z Funduszu Alimentacyjnego, świadczeń rodzinnych, dodatków rodzinnych, pielęgnacyjnych etc.

W przypadku, gdy dłużnik nie ma stałej płacy, komornik musi pozostawić mu tyle pieniędzy, by wystarczyło na utrzymanie jego (i rodziny) przez dwa tygodnie.

To jednak nie wszystko. W przypadku zajmowania przez komornika wynagrodzenia za pracę, renty, emerytury przepisy przewidują pewne kwoty wolne od zajęć. Jeżeli dłużnik jest zatrudniony na umowę o pracę, komornik może zająć i zabrać połowę jego zarobków. Jednak wolne od zajęcia jest wynagrodzenie za pracę w wysokości brutto 1.600,00 zł (netto 1.181,38 zł). (Dotyczy etatu, w przypadku którego nie są stosowane podwyższone kwoty uzyskania przychodu). Gdy dłużnik pracuje na część etatu, proporcjonalnie zmniejszają się kwoty wolne od zajęć. Komornik również może zająć większą kwotę, gdy przeprowadza egzekucję alimentów.

A co z tymi, którzy pracują na umowy o dzieło i umowy zlecenia? Generalnie – potrąceniu podlegają zarobki nawet w całości. Jeśli jednak dłużnik wykaże, że umowa jest jego jedynym i stałym źródłem utrzymania, komornika obowiązują takie limity potrąceń, jak w przypadku umów o pracę. O to, by potrącić tyle pieniędzy, ile wynika z przepisów, powinien zadbać pracodawca. Ale zwłaszcza, gdy dłużnik nie ma umowy o pracę, sam powinien zadbać – najlepiej pozostając w kontakcie z komornikiem – by zajęto taką część należnych mu pieniędzy, jaka wynika z przepisów.

Jeśli chodzi o emerytury i renty, komornik nie może zająć więcej niż 25 proc. świadczenia (chyba, że jest to świadczenie w najniższej wysokości, wówczas wolne od zajęcia jest 50 proc.).

Komornik może również przeprowadzać egzekucję z konta bankowego dłużnika. Ale i tutaj obowiązują go ograniczenia. Wolne od zajęcia są kwoty do wysokości trzykrotnego przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia w sektorze przedsiębiorstw (w styczniu 2014 roku kwota wolna od zajęcia wynosi więc ok. 12 tys. zł). Dłużnik może dysponować tymi pieniędzmi, choć dostęp do nich bywa w bankach utrudniony (przy blokadach konta gotówkę można np. pobierać w oddziale, można też wykonywać przelewy).

Najważniejsza zasada, o której powinien w tej chwili pamiętać każdy, kto dowiaduje się o spadku. Spadek można przyjąć wprost, albo w formule prawnej „z dobrodziejstwem inwentarza”. Ta pierwsza formuła jest w tej chwili domyślna, co jest dla spadkobierców niekorzystne. Każdy spadkobierca ma sześć miesięcy na to, by zawiadomić sąd, iż przyjmuje spadek z dobrodziejstwem inwentarza i przeprowadzić postępowanie spadkowe. Jeśli tego nie uczyni (choćby z własnej niewiedzy), przyjmuje się, że przyjął spadek wprost – to znaczy wziął na siebie również wszystkie długi spadkodawcy.

Spadek można również odrzucić, ale – uwaga – wtedy przechodzi on na nasze dzieci (czy też innych krewnych). Jeśli syn wie, że zmarły ojciec był utracjuszem, nie powinien odrzucać spadku, jeśli nie chce wpędzić w kłopoty swoich najbliższych: przyjęcie spadku z dobrodziejstwem inwentarza pozwoli uporządkować kwestie długów: wierzyciele odzyskają tyle swoich pieniędzy, ile wart jest majątek, pozostawiony przez spadkodawcę.

Uwaga! Nie warto rezygnować z tej drogi przyjęcia spadku nawet jeśli wiemy, że wszelkie kredyty spadkodawca miał ubezpieczone. Ubezpieczyciele bardzo często korzystają z rozmaitych furtek w polisach, które mogą być podstawą odmowy wypłaty odszkodowania na rzecz banku (mimo, że składka ubezpieczeniowa była odprowadzana). Oczywiście, niekorzystną decyzję firmy ubezpieczeniowej można zaskarżać i się od niej odwoływać – ale ewentualna walka trwa nie miesiące, a lata, a jej wynik jest niepewny.

Co powinien robić spadkobierca, by skutecznie obronić się przed odziedziczeniem długów?

Przede wszystkim – nie czekać i nie siedzieć bezczynnie.

Zgodnie z przepisami, spadkobierca ma sześć miesięcy od daty dowiedzenia się o dziedziczeniu na reakcję: przyjęcie spadku (wprost lub z dobrodziejstwem inwentarza) lub jego dziedziczenie. Jeśli nie zareaguje – domyślnie przyjmuje spadek wprost.

Jak przyjąć spadek z dobrodziejstwem inwentarza? Jak się przeprowadza taką procedurę?

Aby przyjąć spadek z dobrodziejstwem inwentarza lub go odrzucić, trzeba złożyć w sądzie wniosek o stwierdzenie nabycia spadku. Sąd wyznacza termin sprawy spadkowej – musi się ona odbyć w terminie 6 miesięcy od dowiedzenia się o dziedziczeniu. Prawnicy radzą, by jeśli to możliwe, przyjmować jako „punkt zero” datę śmierci spadkodawcy, i od niej – dla własnego bezpieczeństwa – liczyć owe sześć miesięcy. Uwaga! Data złożenia wniosku ani ewentualne informacje o sposobie przyjęcia czy odrzucenia spadku zawarte we wniosku nie mają mocy prawnej. Taka moc prawną ma jedynie oświadczenie złożone w trakcie sprawy spadkowej. Lub – to wyjście dla tych, którzy wiedzą, że sprawa spadkowa może odbyć się po upływie sześciu miesięcy – oświadczenie złożone przed notariuszem. Koszty opłat sądowych i notarialnych są porównywalne (jest to kilkadziesiąt złotych), więc jeśli wiemy, że w trybie sądowym możemy nie zdążyć z dotrzymaniem terminu, zdecydowanie lepiej udać się do notariusza.

Jeśli spadkobierca decyduje się na odrzucenie spadku, powinien powiadomić o tym fakcie swoich spadkobierców – to na nich przejdzie bowiem spadek, wraz z ewentualnymi problemami.

Jeśli zdecydował się na przyjęcie spadku z dobrodziejstwem inwentarza, musi przygotować się na wizytę komornika (wyznaczonego przez sąd), który sporządzi spis inwentarza. Spis inwentarza może być przeprowadzony po upływie terminu sześciu miesięcy od dowiedzenia się o dziedziczeniu. W przypadku, gdy w sprawie spadku spadkobierca składał oświadczenie przed notariuszem, w tej chwili musi składać wniosek do sądu o sporządzenie spisu i czekać na wyznaczenie przez sąd komornika.

Komornik przychodzi – jeśli w skład spadku wchodzi nieruchomość, to do mieszkania zmarłego czy domu, a spadkobierca musi mu przedstawić wszystkie składniki majątku spadkodawcy (akty notarialne nieruchomości, ruchomości, pieniądze w gotówce i na rachunkach bankowych, papiery wartościowe, biżuterię, inne wartościowe przedmioty typu zbiory filatelistyczne, obrazy, antyki etc.). Jednocześnie trzeba wskazać komornikowi wszystkie znane zobowiązania zmarłego – kredyty, pożyczki od osób prywatnych, nieuregulowane rachunki czy podatki i składki na ZUS (jeśli zmarły prowadził działalność gospodarczą). Zdecydowanie nie wolno ukrywać żadnych zobowiązań. Ukrycie długu – nawet drobnego – może skutkować ostatecznie anulowaniem ograniczenia odpowiedzialności za długi.

Komornik wycenia składniki majątku spadkowego i oblicza jego wartość. Ustala też wysokość wszystkich długów zmarłego – ta procedura może potrwać nawet 3 miesięcy. Za swoją pracę komornik pobiera od spadkodawcy opłatę – kilkaset złotych.

Ważne! Aby zabezpieczyć się przed roszczeniami wierzycieli, którzy mogą zacząć próbować odzyskać pieniądze przed zakończeniem przez komornika prac nad spisem inwentarza, trzeba uzyskać orzeczenie sądu lub akt notarialny o tym, że przyjęliśmy spadek z dobrodziejstwem inwentarza (notariusz taki akt wydaje po przyjęciu oświadczenia, do sądu trzeba wystąpić z wnioskiem).

Gdy komornik zakończy pracę, trzeba złożyć do sądu wniosek o wydanie kopii protokołu spisu inwentarza oraz korespondencji komornika z wierzycielami zawierająca informacje o zadłużeniu zmarłego (te dokumenty komornik przekazuje do sądu). Mając komplet tych dokumentów i znając wartość masy spadkowej (jeśli długi przewyższają wartość majątku masa spadkowa jest wyceniona na zero) spadkobierca ma jasność, ile ewentualnie musi zapłacić wierzycielom. Zobowiązania może oczywiście regulować z własnego majątku.

Biuro Informacji Kredytowej, kojarzące się klientom do tej pory z instytucją dość hermetyczną, otwiera się na współpracę z przeciętnym kredytobiorcą. Zamiast jednego raportu z oceną punktową, o jaki klient mógł bezpłatnie wnioskować raz na pół roku, BIK oferuje – oczywiście nie za darmo – roczny dostęp do dwunastu raportów (on-line) oraz smsowych powiadomień o złożonych zapytaniach kredytowych i opóźnieniach w spłacie zaciągniętych pożyczek.

Nowe usługi BIK mają pomóc kontrolować terminowość spłacanych kredytów, ale również – zapobiec próbom wyłudzenia kredytu przez ********ców, podszywających się pod cudzą tożsamość.

Klient może teraz wybierać pomiędzy trzema pakietami usług: Monitoring, Ochrona i Minimalny.

„Monitoring” to opcja najdroższa – kosztuje 99 zł rocznie. Co mamy za te pieniądze? Dostęp do 12 raportów on-line w ciągu roku, każdy ze scoringiem nadawanym przez Biuro – o ile przygotowanie oceny punktowej jest możliwe. Na scoring nie mają co liczyć nowi kredytobiorcy oraz osoby, których opóźnienia w spłacie kredytu przekraczają 90 dni.

Pakiet „Ochrona” kosztuje 49 zł. Za tyle otrzymujemy dostęp do historii kredytowej dwa razy w roku, ale bez scoringu.

I „Monitoring” i „Ochrona” to również esemesowe powiadomienia o zapytaniach kredytowych złożonych przez banki na nasze nazwisko – czyli usługa Alert Strażnik Kredytu. Daje nam ona możliwość kontrolowania, czy ktoś nie podszywa się pod nas przy staraniach o kredyt. Warto wiedzieć, że rocznie ********cy próbują wyłudzić nawet kilka tysięcy kredytów.

W pakiecie „Monitoring” dostępna jest też informacja esemesowa Alert Twoje Kredyty. Gdy do BIK wpłynie informacja o opóźnieniach, Biuro powiadomi klienta o wpisach banków dotyczących spłacanych i poręczanych kredytów.

Pakiet Minimalny jest darmowy i daje dwa razy do roku bezpłatnie dostęp do historii kredytowej.

Ważna jest też zmiana sposobu, w jaki możemy sprawdzić swoją historię kredytową. Do tej pory trzeba było albo osobiście stawić się w warszawskiej siedzibie Biura, lub przesłać listownie wniosek wydrukowany do strony internetowej, i czekać na zwrotną kopertę z raportem.

Dziś swoją historię w BIK, każdy może sprawdzić szybko przez internet, na stronie www.bik.pl. Wystarczy się zarejestrować – to trzeba zrobić albo wysyłając list polecony, albo wykonać przelew bankowy na podane konto (1 zł) wraz ze skanem dowodu osobistego.

Uwaga! Raport BIK można też otrzymać, przychodząc do siedziby BIK, a także – jak do tej pory – listownie.

W 2012 r. Polacy pobierali z BIK średnio 8 tys. raportów miesięcznie. Co drugi był bezpłatny. BIK ocenia, że zainteresowanie Polaków informacjami z jego bazy po zmianach się zwiększy.

W tej chwili 64 proc. wydawanych dokumentów trafia do mężczyzn w wieku od 25 do 45 lat oraz 50-54 lata, mieszkańców województw mazowieckiego, śląskiego i dolnośląskiego. Podstawowy podwód to chęć sprawdzenia swojej wiarygodności kredytowej przed ubieganiem się o kredyt lub po otrzymaniu od banku decyzji negatywnej.

Przedstawiciele BIK mają nadzieję, że wraz z uproszczeniem procedury dostępu do danych BIK mają nadzieję na zmianę wizerunku Biura, które w tej chwili jest najczęściej postrzegane jako „straszak” potencjalnych kredytobiorców. Wokół Biura narosło wiele nieporozumień – najczęściej powielany mit to taki, że kto znajduje się w bazie BIK, nie ma szans na kredyt. A przecież Biuro gromadzi dane o wszystkich kredytobiorcach, również tych bardzo rzetelnych. Tymczasem zdecydowana większość – blisko 90 proc. – rachunków kredytowych klientów banków, zarówno osób indywidualnych jak i firm – obsługiwana jest rzetelnie, zobowiązania spłacane terminowo. I o tym również BIK informuje, ułatwiając kolejne negocjacje kredytowe.

Zobacz także:

Jak sprawdzić BIK?

Co daje nam oddłużanie? Czy warto skorzystać z usług profesjonalnej firmy i wsparcia fachowców? A może lepiej samemu zadbać o swoje interesy i zaoszczędzić kolejne pieniądze?

Kiedy zaczyna brakować nam środków na spłatę zaciągniętych wcześniej zobowiązań zaczynamy zastanawiać się nad potencjalnymi rozwiązaniami i analizować możliwe wyjścia z sytuacji. Przynajmniej tak powinniśmy zrobić,aby za wczasu uniknąć nerwowych sytuacji związanych z unikaniem spłaty.

Niestety, jak pokazuje doświadczenie wielu z nas zwleka z podjęciem jakichkolwiek działań do czasu, kiedy do naszych drzwi nie zapuka windykator lub nie daj Boże komornik.

Wtedy zaczynamy gorączkowo szukać rozwiązania. Gubimy się, często korzystamy z ofert nie sprawdzonych Doradców lub brniemy dalej w pożyczki prywatne czego efektem jest utrata majątku i kolejne ludzkie tragedie.

A wystarczy trochę pomyśleć.

W Polsce funkcjonują firmy zajmujące się profesjonalnym oddłużaniem swoich klientów bez konieczności zaciągania kolejnych zobowiązań finansowych i zapętlania kredytowego.

Można również samemu zredagować pisma do wierzycieli z propozycjami ugody, z których należałoby się wywiązywać...

Jeśli natomiast nie mamy weny twórczej a gąszcz przepisów prawa bankowego nas przeraża warto pomyśleć nad "zatrudnieniem" fachowca, który poprowadzi nas za rękę i kompleksowo zajmie się naszą sprawą.

Oddłużenia polegają najczęściej na negocjacjach w imieniu klientów i na podstawie ich pisemnych pełnomocnictw z Bankami lub dowolnymi wierzycielami.

Dzięki takim negocjacjom możemy uzyskać karencję w spłacie zobowiązania, umorzenie odsetek karnych i zaliczenie ich np. na poczet spłaty kapitału czy wydłużenie harmonogramu spłaty kredytu, przez co zmniejszeniu ulegną nasze raty kredytowe. Mamy również szansę na wycofanie egzekucji od Komornika na wniosek wierzyciela, z którym zawrzemy stosowną ugodę.

Koszt usługi w większości przypadków zależny jest od ilości naszych zobowiązań i stopnia skomplikowania sprawy i kształtuje się w przedziale cenowym od 500 do 3000 złotych (średnio). Oczywiście istnieje możliwość rozłożenia opłaty na raty, co daje nam dodatkowe korzyści.

Jedno jest pewne.

Jeśli zauważymy, że nasz dotychczasowy budżet nie pozwala nam na regularne opłacanie rat naszych zobowiązań zacznijmy działać i nie zwlekajmy aż będzie za późno!

Tomasz Ksobiak

Niezależny Doradca Finansowy.

(spłaty kredytu, zamknięciu konta bankowego czy karty kredytowej). Osoby, które płacą zobowiązania terminowo, powinny rozważyć zgodę na dalsze przetwarzanie danych przez BIK – tworzą swoją [ucms=http://www.forum-kredytowe.pl/porady/bik-kredyt-hipoteczny-warto-miec-dobra-historie-kredytowa-141/]historię kredytową[/ucms], która w wielu sytuacjach może okazać się przydatna.

Bez zgody zainteresowanego BIK może przetwarzać dane o zobowiązaniach, jeśli są spełnione łącznie dwa warunki:

• po pierwsze, opóźnienie w spłacie wyniosło więcej niż 60 dni,
  
• po drugie – minęło co najmniej 30 dni od zawiadomienia zainteresowanego przez bank, że dane o nieterminowo regulowanym zadłużeniu będą przetwarzane bez jego zgody.
  

BIK może takie dane i informacje przetwarzać i przechowywać przez 5 lat, po tym czasie ulegają one zatarciu.

Przez 12 lat BIK przechowuje wszystkie informacje o kredytach, ale tylko do celów statystycznych (czyli dane o zadłużeniu nie są powiązane z konkretnymi osobami).

BIK nie jest „czarną listą dłużników” (choć dane o takich dłużnikach też w nim są). Jest jednak często mylony z biurami informacji gospodarczej (BIG), które właśnie zajmują się prowadzeniem takich list. Do jednego z BIG-ów (działa ich w Polsce kilka) mogą trafić osoby nie regulujące terminowo czynszu, nie płacące rachunków za telefon, Internet czy telewizję, uchylające się od spłat innych zobowiązań, wynikających z podpisanych umów. Oczywiście, nie każdy poślizg sprawia, że lądujemy w BIG-u. Opóźnienia muszą być większe niż 60 dni.

[PRBREAK][/PRBREAK]

Dane o kredytobiorcach instytucje finansowe przekazują niezależnie od tego, czy kredyt spłacany jest regularnie, czy z opóźnieniami. A BIK te informacje jedynie przetwarza. Klienci banków całymi latami nie mają pojęcia, że ich dane są przekazywane do BIK (mimo, że wyrażają na to zgodę, podpisując umowę w instytucji finansowej). Tak naprawdę większość słyszy o BIK wtedy, gdy zaczynają się starać o kredyt hipoteczny. Dlaczego? W przypadku innych produktów banki poprzestają zwykle na pobieżnym sprawdzeniu potencjalnego klienta. W przypadku kredytu hipotecznego – prześwietlają dokładnie jego historię kredytową. Co z tego wynika?

Po pierwsze, dobrze jest mieć historię kredytową w BIKu! Ubieganie się o kredyt hipoteczny w sytuacji, gdy wcześniej nie zaciągnęliśmy żadnej pożyczki, nie mieliśmy otwartego debetu w koncie, nie mamy karty kredytowej – w niektórych bankach w ogóle nie ma sensu. Brak historii kredytowej w części banków skreśla nas z listy potencjalnych klientów.

Po drugie, co oczywiste, najlepiej jest mieć dobrą historię kredytową. Historia w BIK wpływa na naszą [ucms=http://www.forum-kredytowe.pl/porady/zdolnosc-kredytowa-przy-kredycie-hipotecznym-140/]zdolność kredytową w bankach[/ucms]. Nie musi być ona wzorowa, wystarczy by była przyzwoita. Naszej wiarygodności w oczach analityków bankowych nie obniżą opóźnienia w spłacie rat kredytów nieprzekraczające 30 dni. Opóźnienia między 30 a 90 dni (sporadyczne) będą wymagały wyjaśnienia – i prawdopodobnie pogorszą ewentualną ofertę, jaką nam zaproponuje bank. Opóźnienia powyżej 90 dni są sporym problemem. Nawet, jeśli dotyczą niewielkich kwot. I w wielu bankach zamykają drogę do kredytu hipotecznego. Niektóre banki przyjmują takich kredytobiorców, ale koszty kredytu są wtedy naprawdę wysokie. Jest jeszcze jedna, najgorsza, kategoria przeterminowanych zobowiązań – takich, które mają więcej niż 180 dni. Z takimi zapisami raczej nie mamy się co wybierać do banku po kredyt hipoteczny.