Wsparcie partnera, partnerki, męża, żony.

[gwiezdnypyl]

Hej. Wiele tutaj historii czytałam o problemach z chwilówkami, kredytami itp. Ale jak wasi partnerzy/partnerki/mężowie/żony po czasie od kiedy usłyszeli o waszych zobowiązaniach/zadłużeniach? Czy po tym jak zauważyli, że dajecie sobie z tym radę, że coś się dzieje w dobrą stronę zostali z boku okazując chociaż wsparcie? Od miesiąca jestem singielką w dalszym ciągu mieszkam z byłym partnerem. Powiedział, że chce pomóc i mogę zostać tyle ile będę potrzebować. Pracuję więcej niż wcześniej, kilka razy dodatkowo po znajomości, ale w dalszym ciągu mam nadzieję, że kiedy zobaczy, że naprawdę daje sobie z tym radę stanie za mną. Aczkolwiek z drugiej strony wydaje mi się, że nie jestem faktycznie warta niczego. 

[Szary]

Szczerze u mnie punktem zwrotnym było rozstanie z partnerką:P  Może z męskiej perspektywy ( a przynajmniej mojej) to inaczej wygląda. Ale ja miałem wpojoną przesadną wręcz potrzebę wspierania i opieki nad partnerką. Mnóstwo pieniędzy ładowałem w to by jej pomagać, jednocześnie zadłużając się i mając problemy z hazardem. Nagle okazało się ,że już nie jestem w stanie pomagać dalej, sam potrzebowałem pomocy i związek szlag trafił  I to był punkt zwrotny, w końcu mogłem skupić się na sobie i "egoistycznie" zająć się swoimi problemami. I dzięki temu ogarniam swoje życie.  Opieka nad partnerką, wyrzuty sumienia, że nie mam czasu, tylko mnie ograniczały. A i tak okazało się ,że to wszystko wydmuszka była i fajnie póki ja miałem kasę i nie robiłem problemów ?  

 

Zmierzam do tego, ze w mojej opinii póki masz długi, to nie powinnaś oglądać się na innych. Swoje dobro musisz stawiac na 1 miejscu i nie rozmieniać się na drobne. Nie patrzeć na to czy spełniasz oczekiwania partnera i czy są szanse na bycie razem, a skupiać się na planie porządkującym życie. Reszta przyjdzie sama. Sam stwotrzyłem po latach nowy dużo zdrowszy i szczęśliwszy związek.  Wcześniejszy związek z perspektywy uważam za toksyczny i niszczący.

[Gość]

Ja dostałem kopa w d..

[Zwyklygosc]

2 godziny temu, gwiezdnypyl napisał:

Hej. Wiele tutaj historii czytałam o problemach z chwilówkami, kredytami itp. Ale jak wasi partnerzy/partnerki/mężowie/żony po czasie od kiedy usłyszeli o waszych zobowiązaniach/zadłużeniach? Czy po tym jak zauważyli, że dajecie sobie z tym radę, że coś się dzieje w dobrą stronę zostali z boku okazując chociaż wsparcie? Od miesiąca jestem singielką w dalszym ciągu mieszkam z byłym partnerem. Powiedział, że chce pomóc i mogę zostać tyle ile będę potrzebować. Pracuję więcej niż wcześniej, kilka razy dodatkowo po znajomości, ale w dalszym ciągu mam nadzieję, że kiedy zobaczy, że naprawdę daje sobie z tym radę stanie za mną. Aczkolwiek z drugiej strony wydaje mi się, że nie jestem faktycznie warta niczego. 

Moja partnerka z tego wszystkiego korzystała dziś jestestmy razem mamy trójkę dzieci wiedziała o długach zwiedziliśmy pol Europy razem może miałem farta bo mnie nie zostawiła ale ani zlotowki nie dała mi na spłatę bo życie drogie chce trzymać poziom a sama komorasa nie ma …

[smutna86]

3 godziny temu, gwiezdnypyl napisał:

Hej. Wiele tutaj historii czytałam o problemach z chwilówkami, kredytami itp. Ale jak wasi partnerzy/partnerki/mężowie/żony po czasie od kiedy usłyszeli o waszych zobowiązaniach/zadłużeniach? Czy po tym jak zauważyli, że dajecie sobie z tym radę, że coś się dzieje w dobrą stronę zostali z boku okazując chociaż wsparcie? Od miesiąca jestem singielką w dalszym ciągu mieszkam z byłym partnerem. Powiedział, że chce pomóc i mogę zostać tyle ile będę potrzebować. Pracuję więcej niż wcześniej, kilka razy dodatkowo po znajomości, ale w dalszym ciągu mam nadzieję, że kiedy zobaczy, że naprawdę daje sobie z tym radę stanie za mną. Aczkolwiek z drugiej strony wydaje mi się, że nie jestem faktycznie warta niczego. 

Czyli nie jesteście razem z powodu Twoich długów ale łaskawie pozwolił Ci zostać w mieszkaniu??

[teoretyk]

38 minut temu, smutna86 napisał:

Czyli nie jesteście razem z powodu Twoich długów ale łaskawie pozwolił Ci zostać w mieszkaniu??

Może chce dać szansę, ale musi zobaczyć jakieś efekty.

[PawloK]

6 godzin temu, gwiezdnypyl napisał:

Hej. Wiele tutaj historii czytałam o problemach z chwilówkami, kredytami itp. Ale jak wasi partnerzy/partnerki/mężowie/żony po czasie od kiedy usłyszeli o waszych zobowiązaniach/zadłużeniach? Czy po tym jak zauważyli, że dajecie sobie z tym radę, że coś się dzieje w dobrą stronę zostali z boku okazując chociaż wsparcie? Od miesiąca jestem singielką w dalszym ciągu mieszkam z byłym partnerem. Powiedział, że chce pomóc i mogę zostać tyle ile będę potrzebować. Pracuję więcej niż wcześniej, kilka razy dodatkowo po znajomości, ale w dalszym ciągu mam nadzieję, że kiedy zobaczy, że naprawdę daje sobie z tym radę stanie za mną. Aczkolwiek z drugiej strony wydaje mi się, że nie jestem faktycznie warta niczego. 

Jesteś statystycznie w lepszej sytuacji, bo jesteś zadłużoną kobietą a nie zadłużonym facetem. Większe jest prawdopodobieństwo, że facet w związku wesprze zadłużoną kobietę niż kobieta w związku faceta.

[gwiezdnypyl]

Dziękuję za odpowiedzi. Jestem pogodzona z sytuacją, ale nie spisuję nas na starty. W odwrotnym przypadku ja nawet nie pomyślałam żeby wywalić go z życia, pomoglabym szukać rozwiązania. Już raz próbowałam pomóc mojemu wcześniejszemu ex po powrocie z Holandii z długami, ale był odporny na wsparcie, wygodniej mu było iść w tango alkoholowe. 

Wzięłam się porządnie za te moje zobowiązania, mam plan na moją przyszłą pracę i nie chcę ani złotówki od nikogo, bo jestem w stanie sama spłacać. Potrzebuję tylko wsparcia w gorszych monetach. Ale to do niego nie trafi. Najważniejsze, że ja go okłamałam i tylko to widzi. Póki co na maxa zajęłam się swoimi sprawami, a on jest po prostu gdzieś tam obok.

------------------------------- dodano 2 minuty później -------------------------------

13 godzin temu, smutna86 napisał:

Czyli nie jesteście razem z powodu Twoich długów ale łaskawie pozwolił Ci zostać w mieszkaniu??

'póki nie stanę na nogi'...dlatego wykorzystam sytuację i będę ciągnąć stawianie na nogi ile się da heh. 

Problem też w tym, że jeśli się wyprowadzę, to będę musiała oddać auto, a na swoje jeszcze mnie nie stać. 

------------------------------- dodano 4 minuty później -------------------------------

W życiu są różne zwrotny akcji, ale kto jeszcze z bliskimi się swoją niedolą nie podzielił, nie czekajcie za długo. Warto zrobić to pierwszemu. 

[smutna86]

28 minut temu, gwiezdnypyl napisał:

W odwrotnym przypadku ja nawet nie pomyślałam żeby wywalić go z życia, pomoglabym szukać rozwiązania. Już raz próbowałam pomóc mojemu wcześniejszemu ex

Tu już sobie odpowiedziałaś ale zrobisz jak uważasz..

[asotek]

Ja się nie przyznałem, ukrywałem długi i swoją beznadziejna sytuację finansową, sytuację która miała wpływ na moje emocje, na moje zachowanie i na używki które coraz to częściej pojawiały się w moim życiu ? 

 

Koniec końców ona odeszła i ja się jej nie dziwię.

 

Czy by mi pomogła, zrozumiała? Tego nie wiem i już się nigdy o tym nie przekonam ? 

 

Oczywiście nie mam tu na myślli pomocy materialnej ?czasem zwykły wsparcie i ocena zewnątrz potrafi pomoc, a tak to zostałem zgorzkniałym chamem ? 

 

Wiec optuje że tym żeby zawsze o problemach rozmawiać. 

Edytowane 30 Maja 2023 przez asotek

[Umenczony]

W dniu 28.05.2023 o 18:40, gwiezdnypyl napisał:

Hej. Wiele tutaj historii czytałam o problemach z chwilówkami, kredytami itp. Ale jak wasi partnerzy/partnerki/mężowie/żony po czasie od kiedy usłyszeli o waszych zobowiązaniach/zadłużeniach? Czy po tym jak zauważyli, że dajecie sobie z tym radę, że coś się dzieje w dobrą stronę zostali z boku okazując chociaż wsparcie? Od miesiąca jestem singielką w dalszym ciągu mieszkam z byłym partnerem. Powiedział, że chce pomóc i mogę zostać tyle ile będę potrzebować. Pracuję więcej niż wcześniej, kilka razy dodatkowo po znajomości, ale w dalszym ciągu mam nadzieję, że kiedy zobaczy, że naprawdę daje sobie z tym radę stanie za mną. Aczkolwiek z drugiej strony wydaje mi się, że nie jestem faktycznie warta niczego. 

Uważam ze wystarczy nam jedna zaufana osoba która była, jest i bedzie. Rodzina tylko na obrazku pokazuje nam ze czas rozdziela nas bardziej i po latach uswiadamiamy sobie ze jestesmy dla siebie obcymi osobami. Jesli kogos mamy meża/żone lub przyjaciela , dopiero gdy zycie nas sciagnie w dół widzimi ich pięty, kto jest tylko dla interesu a kto dla nas samych. Mialem taka sytuacje jak Ty, to jest prawdziwa twarz czlowieka kto kolwiek to jest, nazywaja to osobami ktore sa dla nas toxic. Takie osoby boja sie angazowac, isc na calosc sa tylko bo im cos dajemy. A gdy sie konczymy to i koncza się i oni, dopiero gdy upadamy to po mękach, jękach i gorzkim żalu i zazwyczaj winie musimy wdrapywac sie z cała nienawiścią wszystkich i z własna złoscia ze tylko my sami mozemy z tego wyjsc. Powstaje pętla ktora tworzy błedne koło zepsutego zalu i obojętnosci ludzi i gdy ktos z naszych bliskich wpadnie tak jak my kiedys to mamy wybor pomoc czy odejsc i patrzec na czyjes cierpienie. Łatwo cos zniszczyc, isc na łatwizne, poddac sie. Trudniej cos zbudowac, osiagnac cel, zeby cos powstalo trzeba zaczac od siebie. To co robimy nas okresla nie to co czujemy lub myslimy i mowimy, tak robia słabe umysły, badzmy ponad to. Jesli jestes sam jak palec i mozesz liczyc na siebie to tylko moc od samego siebie cie wyciagnie tak wysoko w gore ze bedziesz na szczycie ich marnego zwyczajnego życia. Jestes warta wiecej niz cala ta banda lizusow, wyuczonych usmiechow i snobistycznych manier ktore stosuja by cie upadlac i porzadkowac w imie czegos. Zawsze mowia ze takie jest zycie, nic nie zrobisz... Hahahaha smiac mi sie chce wiesz bo to kłamstwo ludzi ktorzy wola isc z pradem swych Panow. Czas zebys nabrala odwagi i polotu by stawic czlola strachowi ktory nas zniewala i dusi. Podnies swoja cene i wez to co twoje. ten kto sieje ten zbiera, ten kto niszczy ten umiera. 

[artux223]

Odświeżam stary topic. Moja partnerka zostawiła mnie po 1,5 roku związku, kiedy powiedziałem jej, że zdecydowałem się na upadłość.. Kiedy żyliśmy ponad stan, miała komfortowe życie i pakowałem w ten związek multum pieniędzy i emocji - było wszystko dobrze. Teraz, kiedy powiedziałem jej o wszystkim, po prostu odeszła, a przez telefon wykrzyczała mi, że już mnie nie kocha i żebym się odpie***. Jest ciężko, mam lekki dołek, bo ją kochałem i oddałbym jej serce. Ale jak to ktoś kiedyś na tym forum napisał, że długi są, ale z czasem wyparują. Pozostaje kwestia tego, czy ukochana osoba zostanie przy Tobie w trudniejszym etapie Twojego życia, czy po prostu ucieknie, bo tak jest "wygodniej". Z jednej strony jak wspomniałem jestem podłamany, z drugiej zaś uważam, że dobrze, że życie tak to zweryfikowało. Teraz bez wątpienia będę mógł odłożyć troszkę pieniędzy, które zapewne wydawałbym na jakieś pierdoły.

[Szary]

1 godzinę temu, artux223 napisał(a):

Odświeżam stary topic. Moja partnerka zostawiła mnie po 1,5 roku związku, kiedy powiedziałem jej, że zdecydowałem się na upadłość.. Kiedy żyliśmy ponad stan, miała komfortowe życie i pakowałem w ten związek multum pieniędzy i emocji - było wszystko dobrze. Teraz, kiedy powiedziałem jej o wszystkim, po prostu odeszła, a przez telefon wykrzyczała mi, że już mnie nie kocha i żebym się odpie***. Jest ciężko, mam lekki dołek, bo ją kochałem i oddałbym jej serce. Ale jak to ktoś kiedyś na tym forum napisał, że długi są, ale z czasem wyparują. Pozostaje kwestia tego, czy ukochana osoba zostanie przy Tobie w trudniejszym etapie Twojego życia, czy po prostu ucieknie, bo tak jest "wygodniej". Z jednej strony jak wspomniałem jestem podłamany, z drugiej zaś uważam, że dobrze, że życie tak to zweryfikowało. Teraz bez wątpienia będę mógł odłożyć troszkę pieniędzy, które zapewne wydawałbym na jakieś pierdoły.

 

Rozstanie się z osobą dla której wydawałeś pieniądze miast je oszczędzać w Twojej sytuacji to najlepsze co może być. Co byl wart ten związek już wiesz. Dla mnie to był punkt zwrotny. Po rozstaniu (6letni związek) zacząłem  w końcu stawać na nogi. Życzę Ci tego samego. 

[artux223]

4 godziny temu, Szary napisał(a):

 

Rozstanie się z osobą dla której wydawałeś pieniądze miast je oszczędzać w Twojej sytuacji to najlepsze co może być. Co byl wart ten związek już wiesz. Dla mnie to był punkt zwrotny. Po rozstaniu (6letni związek) zacząłem  w końcu stawać na nogi. Życzę Ci tego samego. 

Dziękuję, zdaje sobie z tego sprawę. Niemniej jednak przywiązanie pozostało. Trochę przecierpię, naprostuje moją sytuację poprzez upadłość i może przyszły rok będzie już w jaśniejszych barwach. Ciężko w dzisiejszych czasach znaleźć normalną kobietę. Czasem myślę, że chyba lepiej być samemu. Potem przynajmniej nie ma rozczarowania. Żyjesz dla siebie i nie podporządkowujesz się komuś.