Rozmowa (a może nie) z bliskimi.

[Olga99]

 

 

Cześć

Moja „przygoda” z chwilówkami wygląda bardzo standardowo - najpierw małe kwoty, po kilku latach nagle obudziłam się w pętli. Przyszedł moment, w którym nie było skąd brać i uświadomiłam sobie, że jestem pod ścianą. Dzięki temu forum postanowiłam poprosić o pomoc w ułożeniu planu kancelarię. 

 

Na ten moment mam trzy pożyczki długoterminowe ze spłaconym kapitałem, których za poradą zdecydowałam się nie płacić dalej i czekać na sąd. Jedna jest w EPU, drugą windykuje KRUK, od trzeciej nikt się nie odzywa od 2 miesięcy (co zaczyna mnie mocno niepokoić).

 

Oprócz tego mam 3 chwilówki, które zdecydowałam się spłacać po kawałku. Jedna z nich jest w Kruku (Kruk ma moje dwie sprawy), z którym poszłam na ugodę, pozostałe dwie mocno windykują i wpłacam ile mogę. 

 

Wczoraj u moich rodziców była pani z Kruk, w sprawie tej długoterminowej. Jak do tej pory byłam w miarę spokojna o to wszystko (głównie dzięki czytaniu forum i przemiłym Paniom z kancelarii Pana Łukasza), to po tym nie mogę dojść do siebie. Wiem, że powinnam powiedzieć rodzicom jaka jest sytuacja, jestem dorosłą babą, ale no właśnie - moi rodzice to typ osób które jak ognia boją się takich rzeczy, reagują bardzo źle i jak mam być szczera - bardziej boję się rozmowy o tym z mamą niż jakiejkolwiek wizyty windykatora. Każda korespondencja czy inne takie kończy się telefonami i krzyczeniem, że przyjdzie ktoś i zabierze telewizor, albo połamie nogi. I właśnie tu mam pytanie - czy macie jakieś porady odnośnie takiej rozmowy, jak to wyglądało u Was? Wiem, że to zależy, ale może przeczytanie kilku historii doda mi otuchy? Czuję, że byłoby mi łatwiej gdyby ktoś o tym wiedział, zwłaszcza że wiele listów (a teraz nawet terenowa) przychodzi na adres rodziców i zwłaszcza, że mam duże problemy na tle nerwowym. 

 

P.S. Przepraszam, że się tak rozpisałam ale nie mówiłam nikomu o tej mojej długowej sytuacji i chyba potrzebowałam to gdzieś „wypluć”. 

[authentic]

Mam w domu to samo, więc chętnie przycupnę w tym temacie i poczytam. 

Jeśli chodzi o listy to dla świętego spokoju założyłam skrytkę pocztową. 

[Gość]

U mnie sytuacja wyglądała tak że pojawił się terenowy i przekazal wizytówkę mamie,oczywiście nie była zadowolona wręcz oznajmiła ze to jest "ich"mieszkanie i nie życzą sobie windykatorów komorników bo im wszystko zabiorą za moje długi.. Pech chciał że kolejny raz taka sama sytuacja wywaliła się z terenowym.. Listy zazwyczaj staram się odbierać,chociaż czasami też wpadły w ręce rodziców.. a czasami listonosz wrzucił przez pomyłkę do sąsiada i przynosili do domu lub zostawiali na skrzynce.

[shift]

29 minut temu, Marek0001 napisał:

U mnie sytuacja wyglądała tak że pojawił się terenowy i przekazal wizytówkę mamie,oczywiście nie była zadowolona wręcz oznajmiła ze to jest "ich"mieszkanie i nie życzą sobie windykatorów komorników bo im wszystko zabiorą za moje długi.. Pech chciał że kolejny raz taka sama sytuacja wywaliła się z terenowym.. Listy zazwyczaj staram się odbierać,chociaż czasami też wpadły w ręce rodziców.. a czasami listonosz wrzucił przez pomyłkę do sąsiada i przynosili do domu lub zostawiali na skrzynce.

Z jakich firm byli terenowi? 

[Gość]

Terenowy z providenta dwa razy..i ostatnio kierownik również z providenta.. 

[olek1515]

16 godzin temu, Olga99 napisał:

Każda korespondencja czy inne takie kończy się telefonami i krzyczeniem, że przyjdzie ktoś i zabierze telewizor, albo połamie nogi.

Chyba większość z nas zadłużała się dalej bo na myśl o zaprzestaniu spłacania widziała już codziennie 10ciu windykatorów a parę dni później komornika licytującego dom, samochód, tv, zupki chińskie. Teraz w tej sytuacji są twoi rodzice, którzy wiedzą że są jakieś długi ale nie wiedzą czy 1 000zł czy 500 000zł. Przez tą niewiedzę zakładają najgorsze. Powiedz jak wygląda sytuacja jaki masz plan wyjścia i wytłumacz że nikt nikogo nie będzie bił czy zabierał rzeczy z domu (chyba że twoi rodzice to ci z tych co do nich nic nie dociera to bym pominął temat że chcesz walczyć w sądzie). Nie znam twoich rodziców, nie wiem jak zareagują ale prędzej czy później przetrawią tą informację.

Nie mieszkam z matką ale musiałem jej powiedzieć bo raz brat odebrał list z vivusa i sądu więc wolałem jej sam powiedzieć niż by miała się dowiedzieć od brata że jakieś długi mam. Siadamy przy kawie i 

Matka : Sam przyjechałeś ...

Ja : Nom

M : Co się dzieje?

J : Narobiłem długu na prawie 100k 

M : O Boże, jak to się stało ?

J : Tłumaczę 

M : A co z domem kiedy zabiorą ?

J : W sumie jak się nie połamie to marne szanse żeby zabrali.

M : Co miesiąc ile dam rady będę ci przelewać coś pieniędzy.

J : Nie trzeba sam ograne, pewnie 4-5 lat będę się z tym bujać ale dam radę. (wiem że matka nie da rady mi pomóc)

M : Ale dlaczego o tym mi mówisz 

J : Wolę żebyś ode mnie dowiedziała się jak to wygląda niż jakieś dziwne historie od tego pasożyta (brat)

i tak w skrócie wyglądała cała rozmowa  

[Olga99]

Dzięki, tak właśnie myślę że powinni mieć dobry ogląd sytuacji bo być może po tej wizycie terenowej dręczy ich co się dzieje... Tylko że oni są z tych, co jak się dowiedzą że chcę iść do sądu (a muszę im to powiedzieć bo korespondencja póki co), to wyciągną kasę ze swojego konta i każą mi zapłacić wszystko oby tylko nie sąd. Nawet jeśli jest szansa że uda mi się jakąś część z kilkunastu tysięcy oszczędzić na drodze sądowej to oni prawdopodobnie wolą te pieniądze utopić niż przyjąć do wiadomości że ten straszny sąd. Finansowo wolę poradzić sobie sama - nawet jak dadzą, to przecież też spłacić ich muszę, plus myśl że ich zawiodłam. 

------------------------------- dodano 6 minut później -------------------------------

Jak tak teraz jeszcze raz przeczytałam, to tak jak mówisz olek1515 schemat jest podobny... ja jako dłużnik też „topiłam” bezsensownie kasę na refinansy i inne takie, ze strachu

------------------------------- dodano 8 minut później -------------------------------

Jestem na siebie wściekła że wcześniej nie trafiłam na to forum, zrozumiałabym że opóźnienie w spłacie 7 dni to nie koniec świata i nie muszę brać kolejnej pożyczki... ech

[andrekost]

Podawałem już tu stworzony przez siebie schemat takiej rozmowy ale przypomnę.

Przygotuj sobie wypiske tego wszystkiego zadłużenia co masz i zaproś bliskich do poufnej rozmowy

"Mamo tato/mężu/żono mam kłopoty . Wpadłam w pętlę zadłużenia chwilówek i mam kredyty", następnie przedstaw kwotę, przyczyny powstania długów, wytłumacz ze wpadłaś w kołowrót spłacania chwilówki chwilówką i że jest to zabójcza spirala.

Następnie powiedz że wydzwaniają do Ciebie windykacje, dostajesz smsy, listy itd.

Potem ze ich przepraszasz, że czujesz się strasznie, ale wzięłaś się w garść i działasz:

-Szukasz/masz dodatkową pracę,

-Pilnujesz wszystkiego i w razie czego wezmiesz do pomocy prawników z kancelarii oddłużeniowej.

-Pokaż im to nasze forum w czasie rozmowy, Portal Dłużnika, sukcesy Łukasza w tej materii, korespondencje z nami. Niech zobaczą, że nie taki diabeł straszny jak to malują windykacje.

Będzie szok, płacz, krzyk, nerwy.  ale jak zobaczą że masz już plan i działasz to będzie mniejszy ból, i sami trochę Ci pomogą, wesprą w walce z zadłuzeniem.

KORZYSTAJCIE Z TEGO SCHEMATU W ROZMOWACH O DŁUGACH Z BLISKIMI. Może ktoś z adminow  gdzieś powiesiłby ten schemat wyżej jako przykład?. Bo ciągle wiele osób o to pyta i ma z tym problem.

Jesteśmy tylko ludźmi i popełniamy błędy. Dacie radę

[bwa2410]

Witam.

Od wielu lat zmagam się z wieloma długami, wiele różnych rzeczy wymyślałem, kombinowałem, mówiłem najbliższym ale nigdy nikomu nie powiedziałem całej prawdy, jak to jest ze mną, co we mnie siedzi itp.

Nadszedł ten dzień, że postanowiłem o wszystkim, WSZYSTKIM powiedzieć żonie. Dlaczego to piszę? Wiem że jest mnóstwo takich osób jak ja co ciągle kręcą, boją się przyznać, porozmawiać, sam kilka lat to ciągnąłem ale mam wszystkiego dosyć, najgorsze jest okłamywanie najważniejszych dla mnie osób.

Na dniach dam Wam znać jak mi poszło, może ktoś po przeczytaniu mojej historii podejmie jakieś dobre decyzje co mu w życiu pomogą. 

I pamiętajcie, wezwania, windykatorzy, smsy to nic strasznego, trzeba wziąć się w garść i po kolei wszystko spłacać, komornik? Też człowiek, fakt koszta dochodzą ale nie taki diabeł straszny jak go malują. Czytajcie forum i uwierzcie ludziom, oni już to przeszli i chcą pomóc innym.

Pozdrawiam 

[lukaszb]

3 godziny temu, bwa2410 napisał:

Witam.

Od wielu lat zmagam się z wieloma długami, wiele różnych rzeczy wymyślałem, kombinowałem, mówiłem najbliższym ale nigdy nikomu nie powiedziałem całej prawdy, jak to jest ze mną, co we mnie siedzi itp.

Nadszedł ten dzień, że postanowiłem o wszystkim, WSZYSTKIM powiedzieć żonie. Dlaczego to piszę? Wiem że jest mnóstwo takich osób jak ja co ciągle kręcą, boją się przyznać, porozmawiać, sam kilka lat to ciągnąłem ale mam wszystkiego dosyć, najgorsze jest okłamywanie najważniejszych dla mnie osób.

Na dniach dam Wam znać jak mi poszło, może ktoś po przeczytaniu mojej historii podejmie jakieś dobre decyzje co mu w życiu pomogą. 

I pamiętajcie, wezwania, windykatorzy, smsy to nic strasznego, trzeba wziąć się w garść i po kolei wszystko spłacać, komornik? Też człowiek, fakt koszta dochodzą ale nie taki diabeł straszny jak go malują. Czytajcie forum i uwierzcie ludziom, oni już to przeszli i chcą pomóc innym.

Pozdrawiam 

Poza jednym przypadkiem z tego forum nie znam innego przypadku, żeby wyjawienie długów odbiło się komuś czkawką, a zobaczysz, jak zejdzie z Ciebie ciśnienie. W końcu przestaniesz kombinować, udawać, chować korespondencję itd itd. Pamiętaj, co dwie głowy to nie jedna i naprawdę razem i w prawdzie dużo łatwiej się wychodzi z długów. Mówię to z 17-letniego doświadczenia pracy z dłużnikami.

[Rysik1]

37 minut temu, lukaszb napisał:

Poza jednym przypadkiem z tego forum nie znam innego przypadku, żeby wyjawienie długów odbiło się komuś czkawką, a zobaczysz, jak zejdzie z Ciebie ciśnienie. W końcu przestaniesz kombinować, udawać, chować korespondencję itd itd. Pamiętaj, co dwie głowy to nie jedna i naprawdę razem i w prawdzie dużo łatwiej się wychodzi z długów. Mówię to z 17-letniego doświadczenia pracy z dłużnikami.

Swiete słowa!

[Flimon]

1 godzinę temu, lukaszb napisał:

Poza jednym przypadkiem z tego forum nie znam innego przypadku, żeby wyjawienie długów odbiło się komuś czkawką, a zobaczysz, jak zejdzie z Ciebie ciśnienie. W końcu przestaniesz kombinować, udawać, chować korespondencję itd itd. Pamiętaj, co dwie głowy to nie jedna i naprawdę razem i w prawdzie dużo łatwiej się wychodzi z długów. Mówię to z 17-letniego doświadczenia pracy z dłużnikami.

Potwierdzam, jest więcej siły na walkę z prawdziwym wrogiem, a nie na tracenie sił i kombinację, żeby to wszystko kryć.

[Problematyka]

Ja nigdy nie zapomnę takiej rozmowy, gdy przyznałem się do hazardu, łatwe to nie jest, ale chyba jedyne sensowne wyjście, byle tylko nie zawieść znowu, ja zwiodłem drugi raz 1,5 roku temu. Obecnie czy ktoś mi ufa?, żona już chyba nigdy do końca nie zaufa. Mam jednak syna mam dla kogo żyć a przede wszystkim podjąłem drugą robotę, wróciłem do pasji, poszedłem na terapię i na nowo poczułem się człowiekiem i walczę dla siebie by udowodnić byłym przyjaciołom, rodzinie, że za szybko mnie skreślili ?

Byłem na terapii chodzę na mitingi dla hazardzistów (tam sami zarąbiści ludzie jak ja z podobnym bagażem, ale przez to wrażliwsi i bardziej wartościowi wśród znajomych od innych). Oni mnie nauczyli, że z każdego g..... można się podnieść.

 

Pogadaj jeśli się odważysz, to zawsze ulga dla Ciebie i nowy bodziec do walki o normalność. Problemy nie znikną, ale pozwoli to Tobie bardziej racjonalnie do nich podchodzić, czytać , analizować, szukać porad, niż tracić czas na to jak oszukać znowu najbliższych.

[Gość]

Skoro ja mogłem 2 razy z około 200 koła wyjść to i ty wyjdziesz.