Znajdź zawartość

Witam Czy dostając na konto jedynie wpływy z MOPSu jestem w stanie uzyskać finansowanie? jeśli tak to na jaką kwotę? co miesiąc dostaje 1250 zl

Mam niespłacony kredyt bankowy karty kredytowe. Płaciłam wszystko na czas, nawet nadpłacałam na przód. Byłam idealnym klientem, bank podsyłał mi kolejne karty i kolejne. A gdy wchodziła premia, kolejne. Byłam głupia, żyłam sukcesem zawodowym i jak mi się wydawało , finansowym. Ale zachorowałam i nie przewidując, że choroba potrwa nie kilka tygodni, tylko sięgnie lat, zadłużyłam się kredytem i kartami na leczenie i egzystencję. Spłacałam dalej minimalną jak się da, aż w pewnym momencie zabrakło mi na jedzenie, a mimo to wpłacałam każdą złotówkę. Aż doszłam do ściany, nie było ani na spłaty, ani na jedzenie. Do pracy się nie nadawałam, choć liczyłam, że już za tydzień, za dwa uda mi się wrócić. Z pomocą przyszedł partner, który dal dach nad głową i egzystencję, póki nie stanę na nogi. I wtedy nagle zmarli moi rodzice. Zostały po nich długi. Chcąc dobrze, nadmiarowe środki przeznaczyliśmy na długi rodziców, żeby np. odzyskać pamiątki rodzinne i dobre imię wśród wierzycieli rodziców na drugim końcu Polski, na wsi, gdzie liczy się co powiedzą inni etc. To oczywiście też był błąd. Cała sytuacja od choroby, przez długi po utratę rodziców wpędziła mnie w ostrą depresję. Znowu przyszedł z pomocą partner, pomagał egzystować i regulować sprawy po rodzicach. Przy życiu trzymał mnie tak naprawdę też syn w wieku szkolnym i wspomniana możliwość przetrwania dzięki partnerowi. Nie skończyliśmy jeszcze regulować spraw po rodzicach (sporo komplikacji, sporo spraw), gdy mój partner nagle zmarł. Z dnia na dzień zostałam z niczym, z długami i opłatami za wynajem, bez żadnej ochrony prawnej (nie byliśmy małżeństwem, ojciec mojego syna nie żyje) i wsparcia (nie mam żadnej rodziny, znajomych straciłam podczas choroby, zero osób wokół). Wzięłam się w garść, dla syna, poszłam do pierwszej z brzegu pracy. Utrzymałam nas z synem, w trakcie dokończyłam sprawy po rodzicach, zaczęłam widzieć przyszłość, spłacanie zaległości i żmudne, ale cierpliwe naprawianie błędów. Ale przyszła redukcja i zostałam zwolniona z dnia na dzień. Szukałam i szukam nowej pracy, miałam już umówioną, lepszą niż ta ratująca, ale w ostatniej chwili decyzją właściciela firmy, etat nie powstał i zatoczyłam koło. Jeśli do środy nie wpłacę za opłaty, wylądujemy z synem pod mostem, dosłownie, nie mamy nikogo. Nie ma tu pola do negocjacji, zrobiłam co mogłam. Zawnioskowałam też chyba o wszystkie możliwe chwilówki, odezwałam się do ludzi sprzed 20 lat, bo staram się nie poddawać, ale bez skutku, wszędzie odmowa. Ten wpis jest jedyną, ostatnią koncepcją, jaka mi została. Wiem, że to nie portal zrzutka, wiem, że wszystkiemu jestem winna i wiem jakie błędy popełniłam. Dodatkowo na moje błędy życie postanowiło nałożyć tragedię, zero przewidywania z mojej strony. Nie mam pomysłu, co zrobić. Syn jutro zdaje egzaminy, a ja nie wiem, co mam mu powiedzieć. Jestem w matni, tonę. Nie mam samochodu, nie mam nic wartościowego, wszystko co mogło pomóc, poszło na przetrwanie. Czy jakaś dobra dusza ma jakiś pomysł, co mogłabym i gdzie zrobić, żeby zdobyć pieniądze na czynsz i opłaty, żeby utrzymać nas w mieszkaniu, dopóki nie znajdę pracy, żeby młody niezachwianie (choć już tym okresem odciśnięty śmiercią dziadków i "ojczyma"), przeszedł ten etap do nowej szkoły i nie płacił za moje błędy? Jakiś przebłysk, rada, pomysł? Jakaś złota myśl? Proszę i z góry dziękuję..