Hazard - najgorsze uzależnienie.

[Hazard88]

Cześć wszystkim,

 

Przez ostatnie dni popłynąłem w hazardzie. Wplątałem się w długi i psychika trochę siadła.

Poniżej zobowiązania 

 

Banki:

Mbank: 4500 / rata: 430zł / zostało: 4100 (bez opóźnień)

 

Chilówki:

Vivus 2134, 29.11.2023 kapitał: 1900
Oros 1804, 18.11.2023 kapitał: 1500 + wypłata ekspresowa 120
extraportfel 3370, 26.11.2023 kapital: 3000zł
kuki 5410 zł, 26.11.2023 kapitał: 4500 + 360 wypłata ekspresowa
miloan 561 zł, 23.11.2023 kapitał: 500
feniko 1143 zł, 09.11.2023 
smartpozyczka 337zł, 29.11.2023 kapitał: 300
finbo 601zł, 29.11.2023 kapitał: 500 + wypłata ekspresowa

 

Całość do spłaty chwilówek: 15.359zł  - kapitał : 13.803zł

 

Czytam forum od jakiegoś czasu i tak:

1) Żadnych refinansowań nie było

2) Prowizja odzyskana za wcześniejsze spłaty

 

Dla niektórych te zobowiązania, które mam nie są duże. Bardziej doskwiera mi problem hazardu a wiem, że na forum jest sporo hazardzistów. Od czego zaczynaliście? Wiadomo, że najlepsza opcja to terapia, natomiast nie mam środków obecnie, aby pójść na terapię. Tak na prawdę zostało mi 100zł na kolejne 10 dni. Totalnie nie wiem jak się pozbierać - mam niespełna 30 lat i przez hazard nadal mieszkam z rodzicami, nie mam żadnych perspektyw obecnie na "szczęśliwe życie" - wszystko pochłania hazard (nie mam partnerki - to też kwestia tego, że mam problemy w związkach, jestem chorobliwie zazdrosny i połączenie hazard + ta "mania" by mnie chyba doszczętnie zniszczyły). Kwota zobowiązań byłaby większa, ale żaden bank ani parabank nie udziela mi kredytów, chwilówek - i może to lepiej dla mnie. Już raz przyznałem się rodzicom, że gram - to było jakieś pół roku temu tylko wtedy nie miałem żadnych długów, po prostu przez rok przegrywałem swoją wypłatę i żyłem za 500zł miesięcznie - teraz sytuacja jest inna. Chciałbym się przyznać, ale totalnie nie wiem jakby zareagowali na takie długi - co jakiś czas pytają czy gram no ale wiadomo, że chowam głowę w piasek i mówię, że nie. Nikt inny nie wie o moich problemach. Ogólnie mam tendencje do uzależnień - tylko z każdym sobie dawałem radę sam. Paliłem zioło przez dobre kilka lat i z dnia na dzień rzuciłem, bo wiedziałem że przesadzam. To samo z innymi mocniejszymi używkami - czułem, że przesadzam z dnia na dzień kończyłem. Z hazardem jest inaczej dlatego dla mnie to zdecydowanie najgorsze uzależnienie - gram od 2 lat i mimo tego, że dziś przegrałem bardzo dużo nadal gdybym dostał jakąś pożyczkę to bym grał dalej. 

 

Zarabiam około 3500zł netto, z takich stałych wydatków to może mam miesięcznie z 300-400zł. Reszta to wydatki na jedzenie, fajki i ogólne "przyjemności".  Myślę, że 2000zł mógłbym przeznaczyć miesięcznie na te chwilówki. W grudniu dostanę premie w granicach 5-6k. Najgorsze jest to, że się boje dostać wypłaty bo znowu będę chciał się odegrać. Czytałem trochę o możliwych rozwiązaniach, czyli oddać komuś dostęp do konta/przelewać komuś wypłatę - tak też zrobiłem za pierwszym razem i przelewałem wszystkie pieniądze na rodziców konto i niestety po 3 miesiącach uznałem, że już jest ok i mogę trzymać kasę - no ale jak się okazało nie mogłem.

 

Przybliżyłem wam trochę swoją historię - wiem, że na forum jest mega dużo ludzi z tym problem. 

 

 

Strasznie mnie dojeżdża myśl, że będę chodził do pracy i nie zarabiał na siebie tylko na długi. Nie mogę przełamać tej bariery i znaleźć w tym motywację - co was do tego motywuję? Jak sobie radzicie z myślą, że pracujecie i nie zobaczycie nawet tych pieniędzy - mi to spokoju nie daje, jak jestem w pracy to myślę o tym, że pracuje na swoje długi. 

 

Pytanie do hazardzistów:

 

Od czego zaczynaliście pomijając terapię? 

 

 

Chciałbym znaleźć dodatkową pracę, żeby się czymś zająć jak jestem w domu, bo sporo wolnego czasu po pracy myślę, że też się trochę przyczyniła do tego w jakiej sytuacji się znalazłem - macie może coś sprawdzonego, co można robić przez internet? Myślałem o transkrypcjach, ale widzę, że już sztuczna inteligencja zabrała trochę takiej pracy. Jakbyście mieli jakieś pomysły to chętnie sprawdzę.

 

Podziwiam wszystkich, którzy mimo dużo gorszej sytuacji ode mnie potrafili się pozbierać i życzę wam wytrwałości...

 

 

[Lucy81]

54 minuty temu, Hazard88 napisał(a):

Cześć wszystkim,

 

Przez ostatnie dni popłynąłem w hazardzie. Wplątałem się w długi i psychika trochę siadła.

Poniżej zobowiązania 

 

Banki:

Mbank: 4500 / rata: 430zł / zostało: 4100 (bez opóźnień)

 

Chilówki:

Vivus 2134, 29.11.2023 kapitał: 1900
Oros 1804, 18.11.2023 kapitał: 1500 + wypłata ekspresowa 120
extraportfel 3370, 26.11.2023 kapital: 3000zł
kuki 5410 zł, 26.11.2023 kapitał: 4500 + 360 wypłata ekspresowa
miloan 561 zł, 23.11.2023 kapitał: 500
feniko 1143 zł, 09.11.2023 
smartpozyczka 337zł, 29.11.2023 kapitał: 300
finbo 601zł, 29.11.2023 kapitał: 500 + wypłata ekspresowa

 

Całość do spłaty chwilówek: 15.359zł  - kapitał : 13.803zł

 

Czytam forum od jakiegoś czasu i tak:

1) Żadnych refinansowań nie było

2) Prowizja odzyskana za wcześniejsze spłaty

 

Dla niektórych te zobowiązania, które mam nie są duże. Bardziej doskwiera mi problem hazardu a wiem, że na forum jest sporo hazardzistów. Od czego zaczynaliście? Wiadomo, że najlepsza opcja to terapia, natomiast nie mam środków obecnie, aby pójść na terapię. Tak na prawdę zostało mi 100zł na kolejne 10 dni. Totalnie nie wiem jak się pozbierać - mam niespełna 30 lat i przez hazard nadal mieszkam z rodzicami, nie mam żadnych perspektyw obecnie na "szczęśliwe życie" - wszystko pochłania hazard (nie mam partnerki - to też kwestia tego, że mam problemy w związkach, jestem chorobliwie zazdrosny i połączenie hazard + ta "mania" by mnie chyba doszczętnie zniszczyły). Kwota zobowiązań byłaby większa, ale żaden bank ani parabank nie udziela mi kredytów, chwilówek - i może to lepiej dla mnie. Już raz przyznałem się rodzicom, że gram - to było jakieś pół roku temu tylko wtedy nie miałem żadnych długów, po prostu przez rok przegrywałem swoją wypłatę i żyłem za 500zł miesięcznie - teraz sytuacja jest inna. Chciałbym się przyznać, ale totalnie nie wiem jakby zareagowali na takie długi - co jakiś czas pytają czy gram no ale wiadomo, że chowam głowę w piasek i mówię, że nie. Nikt inny nie wie o moich problemach. Ogólnie mam tendencje do uzależnień - tylko z każdym sobie dawałem radę sam. Paliłem zioło przez dobre kilka lat i z dnia na dzień rzuciłem, bo wiedziałem że przesadzam. To samo z innymi mocniejszymi używkami - czułem, że przesadzam z dnia na dzień kończyłem. Z hazardem jest inaczej dlatego dla mnie to zdecydowanie najgorsze uzależnienie - gram od 2 lat i mimo tego, że dziś przegrałem bardzo dużo nadal gdybym dostał jakąś pożyczkę to bym grał dalej. 

 

Zarabiam około 3500zł netto, z takich stałych wydatków to może mam miesięcznie z 300-400zł. Reszta to wydatki na jedzenie, fajki i ogólne "przyjemności".  Myślę, że 2000zł mógłbym przeznaczyć miesięcznie na te chwilówki. W grudniu dostanę premie w granicach 5-6k. Najgorsze jest to, że się boje dostać wypłaty bo znowu będę chciał się odegrać. Czytałem trochę o możliwych rozwiązaniach, czyli oddać komuś dostęp do konta/przelewać komuś wypłatę - tak też zrobiłem za pierwszym razem i przelewałem wszystkie pieniądze na rodziców konto i niestety po 3 miesiącach uznałem, że już jest ok i mogę trzymać kasę - no ale jak się okazało nie mogłem.

 

Przybliżyłem wam trochę swoją historię - wiem, że na forum jest mega dużo ludzi z tym problem. 

 

 

Strasznie mnie dojeżdża myśl, że będę chodził do pracy i nie zarabiał na siebie tylko na długi. Nie mogę przełamać tej bariery i znaleźć w tym motywację - co was do tego motywuję? Jak sobie radzicie z myślą, że pracujecie i nie zobaczycie nawet tych pieniędzy - mi to spokoju nie daje, jak jestem w pracy to myślę o tym, że pracuje na swoje długi. 

 

Pytanie do hazardzistów:

 

Od czego zaczynaliście pomijając terapię? 

 

 

Chciałbym znaleźć dodatkową pracę, żeby się czymś zająć jak jestem w domu, bo sporo wolnego czasu po pracy myślę, że też się trochę przyczyniła do tego w jakiej sytuacji się znalazłem - macie może coś sprawdzonego, co można robić przez internet? Myślałem o transkrypcjach, ale widzę, że już sztuczna inteligencja zabrała trochę takiej pracy. Jakbyście mieli jakieś pomysły to chętnie sprawdzę.

 

Podziwiam wszystkich, którzy mimo dużo gorszej sytuacji ode mnie potrafili się pozbierać i życzę wam wytrwałości...

 

 

Długi nie są jeszcze tak duże. Żeby to miało sens te 2000zł podziel na pół- część na spłatę zobowiązań a drugie pół na terapię. Nie wiem w jakim mieście jesteś ale w mojej okolicy (Poznan) wizyta u terapeuty kształtuje się od 150-350zł. Nie musisz iść od razu do tego najdroższego. 

Może jakiś forumowicz, który ma doświadczenie z hazardem podpowie gdzie i jak szukać pomocy darmowej. Na pewno jakieś spotkania są organizowane. 

Edytowane 31 Października 2023 przez Lucy81

[Hazard88]

Teraz, Lucy81 napisał(a):

Długi nie są duże. Żeby to miało sens te 2000zł podziel na pół- część na spłatę zobowiązań a drugie pół na terapię. Nie wiem w jakim mieście jesteś ale w mojej okolicy (Poznan) wizyta u terapeuty kształtuje się od 150-350zł. Nie musisz iść od razu do tego najdroższego. 

Może jakiś forumowicz, który ma doświadczenie z hazardem podpowie gdzie i jak szukać pomocy darmowej. Na pewno jakieś spotkania są organizowane. 

Pół roku temu byłem na meetingu AH internetowo - jakoś dziwnie się tam czułem, miałem wrażenie że wszystko opiera się na religii - generalnie byłem mega zmieszany, dziwne było to spotkanie. Ale byłem tylko raz, nie wiem czy wszystkie tak funkcjonują.

[jacolo87]

Terapie masz na NFZ, za darmo.

Ośrodki zamknięte też masz na NFZ, też za darmo.

 

Mitingi AH też masz za darmo 

------------------------------- dodano 1 minutę później -------------------------------

6 godzin temu, Hazard88 napisał(a):

Chciałbym znaleźć dodatkową pracę, żeby się czymś zająć jak jestem w domu, bo sporo wolnego czasu po pracy myślę, że też się trochę przyczyniła do tego w jakiej sytuacji się znalazłem - macie może coś sprawdzonego, co można robić przez internet

Gastronomia szeroko pojętą, np rozwożenie żarcia, dorabianie w żabce itp.

Można dorabiać nie przez internet.

------------------------------- dodano 5 minut później -------------------------------

6 godzin temu, Hazard88 napisał(a):

Strasznie mnie dojeżdża myśl, że będę chodził do pracy i nie zarabiał na siebie tylko na długi. Nie mogę przełamać tej bariery i znaleźć w tym motywację - co was do tego motywuję? Jak sobie radzicie z myślą, że pracujecie i nie zobaczycie nawet tych pieniędzy - mi to spokoju nie daje, jak jestem w pracy to myślę o tym, że pracuje na swoje długi. 

Lepsze to niż ciągle dokładać do pieca

nie masz dramatu z kwotą sanek.

Nie graj, oddaj dostęp do konta albo pieniądze rodzinie.

 

Przyznać i tak się musisz, bo to wyjdzie w końcu, lepiej przez Twoje usta niż przez kopertę od windykacji albo coś takiego.

[Hazard88]

Poszukam czegoś w takim razie na NFZ. 

 

 

Obecnie kwota jest za duża, żebym się przyznał - chce trochę spłacić i dopiero wtedy powiedzieć cokolwiek. 

 

Akurat o taką stacjonarna pracę tu gdzie mieszkam jest ciężko, więc wolałbym coś poklikać przez internet. W swojej pracy też nie mam możliwości robienia nadgodzin. 

 

Tak czy siak dzięki za wskazówki. Ten mój post potraktuje jako swój motywator i będę tu co jakiś czas wracał, żeby napisać jak wygląda moja sytuacja obecnie

[fk8h]

Cześć. 

 

To mimo wszystko nie są duże długi, chciałbym być w takiej sytuacji. Weź premię, zostaw sobie tysiaka i kup sobie za niego prezent pod choinkę, resztę przeznacz na spłatę. Potem może zamiast tych 2k. przeznacz 1500 PLN miesięcznie na raty, 500 PLN przeznacz na prawdziwe przyjemności, np. obiad w knajpie albo coś innego. W kilka miesięcy wyjdziesz z długów i będziesz miał poczucie, że masz z pracy coś dla siebie. 

 

Ale... podstawa to odstawienie hazardu tu i teraz, a to nie takie proste. 

Jak masz siłę, to spróbuj to zrobić, warto zacisnąć poślady i powiedzieć sobie, że od tej chwili już tego g... nie ruszam. Mi się to udało po wielu latach grania, gdy postanowiłem udać się na terapię. 

 

Terapia koniecznie i to jak najszybciej, ośrodki terapeutyczne masz na NFZ, sam korzystam i polecam. Nic nie zapłacisz, a uratujesz sobie życie, poznasz wartościowych ludzi, usłyszysz różne historie, z których będziesz mógł wyciągnąć coś dla siebie. 

 

Czy mówić rodzinie? Przy tej kwocie ja bym nie mówił, pod warunkiem, że pójdziesz na terapię i odstawisz granie tu i teraz. Jak nie dajesz rady, to warto pogadać. Ludzie, którym na Tobie zależy, będą Cię wspierać. Lepiej jednak, żeby nie składali się na spłatę Twoich długów. Nie tędy droga. 

 

Trzymam kciuki. 

 

PS. Na hazardzie się nie dorobisz, po co dawać zarabiać tym oszustom. Adrenalinę można sobie załatwić na mniej szkodliwy sposób. 

 

 

[PawloK]

W dniu 1.11.2023 o 08:51, Hazard88 napisał(a):

Ten mój post potraktuje jako swój motywator i będę tu co jakiś czas wracał, żeby napisać jak wygląda moja sytuacja obecnie

No cześć. I jak tam Twoja sytuacja po upływie ponad miesiąca?

[Hazard88]

Hej,

 

Powiedziałem o wszystkim koledze, który pomógł mi spłacić większość długów.

Sam spłaciłem połowę z premii i wypłaty - u kolegi mam jakieś 8 tysięcy długu, ale wszystkie chwilówki pozamykane.

Na terapii byłem raz - byłem umówiony na drugą i trzecią wizytę, ale się rozchorowałem i musiałem przełożyć na przyszły tydzień.

 

No i najważniejsze, nie gram już miesiąc ? Są dni, gdzie łapie głód grania, ale z reguły jest ok.

Zaciskam poślady i lecimy dalej z abstynencją ;)

10 godzin temu, fk8h napisał(a):

 

 

Ale... podstawa to odstawienie hazardu tu i teraz, a to nie takie proste. 

Jak masz siłę, to spróbuj to zrobić, warto zacisnąć poślady i powiedzieć sobie, że od tej chwili już tego g... nie ruszam. Mi się to udało po wielu latach grania, gdy postanowiłem udać się na terapię. 

 

Terapia koniecznie i to jak najszybciej, ośrodki terapeutyczne masz na NFZ, sam korzystam i polecam. Nic nie zapłacisz, a uratujesz sobie życie, poznasz wartościowych ludzi, usłyszysz różne historie, z których będziesz mógł wyciągnąć coś dla siebie. 

 

Czy mówić rodzinie? Przy tej kwocie ja bym nie mówił, pod warunkiem, że pójdziesz na terapię i odstawisz granie tu i teraz. Jak nie dajesz rady, to warto pogadać. Ludzie, którym na Tobie zależy, będą Cię wspierać. Lepiej jednak, żeby nie składali się na spłatę Twoich długów. Nie tędy droga. 

 

 

 

 

9 godzin temu, PawloK napisał(a):

No cześć. I jak tam Twoja sytuacja po upływie ponad miesiąca?

 

[Casper90]

Jeśli grałeś u buka online to przede wszystkim załóż sobie dzienne limity stawek na np. 1zł. Samo zamykanie konta w moim przypadku nie pomogło. Większość tych dziadów od ręki potrafiło taką blokadę zdjąć. W przypadku limitów sprawa wygląda inaczej, bo podniesienie limitu będzie możliwie po upływie 24h lub nawet więcej w związku z czym głód grania może odpuścić. 

[Hazard88]

Godzinę temu, Casper90 napisał(a):

Jeśli grałeś u buka online to przede wszystkim załóż sobie dzienne limity stawek na np. 1zł. Samo zamykanie konta w moim przypadku nie pomogło. Większość tych dziadów od ręki potrafiło taką blokadę zdjąć. W przypadku limitów sprawa wygląda inaczej, bo podniesienie limitu będzie możliwie po upływie 24h lub nawet więcej w związku z czym głód grania może odpuścić. 

Na razie wszystkie buki zawieszone, ale szczerze mówiąc sporo mi dała rozmowa z kolegą, za wszelką cenę nie chce go oszukać, bo wyciągnął rękę + nie chce znowu wpadać w te manie grania i tracenia czasu/pieniędzy - wiem, że zawsze mogę do niego zadzwonić jak mam ciśnienie, żeby zagrać (raz już skorzystałem) ? Od 2 lat reguralnie stawiałem na mecze swojej ulubionej drużyny - mecz równał się szansą na wygraną + oglądanie z emocjami. Miesiąc temu pierwszy raz od dwóch lat nie postawiłem na ten mecz - meczu nie oglądałem. Tydzień później zobaczyłem drugą połowę, ale w ostatni weekend obejrzałem cały mecz z emocjami nie związanymi z zakładem na ten mecz, więc jakieś światełko w tunelu jest ? 

[nowy11]

Czytam twój post i czuję się jak bym ją to pisał o sobie, dla tego ja cię rozumiem co i jak, tylko wiek się nie zgadza bo jestem starszy 4lata i mieszkam sam?.

Mnie zjadła trochę,samotność, alkohol, narkotyki, towarzystwo,hazard,depresja, próby samobójcze,ale Bóg mi nie pozwalał.

Spędzałem czas w lokalu żeby graća a nie wygrywac. Nawet jak trafiałem jackpoty po 5000zl,to potrafilem za parę dni wyklikac,a później załamanie. Ale z czasem byłem zły na siebie tak bardzo że zacząłem zee wszystkim coraz mniej ,aż do dziś, teraz czytam co dziennie forum i jak przychodzi wypłata to pierwsze co robię to opłaty,zostawiam kilka stówek na jakieś jedzenie,(nie pije,nie palę),a resztę spłacam chwilowki, żebym postaral się zdążyć przed sądami i żyje z tymi myślami żeby powoli wyjść na prosto i mieć swoją wypłatę, zawsze można pogadać,popisać z kimś kto już tego doświadczył,albo doświadcza i chce wyjść naprawdę z tego,to dużo daje. Osobiście rodzicom nie powiedziałem nic o tym,bo wiem że oni tego nie zrozumia i nie rozumia takich ludzi i napewno nie pomogą gadaniem,tylko.moga bardziej człowieka w stan depresyjny wprowadzić i się jeszcze bardziej człowiek potrafi zdołować mimo tego że napewno nie chcą tego zrobić tylko nie wiedzą jak. Jak by byli specjalistami to by wiedzieli jak podejść,ale to nic,ja powiem w skrócie co mi pomaga,pomoglo

-Psychiatra,tabletki przeciwdepresyjne

-Odstawienie alkoholu

-Odstawienie używek 

-Zmieniłem numer

-Odstawienie hazardu

-Ograniczylem znajomości 

-Aktywnosc fizyczna(rower)

-Dobre jedzenie,witaminy

Wiadomo że na początku bardzo ciężko,mi bardziej psychicznie było,ale z tygodnia na tydzień coraz lepiej, mniej myślałem negatywnie,mniej o graniu,używkach,np.teraz myślę bardziej o tym,żeby co miesiąc spłacać i wyjść na prosto,nie martwić się,co mam kupić,co zjeść, gdzieś pojechać,itp.I staram się żyć nadzieja żeby wytrzymac do wiosny i będzie z górki ?

[Hazard88]

24 minuty temu, nowy11 napisał(a):

Czytam twój post i czuję się jak bym ją to pisał o sobie, dla tego ja cię rozumiem co i jak, tylko wiek się nie zgadza bo jestem starszy 4lata i mieszkam sam?.

Mnie zjadła trochę,samotność, alkohol, narkotyki, towarzystwo,hazard,depresja, próby samobójcze,ale Bóg mi nie pozwalał.

Spędzałem czas w lokalu żeby graća a nie wygrywac. Nawet jak trafiałem jackpoty po 5000zl,to potrafilem za parę dni wyklikac,a później załamanie. Ale z czasem byłem zły na siebie tak bardzo że zacząłem zee wszystkim coraz mniej ,aż do dziś, teraz czytam co dziennie forum i jak przychodzi wypłata to pierwsze co robię to opłaty,zostawiam kilka stówek na jakieś jedzenie,(nie pije,nie palę),a resztę spłacam chwilowki, żebym postaral się zdążyć przed sądami i żyje z tymi myślami żeby powoli wyjść na prosto i mieć swoją wypłatę, zawsze można pogadać,popisać z kimś kto już tego doświadczył,albo doświadcza i chce wyjść naprawdę z tego,to dużo daje. Osobiście rodzicom nie powiedziałem nic o tym,bo wiem że oni tego nie zrozumia i nie rozumia takich ludzi i napewno nie pomogą gadaniem,tylko.moga bardziej człowieka w stan depresyjny wprowadzić i się jeszcze bardziej człowiek potrafi zdołować mimo tego że napewno nie chcą tego zrobić tylko nie wiedzą jak. Jak by byli specjalistami to by wiedzieli jak podejść,ale to nic,ja powiem w skrócie co mi pomaga,pomoglo

-Psychiatra,tabletki przeciwdepresyjne

-Odstawienie alkoholu

-Odstawienie używek 

-Zmieniłem numer

-Odstawienie hazardu

-Ograniczylem znajomości 

-Aktywnosc fizyczna(rower)

-Dobre jedzenie,witaminy

Wiadomo że na początku bardzo ciężko,mi bardziej psychicznie było,ale z tygodnia na tydzień coraz lepiej, mniej myślałem negatywnie,mniej o graniu,używkach,np.teraz myślę bardziej o tym,żeby co miesiąc spłacać i wyjść na prosto,nie martwić się,co mam kupić,co zjeść, gdzieś pojechać,itp.I staram się żyć nadzieja żeby wytrzymac do wiosny i będzie z górki ?

I klasa  Ja akurat sporadycznie jakieś używki (kiedyś częściej, teraz praktycznie wcale).

Akurat znajomości staram się nie ograniczać, towarzystwo dobre ? Nikt w hazardzie, raczej spokojne, ogarnięte (ale w rozjazdach, zostaje kontakt online)

 

Obecnie przepadłem trochę w pracy a po pracy z kolegami gram w gierki - może mało ambitnie, ale z czasem chce się zapisać na jakiś sport, albo wrócić do biegania

 

Trzymam za nas kciuki  

[Casper90]

3 godziny temu, Hazard88 napisał(a):

Na razie wszystkie buki zawieszone, ale szczerze mówiąc sporo mi dała rozmowa z kolegą, za wszelką cenę nie chce go oszukać, bo wyciągnął rękę + nie chce znowu wpadać w te manie grania i tracenia czasu/pieniędzy - wiem, że zawsze mogę do niego zadzwonić jak mam ciśnienie, żeby zagrać (raz już skorzystałem) ? Od 2 lat reguralnie stawiałem na mecze swojej ulubionej drużyny - mecz równał się szansą na wygraną + oglądanie z emocjami. Miesiąc temu pierwszy raz od dwóch lat nie postawiłem na ten mecz - meczu nie oglądałem. Tydzień później zobaczyłem drugą połowę, ale w ostatni weekend obejrzałem cały mecz z emocjami nie związanymi z zakładem na ten mecz, więc jakieś światełko w tunelu jest ? 

Uwierz, że większość tutejszych hazardzistów była na tym etapie na którym Ty teraz jesteś. Wszyscy Ci, w tym ja wracali tutaj z bagażem dodatkowego długu w postaci 20/50/100 czy nawet 200 tysięcy. To ile razy wracałem do tego gówna przegrywając dziennie 10-krotność minimalnej krajowej jest nie do zliczenia. I to z kolegą - u mnie było podobnie i z czasem zawodziłem nie tylko jego, ale też całą rodzinę a przede wszystkim siebie. Każdemu pomaga co innego, terapia, znalezienie sobie hobby, bliższe kontakty z rodziną itd. Tak jak pisałem - blokady niewiele znaczą. Albo napiszesz na supporcie o odblokowanie albo pojawi się inny buk na horyzoncie. Limit jest najskuteczniejszy bo zmienia go automat. 

[Hazard88]

Teraz, Casper90 napisał(a):

Uwierz, że większość tutejszych hazardzistów była na tym etapie na którym Ty teraz jesteś. Wszyscy Ci, w tym ja wracali tutaj z bagażem dodatkowego długu w postaci 20/50/100 czy nawet 200 tysięcy. To ile razy wracałem do tego gówna przegrywając dziennie 10-krotność minimalnej krajowej jest nie do zliczenia. I to z kolegą - u mnie było podobnie i z czasem zawodziłem nie tylko jego, ale też całą rodzinę a przede wszystkim siebie. Każdemu pomaga co innego, terapia, znalezienie sobie hobby, bliższe kontakty z rodziną itd. Tak jak pisałem - blokady niewiele znaczą. Albo napiszesz na supporcie o odblokowanie albo pojawi się inny buk na horyzoncie. Limit jest najskuteczniejszy bo zmienia go automat. 

Już jestem umówiony na kolejne wizyty u terapeuty. No te blokady to prowizorka, bo można w każdej chwili zdjąć niestety. 

[Casper90]

No i super, terapia jest bardzo ważna aczkolwiek w moim przypadku jakoś mi nie po drodze. Mi dużo pomaga rozmyślanie samemu o źródle, przyczynach i następstwach oraz oglądanie na YT reportaży czy wywiadów nt. uzależnienia, np. Sekielski o nałogach. Jak się prześledzi te filmy to da radę zauważyć pewną zależność i analogię. 

[fk8h]

U mnie było tak, że żadne blokady kont nic by nie dały, bo jak przyjdzie głód, to człowiek zrobi wszystko, żeby zagrać, a bukmacherzy / brokerzy zrobią wszystko, żeby dostać ode mnie pieniądze, przecież na tym zarabiają, a prawo ich zbytnio nie ogranicza. Z tego powodu niczego nie blokowałem. Wiedziałem, że to ja sam z siebie muszę mieć stuprocentowe przekonanie, że nie chcę tego dalej robić. 

 

Na razie się udaje, ale kilkanaście lat grania mam za sobą i przez ostatnie kilka miałem już tego dosyć, jednak nałóg był silniejszy. Kończyłem, wracałem, chociaż traciłem mniej niż kiedyś. Trochę z powodu braku środków, a po części byłem już świadomy mojej sytuacji, chociaż to, że jestem uzależniony, dotarło do mnie bardzo późno. 

 

Z różnych powodów nie stoczyłem się na samo dno, miałem trochę szczęścia i za to jestem wdzięczny losowi. 

 

W pewnym momencie podjąłem decyzję o udaniu się na terapię i to był moment, w którym odstawiłem hazard. Jestem uparty, to mi kiedyś zaszkodziło, ale też pomogło w podjęciu decyzji. Aktualnie mam ogłoszoną upadłość, plan spłaty przede mną. Dość uważnie się do tej decyzji przygotowałem, to bardzo ważne, żeby świadomie robić niektóre rzeczy. 

 

Nie narzekam, mogło być gorzej, każdy ma w życiu jakieś problemy. Do hazardu mnie nie ciągnie, jak tylko pomyślę, że te pijawki mogłyby na mnie jeszcze coś zarobić, to od razu wracam do rzeczywistości. ? 

 

Szanuję wszystkich, którzy walczą z nałogami, bo to nie taka prosta sprawa. 

 

------------------------------- dodano 3 minuty później -------------------------------

11 minut temu, Casper90 napisał(a):

No i super, terapia jest bardzo ważna aczkolwiek w moim przypadku jakoś mi nie po drodze. Mi dużo pomaga rozmyślanie samemu o źródle, przyczynach i następstwach oraz oglądanie na YT reportaży czy wywiadów nt. uzależnienia, np. Sekielski o nałogach. Jak się prześledzi te filmy to da radę zauważyć pewną zależność i analogię. 

Jeśli mogę coś doradzić - też kiedyś mi było nie po drodze. Myliłem się. Na początku człowiekowi jest wstyd, ale jak spotkasz ludzi podobnie poobijanych przez życie, spojrzysz na to z innej strony. Poza tym otrzymasz za darmo fachową pomoc. Byłem sceptycznie nastawiony do jakiejkolwiek terapii, ponieważ nie wiedziałem, jak ona wygląda. Nic nie ryzykujesz, możesz tylko zyskać. Decyzja zawsze Twoja.  

[Hazard88]

1 godzinę temu, Casper90 napisał(a):

No i super, terapia jest bardzo ważna aczkolwiek w moim przypadku jakoś mi nie po drodze. Mi dużo pomaga rozmyślanie samemu o źródle, przyczynach i następstwach oraz oglądanie na YT reportaży czy wywiadów nt. uzależnienia, np. Sekielski o nałogach. Jak się prześledzi te filmy to da radę zauważyć pewną zależność i analogię. 

Oj to ja chyba wszystkie obejrzałem wywiady związane z hazardem - dokładnie jest tak jak mówisz, każde uzależnienie sprowadza się do tego samego. Mogę również polecić książkę hazard - gra o życie (historie hazardzistów przeplatane wypowiedziami terapeutów) a no i podcasty Żulczyka również polecam ? Co do książek polecma jeszcze te Jak przestać się martwić i zacząć żyć - Dale Carnegie | Książka w Lubimyczytac.pl - Opinie, oceny, ceny

------------------------------- dodano 0 minut później -------------------------------

1 godzinę temu, fk8h napisał(a):

U mnie było tak, że żadne blokady kont nic by nie dały, bo jak przyjdzie głód, to człowiek zrobi wszystko, żeby zagrać, a bukmacherzy / brokerzy zrobią wszystko, żeby dostać ode mnie pieniądze, przecież na tym zarabiają, a prawo ich zbytnio nie ogranicza. Z tego powodu niczego nie blokowałem. Wiedziałem, że to ja sam z siebie muszę mieć stuprocentowe przekonanie, że nie chcę tego dalej robić. 

 

Na razie się udaje, ale kilkanaście lat grania mam za sobą i przez ostatnie kilka miałem już tego dosyć, jednak nałóg był silniejszy. Kończyłem, wracałem, chociaż traciłem mniej niż kiedyś. Trochę z powodu braku środków, a po części byłem już świadomy mojej sytuacji, chociaż to, że jestem uzależniony, dotarło do mnie bardzo późno. 

 

Z różnych powodów nie stoczyłem się na samo dno, miałem trochę szczęścia i za to jestem wdzięczny losowi. 

 

W pewnym momencie podjąłem decyzję o udaniu się na terapię i to był moment, w którym odstawiłem hazard. Jestem uparty, to mi kiedyś zaszkodziło, ale też pomogło w podjęciu decyzji. Aktualnie mam ogłoszoną upadłość, plan spłaty przede mną. Dość uważnie się do tej decyzji przygotowałem, to bardzo ważne, żeby świadomie robić niektóre rzeczy. 

 

Nie narzekam, mogło być gorzej, każdy ma w życiu jakieś problemy. Do hazardu mnie nie ciągnie, jak tylko pomyślę, że te pijawki mogłyby na mnie jeszcze coś zarobić, to od razu wracam do rzeczywistości. ? 

 

Szanuję wszystkich, którzy walczą z nałogami, bo to nie taka prosta sprawa. 

 

------------------------------- dodano 3 minuty później -------------------------------

 

 

Jeśli mogę coś doradzić - też kiedyś mi było nie po drodze. Myliłem się. Na początku człowiekowi jest wstyd, ale jak spotkasz ludzi podobnie poobijanych przez życie, spojrzysz na to z innej strony. Poza tym otrzymasz za darmo fachową pomoc. Byłem sceptycznie nastawiony do jakiejkolwiek terapii, ponieważ nie wiedziałem, jak ona wygląda. Nic nie ryzykujesz, możesz tylko zyskać. Decyzja zawsze Twoja.  

 

 

Ile czasu się już trzymasz bez hazardu ? ?

[fk8h]

6 godzin temu, Hazard88 napisał(a):

Ile czasu się już trzymasz bez hazardu ? ?

 

 

Ponad rok.

[Hazard88]

Godzinę temu, fk8h napisał(a):

Ponad rok.

 Chciałbym za rok mieć rok i miesiąc:)

 

Ja np. Korzystam na razie że spotkań indywidualnych, jakoś nie mogę się przełamać na spotkanie grupowe. Z twojej perspektywy spotkania grupowe niosą za sobą większą wartość? Zastanawia mnie wasze zdanie - czy według was to konieczne?

 

Ja w sumie dosyć szybko zdałem sobie sprawę, że jestem uzależniony ale najwidoczniej potrzebowałem poczuć konsekwencje żeby cos z tym zrobić. I tak jak napisałem w pierwszym poście ten hazard mnie mega dojechał,  bo ze wszystkim radziłem sobie sam - na zasadzie jak przesadzam to odpuszczam. 

 

 

 

 

[Casper90]

Mnie terapia grupowa AH bardzo mocno zniechęciła. Spotkałem się tam w większości z ludźmi 50/60+, którzy przez większość czasu śmieszkowali i wyglądało to bardziej jak spotkanie na kawkę aniżeli poważne spotkanie. Może innym pasuje taki klimat, może ja byłem wtedy na wczesnym etapie trzeźwienia, nie wiem. Wg mnie regularne wizyty u dobrego psychologa są bardziej skuteczne bo skupicie się tylko i wyłącznie na sobie. Reasumując, jeden będzie się lepiej czuł w gronie ludzi o podobnych problemach, drugi sam na sam ze specjalistą - nie ma reguły.

[anonim71]

Finbo, oros i kuki po około 30 dniach wychodzą z propozycją rat tylko ze jakieś 15-20% zadluzenia chcą na już, po 45 dniach cesja najprawdopodobniej do alektum - z nimi można się dogadać zależy na kogo się trafi. Z tego co wiem to feniko dość szybko do sądu idzie. Vivusa możesz zostawić na koniec bo wychodza z propozycjami rat i umozenia długu. Tylko jeśli mieszkasz z rodzicami a oni o niczym nie wiedzą to miej na uwadze że przychodzą listy do domu

[fk8h]

17 godzin temu, Hazard88 napisał(a):

Z twojej perspektywy spotkania grupowe niosą za sobą większą wartość? Zastanawia mnie wasze zdanie - czy według was to konieczne?

 

Czy większą - nie wiem. Na pewno są inne. Dla mnie istotne jest to, że mogę posłuchać różnych historii. To pokazuje, że nie mam najgorzej. A śmieszkowanie popieram - mamy się wiecznie zamartwiać? Jak ma być poważnie, jest poważnie. Generalnie jednak pozytywne nastawienie, uśmiech, życzliwość, możliwość pośmiania się jest równie ważna. Dla niektórych to jedyna możliwość oderwania się od szarej rzeczywistości. 

 

Gdyby wszystko było takie łatwe, nie mielibyśmy nałogów. Terapia też bywa niewygodna, trzeba się przyznać do własnych słabości, itp. Najwygodniej iść na indywidualną, a jak coś się nie uda, to nikt nie zauważy, prawda?  To, co wartościowe, kosztuje. Warto czasem zrobić coś, co nie jest przyjemne, ale daje trwały efekt. 

[Hazard88]

5 godzin temu, fk8h napisał(a):

Czy większą - nie wiem. Na pewno są inne. Dla mnie istotne jest to, że mogę posłuchać różnych historii. To pokazuje, że nie mam najgorzej. A śmieszkowanie popieram - mamy się wiecznie zamartwiać? Jak ma być poważnie, jest poważnie. Generalnie jednak pozytywne nastawienie, uśmiech, życzliwość, możliwość pośmiania się jest równie ważna. Dla niektórych to jedyna możliwość oderwania się od szarej rzeczywistości. 

 

Gdyby wszystko było takie łatwe, nie mielibyśmy nałogów. Terapia też bywa niewygodna, trzeba się przyznać do własnych słabości, itp. Najwygodniej iść na indywidualną, a jak coś się nie uda, to nikt nie zauważy, prawda?  To, co wartościowe, kosztuje. Warto czasem zrobić coś, co nie jest przyjemne, ale daje trwały efekt. 

No ja po pierwszej wizycie miałem średnie odczucie, ale na pewno nie skreślam i dam sobie kilka/kilkanaście spotkań akurat z tym terapeuta. Co do tego śmiania się/ nieutrzymania ciągłej powagi to tak samo mam z zaciskaniem pasa - nie zamierzam liczyć każdego grosza i na co dzień się pilnować żeby sobie np. Nie zamówić czasem czegoś do jedzenia a widzę, że na forum są różne opinie na ten temat. Zdaję sobie sprawę, że moja sytuacja przy niektórych to pikuś, obecnie do oddania 8 tysięcy u kolegi, 8 spłaciłem sam - ale nie zamierzam liczyć każdego grosza, staram się w miarę funkcjonować  normalnie a te 8 tysięcy spłacę myślę że do marca. Może moje nastawienie jest takie, bo akurat koledze się nie spieszy + nie mam tego dużo. Ale gdybym miał dosłownie liczyć każda złotówkę to wiem że na dobre by mi to nie wyszło i bym zwariował na dłuższą metę a niektórzy mają nastawienie i motywację żeby jednak liczyc każda złotówkę. Jak napisal kolega wyżej o tym spotkania AH to sam nie wiem co myśleć, ogólnie na tym etapie nie wiem czego chce od terapii i jakie mam wobec niej oczekiwania.

------------------------------- dodano 8 minut później -------------------------------

W dniu 6.12.2023 o 12:23, nowy11 napisał(a):

Czytam twój post i czuję się jak bym ją to pisał o sobie, dla tego ja cię rozumiem co i jak, tylko wiek się nie zgadza bo jestem starszy 4lata i mieszkam sam?.

Mnie zjadła trochę,samotność, alkohol, narkotyki, towarzystwo,hazard,depresja, próby samobójcze,ale Bóg mi nie pozwalał.

Spędzałem czas w lokalu żeby graća a nie wygrywac. Nawet jak trafiałem jackpoty po 5000zl,to potrafilem za parę dni wyklikac,a później załamanie. Ale z czasem byłem zły na siebie tak bardzo że zacząłem zee wszystkim coraz mniej ,aż do dziś, teraz czytam co dziennie forum i jak przychodzi wypłata to pierwsze co robię to opłaty,zostawiam kilka stówek na jakieś jedzenie,(nie pije,nie palę),a resztę spłacam chwilowki, żebym postaral się zdążyć przed sądami i żyje z tymi myślami żeby powoli wyjść na prosto i mieć swoją wypłatę, zawsze można pogadać,popisać z kimś kto już tego doświadczył,albo doświadcza i chce wyjść naprawdę z tego,to dużo daje. Osobiście rodzicom nie powiedziałem nic o tym,bo wiem że oni tego nie zrozumia i nie rozumia takich ludzi i napewno nie pomogą gadaniem,tylko.moga bardziej człowieka w stan depresyjny wprowadzić i się jeszcze bardziej człowiek potrafi zdołować mimo tego że napewno nie chcą tego zrobić tylko nie wiedzą jak. Jak by byli specjalistami to by wiedzieli jak podejść,ale to nic,ja powiem w skrócie co mi pomaga,pomoglo

-Psychiatra,tabletki przeciwdepresyjne

-Odstawienie alkoholu

-Odstawienie używek 

-Zmieniłem numer

-Odstawienie hazardu

-Ograniczylem znajomości 

-Aktywnosc fizyczna(rower)

-Dobre jedzenie,witaminy

Wiadomo że na początku bardzo ciężko,mi bardziej psychicznie było,ale z tygodnia na tydzień coraz lepiej, mniej myślałem negatywnie,mniej o graniu,używkach,np.teraz myślę bardziej o tym,żeby co miesiąc spłacać i wyjść na prosto,nie martwić się,co mam kupić,co zjeść, gdzieś pojechać,itp.I staram się żyć nadzieja żeby wytrzymac do wiosny i będzie z górki ?

A jeszcze co do tego powiedzenia rodzicom to za pierwszym razem pamiętam, że też miałem nastawienie - nie powiem, bo nie zrozumieją, zawiodą się itp. A się mega pozytywnie zaskoczyłem, bo wiedza, że to choroba i No szczerze pogadalismy, więc nie przekreślałbym rodziców jeżeli chodzi o takie sprawy ;) ale za drugim razem już mi za bardzo było wstyd, żeby im o tym wszystkim powiedzieć. Mega mi ulżyło jak się wygadałem dla kolegi. Nie wiem czy komuś powiedziałeś o hazardzie ( może niekoniecznie rodzicom) ale moim zdaniem warto powiedzieć chociażby jednemu koledze, chociaż różne ludzie mają relacje że znajomymi. U mnie miałem szczęście, że z większością znamy się jak łyse konie i myślę że niejednemu mógłbym o tym powiedzieć. Na razie wie jeden a jak dalej to zobaczymy. 

[fk8h]

Ja po pierwszej wizycie w ośrodku miałem ochotę uciec, gdzie pieprz rośnie. ? 

W sumie to wiedziałem, że bez papierka z terapii mogę mieć pod górkę z upadłością, ale jednocześnie gdzieś tam podświadomie wiedziałem też, że to mi pomoże. No i jakoś tak zacząłem chodzić. Okazało się, że to nie boli. Do pierwszych naprawdę konstruktywnych wniosków doszedłem po dobrych paru miesiącach. Z perspektywy czasu polecam każdemu. 

 

Co do wydawania kasy - miałem krótki okres w życiu, gdy nie starczało mi do pierwszego. Dziś bym pewnie olał kredyty i zbierał na komornika, korzystając w międzyczasie z życia. Raty zabierały mi wówczas dużo więcej, niż mógł zabrać komornik. Ale ja nie byłem tego za bardzo świadomy i oczywiście starałem się być w porządku i płacić wszystko na czas. Głupota, która może doprowadzić do tragedii. To był chyba najbardziej dołujący okres w moim życiu. 

 

Nie namawiam do rozrzutności, jednak trochę zadowolenia z życia trzeba mieć. Nie stać Cię na wakacje w Hiszpanii, wybierz się na weekend gdzieś w Polsce, ale jedź. Teraz wychodzę z założenia, że skoro było mnie stać na hazard, z którego nic nie miałem, to parę złotych tu czy tam nie gra roli, oczywiście w granicach rozsądku. 

 

A odnośnie bycia "w porządku" - przez kilkanaście lat nie miałem ani jednego dnia spóźnienia w spłatach, a gdy stałem się naprawdę niewypłacalny, to żaden bank nie chciał ze mną rozmawiać o restrukturyzacji, o niczym. Nasyłali tylko na mnie firmy windykacyjne, których działanie rozgryzłem w tydzień, korzystając z dobrodziejstw internetu. Nie mam do jednych ani drugich odrobiny szacunku. Gdyby nie upadłość, zapraszałbym banki do sądu, a firmom windykacyjnym kazał sp....  Z tym że nie polecam tego podejścia - każdy ma swoją indywidualną sytuację. Z windykacjami zresztą świetnie się bawiłem, pytałem o upoważnienie, dlaczego mnie niepokoją, nie podawałem żadnych danych przez tel., jak się za bardzo rozpędzali z telefonami, to wysyłałem pismo, które ich przywoływało do porządku itp. Mam tyle nagranych rozmów i różnych dowodów, że być może pójdę jeszcze w sprawę o odszkodowanie za te telefony, jak będzie mi się chciało.  

 

Terapeutę raz zmieniałem, nie z każdym będzie chemia, to normalne. 

Edytowane 7 Grudnia 2023 przez fk8h

[Hazard88]

Jestem po drugiej wizycie i w zasadzie mało rozmawiamy o hazardzie, ale może to i lepiej bo za każdym uzależnieniem stoi coś więcej i trzeba drążyć:) tym razem wizyta dużo lepsza niż pierwsza, zaskoczył mnie słusznymi wnioskami, które był w stanie wyciągnąć po wysłuchaniu historii. Po trzeciej wizycie mamy obrać plan działania, także zobaczymy- jestem dobrze nastawiony ?