Znajdź zawartość

Czytając różnorakiego wpisy od ludzi z podobnymi problemami uznałem, że najlepiej będzie samemu zrobić to samo. Pośród osób które przechodziły to samo, bądź przechodząc jak ja aktualnie. Muszę to z siebie gdzieś wyrzucić. Od razu dodam od siebie, że przepraszam za wszelkie błędy ortograficzne czy interpunkcyjne, jeśli ktoś na takie jest wrażliwy. Więc tak, do bukmacherki nikt mnie nie namówił, ogólnie grałem małe kwoty, sam to znalazłem i "odkryłem". Wygrałem dość sporo, oczywiście według mnie to sporo, praktycznie od razu z głupiego 10 zł zrobiłem 1000 potem 20-30. Euforia, jako 18 latek nigdy nie widziałem takich pieniędzy, wszystko wypłaciłem, więc nie było wtedy ze mną aż tak źle. Kupiłem sobie laptopa, i żyłem jakiś czas bardziej ponad mój "ówczesny stan", mając wcześniej jako ten stan-800 zł miesięcznie z pracy dodatkowej, oraz klasę maturalną. Wygrałem jeszcze raz podobną kwotę, aż w końcu szczęście uciekło... Przegrałem wszystko w kilka dni, może tydzień, i stwierdziłem, że będę dalej próbował za te moje dodatkowe 800 zł jak za pierwszym i drugim razem, wygrane nie były tak duże jak tamte, ale potrafiłem zrobić z tego 3000, oczywiście wtedy dalej byłem oczarowany, w końcu z chodzenia raz w tygodniu do pracy robiłem sobie wypłatę jakbym chodził i to będąc uczniem. Teraz pisząc to zdaję sobie sprawę jeszcze bardziej jak byłem naiwny. W końcu przestało wychodzić, ale dalej się nie przejmowałem ale już w tym momencie nie chciało mi się czekać do dnia wypłaty i zacząłem brać chwilówki, udawało mi się wygrać i spłacić nim doszło do dnia terminu. Zrobiłem wokół siebie absurdalnie głupia otoczkę że na wszystko mnie stać wśród rówieśników. No ale jak się pewnie domyślacie przyszedł moment,że nie zdążyłem spłacić chwilówki, ale to jeszcze nie ten krytyczny moment drodzy państwo. Chociaż według pewnie dla wielu z was nie będzie on "krytyczny", czytając wpisy wiem że są gorsze sytuację, ale nie pocieszać mnie to, mam problem i jest to "krytyczny moment". Więc wtedy udało mi się spłacić jeszcze jakoś po terminie odłożyłem co nieco i się udało. Przestałem obstawiać na jakiś czas odłożyłem coś tam sobie, ale w końcu rzuciłem pracę zaoczną, skończyłem szkołę i miałem chwilę wolnego. I właśnie w tej chwili przewaliłem wszystkie oszczędności oraz kwoty z chwilówek. Wszystkie wiadomości, telefony, mejle ignorowałem, jakoś po 3 miesiącach udało mi się znaleźć pracę, wytrwałem w dalszym ignorowaniu, i często śledzeniu listonosza żeby być pierwszym... Dodam, że przed znalezieniem pracy do kwoty zadłużenia dodałem sobie jeszcze co najgorsze jest dla mnie, czego mogłem dopuścić się w życiu kradzieży pieniędzy mamie. Po znalezieniu pracy, w końcu wyszło, że pieniądze nie zniknęły a ukradłem je ja, przyznałem się ale nie sam z siebie, doszli do tego sami, moi rodzice, jednak sposób w jaki to zostało odkryte sobie daruje. Był to moment szoku, moi rodzice oczywiście się czegoś takiego po mnie nie spodziewali, ja również chciałem spłacić 5000 długu, odkuć się i oddać, zdając sobie teraz sprawę jakie to głupie, głupie ale jak później się dowiecie powtarzalne. Porozmawialiśmy, płacz, i to uczucie które mnie miażdży od środka, zawiodłem. Nie wspomniałem jednak nic o pożyczkach, jednak przyznałem się, że mam problem zablokowałem wszytskie znane mi konta i skrupulatnie dodawałem dług. Gdy dług oddałem, nie wyprzedziłem listonoszka w którym było skierowanie do oddania sprawy kancelarii, przyznałam się, że oprócz kradzieży, wziąłem chwilówki, będąc w takim napadzie, że o nich zapomnieć, że w ogóle je wziąłem, było to po części prawdą, wyszło że miałem długów u kilku firm co wynosiło 5000 jak wam wcześniej wspomniałem jednak po spłacie mojej kradzieży mój mózg myślał że była tylko jedna chwilowka na 1000 zł. Ale dobra spłaciłem chwilówki, mama pożyczyła mi pieniądze, oddałem je wraz z wszystkimi opóźnieniami. Żyłem tak sobie jakiś czas, do momenty aż zacząłem znowu grać za całą wypłatę, z tą różnicą że tym razem wynosiła ona "normalna kwotę". Oraz z tą różnicą, że tym razem nie wygrałem niczego. Historia lubi się powtarzać, tym razem rzuciłem tą pracę będąc czystym mając większe oszczędności 10.000, pracę zostawiłem przez ludzi tam pracujących, chciałem ją zmienić m Znowu nastąpił okres czasu wolnego, a teraz sobie przypomniałam, że wcześniej wam wspomniałem że poblokowałem konta, no tak ale nie stanowiło to przeszkody żeby znaleźć bukmachera nowego którego nie znałem. Więc znowu miałem chwilę wolnego, w tej chwili przewaliłem znowu wszystko, tak samo jak wtedy, zrobiłem to samo co rok temu, po prostu większą kwotą, w momencie rzucenia pracy, i euforii w której miałem więcej czasu wolnego w momencie szukania innej. Tym razem wziąłem vivusa 3500 nie spłacony od 2 miesięcy 8 stycznia tego roku. Niczego nie zapomniałem, niczego nie ukradłem tym razem taka różnica, Kaczmarski zajmuje się tą sprawą od tygodnia wiem jak to będzie wyglądać, kolejne spazmy stresu, nerwów, mając świadomość, że po żadnym SMS pokroju "będę za godzinę" nikt się nie pojawi, ale lęk będzie, lęk przed tym że rodzice zobaczą list, że może trafią na niego... Znowu zawiodłem taka prawda, wiecie co tym razem jest najgorsze, to że zrobiłem praktycznie to samo co rok, temu przyrzekając i co wychodzi na to kłamiąc, że tak już nigdy nie będzie. Oraz fakt, że aktualnie znalazłem pracę i znowu miałbym czym spłacić tego Vivusa, jednak sytuacja nie jest tak kolorowa rok temu, że znalazłem pracę jak rok temu u siebie w mieście, a trochę dalej, nie mam nawet pieniędzy na dojazd, na głupie badania lekarskie,a to wszystko przez to, że zrobiłem to samo co wtedy, zawiodłem, nie dotrzymałem w obietnicy, i jak zdałem sobie dziś sprawę czytając wpisy tego pokroju poległem poraz następny w swoim uzależnieniu. Niestety będę musiał znowu porozmawiać z mamą, znowu powiedzieć że tym razem nie mam oszczędności, pomimo, tego, że ostatnio zapewniałem ją, że dalej je posiadam i wszystko jest dobrze. Bałem się tego wstydu, który mnie zżera od środka, stąd te kłamstwo zapewniające, że tym razem jest dobrze i nie zagrałem jak rok temu, ale cóż będę musiał znowu porozmawiać, mam nadzieję przynajmniej że się przemogę, mam nadzieję, bo innego wyjścia nie widzę w wyjściu z tego, i aby nie sprawić, żeby ten problem rósł na skalę jeszcze wyższą, z sytuacji na sytuacje. Przepraszam was za chaotyczność tego wpisu, musiałem to gdzieś wyrzucić jak wspominałem, do ludzi którzy są w stanie zrozumieć moje chore myślenie.