Długi, pożyczka prywatna i samobójstwo.

[ariadna]

Cześć!

 

Chciałam - ku przestrodze - opowiedzieć pewną historię związaną z pożyczkami prywatnymi.

 

Jestem sobie młodziutką, świeżo wykształconą osóbką z niezłymi perspektywami na życiu,z domu w którym się całkiem powodziło. Aby nie zanudzać: puf, umiera mama, puf, tata traci pracę i pomagać już nie może, puf - błąd młodości, narobiło się chwilówek na 15 k (tyle pozyczone) żeby przez jakiś czas się utrzymać, z 15 k zrobiło się po roku 30k do oddania.

 

Trwa postępowanie spadkowe - dostaje malutki spadek po Mamie, nie wydaje na pierdoły, bo niewielki ale wystarczy na spłatę większości zadłużenia - zostaje jedno, około 4 k do spłaty.

 

W między czasie kończę dobre studia, szukam pracy, bo znikąd pomocy. Dostaje dobrą pracę - na początku zarobki 3k więc tragedii nie ma. Po 3 miesiącach - prace tracę, bo limity budżetowe. Tak to bywa w międzynarodowych korporacjach prawniczych (drogi forumowiczu, nie skończyłam żadnego gotowania na gazie w wyższej szkole w bieczu, a dzienne prawo na UJ)

 

Kończę bez pracy, bez pieniędzy (w tym momencie zostało mi jakieś 80 złotych w kieszeni), bez możliwości zaciągnięcia jakiejkolwiek pożyczki choćby po to, aby przeżyć ten miesiąc-dwa do znalezienia nowej pracy, bo wiadomo BIK zepsuty i to jedno ostatnie zadłużenie nadal aktywne.

 

I w tym momenie, całkowicie poważnie zaczynam rozważać a) prostytucje b)pojscie na ulice bo czynszu nie zapłace przeciez c)skonczenie swojego zycia. Odpowiedzi a i b odpadają ze względu na ego, zostaje odpowiedź C.

 

Tak więc drodzy forumowicze - z własnej winy, głupoty, być może zachłanności zostaje życiową ofiarą chwilówek.

 

Polecam historie - ku przestrodze.

[dexx]

Twój post traktuje jako wołanie o pomoc a nie przestrogę.

Piszesz, że jesteś młodą osobą.Możesz zatrudnić się gdziekolwiek by mieć na życie na już-sklep, kelnerka, callcenter itd. W Cv nie musisz pisać wszystkiego..Mozesz zarejstrowac się w UP.Jakiś staż odbyć.

Co ze znajomymi?Nikt Ci nie pożyczy?Zresztą kolejne pożyczki to też nie rozwiązanie na przetrwanie tylko praca.

Jesli chodzi o studia to prawników jest już nasycenie na rynku a same studia bez aplikacji dziś niewiele dają( stacjonarne czy niestacjonarne-to bez znaczenia)..niestety.Nie ma się zatem co ujmować dumą, że ma się studia w dobrej uczelni tylko realnie popatrzeć na możliwości na tu i teraz. W miedzy czasie możesz szukać czegoś lepszego.

Potrzebujesz wsparcia specjalisty (psychologa+psychiatry) przede wszystkim teraz dla siebie.

[dexx]

Co do lekarzy psycholog czy psychiatra to nie zawsze dobre rozwiązanie. Za darmo nie pogadasz, a i tak nie wiele pomogą. Lepiej pogadać szczerze z przyjacielem.

 

No pewnie.Kogoś chorego na depresje wyleczy rozmowa z koleżanką. Jak takie podejście panuje w społeczeństwie to nie dziwne, że ludzie nie szukają profesjonalnej pomocy i popełniają samobójstwa.

Takie sugestie są nieodpowiedzialne! To tak jakby napisać komuś kto ma guza, żeby lepiej nie zaglądał do onkologa.Depresja i rak to równie śmiertelne choroby.

Żeby mierzyć się z trudnościami i szukać rozwiązań trzeba mieć na to siły i w miarę równowagę psychiczną.

Autorka posta przeżyła traumę straty mamy i dodatkowo ma problemy finansowe.Trudno w tej sytuacji szukać pracy i racjonalnie myśleć.

Oczywiście, że można za darmo "pogadać" na NFZ z psychologiem.Można też zadzwonić pod 116123 (nr bezpłatny).

U psychiatry po to, żeby chociażby brać antydepresanty i móc funkcjonować jeżeli jest taka potrzeba.Warto zawsze sprawdzić.