Cross Finance przejęło moje Avafin - czy to już ostateczna firma?

[cehade]

6 minut temu, 44pOrks napisał(a):

Nie bardzo rozumiem takie podejście. Skoro chciałeś się dogadać, to zamiast przestać płacić i iść od razu w sprzeciw, mogłeś po prostu wpłacać tyle, ile realnie jesteś w stanie. Tak jak pisałeś te 500–600 zł miesięcznie. Po kilku wpłatach pokazujesz wierzycielowi, że faktycznie chcesz spłacać i wtedy dużo łatwiej wrócić do rozmowy o ugodzie. Do tego dług maleje, odsetki niższe same zalety. Bez telefonów i "negocjacji". Po cichu dług znika.

Teraz poszedłeś w spór, odsetki dalej lecą, a jeżeli sprawa pójdzie do normalnego sądu, mogą dojść kolejne koszty. Sam sprzeciw przecież długu nie kasuje.

Do tego akurat AvaFin ma, z tego co wiem, dość dobrze poukładany produkt i dokumentację. Nie wygląda to na jeden z tych przypadków, gdzie połowa umowy opiera się na dziwnych opłatach i klauzulach. Więc jeżeli nie masz konkretnego zarzutu co do samego długu albo jego wysokości, to moim zdaniem szanse na wygranie sporu nie wyglądają najlepiej.

Ja na Twoim miejscu dalej bym wpłacał tyle, ile mogę, i próbował wrócić do ugody zamiast liczyć, że sam sprzeciw załatwi temat. Często jest tak że jak wierzyciel widzi ze wpłacasz sam, to odpuszcza i nie kalkuluje mu się iść do komornika bo to są koszty.

nie bardzo rozumiesz myślenie w którym wprost wierzyciel mówi Ci, że wpłata poniżej minimalnej nie wystarczy do zawarcia ugody? To według Ciebie lepiej było wpłacić nawet 1zł i uznać dług zamiast próbować walczyć w sądzie? jeśli każdy dłużnik by tak zrobił to nie było by statystyk 50/50 w sądach. Jakby chcieli to i tak polecą do sądu z tym, że już mają 100% przyznanie się do winy. To jest normalna gra na czas- jak będą chcieli po EPU mogę zawrzeć ugodę, jeśli nie to za pół roku czy ileś będziemy w sądzie i pokażą co mają. Przegram- zapłacę bo będę już w stanie a jeśli jednak nie ma jakiegoś dokumentu i to nie wystarczy to będę mile zaskoczony. Nie wiem z kim rozmawiałeś w tym crossie ale w rozmowach ze mną to było tylko straszenie i twardy nacisk na ich warunki pomimo tego, że nie byłem w stanie ich spełnić. 

------------------------------- dodano 1 minutę później -------------------------------

Po za tym z tego co pisałeś kiedyś w innym poście- dostałeś deklaracje/ pismo do podpisania gdzie wstrzymują egzekucję właśnie od nich, ja dostałem tylko słowne "lepiej wpłacić nawet 50zł to MOŻE NIC NIE ZROBIMY Z TYM DALEJ"

------------------------------- dodano 2 minuty później -------------------------------

Ja z kolei twardo stąpam po ziemi i każdemu to samo radzę- nie zawierać ugód na które kogoś nie stać a "pomożować" to można w sądzie

[44pOrks]

Ja patrzę na to prościej: skoro pożyczyłeś pieniądze, to przynajmniej oddaj to, co faktycznie dostałeś. Można spierać się o koszty, odsetki, prowizje czy konkretne zapisy umowy, jeśli rzeczywiście jest do tego podstawa. Ale strategia „nie płacę nic i zobaczę, może wierzycielowi zabraknie jakiegoś dokumentu” jest dla mnie słaba.

To trochę jak wejść do Lidla, włożyć zakupy do koszyka i przy kasie samoobsługowej liczyć, że może nikt nie zauważy, że za część nie zapłaciłeś, bo sprawdzasz jaką mają ochronię czy monitoring działa. Oczywiście sąd ma sprawdzić, czy wierzyciel prawidłowo udowodnił roszczenie i masz pełne prawo się bronić. Tylko czym innym jest obrona przed roszczeniem, które jest błędne albo zawyżone, a czym innym liczenie wyłącznie na potknięcie przeciwnika.

Nie twierdzę też, że masz podpisywać ugodę, której nie jesteś w stanie wykonać. Tego właśnie robić nie należy. Ale jeżeli sam uważasz, że pieniądze dostałeś i zasadniczo powinieneś je oddać, to moim zdaniem bardziej fair jest płacić tyle, ile realnie możesz, i równolegle negocjować, niż przez pół roku czy rok nie płacić nic i czekać, czy może czegoś zabraknie w papierach.

A jeśli masz konkretny zarzut, błędne saldo, wadliwą cesję, abuzywne koszty, brak dokumentów potwierdzających określoną część roszczenia - to zupełnie inna rozmowa. Wtedy normalnie się bronisz. Samo „może się potkną” to jednak bardziej gra niż merytoryczny spór np. o to że umowa była niesprawiedliwa.