Odzyskanie pieniędzy z przedłużeń Vivus.

[Walczeomarze]

Wielokrotnie korzystałem z chwilówek od Vivus, nie raz też właśnie przedłużałem termin płatności długu.

Wszystkie z nich spłaciłem i usunąłem konto na portalu Vivus.

Jak to jest?

Słyszałem, że jeśli pieniądze za przedłużenie nie były odliczone od kwoty zadłużenia można spróbować je odzyskać.

Czy to prawda? Jeśli tak, w jaki sposób?

Dodam, że są to pożyczki sprzed około 3 lat.

Dzięki.

[Flimon]

Prawda, można odzyskać i ja odzyskałem.

 

Podstawą są dokumenty z Vivusa, mecenas i cierpliwość. Co więcej pozywaliśmy Vivusa o zwroty nawet przed rozliczeniem niespłaconej pożyczki, bowiem sprzedali ją gdzieś dalej.

 

Trzeba z mecenasem, bo na pisma i dobrowolnie nie reagują. 

[lukaszb]

W dniu 12.04.2023 o 10:48, Walczeomarze napisał:

Wielokrotnie korzystałem z chwilówek od Vivus, nie raz też właśnie przedłużałem termin płatności długu.

Wszystkie z nich spłaciłem i usunąłem konto na portalu Vivus.

Jak to jest?

Słyszałem, że jeśli pieniądze za przedłużenie nie były odliczone od kwoty zadłużenia można spróbować je odzyskać.

Czy to prawda? Jeśli tak, w jaki sposób?

Dodam, że są to pożyczki sprzed około 3 lat.

Dzięki.

Pytanie, czy masz umowy i potwierdzenia wpłat na przedłużenia?

[madeleine71]

Witam!

U mnie podobna sytuacja. Przedłużeń mam na kwotę 3146,10zł. Mam potwierdzenia przedłużeń oraz umowy. Panie Łukaszu @lukaszbmogłabym podesłać do analizy? 

[lukaszb]

3 minuty temu, madeleine71 napisał:

Witam!

U mnie podobna sytuacja. Przedłużeń mam na kwotę 3146,10zł. Mam potwierdzenia przedłużeń oraz umowy. Panie Łukaszu @lukaszbmogłabym podesłać do analizy? 

Tak, jasne.

 

Masz mój email?

[madeleine71]

15 minut temu, lukaszb napisał:

Tak, jasne.

 

Masz mój email?

Znalazlam na forum. Podeślę wszystko co mam. 

[lukaszb]

6 minut temu, madeleine71 napisał:

Znalazlam na forum. Podeślę wszystko co mam. 

OK.

[Gość]

Cześć! Zająłem się tematem zwrotów za wcześniejszą spłatę, odsetki, itd. z AdCredit bez problemów otrzymałem zwrot w ciągu tygodnia, hapipozyczka potwierdziła również, ze zwrócą, tylko trochę dziwnie policzyli (mało). Vivus po miesiącu odpowiedział, że nic mi się nie należy, ponieważ ich opłaty były zgodne z prawem. Poniżej zamieszczam treść tłumaczeń. Czy ktoś miał już z nimi "wojenkę" na tym poziomie? Macie może jakieś rady? Warto się przekrzykiwać w mailu, podając konkretne wyroki i przykłady spraw czy iść po prostu do rzecznika bądź kancelarii? Przy okazji zabrali mi dostęp do konta u nich, więc coś jakby jest na rzeczy.

 

" pierwszej kolejności podkreślenia wymaga fakt, iż nie zawierał Pan ze Spółką jakiejkolwiek umowy dotyczącej „refinansowania”, bowiem Spółka nie oferuje refinansowania, w związku z tym żądanie zwrotu opłat z tego tytułu jest bezprzedmiotowe. Odnosząc się natomiast do kwestii opłat za przedłużenie terminu spłaty pożyczek, zauważyć należy, że bezpodstawny jest argument, iż wprowadzenie do umowy dodatkowej prowizji za przedłużenie spłaty pożyczki jest niedopuszczalną praktyką, która prowadzi do naruszenia interesów konsumenta oraz godzi w dobre obyczaje.

Opłata za przedłużenie terminu spłaty nie jest tożsama z refinansowaniem, które polega na pozyskaniu środków finansowych ze źródeł zewnętrznych (np. poprzez zaciągnięcie nowego kredytu) w celu spłaty posiadanego już wcześniej zobowiązania względem innego wierzyciela. Wpłaty dokonywane przez Pana nie miały jakiegokolwiek związku z refinansowaniem. W związku z dokonaniem przez Spółkę na Pana wniosek przedłużenia terminu spłaty pożyczki doszło do zmiany warunków danej Umowy, nie doszło natomiast do zawarcia żadnej nowej umowy, a w szczególności nie były to umowy refinansowania.

Pobrane przez Spółkę opłaty za przedłużenie terminu spłaty pożyczki numer 99379494011 oraz 99379494013 były świadczeniami w całości należnymi i zostały naliczone zgodnie z treścią postanowień zawartej w danym czasie Umowy Pożyczki Vivus.pl (dalej: „Umowa”).

Spółka dokonała przedłużenia terminu spłaty przedmiotowej pożyczki stosownie do Pana dyspozycji wyrażonych w tytułach przelewów oraz zgodnie z zasadami wynikającymi z zawartej przez Pana w danym czasie Umowy. Treść Umowy była zgodna z postanowieniami ustawy z dnia 12 maja 2011 r. o kredycie konsumenckim (dalej również: „uokk”) w brzmieniu obowiązującym w danym czasie. Z treści Umowy wynikał termin, w którym pożyczka powinna zostać spłacona. Całkowita kwota pożyczki winna zostać spłacona w dniu spłaty wybranym podczas wnioskowania o pożyczkę. Na Pana wniosek następowało przedłużenie ustalonego terminu spłaty. Pobranie środków w tym celu nie stanowi w żadnym razie próby obejścia prawa ani dublowania opłat.

Powszechnie przyjmuje się, iż w związku z udzielaniem kredytu, w tym kredytu konsumenckiego, kredytodawca pobiera opłatę w postaci prowizji. Potwierdza to również ustawodawca, wskazując wprost m.in. w art. 5 pkt. 6 uokk, iż na całkowity koszt kredytu składają się wszelkie koszty, które konsument jest zobowiązany ponieść w związku z umową o kredyt, w szczególności odsetki, opłaty, prowizje i podatki. Bez wątpienia należy uznać, iż postanowienia ustawy o kredycie konsumenckim stanowią lex specialis w stosunku do normy ogólnej znajdującej się w art. 359 § 2 Kodeksu cywilnego. Nadmienić również należy, że uokk w art. 33 i 36b wskazuje na możliwość zawarcia przez pożyczkodawcę umowy o kredyt konsumencki, która przewiduje odroczenie terminu płatności oraz pobierania opłat z tego tytułu. Tym samym proponowanie klientom możliwości skorzystania z przedłużenia terminu spłaty pożyczki zostało przewidziane przez samego ustawodawcę.

Podstawa do pobierania prowizji za udzielanie kredytu konsumenckiego, w tym m.in. do pobierania prowizji za przedłużenie terminu spłaty pożyczki, ukonstytuowana jest również w Dyrektywie Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/48/WE z dnia 23 kwietnia 2008 r. w sprawie umów o kredyt konsumencki oraz uchylająca dyrektywę Rady 87/102/EWG.
W zakresie pożyczek numer 99379494011 oraz 99379494013 prowizja za udzielenie pożyczek oraz prowizja za przedłużenie okresu spłaty pożyczek zostały wyliczone zgodnie ze wzorem wskazanym w art. 36a ustawy o kredycie konsumenckim. Tym samym naliczone pozaodsetkowe koszty kredytu nie przekraczały maksymalnej dopuszczalnej wysokości obliczonej zgodnie z wymaganiami określonymi w uokk. Na opłatę za przedłużenie okresu spłaty składają się tu prowizja za przedłużenie oraz odsetki za przedłużenie. Koszty w postaci odsetek za przedłużenie nie stanowią pozaodsetkowych kosztów kredytu.
Prowizja za przedłużenie terminu spłaty stanowi odrębne, opcjonalne wynagrodzenie za fakt wyrażenia zgody na zmianę terminu zwrotu pożyczki i w tym zakresie pełni inną funkcję niż pierwotna prowizja za udzielenie pożyczki. W związku z tym, iż skorzystał Pan z przedłużenia terminu spłaty dla przedmiotowej pożyczki, prowizja taka stała się Spółce należna.

W przypadku Spółki prowizja za przedłużenie terminu spłaty ma na celu zrekompensowanie kosztów wszystkich poniesionych przez nią czynności związanych z realizacją usługi prolongaty terminu spłaty, w tym między innymi kosztów przygotowania dokumentacji, przeprowadzenia oceny zdolności kredytowej klienta oraz oceny ryzyka kredytowego, czy też kosztów stałych Spółki.

Na koszty stałe składają się m.in. ocena zdolności kredytowej klienta, w tym sprawdzenie jego historii w Biurze Informacji Kredytowej oraz biurach informacji gospodarczej, wycena ryzyka klienta na dzień zawarcia umowy, utrzymanie bazy danych o klientach, konieczność wypełnienia wymogów związanych z ochroną danych osobowych, przeciwdziałania praniu brudnych pieniędzy, wynagrodzenia pracowników, itp.

Ponadto, prowizja ma na celu zrekompensowanie również takich kosztów składających się na całkowity koszt realizacji usługi prolongaty terminu spłaty, jak np. koszty osobowe, koszty powierzchni biurowych, koszty energii i mediów, koszty operacyjne, koszty identyfikacji klienta, koszty archiwizacji dokumentów i danych, koszty IT, itd., a jej wysokość w istocie koreluje z kosztami ponoszonymi przez Spółkę w związku z realizacją tejże usługi i dalszym administrowaniem pożyczki, której termin spłaty został odsunięty, jak również stanowi wynagrodzenie Spółki.

Szczególnego podkreślenia wymaga to, że prolongata spłaty pożyczki umożliwiła Panu uniknięcie negatywnych konsekwencji pozafinansowych związanych z popadnięciem w opóźnienie, tj. postępowania sądowego i związanych z nim dodatkowych wysokich kosztów procesu oraz ewentualnej egzekucji i związanych z nią kosztów postępowania egzekucyjnego, czy chociażby negatywnych wpisów w Biurze Informacji Kredytowej S.A. oraz biurach informacji gospodarczej, które bez wątpienia skutecznie uniemożliwiłyby Panu korzystanie w przyszłości z jakichkolwiek instrumentów kredytowych i finansowych oferowanych przez renomowane instytucje rynku finansowego.

Wyjaśniamy, że art. 36b i art. 36c ustawy o kredycie konsumenckim wskazują wprost, iż ograniczenie limitu koszów dotyczy odroczenia spłaty zadłużenia wynikającego z umowy o kredyt konsumencki w okresie 120 dni lub też przypadków, kiedy kredytobiorca nie dokonał pełnej spłaty kredytu. W przypadku skorzystania przez Pana z opcji przedłużenia okresu spłaty pożyczki, prowizja za przedłużenie okresu spłaty pożyczki mieściła się w ustawowych granicach pozaodsetkowych kosztów tegoż kredytu.

Spółka udzielała Panu kolejnych pożyczek tylko i wyłącznie po całkowitej spłacie przez Pana istniejącego zobowiązania. Tym samym nie może być mowy o sytuacji, o której mowa w art. 36c uokk. Ponadto, zgodnie z polityką kredytową Spółki, konsument nie może jednocześnie posiadać dwóch otwartych zobowiązań wobec Spółki. Zostało to również odzwierciedlone w Umowie pożyczki w § 2 ust. 3, bowiem „Pożyczkobiorcy, któremu udzielona została Pożyczka i nie dokonał jeszcze jej spłaty nie może być udzielona kolejna pożyczka przed upływem 120 dni od wypłaty Pożyczki.” Wobec powyższego należy przyjąć, iż działanie Spółki było zgodne z powszechnie obowiązującymi przepisami prawa.

Należy także stwierdzić, że wyrażony przez Pana pogląd, jakoby opłaty za przedłużenie terminu spłaty pożyczki winny być księgowane na poczet spłaty pożyczki, jest całkowicie niesłuszny. Spółka za każdym razem informowała Pana, jaka jest wysokość zobowiązania do spłaty i w jakim terminie powinno ono zostać spłacone. Postanowienia Umowy regulowały kwestię kolejności zaliczania wpłat w sposób jasny i niebudzący żadnych wątpliwości. Po przedłużeniu terminu otrzymywał Pan jednoznaczne informacje o nowym terminie spłaty oraz o wysokości zobowiązania i nie podważał Pan tych danych.
Zdawał Pan sobie sprawę, jakie należności zostały pokryte z otrzymanej płatności. Możliwość przedłużenia terminu spłaty pożyczki była Pana uprawnieniem, a nie obowiązkiem. Zatem to do Pana należała decyzja, czy z owego uprawnienia Pan skorzysta i w związku z tym poniesie dodatkowe koszty.
Informujemy, że zgodnie z treścią art. 385 § 1 Kodeksu cywilnego, postanowienia umowy zawartej z konsumentem nieuzgodnione indywidualnie nie wiążą go, jeżeli kształtują jego prawa i obowiązki w sposób sprzeczny z dobrymi obyczajami, rażąco naruszając jego interesy, z tym zastrzeżeniem, że nie dotyczy to postanowień określających główne świadczenie stron, w tym cenę lub wynagrodzenie, jeżeli zostały sformułowane w sposób jednoznaczny. Niewątpliwie warunki, na jakich zawarł Pan Umowę, są zgodne z powszechnie obowiązującymi przepisami prawa, w tym z przepisami ustawy o kredycie konsumenckim, dobrymi obyczajami i nie naruszają interesów konsumentów.

Nie sposób również zgodzić się z wyrażonym przez Pana przekonaniem, jakoby doszło do naruszenia przez Spółkę ustawy z 23 sierpnia 2007 r. o przeciwdziałaniu nieuczciwym praktykom rynkowym. Należy wskazać, iż Spółka opiera się w dużej mierze na informacjach uzyskiwanych od samego klienta, nie posiada zatem informacji o sytuacji osobistej ani o przejściowych lub trwałych problemach finansowych osoby wnioskującej, tym samym nie można przypisywać Spółce jakichkolwiek działań czy zamiarów wykorzystywania negatywnej sytuacji swoich klientów, jak również nie może być mowy o jakiejkolwiek przewadze ekonomicznej.

Jednocześnie należy wskazać, iż każdego klienta należy traktować jako przeciętnego konsumenta, tj. osobę ostrożną i świadomą podejmowanych przez siebie decyzji (zgodnie z art. 2 pkt. 8 ustawy z 23 sierpnia 2007 r. o przeciwdziałaniu nieuczciwym praktykom rynkowym, przeciętny konsument jest „dostatecznie dobrze poinformowany, uważny i ostrożny”). Mając na uwadze powyższe okoliczności Spółka nie może ponosić odpowiedzialności za samodzielnie podejmowane decyzje konsumenta."