Hazard, 150k długu, przegrane 450k i... udało się z tego wyjść!

[seb79]

Witajcie,

 

Bardzo często zaglądam na to forum, gdyż to tutaj zaciągałem sporo wiedzy potrzebnej do mierzenia się z moimi problemami. Drugim było oczywiście forum hazardzistów. Ponad trzy lata temu moja sytuacja wyglądała tak. Wieloletnie uzależnienie od hazardu, które doprowadziło do:

- zadłużenia ponad 150k

- przegrania na zakładach sportowych ponad 450k

- braku zaufania rodziców

- wielokrotnego załamania i nawet myśli by skończyć ze swoim życiem

 

Sytuacja wydawałoby się beznadziejna. Facet 38 letni, z długami i niczym więcej, jakie to perspektywy na przyszłość? Najpierw postanowiłem pójść na terapię. Znalazłem odpowiedniego terapeutę i to on pokazał mi światełko. Skorzystałem także z kursów jak wychodzić z długów. Czekała mnie ciężka, długa droga. Ale było warto... o czym później.

 

Na terapię chodziłem dwa razy w tygodniu. Po początkowym badaniu wyszło, że nie podlegam terapii zamkniętej. Wcześniej po lekturze w/w kursu spisałem każdy jeden dług na osobnej kartce samoprzylepnej i powiesiłem je wszystkie na ścianie w sypialni. To tam były widoczne dla mnie najbardziej. Pamiętałem o długu wstając, widziałem je kładąc się spać. Głowa przede wszystkim. Proces spłacania długów zacząłem zgodnie z sugestią Michała od najniższych kwot, w ten sposób ilość kartek szybko się zmniejsza. Uwierzcie, działa to doskonale psychicznie. Widać efekty, a o to chodzi w tej pracy. To co mnie akurat ratowało, to... dobra praca, której nie zawaliłem. Zarabiałem dość dobrze, więc mogłem pozwolić sobie na spłatę dużych kwot (nawet po 6-8k) miesięcznie. Terapię zakończyłem po 8 miesiącach. Całkowicie dług spłaciłem po ok 2 latach. Na początku by spłacić jak najwięcej wyprzedałem na olx wszystkie niepotrzebne rzeczy. Stare telefony, kolumny, kurtki, w których ni chodziłem etc. Z takich rzeczy zalegających w szafach uzbierałem kilka tys zł na spłatę długów! Kilka pożyczek spłaciłem tylko dzięki temu. Zastanawiasz się gdzie miałem zaciągnięte pożyczki? Tylko nie w Bocianie, serio  Byłem zadłużony w każdej możliwej chwilówce itp. Kilkukrotnie komornik na koncie, windykacja dzwoniła dziesiątki razy dziennie. Przestałem odbierać i pilnowałem swojego plany spłat. On jest najważniejszy. Należy się go trzymać i nie schodzić z drogi. A w tym miesiącu spłacę mniej, a kupię sobie X - NIE! Kupisz sobie jak spłacisz dług. Uwierzcie, że nic bardziej nie boli, jak zarabiasz duże pieniądze, a nawet na urlop nie możesz wyjechać. Ale to zostaje w głowie i o to chodzi. Masz to pamiętać, tą złość, ten ból - później są szanse, że nigdy więcej się nie zadłużysz. Dzisiaj znam wszystkie procesy windykacyjne. Wiedziałem, że jak odbieram pismo od sądu to mam 20-3 tygodnie maksymalnie na spłatę, inaczej wchodzi komornik i dodatkowe koszta. Długi komornicze to większe bagno niż windykacyjne. O bojach z komornikami mógłbym książkę napisać, dlatego robiłem wszystko by do nich nie dopuścić. Jeśli windykacja daje dług do sądu masz 2 do 4 miesięcy do wyroku. Najgorsze jest Ultimo, dzwonią z setek różnych nr telefonów i gnębią tak, że człowiek na własny telefon spojrzeć już się boi. Dzisiaj wiem jak długi potrafią człowieka niszczyć. Bez dobrych osób u boku to naprawdę może być walka z tragicznym skutkiem. 

 

Dzisiaj kiedy to piszę przede wszystkim mogę pochwalić się tym, że nigdy nie miałem lepszych relacji z rodzicami. Nie gram od ponad 3 lat, a moje zadłużenie wynosi... równe zero! Mało tego, mam własną firmę z obrotem 200k miesięcznie, dochodem 30-50k miesięcznie. Ale jedno wiem na pewno. NIGDY więcej nie zapożyczę się. Jedynie przygotowuje się do kredytu hipotecznego, by w końcu spełnić swoje marzenie i kupić mieszkanie. Ale wcześniej muszę odbudować BIK i na tym się obecnie skupiam, próbując zrozumieć ten algorytm....

 

Jakie mam rady?

1) Nie ma drogi na skróty, masz dług, musisz go spłacić i naprawić swój błąd. Ty, nikt inny za Ciebie tego nie zrobi.

2) Trzymaj się jasno swojego planu spłat. Spłacaj ile się da!

3) Posiadaj chociaż jedną osobę, zaufaną, z którą będziesz mógł rozmawiać o wszystkim i się żalić, płakać etc. To istotne i bardzo ważne, by taka osoba była.

4). Pilnuj długów. Spisz je wszystkie dokładnie i nie dopuszczaj do dodatkowych opłat. Unikaj komorników.

5) Pod żadnym pozorem nie bierz kolejnych długów na poczet spłaty starych. Dlaczego? Twój dług rośnie najczęściej, a Ty tylko poczujesz się na chwile lepiej psychicznie. Ale dalej jesteś w bagnie.

6) Naprawdę metoda karteczkowa ma sens i pomaga. Spłacaj od najmniejszych kwot. Dogaduj się z wierzycielem, z którym tylko się da. Bądź szczery i nie ściemniaj. Graj w otwarte karty - ja tak robiłem i do każdej rozmowy podchodziłem na zasadzie: a co mi leży, gorzej już być nie może, może być tylko lepiej. Nie raz, nie trzy kłóciłem się z windykatorami, aż w końcu...udało się osiągnąć cel, kiedy słyszeli, że jestem wręcz zdesperowany i mówię wprost. Nie mam na spłatę całości i nawet jak przejmie dług komornik to i tak nie będzie w stanie zająć niczego co pokryje całość kwoty zadłużenia.

 

Na koniec. Życie bez długów jest wspaniałe. Ale jeszcze wspanialsze jest życie z wiedzą jaką dzisiaj posiadam w czasach COVID. Tak, dzisiaj pomagam wielu moim znajomym w problemach finansowych. Wiem jak działa rynek windykacji od a do z. Tą widzę wykorzystuję dalej. Wiem jak to być na dnie, w wydawałoby się sytuacji beznadziejnej. Wiem jak to jest mieć myśli samobójcze czy usłyszeć od rodziców "Synu, nie mamy do Ciebie za grosz już zaufania". Ale dzisiaj przez to wszystko czuję się silny jak nigdy dotąd i ostrożny jak mało kto. Doceniam każdą złotówkę, oszczędzam (na koncie widnieje 80k oszczędności) i żyję skromnie. Bo wiem, że dzisiaj nawet jak jest dobrze, to nie wiem co na mnie czeka jutro... Ale tym razem będę przygotowany na najgorsze, to pozwala spać mi spokojnie, pracować i cieszyć się życiem. A telefon w końcu stał się przyjemnym dodatkiem w życiu i rozmowy zaczynające się od "Dzień dobry, proszę podać swoją datę urodzenia... rozmowa jest nagrywana" to nie windykacja, a jedynie Pani z mojego banku, która próbuje mi wcisnąć kartę kredytową czy jakiś nie potrzebny mi kredyt. Zawsze z uśmiechem i radośnie dziękuję i mówię: nie skorzystam, bo nie potrzebuję pożyczek. 

Tego Wam wszystkim życzę moi Drodzy. Głowa do góry, nie bójcie się płakać, wkurzać na siebie, a następnie weźcie się do roboty i trzymajcie się swoich ustaleń, choćby nawet jutro miał być koniec świata... bo może nie będzie i po co być wtedy dłużnikiem?

 

Powodzenia w walce z długami! Z nimi naprawdę też się da wygrać, ale musimy być silni! Ja wiem, że przed ostatnie ponad 3 lata odrobiłem wzorowo lekcję i przepracowałem odpowiednio każdą sekundę tego czasu. Było warto.

[Gość]

super!:), po pierwsze gratulacje, zrobiles wielka rzecz i pewnie sie doskonale czujesz, ja tez jestem hazardzista,dlugi podobnej wielkosci, dochdy wiele mniejsze i dostalem rade na mitingach skorzystania z szansy jaka daje ustawodawca, a mianowicie upadlosci konsumenckiej, zreszta 90% hazardzistow z mojego osrodka otrzymalo  takie rady i tak postapilo, przy lichych dochodach i przy braku majatku to jedyna wlasciwa droga dla hazardzistow, poniewaz przy dlugach rzedu od 200 k i wzwyz i przy slabych dochodach wychdozenie z dlugow trwaloby kilkadziesiat lat, a z komornikiem na karku pewnie i cale zycie, a majac na uwadze koniecznosc leczenia glowy, chodzenie na terapie, mitingi to ja osobiscie nie znalazlbym sily ani pieniedzy na obsluge prawna na walke z windykacjami, sadami itp.

Udalo CI sie, bo jestes silny, douczyles sie w kwestii dlugow i miales dobra prace z dobrymi dochodami, tylko spelnienie tych wszystkich warunkow daje mozliwosc zmierzenia sie z dlugami tej wysoksci, bez wysokich dochodow na nic sila i wiedza jak dziala windykator,sad, komornik.

Trzymaj sie wytrwale z daleka od hazardu, pozdro.

[seb79]

Starałem się zrobić wszystko, tak poukładać plan by nie ogłaszać upadłości, która mocno komplikuje późniejsze funkcjonowanie. Jednak zdaję sobie sprawę, że dla wielu może to być jedyne wyjście i zastopowanie nękania windykatorów, co wiążę się z przeogromnym stresem i obciążeniem psychicznym. Moim zdaniem w walce z długami 80% to głowa. Dlaczego aż tyle? Bo gdy w głowie nie poukładamy sobie to nawet zarabiając ogromne pieniądze, nie będzie nam zależało na spłacie ich, bo zawsze będą ważniejsze rzeczy, a nasze dobro i luksusy ponad spłatą długów. 

 

 Życzę Ci powodzenia, bo to cholerna choroba, a z długami wymaga od nas ogromne pokłady cierpliwości, samodyscypliny i wytrwałości w walce. Dużo sił Ci życzę byś wyszedł na prostą!

[lukaszb]

Opowiem Wam historię jednego z naszych Klientów, hazardzisty, Pana Bartosza i powiem dlaczego uważam, że upadłość to ostatnia deska ratunku i że w ten sposób należy ją traktować. 

 

Pan zgłosił się do nas ponad 2 lata temu. Lącznie ponad 30 zobowiązań na grubo ponad 200 000 zł. W miarę sensowna jak na warunki łódzkie pensja ok 4000 zł netto + żona ponad 3000 zł, ale bez majątku, dwoje dzieci. Pan się uparł, że upadłość... Bo upadłość to i upadłość tamto, a ogólnie naczytał się dużo nieprawdziwych, albo naciąganych (marketingowo przetworzonych) informacji. Po "wyprostowaniu" sposobu myślenia wspólnie zadecydowaliśmy, że przepuścimy to wszystko przez sądy i zobaczymy co dalej...

 

A więc tak, przez sąd przeszło 30 spraw w których broniliśmy:

 

 

Na dziś, tj na 25 listopada 2020 prawomocnie wygranych jest 18 (90% w całości, mogę wstawić te wyroki jeżeli chcecie), przegranych 9 na łączną kwotę ok 50 000 zł (z kosztami i odsetkami), w toku są jeszcze 3 sprawy z czego 2 rokują na oddalenie w całości, 1 raczej będzie zasądzenie. Na dziś Pan jest do przodu o ok 180 000 zł.

 

Dodatkowo już odzyskaliśmy ponad 11 000 zł i czekamy na zwrot ok 20 000 zł.

 

 

 

50 000 - 31 000 zł (zwroty) = 19 000 zł (realnego długu do spłaty) + koszt obsługi kancelarii płatny miesięcznie (zapłacony). Do tego ugody do przegranych spraw więc żadnego komornika nie będzie.

 

Efekt jest jak wyżej. Z ok 230 000 zł do spłaty pozostało 19 000 zł długów. Teraz pomyślcie, że idzie w upadłość i ma plan spłaty po 2000 zł miesięcznie przez powiedzmy 7 lat. Wychodzi, że zapłaciłby powiedzmy 168 000 zł. Inaczej mówiąc w kieszeni zostałoby ok 60 000 zł. Pomijam te wszystkie mało przyjemne historie typu syndyki, zajęcia rachunków itd itd. bo to oczywiste.

 

Czy wszystkie sprawy tak się kończą? Oczywiście, że nie, ale na pewno spora ich część. Wiem że sąd to stres, że windykacja jest okropna, wiem że sądy różnie orzekają, wiem też że trzeba ponieść opłaty na obsługę prawną. Wszystko to wiem. Ale facet po 2,5 roku współpracy w zasadzie jest czysty i zaczyna nowe życie. W międzyczasie był na 3 turnusach w Szklarskiej, a w tym czasie my zajmowaliśmy się całą resztą.

 

Takie jest moje myślenie nt upadłości.

[seb79]

@lukaszb wielokrotnie spotkałem się z myśleniem, że upadłość oznacza, problem z głowy. Ludzie w ogóle nie rozumieją na czym to polega, że to nie oznacza anulowanie długów. Nie mają pojęcia, że taki człowiek praktycznie przestaje istnieć w systemie kredytowym, finansowym dla wszystkich instytucji, nie mówiąc już o fakcie, że mało kto zdaje sobie sprawę, że do gry wchodzi syndyk. Ludzie mający długi (mam teraz znajomego, który narobił sobie dużych problemów) wpadają często w panikę, kiedy pętla zaczyna się zapinać i trzeźwe spojrzenie na sprawę staje się coraz mniej realne. Z różnych przyczyn każdy w końcu sięga swojego dna, trzeba do niego dojść. Wtedy zaczyna się analiza. Niestety, sporo osób pierwsze co... ogłaszam upadłość. Dopiero kiedy trafiają do właściwych osób zostają uświadomione, że to naprawdę nie jest tak dobre rozwiązanie jak słyszeli. Niestety, długi robi się bardzo prosto. Ale dopiero po wyjściu z nich człowiek wie, ile nas one kosztują i zaczyna docenia wartość każdej złotówki. Chętnie bym poznał kiedyś statystyki, ilu mocno zadłużonych po wyjściu z tego bagna dopuściło się kolejnych zadłużeń

[lukaszb]

8 minut temu, seb79 napisał:

@lukaszb wielokrotnie spotkałem się z myśleniem, że upadłość oznacza, problem z głowy. Ludzie w ogóle nie rozumieją na czym to polega, że to nie oznacza anulowanie długów. Nie mają pojęcia, że taki człowiek praktycznie przestaje istnieć w systemie kredytowym, finansowym dla wszystkich instytucji, nie mówiąc już o fakcie, że mało kto zdaje sobie sprawę, że do gry wchodzi syndyk. Ludzie mający długi (mam teraz znajomego, który narobił sobie dużych problemów) wpadają często w panikę, kiedy pętla zaczyna się zapinać i trzeźwe spojrzenie na sprawę staje się coraz mniej realne. Z różnych przyczyn każdy w końcu sięga swojego dna, trzeba do niego dojść. Wtedy zaczyna się analiza. Niestety, sporo osób pierwsze co... ogłaszam upadłość. Dopiero kiedy trafiają do właściwych osób zostają uświadomione, że to naprawdę nie jest tak dobre rozwiązanie jak słyszeli. Niestety, długi robi się bardzo prosto. Ale dopiero po wyjściu z nich człowiek wie, ile nas one kosztują i zaczyna docenia wartość każdej złotówki. Chętnie bym poznał kiedyś statystyki, ilu mocno zadłużonych po wyjściu z tego bagna dopuściło się kolejnych zadłużeń

Wiesz, ja nie uważam, że upadłość jest jednoznacznie zła, ale w oparciu o dzisiejsze przepisy, wcale nie jest czymś super, bo bardzo często można osiągnąć dużo lepsze efekty w dużo krótszym czasie. Trzeba być tylko wytrwałym, mieć mądry plan i nie iść na łatwiznę jak już tu jeden z Kolegów napisał. 

[krychu1986r]

Panie Łukaszu czy te umorzone zobowiązania to też całe kredyty i ich kapitał? 180 tyś. kosztów i odsetek to raczej niemożliwe. Też mam tematy na około 300 tyś. Większość jakieś kredyty kilka faktur i szukam pomocy w tej sprawie. Myślę nad upadłością ale sam nie wiem bo wolałbym nie. Proszę o informacje

[lukaszb]

25 minut temu, krychu1986r napisał:

Panie Łukaszu czy te umorzone zobowiązania to też całe kredyty i ich kapitał? 180 tyś. kosztów i odsetek to raczej niemożliwe. Też mam tematy na około 300 tyś. Większość jakieś kredyty kilka faktur i szukam pomocy w tej sprawie. Myślę nad upadłością ale sam nie wiem bo wolałbym nie. Proszę o informacje

Napisałem, że Pan jest ok 180 000 zł do przodu. Jak chcecie to powrzucam tu wyroki.

[smutna86]

Jak ja  Ci zazdroszczę...Ja teraz siedzę chora na covid zwolniona z dnia na dzień  bez okresu wypowiedzenia bo  pracowałam  bez umowy i jeszcze rodzice dziecka ,ponieważ pracowałam jako niania ,chcą mnie oskarżyć o spowodowanie zagrożenia epidemiologicznego.Czuję się fatalnie....

[krychu1986r]

Panie Łukaszu chętnie zobaczę, a jeszcze chętnie skorzystam z Pańskiej pomocy. 

[lukaszb]

10 minut temu, krychu1986r napisał:

Panie Łukaszu chętnie zobaczę, a jeszcze chętnie skorzystam z Pańskiej pomocy. 

OK. Powrzucam w najbliższych dniach.

[Gość]

To i ja dorzucę cegiełkę, 2017 roku powiedziałem Stop przez ten czas że 140 tys zeszło do 4 spraw w sądzie ale to drobnica tysiąc dwa, parę jeszcze może pójść do sądu czekam. Jak patrzalem to w epu 25 spraw, w sr ok 30 licząc że Inc, c, apelacje itp czasami się dubluje a wyżej sami milusińscy brakuje tylko profi więc niżej upadłem hehe. Do tego słucham mądrzejszych od siebie, wdzięczność okazuje, na yt słucham webinarrów różnych, iwucia, wieczorka, kokoszke i ostatnio z tej strony, od paru miesięcy robię plan każdego miesiąca nauczyłem się robić pierwsze oszczędności. 

I już nie muszę brać chwilówki by sobie nastrój poprawić albo poczuć spokój że jakieś h.. Nie będą dzwonić i mnie męczyć. Albo że czuję bezpieczeństwo np o.. Wezmę 8 koła w profi ładnie wygląda na koncie będzie na przedłużenia i jestem bezpieczny. 

 

Silo wyższa uchron przed ta szajba, to chyba najgorsze uzależnienie, bo na trzeźwo to przeżywasz nie na bani, bezsenne noce, myślenie rozpisywanie 10 razy w zeszycie co gdzie pożyczysz komu oddasz komu nie, kogo okłamiesz. 

 

Dosyć. Nigdy więcej. 

Też trzymam za was kciuki i dziękuję wszystkim którzy są i byli w drodze do wolności. 

 

[AniaSs]

W dniu 24.11.2020 o 15:34, seb79 napisał(a):

Witajcie,

 

Bardzo często zaglądam na to forum, gdyż to tutaj zaciągałem sporo wiedzy potrzebnej do mierzenia się z moimi problemami. Drugim było oczywiście forum hazardzistów. Ponad trzy lata temu moja sytuacja wyglądała tak. Wieloletnie uzależnienie od hazardu, które doprowadziło do:

- zadłużenia ponad 150k

- przegrania na zakładach sportowych ponad 450k

- braku zaufania rodziców

- wielokrotnego załamania i nawet myśli by skończyć ze swoim życiem

 

Sytuacja wydawałoby się beznadziejna. Facet 38 letni, z długami i niczym więcej, jakie to perspektywy na przyszłość? Najpierw postanowiłem pójść na terapię. Znalazłem odpowiedniego terapeutę i to on pokazał mi światełko. Skorzystałem także z kursów jak wychodzić z długów. Czekała mnie ciężka, długa droga. Ale było warto... o czym później.

 

Na terapię chodziłem dwa razy w tygodniu. Po początkowym badaniu wyszło, że nie podlegam terapii zamkniętej. Wcześniej po lekturze w/w kursu spisałem każdy jeden dług na osobnej kartce samoprzylepnej i powiesiłem je wszystkie na ścianie w sypialni. To tam były widoczne dla mnie najbardziej. Pamiętałem o długu wstając, widziałem je kładąc się spać. Głowa przede wszystkim. Proces spłacania długów zacząłem zgodnie z sugestią Michała od najniższych kwot, w ten sposób ilość kartek szybko się zmniejsza. Uwierzcie, działa to doskonale psychicznie. Widać efekty, a o to chodzi w tej pracy. To co mnie akurat ratowało, to... dobra praca, której nie zawaliłem. Zarabiałem dość dobrze, więc mogłem pozwolić sobie na spłatę dużych kwot (nawet po 6-8k) miesięcznie. Terapię zakończyłem po 8 miesiącach. Całkowicie dług spłaciłem po ok 2 latach. Na początku by spłacić jak najwięcej wyprzedałem na olx wszystkie niepotrzebne rzeczy. Stare telefony, kolumny, kurtki, w których ni chodziłem etc. Z takich rzeczy zalegających w szafach uzbierałem kilka tys zł na spłatę długów! Kilka pożyczek spłaciłem tylko dzięki temu. Zastanawiasz się gdzie miałem zaciągnięte pożyczki? Tylko nie w Bocianie, serio  Byłem zadłużony w każdej możliwej chwilówce itp. Kilkukrotnie komornik na koncie, windykacja dzwoniła dziesiątki razy dziennie. Przestałem odbierać i pilnowałem swojego plany spłat. On jest najważniejszy. Należy się go trzymać i nie schodzić z drogi. A w tym miesiącu spłacę mniej, a kupię sobie X - NIE! Kupisz sobie jak spłacisz dług. Uwierzcie, że nic bardziej nie boli, jak zarabiasz duże pieniądze, a nawet na urlop nie możesz wyjechać. Ale to zostaje w głowie i o to chodzi. Masz to pamiętać, tą złość, ten ból - później są szanse, że nigdy więcej się nie zadłużysz. Dzisiaj znam wszystkie procesy windykacyjne. Wiedziałem, że jak odbieram pismo od sądu to mam 20-3 tygodnie maksymalnie na spłatę, inaczej wchodzi komornik i dodatkowe koszta. Długi komornicze to większe bagno niż windykacyjne. O bojach z komornikami mógłbym książkę napisać, dlatego robiłem wszystko by do nich nie dopuścić. Jeśli windykacja daje dług do sądu masz 2 do 4 miesięcy do wyroku. Najgorsze jest Ultimo, dzwonią z setek różnych nr telefonów i gnębią tak, że człowiek na własny telefon spojrzeć już się boi. Dzisiaj wiem jak długi potrafią człowieka niszczyć. Bez dobrych osób u boku to naprawdę może być walka z tragicznym skutkiem. 

 

Dzisiaj kiedy to piszę przede wszystkim mogę pochwalić się tym, że nigdy nie miałem lepszych relacji z rodzicami. Nie gram od ponad 3 lat, a moje zadłużenie wynosi... równe zero! Mało tego, mam własną firmę z obrotem 200k miesięcznie, dochodem 30-50k miesięcznie. Ale jedno wiem na pewno. NIGDY więcej nie zapożyczę się. Jedynie przygotowuje się do kredytu hipotecznego, by w końcu spełnić swoje marzenie i kupić mieszkanie. Ale wcześniej muszę odbudować BIK i na tym się obecnie skupiam, próbując zrozumieć ten algorytm....

 

Jakie mam rady?

1) Nie ma drogi na skróty, masz dług, musisz go spłacić i naprawić swój błąd. Ty, nikt inny za Ciebie tego nie zrobi.

2) Trzymaj się jasno swojego planu spłat. Spłacaj ile się da!

3) Posiadaj chociaż jedną osobę, zaufaną, z którą będziesz mógł rozmawiać o wszystkim i się żalić, płakać etc. To istotne i bardzo ważne, by taka osoba była.

4). Pilnuj długów. Spisz je wszystkie dokładnie i nie dopuszczaj do dodatkowych opłat. Unikaj komorników.

5) Pod żadnym pozorem nie bierz kolejnych długów na poczet spłaty starych. Dlaczego? Twój dług rośnie najczęściej, a Ty tylko poczujesz się na chwile lepiej psychicznie. Ale dalej jesteś w bagnie.

6) Naprawdę metoda karteczkowa ma sens i pomaga. Spłacaj od najmniejszych kwot. Dogaduj się z wierzycielem, z którym tylko się da. Bądź szczery i nie ściemniaj. Graj w otwarte karty - ja tak robiłem i do każdej rozmowy podchodziłem na zasadzie: a co mi leży, gorzej już być nie może, może być tylko lepiej. Nie raz, nie trzy kłóciłem się z windykatorami, aż w końcu...udało się osiągnąć cel, kiedy słyszeli, że jestem wręcz zdesperowany i mówię wprost. Nie mam na spłatę całości i nawet jak przejmie dług komornik to i tak nie będzie w stanie zająć niczego co pokryje całość kwoty zadłużenia.

 

Na koniec. Życie bez długów jest wspaniałe. Ale jeszcze wspanialsze jest życie z wiedzą jaką dzisiaj posiadam w czasach COVID. Tak, dzisiaj pomagam wielu moim znajomym w problemach finansowych. Wiem jak działa rynek windykacji od a do z. Tą widzę wykorzystuję dalej. Wiem jak to być na dnie, w wydawałoby się sytuacji beznadziejnej. Wiem jak to jest mieć myśli samobójcze czy usłyszeć od rodziców "Synu, nie mamy do Ciebie za grosz już zaufania". Ale dzisiaj przez to wszystko czuję się silny jak nigdy dotąd i ostrożny jak mało kto. Doceniam każdą złotówkę, oszczędzam (na koncie widnieje 80k oszczędności) i żyję skromnie. Bo wiem, że dzisiaj nawet jak jest dobrze, to nie wiem co na mnie czeka jutro... Ale tym razem będę przygotowany na najgorsze, to pozwala spać mi spokojnie, pracować i cieszyć się życiem. A telefon w końcu stał się przyjemnym dodatkiem w życiu i rozmowy zaczynające się od "Dzień dobry, proszę podać swoją datę urodzenia... rozmowa jest nagrywana" to nie windykacja, a jedynie Pani z mojego banku, która próbuje mi wcisnąć kartę kredytową czy jakiś nie potrzebny mi kredyt. Zawsze z uśmiechem i radośnie dziękuję i mówię: nie skorzystam, bo nie potrzebuję pożyczek. 

Tego Wam wszystkim życzę moi Drodzy. Głowa do góry, nie bójcie się płakać, wkurzać na siebie, a następnie weźcie się do roboty i trzymajcie się swoich ustaleń, choćby nawet jutro miał być koniec świata... bo może nie będzie i po co być wtedy dłużnikiem?

 

Powodzenia w walce z długami! Z nimi naprawdę też się da wygrać, ale musimy być silni! Ja wiem, że przed ostatnie ponad 3 lata odrobiłem wzorowo lekcję i przepracowałem odpowiednio każdą sekundę tego czasu. Było warto.

Można zapytać jaka terapie byś polecil