Niekończąca się spłata Supergrosz.

[agaxxa]

Wzięłam chwilowke w Supergrosz, pożyczka i karta kredytowa, byłam w spirali brania chwilowek żeby spłacić nią inną, karta jest juz spłacona i nieaktywna, natomiast z pożyczką mam problem, pożyczyłam 3 000 zł, ostatnio obliczyłam, że spłaciłam już ponad 6000 I końca tego nie widać, mam na głowie jeszcze kredyt w banku więc każdy grosz sie liczy, czy jest szansa na jakieś zaprzestanie tej spłaty, wygraną z nimi, czy ktoś mial doświadczenie z tą firmą? Byłam zadłużona w różnych chwilówkach, udało mi się wszystko pospłacać jedynie ten Supergrosz się za mną ciągnie 

Edytowane 25 Września przez agaxxa

[robinson21]

2 minuty temu, agaxxa napisał(a):

natomiast z pożyczką mam problem, pożyczyłam 3 000 zł, ostatnio obliczyłam, że spłaciłam już ponad 6000 I końca tego nie widać, mam na głowie jeszcze kredyt w banku więc każdy grosz sie liczy, czy jest szansa na jakieś zaprzestanie tej spłaty, wygraną z nimi, czy ktoś mial doświadczenie z tą firmą?

wstaw warunki tej umowy pożyczki, policzymy na ile Cię naciągnęli na koszty pozaodsetkowe, tak miałem sprawę z umową pożyczki z Super Grosz ale oni tę rzekomą wierzytelność sprzedali i sądziłem się z następcą prawnym i tu mała niespodzianka, pozew został oddalony w całości oraz sąd usunął z umowy zapis o prowizji która była prawie równa kwocie pożyczki, zatem powód nie miał po co apelować. Zaznaczam, że pożyczka była spłacona bez jednej czy dwóch rat ale powodowi to nie pomogło.

 

Cytuję treść uzasadnienia wyroku - "W przedmiotowej sprawie określona przez stronę powodową prowizja nie ma jakiegokolwiek uzasadnienia i powiązania ekonomicznego z poniesionymi rzeczywiście wydatkami. Strona powodowa nie udowodniła bowiem, aby opłata ta była niezbędna oraz, że pożyczkodawca poniósł jakiekolwiek koszty, w tym w wysokości wskazanej w treści umowy. Nie jest działaniem rzetelnym i zgodnym z dobrymi obyczajami pobieranie opłaty za czynności, które są niewykazane. Odnośnie prowizji w umowie wskazano jedynie, że jest to „pozaodsetkowy koszt udzielenia pożyczki ratalnej, którą pożyczkobiorca zobowiązany jest uiścić pożyczkodawcy, na którą składają się: prowizja przygotowawcza, wynosząca 25% całkowitej kwoty pożyczki oraz prowizja administracyjna, wynosząca 30% całkowitej kwoty pożyczki w skali roku. Prowizja administracyjna jest naliczana proporcjonalnie do okresu rzeczywistego kredytowania.” Rozważając kwestię abuzywności postanowień umowy w ramach art. 3851 k.c. należy jednocześnie wskazać na uregulowanie zawarte w obowiązującym od 11 marca 2016 r. art. 36a ustawy o kredycie konsumenckim, w którym ustawodawca określił maksymalną wysokość pozaodsetkowych kosztów kredytu według wskazanego w nim wzoru. Z samego faktu, że wskazana w umowie prowizja i opłata nie wykraczają poza założone w art. 36a ustawy limity wynika jedynie to, że umowa jest zgodna z tą ustawą. Tym samym z tego, że pozaodsetkowe koszty pożyczki nie przekraczają określonego w tym przepisie limitu nie wynika, że nie mogą zostać ocenione jako abuzywne. Innymi słowy, zgodność postanowień umowy z limitem pozaodsetkowych kosztów kredytu nie wyklucza badania postanowień umowy w ramach art. 3851 k.c. W tym miejscu wskazać należy na uregulowanie zawarte w art. 6 dyrektywy 93/13/EWG z dnia 5 kwietnia 1993r. w sprawie nieuczciwych warunków w umowach konsumenckich, z którego wynika, że na mocy prawa krajowego nieuczciwe warunki w umowach zawieranych przez sprzedawców lub dostawców z konsumentami nie będą wiążące dla konsumenta, a umowa w pozostałej części będzie nadal obowiązywała strony, jeżeli jest to możliwe po wyłączeniu z niej nieuczciwych warunków oraz mieć na względzie, że zmiana treści art. 3851 , 3852 k.c., oraz dodanie art. 3853 k.c. ustawą z dnia 2 marca 2000 r. o ochronie niektórych praw konsumentów oraz o odpowiedzialności za szkodę wyrządzoną przez produkt niebezpieczny miało na celu zapewnienie konsumentom bardziej skutecznej ochrony w stosunkach umownych z profesjonalistami oraz uwzględnienie w prawie polskim postanowień powołanej dyrektywy. W konsekwencji nie można art. 36a ustawy o kredycie konsumenckim (przepisu ustawowego) interpretować w ten sposób, że zgodność postanowień umowy pożyczki (kredytu) z powołanym przepisem wyłącza ich kontrolę na podstawie art. 3851 - 3853 k.c. (przepisów kodeksowych). Sankcję zastosowania niedozwolonego postanowienia umownego stanowi zgodnie z art. 3851 § 1 i 2 k.c. częściowa bezskuteczność polegająca na tym, że tylko to postanowienie umowne, które zostaje uznane za niedozwolone staje się bezskuteczne („nie wiąże"), natomiast umowa jest wiążąca w pozostałym zakresie. Eliminacja ze stosunku prawnego postanowień uznanych za abuzywne nie prowadzi do zniweczenia całego stosunku prawnego, nawet gdyby z okoliczności sprawy wynikało, że umowa nie zostałaby zawarta bez tych postanowień. Zakres zobowiązania pozwanej zgodnie z obowiązującą strony umową należałoby więc ustalić po wyłączeniu skutków klauzul niedozwolonych, a zatem pomniejszyć o kwotę prowizji w wysokości 4.999,68 zł. Zobowiązanie pozwanej na dzień zawarcia umowy, ustalone po wyłączeniu z umowy klauzul o charakterze niedozwolonym, wyniosło kwotę 5.946,39 zł. Składały się na nie całkowita kwota pożyczki w wysokości 5.000,00 zł, oraz odsetki umowne, naliczone od całkowitej kwoty pożyczki, w kwocie 946,39 zł. Wpłaty dokonane przez pozwaną, w łącznej wysokości 10.420,38 zł winny zostać zaliczone w całości na poczet kapitału pożyczki i odsetek umownych. Powyższa kwota znacznie przewyższa wysokość kapitału i odsetek liczonych za cały czas kredytowania. przyjąć więc należało, że pozwana tytułem zawartej umowy pożyczki nr    winna była spłacić łączną kwotę 5.946,39 zł, na którą składał się kapitał w wysokości 5.000,00 zł oraz odsetki umowne w wysokości 946,39 zł. Jak wynika z przedstawionej przez powoda tabeli wpłat (k. 130), pozwana wpłatą z dnia 06 lipca 2020 r. spłaciła przedmiotową wierzytelność, bowiem w tym terminie łączna suma wpłat dokonanych przez pozwaną wyniosła 6 108,26 zł. W oparciu o postanowienia umowne pożyczkodawca, w także powód jako nabywca wierzytelności, uprawnieni byli do obciążenia pozwanego odsetkami umownymi za zwłokę w zapłacie rat pożyczki w wysokości odsetek maksymalnych za opóźnienie, jednak jak wynika z powyższego, w niniejszej sprawie nie zachodziło opóźnienie w spłacie, a więc odsetki te nie były należne. Uznając zatem, że postanowienia niedozwolone nie wiążą pozwanej, w konsekwencji przyjąć należało, że należności z tytułu zawartej przez nią umowy pożyczki zostały spłacone, albowiem jak wskazano powyżej – wpłaty znacznie przekraczają kwotę jaką wierzyciel mógł uzyskać tj. zwrot kapitału i odsetek. Tym samym nie było podstaw aby uwzględnić powództwo w części, w jakiej zostało ono przez stronę powodową podtrzymane."

[agaxxa]

15 godzin temu, robinson21 napisał(a):

wstaw warunki tej umowy pożyczki, policzymy na ile Cię naciągnęli na koszty pozaodsetkowe, tak miałem sprawę z umową pożyczki z Super Grosz ale oni tę rzekomą wierzytelność sprzedali i sądziłem się z następcą prawnym i tu mała niespodzianka, pozew został oddalony w całości oraz sąd usunął z umowy zapis o prowizji która była prawie równa kwocie pożyczki, zatem powód nie miał po co apelować. Zaznaczam, że pożyczka była spłacona bez jednej czy dwóch rat ale powodowi to nie pomogło.

 

Cytuję treść uzasadnienia wyroku - "W przedmiotowej sprawie określona przez stronę powodową prowizja nie ma jakiegokolwiek uzasadnienia i powiązania ekonomicznego z poniesionymi rzeczywiście wydatkami. Strona powodowa nie udowodniła bowiem, aby opłata ta była niezbędna oraz, że pożyczkodawca poniósł jakiekolwiek koszty, w tym w wysokości wskazanej w treści umowy. Nie jest działaniem rzetelnym i zgodnym z dobrymi obyczajami pobieranie opłaty za czynności, które są niewykazane. Odnośnie prowizji w umowie wskazano jedynie, że jest to „pozaodsetkowy koszt udzielenia pożyczki ratalnej, którą pożyczkobiorca zobowiązany jest uiścić pożyczkodawcy, na którą składają się: prowizja przygotowawcza, wynosząca 25% całkowitej kwoty pożyczki oraz prowizja administracyjna, wynosząca 30% całkowitej kwoty pożyczki w skali roku. Prowizja administracyjna jest naliczana proporcjonalnie do okresu rzeczywistego kredytowania.” Rozważając kwestię abuzywności postanowień umowy w ramach art. 3851 k.c. należy jednocześnie wskazać na uregulowanie zawarte w obowiązującym od 11 marca 2016 r. art. 36a ustawy o kredycie konsumenckim, w którym ustawodawca określił maksymalną wysokość pozaodsetkowych kosztów kredytu według wskazanego w nim wzoru. Z samego faktu, że wskazana w umowie prowizja i opłata nie wykraczają poza założone w art. 36a ustawy limity wynika jedynie to, że umowa jest zgodna z tą ustawą. Tym samym z tego, że pozaodsetkowe koszty pożyczki nie przekraczają określonego w tym przepisie limitu nie wynika, że nie mogą zostać ocenione jako abuzywne. Innymi słowy, zgodność postanowień umowy z limitem pozaodsetkowych kosztów kredytu nie wyklucza badania postanowień umowy w ramach art. 3851 k.c. W tym miejscu wskazać należy na uregulowanie zawarte w art. 6 dyrektywy 93/13/EWG z dnia 5 kwietnia 1993r. w sprawie nieuczciwych warunków w umowach konsumenckich, z którego wynika, że na mocy prawa krajowego nieuczciwe warunki w umowach zawieranych przez sprzedawców lub dostawców z konsumentami nie będą wiążące dla konsumenta, a umowa w pozostałej części będzie nadal obowiązywała strony, jeżeli jest to możliwe po wyłączeniu z niej nieuczciwych warunków oraz mieć na względzie, że zmiana treści art. 3851 , 3852 k.c., oraz dodanie art. 3853 k.c. ustawą z dnia 2 marca 2000 r. o ochronie niektórych praw konsumentów oraz o odpowiedzialności za szkodę wyrządzoną przez produkt niebezpieczny miało na celu zapewnienie konsumentom bardziej skutecznej ochrony w stosunkach umownych z profesjonalistami oraz uwzględnienie w prawie polskim postanowień powołanej dyrektywy. W konsekwencji nie można art. 36a ustawy o kredycie konsumenckim (przepisu ustawowego) interpretować w ten sposób, że zgodność postanowień umowy pożyczki (kredytu) z powołanym przepisem wyłącza ich kontrolę na podstawie art. 3851 - 3853 k.c. (przepisów kodeksowych). Sankcję zastosowania niedozwolonego postanowienia umownego stanowi zgodnie z art. 3851 § 1 i 2 k.c. częściowa bezskuteczność polegająca na tym, że tylko to postanowienie umowne, które zostaje uznane za niedozwolone staje się bezskuteczne („nie wiąże"), natomiast umowa jest wiążąca w pozostałym zakresie. Eliminacja ze stosunku prawnego postanowień uznanych za abuzywne nie prowadzi do zniweczenia całego stosunku prawnego, nawet gdyby z okoliczności sprawy wynikało, że umowa nie zostałaby zawarta bez tych postanowień. Zakres zobowiązania pozwanej zgodnie z obowiązującą strony umową należałoby więc ustalić po wyłączeniu skutków klauzul niedozwolonych, a zatem pomniejszyć o kwotę prowizji w wysokości 4.999,68 zł. Zobowiązanie pozwanej na dzień zawarcia umowy, ustalone po wyłączeniu z umowy klauzul o charakterze niedozwolonym, wyniosło kwotę 5.946,39 zł. Składały się na nie całkowita kwota pożyczki w wysokości 5.000,00 zł, oraz odsetki umowne, naliczone od całkowitej kwoty pożyczki, w kwocie 946,39 zł. Wpłaty dokonane przez pozwaną, w łącznej wysokości 10.420,38 zł winny zostać zaliczone w całości na poczet kapitału pożyczki i odsetek umownych. Powyższa kwota znacznie przewyższa wysokość kapitału i odsetek liczonych za cały czas kredytowania. przyjąć więc należało, że pozwana tytułem zawartej umowy pożyczki nr    winna była spłacić łączną kwotę 5.946,39 zł, na którą składał się kapitał w wysokości 5.000,00 zł oraz odsetki umowne w wysokości 946,39 zł. Jak wynika z przedstawionej przez powoda tabeli wpłat (k. 130), pozwana wpłatą z dnia 06 lipca 2020 r. spłaciła przedmiotową wierzytelność, bowiem w tym terminie łączna suma wpłat dokonanych przez pozwaną wyniosła 6 108,26 zł. W oparciu o postanowienia umowne pożyczkodawca, w także powód jako nabywca wierzytelności, uprawnieni byli do obciążenia pozwanego odsetkami umownymi za zwłokę w zapłacie rat pożyczki w wysokości odsetek maksymalnych za opóźnienie, jednak jak wynika z powyższego, w niniejszej sprawie nie zachodziło opóźnienie w spłacie, a więc odsetki te nie były należne. Uznając zatem, że postanowienia niedozwolone nie wiążą pozwanej, w konsekwencji przyjąć należało, że należności z tytułu zawartej przez nią umowy pożyczki zostały spłacone, albowiem jak wskazano powyżej – wpłaty znacznie przekraczają kwotę jaką wierzyciel mógł uzyskać tj. zwrot kapitału i odsetek. Tym samym nie było podstaw aby uwzględnić powództwo w części, w jakiej zostało ono przez stronę powodową podtrzymane."

Wychodzi na to, że na konto dostałam 3 000 zł, w umowie mam ponad 6 000 pożyczki, a do spłaty prawie 15 tys, to jest chore, ja tymi 15 tys bym kredyt w banku praktycznie spłaciła

[robinson21]

29 minut temu, agaxxa napisał(a):

Wychodzi na to, że na konto dostałam 3 000 zł,

sprawdź czy na pewno dostałaś 3000 zł na rękę/konto - to ważne w celu wyliczenia MPKK,

data zawarcia tego cyrografu?

daj mi trochę na policzenie ale już widać na tym etapie że są zapisy niedozwolone - ale to później powiem. 

[agaxxa]

6 godzin temu, robinson21 napisał(a):

sprawdź czy na pewno dostałaś 3000 zł na rękę/konto - to ważne w celu wyliczenia MPKK,

data zawarcia tego cyrografu?

daj mi trochę na policzenie ale już widać na tym etapie że są zapisy niedozwolone - ale to później powiem. 

Dostałam dokładnie 3,500 zł, teraz sprawdziłam, data to 20.05.2024 r.

Ogromnie dziękuję za pomoc

Edytowane 26 Września przez agaxxa

[robinson21]

2 godziny temu, agaxxa napisał(a):

Dostałam dokładnie 3,500 zł, teraz sprawdziłam, data to 20.05.2024 r.

Ogromnie dziękuję za pomoc

W tej pożyczce klient dostał realnie 3500 zł, a firma nalicza koszty tak, jakby udostępniła prawie 10 tysięcy, przez co odsetki i opłaty rosną do poziomu, którego normalny człowiek nigdy by się nie spodziewał; prawo mówi jasno, że przy takiej pożyczce maksymalny legalny koszt poza odsetkami to 1750 zł, a Super Grosz naliczył prawie 8000 zł, czyli ponad 6200 zł ponad limit. Odsetki też są zawyżone, bo powinny być liczone od tych 3500 zł i wynosić około 2590 zł, a naliczono prawie 5000 zł, bo firma liczyła je od prowizji i innych opłat, które nie są żadnym kapitałem — a to jest niezgodne z prawem. Najbardziej krzywdzący element to tzw. „upust prowizji”: wygląda jak promocja, ale w praktyce jest ukrytą karą, bo jeśli klient spóźni się choćby jeden dzień, wraca prowizja prawie 3000 zł, a do tego dochodzą odsetki od tej prowizji, co daje ponad 5000 zł dodatkowego kosztu. W efekcie ta pożyczka spełnia warunki sankcji kredytu darmowego, czyli klient powinien oddać tylko to, co dostał — 3500 zł — a cała reszta kosztów jest nienależna. 

Nawet jeśli klient spłaca pożyczkę idealnie, bez ani jednego spóźnienia, to Super Grosz i tak zarabia na tym „upuście”, bo choć prowizja jest niby anulowana, to przez cały okres spłaty firma nalicza odsetki od zawyżonej kwoty kredytowanej, czyli od prawie 10 tysięcy zamiast od faktycznie wypłaconych 3500 zł; w praktyce oznacza to, że „upust prowizji” nie jest żadną promocją, tylko sprytnym zabiegiem księgowym: prowizja znika z papieru, ale jej wartość nadal pracuje w odsetkach, więc firma zarabia na niej przez cały okres pożyczki, a jeśli klient spóźni się choćby jeden dzień, prowizja wraca w pełnej wysokości i dodatkowo dochodzą odsetki od tej prowizji, co daje ponad 5000 zł kary; dlatego niezależnie od tego, czy klient spłaca terminowo czy nie, konstrukcja kosztowa jest tak ustawiona, że Super Grosz zarabia zawsze. 

 

Pod suma: TO JEST LICHWA W BIAŁY DZIEŃ I W BIAŁYCH RĘKAWICZKACH !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! 

 

Odsetki również są nielegalnie zawyżone, bo zgodnie z art. 359 k.c. oraz wyrokiem TSUE C‑744/24 wolno je naliczać tylko od kapitału faktycznie wypłaconego, czyli od 3500 zł, a nie od prowizji i sztucznie powiększonej kwoty kredytowanej. Co więcej, art. 720 k.c. mówi wprost, że pożyczający ma obowiązek zwrócić to, co pożyczył, a nie dodatkowe, nieuzasadnione koszty, które nie wynikają z rzeczywistego udostępnienia pieniędzy.

 

Moja rada wystąpić z wnioskiem o SKD lub zaprzestać spłacania i doprowadzenie do sprawy w sądzie - ale zaznaczam, to jest moje zdanie po analizie kosztowej tej pożyczki ratalnej, jeżeli się mylę w wyliczeniach i błądzę w swoich wywodach, to niech się wypowiedzą inni użytkownicy tego forum.  

[agaxxa]

W dniu 26.09.2026 o 17:05, robinson21 napisał(a):

W tej pożyczce klient dostał realnie 3500 zł, a firma nalicza koszty tak, jakby udostępniła prawie 10 tysięcy, przez co odsetki i opłaty rosną do poziomu, którego normalny człowiek nigdy by się nie spodziewał; prawo mówi jasno, że przy takiej pożyczce maksymalny legalny koszt poza odsetkami to 1750 zł, a Super Grosz naliczył prawie 8000 zł, czyli ponad 6200 zł ponad limit. Odsetki też są zawyżone, bo powinny być liczone od tych 3500 zł i wynosić około 2590 zł, a naliczono prawie 5000 zł, bo firma liczyła je od prowizji i innych opłat, które nie są żadnym kapitałem — a to jest niezgodne z prawem. Najbardziej krzywdzący element to tzw. „upust prowizji”: wygląda jak promocja, ale w praktyce jest ukrytą karą, bo jeśli klient spóźni się choćby jeden dzień, wraca prowizja prawie 3000 zł, a do tego dochodzą odsetki od tej prowizji, co daje ponad 5000 zł dodatkowego kosztu. W efekcie ta pożyczka spełnia warunki sankcji kredytu darmowego, czyli klient powinien oddać tylko to, co dostał — 3500 zł — a cała reszta kosztów jest nienależna. 

Nawet jeśli klient spłaca pożyczkę idealnie, bez ani jednego spóźnienia, to Super Grosz i tak zarabia na tym „upuście”, bo choć prowizja jest niby anulowana, to przez cały okres spłaty firma nalicza odsetki od zawyżonej kwoty kredytowanej, czyli od prawie 10 tysięcy zamiast od faktycznie wypłaconych 3500 zł; w praktyce oznacza to, że „upust prowizji” nie jest żadną promocją, tylko sprytnym zabiegiem księgowym: prowizja znika z papieru, ale jej wartość nadal pracuje w odsetkach, więc firma zarabia na niej przez cały okres pożyczki, a jeśli klient spóźni się choćby jeden dzień, prowizja wraca w pełnej wysokości i dodatkowo dochodzą odsetki od tej prowizji, co daje ponad 5000 zł kary; dlatego niezależnie od tego, czy klient spłaca terminowo czy nie, konstrukcja kosztowa jest tak ustawiona, że Super Grosz zarabia zawsze. 

 

Pod suma: TO JEST LICHWA W BIAŁY DZIEŃ I W BIAŁYCH RĘKAWICZKACH !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! 

 

Odsetki również są nielegalnie zawyżone, bo zgodnie z art. 359 k.c. oraz wyrokiem TSUE C‑744/24 wolno je naliczać tylko od kapitału faktycznie wypłaconego, czyli od 3500 zł, a nie od prowizji i sztucznie powiększonej kwoty kredytowanej. Co więcej, art. 720 k.c. mówi wprost, że pożyczający ma obowiązek zwrócić to, co pożyczył, a nie dodatkowe, nieuzasadnione koszty, które nie wynikają z rzeczywistego udostępnienia pieniędzy.

 

Moja rada wystąpić z wnioskiem o SKD lub zaprzestać spłacania i doprowadzenie do sprawy w sądzie - ale zaznaczam, to jest moje zdanie po analizie kosztowej tej pożyczki ratalnej, jeżeli się mylę w wyliczeniach i błądzę w swoich wywodach, to niech się wypowiedzą inni użytkownicy tego forum.  

To jest dla mnie ogromną pomoc i dziękuję bo sama też tak myślałam, że jest to niepoważne, w każdej innej firmę oddałam ile wzięłam, a tutaj planują, że będę to spłacać jeszcze przez 2 lata, na pewno podejmę walkę, nawet jeśli nie udaną to zawsze cos, jeszcze raz dziękuję za pomoc

[robinson21]

5 godzin temu, agaxxa napisał(a):

To jest dla mnie ogromną pomoc i dziękuję bo sama też tak myślałam, że jest to niepoważne, w każdej innej firmę oddałam ile wzięłam, a tutaj planują, że będę to spłacać jeszcze przez 2 lata, na pewno podejmę walkę, nawet jeśli nie udaną to zawsze cos, jeszcze raz dziękuję za pomoc

nie ma sprawy i życzę powodzenia w walce,