Znajdź zawartość

Cześć wszystkim, Chciałem podzielić się swoją historią, bo może ktoś miał podobne doświadczenia i będzie w stanie doradzić mi, co robić. Od dziecka byłem wychowywany jako Świadek Jehowy, aż do 18. roku życia. Z czasem zacząłem się buntować przeciwko temu, co mnie ograniczało. Chciałem żyć inaczej, jak moi rówieśnicy – imprezować, spotykać się z dziewczynami, mieć wolność, której zawsze mi brakowało. W pewnym momencie, gdy emocje wzięły górę, zrobiłem coś głupiego. Wziąłem kilka kredytów gotówkowych przez aplikację w telefonie – wszystko trwało może 15 minut. Pieniądze wpłynęły szybko, a ja wpadłem w używki i alkohol. Przez jakiś czas udało mi się ukrywać to przed rodzicami, ale tak naprawdę moje życie zaczynało się rozsypywać. Uciekłem z domu, wynająłem sobie pokój w blokach i próbowałem zacząć od nowa. Był moment, kiedy nie miałem nawet grosza, aż Net Credit przyznał mi 2,500 zł. Pamiętam, jak leżałem wtedy na podłodze, patrzyłem w sufit i czułem, że zostałem uratowany. Ale to było tylko złudzenie – chwilowa ulga, bo potem wszystko zaczęło się sypać jeszcze bardziej. Zanim uciekłem z domu poznałem dziewczynę z którą zamieszkałem. Była moją pierwszą miłością, ale niestety zdradziła mnie. Po tym wszystkim, nie mając innego wyjścia, wróciłem do domu rodziców. Teraz siedzę z powrotem u nich, a moje długi mnie przytłaczają. Mam trzy kredyty w mBanku na łączną kwotę około 60 tysięcy złotych, 2,600 zł w Net Credit (odsetki wciąż rosną), 300 zł do PZU, które też rośnie przez odsetki, i 2,000 zł zaległości wobec T-Mobile po wypowiedzeniu umowy. Dług w Vivusie na 300 zł spłacam przez KRUK – wpłaciłem już dwie raty po 60 zł, ale to tylko kropla w morzu. Kancelarie prawne od mBanku i Net Credit piszą do mnie mailowo. Moi rodzice zaczynają się domyślać, że mam długi, ale myślą, że to około 30 tysięcy złotych. W rzeczywistości zbliżam się już do 70 tysięcy. Pracuję na czarno, żeby uniknąć komornika, ale coraz bardziej się boję, że to tylko kwestia czasu, zanim wszystko wyjdzie na jaw. Uczę się na spawacza, próbuję znaleźć jakieś wyjście, ale przytłaczają mnie myśli samobójcze. Jedyną rzeczą, która trzyma mnie przy życiu, jest przeglądanie takich forów, jak to. Czytam o ludziach z jeszcze większymi problemami i to jakoś mnie pociesza, choć wiem, że to samolubne. Nie wiem, co robić dalej. Nie chcę, żeby rodzice cierpieli przez moje błędy. Jeśli ktoś ma jakieś rady, jak zabezpieczyć rodziców przed komornikiem albo jak wyjść z tego dołka, będę wdzięczny za każdą pomoc. Raz mam ochotę się zabić, raz nie. Zawsze myślę że te długi będą spłacać moi rodzice gdy stąd odejdę. Ojciec wgl. zachorował. Dwa udary, w głowie mu się miesza. Nie pracuje, dostaje rentę która od razu idzie na opłaty mieszkania, mama też nie pracuje od 3 miesięcy ponieważ przeżyła wypadek (pijany sąsiad wjechał w nią quadem). Mieszkamy w 4. Jest z nami jeszcze mój młodszy brat, chodzi do podstawówki. Ojciec nie pracuje, mama nie pracuje, ja robię na czarno. Strasznie się dzieje. Musze wyjść z tych długów byle szybko bo rodzice się starzeją a tu jeszcze młodszy brat do odchowania. Pomocy ... ------------------------------- dodano 10 minut później ------------------------------- Piszę to forum ale sam nie wiem czego się spodziewać ... Nie wiem, nie wiem, nie wiem, nie wiem. Najbardziej boję sie tych KILKUDZIESIĘCIU tysięcy w Mbanku. Co ja najlepszego zrobiłem ... Tyle pieniędzy. W takim wieku. 24 lata i tyle długu. Stąd chyba tu jestem, żeby ktoś mnie pocieszył. Nie wiem już nic. Nikt o niczym nie wie. Nikt nie zna całej prawdy. Jestem z tym sam. Wstaje do pracy o 5:00. Szef chce mnie zatrudnić ale jutro mu powiem o całej prawdzie. Że okej, zatrudni mnie ale będą pobierać kase z mojego konta, ze on bedzie dostawał pisma że jestem dłużnikiem. To wszystko jest przerażające. Ciężko mi wstać do pracy przez to, wiedząc że pracuje nie żeby odłożyć sobie na samochód tylko żeby spłacić swoją głupotę. Mam stany depresyjne, najgorzej z chęcią do pracy. Czy są jakieś leki motywujące, żeby mieć siłe działać? Może upadłość konsumencka? Rodzice oboje chorzy, nie pracują, ojciec to może umrzeć lada dzień tak źle z nim. Może upadłość by przeszła ze względu na sytuacje w domu ... nie wiem co sam pisze, co pisać. Chce żeby ktoś mi powiedział że dam rade z tego wyjść w przeciągu 2 - 3 lat.