Wpadłem w długi przez hazard – chcę z tego wyjść i proszę o konstruktywne rady.

[Blackmaro]

Cześć,

Jestem Adam i mam 24 lat, piszę ten post, bo doszedłem do momentu, w którym nie chcę już uciekać ani udawać, że „jakoś to będzie”. Chcę opisać swoją sytuację szczerze – może komuś pomoże, a mnie pozwoli zebrać sensowne wskazówki.

Moje problemy zaczęły się od hazardu. Nie od razu, nie jednego wieczoru – tylko stopniowo. Najpierw „dla zabawy”, potem próby odegrania strat, a na końcu totalna utrata kontroli. W pewnym momencie przestałem liczyć pieniądze, a zacząłem liczyć tylko nadzieję, że „tym razem się uda”. Nie udało się.

Straciłem już wiele tysięcy przez moje uzależnienie, a teraz ok. 20 tys. to pieniądze z pożyczek krótkoterminowych. To nie jest mój pierwszy raz kiedy wychodzę z chwilówek. Dziś mam łącznie około 60 tys. zł zobowiązań:

• krótkoterminowe chwilówki (najbardziej duszące),

• kredyt długoterminowy rozłożony na kilka lat.

Najgorsze w tym wszystkim jest to, że to nie jest pierwszy raz, kiedy wpadłem w podobny schemat. I właśnie to boli najbardziej – świadomość, że sam się w to wciągnąłem.

Był moment totalnego załamania: kilka dni bez snu, ucieczka w gry komputerowe, kompletna rezygnacja. Ale potem przyszło otrzeźwienie. Zrozumiałem, że:

• czasu nie cofnę,

• ale mogę zdecydować, co zrobię teraz.

Dziś:

• na ten moment nie gram i świadomie pracuję nad tym, żeby do hazardu nie wrócić, (wcześniej była terapia)

• kontaktuję się z wierzycielami, składam wnioski o restrukturyzację,

• szukam konsolidacji lub rozwiązań pomostowych,

• realnie zwiększyam dochód, poprzez pracę za granicą 8000-10000 netto

• uczę się brać odpowiedzialność, zamiast uciekać.

Nie piszę tego, żeby się użalać ani żeby ktoś mnie ratował. Wiem, że to moja wina.
Piszę, bo chcę:

• wyjść z długów,

• nie wrócić nigdy więcej do hazardu,

• zbudować coś stabilnego, nawet jeśli zajmie to lata.

Jeśli ktoś był w podobnej sytuacji i wyszedł, będę wdzięczny za każdą konstruktywną radę:

• jak rozmawiać z firmami pożyczkowymi,

• czego unikać (np. „fałszywych” konsolidacji),

• jak psychicznie wytrwać, gdy presja jest ogromna.

Dzięki każdemu, kto przeczytał do końca.
Nieważne, jak bardzo nabałaganiłem – sprzątam i nie chcę już brudzić.

[MariuszManol]

60 tysi to nie tak źle, przede wszystkim odcięcie się od pieniędzy i konta na kilka miesięcy i leczenie. Jak nie zaczniesz leczenia to będziesz chciał się odegrać po wypłacie i zaraz będą setki tysięcy 

Edytowane 30 Grudnia 2025 przez MariuszManol