Skocz do zawartości

Porady

Poradnik kredytowy
  • Piotrek

    Kredyt w złotówkach czy w euro?

    Przez Piotrek, w Kredyt w euro,

    [ATTACH=CONFIG]40[/ATTACH]W latach 2006-2008 mało kto w ogóle zadawał sobie takie pytanie. Kredyty hipoteczne banki oferowały przede wszystkich we frankach szwajcarskich. Złotówka była rekordowo mocna, frank kosztował ok. 2 złotych. Dziś ówcześni „wielbiciele franka” plują sobie w brodę, ale jedyne co mogą zrobić, to spłacać wysokie raty.
    [PRBREAK][/PRBREAK]
     
     
    Złota zasada zadłużania się brzmi: zaciągaj kredyty w walucie, w której zarabiasz. Tej zasady powinni się trzymać wszyscy, którzy nie tylko mają słabe nerwy, ale i problemy z dopięciem budżetu domowego już na etapie podpisywania umowy kredytowej z bankiem. Ci, którzy zarabiają lepiej, i lepiej tolerują ryzyko walutowe, nigdy nie powinni zapominać, że kredyt walutowy powinno się zaciągać wówczas, gdy złotówka jest słaba, a frank szwajcarski czy euro – wyjątkowo mocne.
     
    Przykład? W 2008 roku 60-metrowe mieszkanie na warszawskim Żoliborzu kosztowało 530 tysięcy złotych. Kredyt zaciągnięty w walucie opiewał na 230 tysięcy franków. Nietrudno policzyć, że 2,5 roku od momentu zaciągnięcia pożyczki kredytobiorca jest winien bankowi około 700 tysięcy złotych (kapitału). Sporo, prawda? Z kolei, gdyby to samo mieszkanie, za podobną cenę, kupować dziś, i kredytobiorca znalazłby bank, który udzieli mu kredytu we frankach (choć zapewne nie z taką samą 1-procentową marżą), prawdopodobnie wystarczyłoby niecałe 170 tysięcy franków, by kupić nieruchomość. 60 tysięcy franków różnicy w samym kapitale – to naprawdę dużo!
     
    Dziś, gdy złoty jest słaby, nie dziwi popularność kredytów walutowych w euro – ale banki udzielają ich znacznie mniej chętnie. Po pierwsze, podaż mocno ograniczyły rekomendacje Komisji Nadzoru Finansowego, które ukróciły „rozdawnictwo” walutowych kredytów CHF i EUR. Po drugie, banki dobrze znają zasadę „zaciągaj kredyt w walucie, gdy złotówka jest słaba”. Dla banku w tej chwili kredyt walutowy nie jest tak intratnym produktem jak cztery lata temu.
     
    Dla kredytobiorców dziś zaletą kredytów walutowych we franku i w euro jest słaba złotówka. Drugim argumentem jest dużo niższe oprocentowanie kredytów walutowych w stosunku do złotowych. LIBOR i EURIBOR są na niższym poziomie niż WIBOR – i w tej materii, zwłaszcza w sytuacji nieco podwyższonej inflacji w Polsce nic przez najbliższe lata się nie zmieni. Ci, którzy w feralnych latach 2006-2008 zadłużyli się we franku szwajcarskim pocieszają się właśnie bardzo (nadzwyczajnie nawet) niskim oprocentowaniem swoich kredytów. Przy 1-procentowej marży wynosi ono bowiem (już od końca 2008 roku) 1,25 procent! Oprocentowanie kredytów w euro jest nieco wyższe niż w chf, ale i tak korzystniejsze niż oprocentowanie kredytów złotowych.
    [PAGE][/PAGE]
    Ci, którzy zadłużyli się we franku (a częściowo również w dolarze i euro), mogą cały czas mieć nadzieję, że złotówka się umocni wobec tych walut. Oczywiście – nie wiadomo kiedy ten moment nastąpi, ale wielu analityków twierdzi, że fluktuacje na rynkach finansowych są okresowe i powtarzalne. I o ile zapewne nie powinniśmy się łudzić, że frank będzie w najbliższych pięciu latach kosztował 2 złote, o tyle kurs 2,50 jest zupełnie możliwy do osiągnięcia (jeśli oczywiście Europa nie pogrąży się w kryzysie finansowym).
     
    Wadą kredytów walutowych jest ich trudniejsza (w tej chwili) dostępność i spore ryzyko związane z kursem waluty (jednak warto podkreślić raz jeszcze, że dla kredytów zaciąganych teraz we frankach i euro jest ono minimalne, bo kurs jest wyjątkowo wyśrubowany).
     
    Mówiąc o wadach kredytów w Euro trudno nie wspomnieć o spreadzie – to słowo śni się po nocach wielu kredytobiorcom (głównie „frankowym”). Spread jest to różnica między kursami kupna i sprzedaży waluty. Bank wypłaca kredyt po kursie kupna waluty, ratę spłacamy po kursie sprzedaży. Spread w normalnych warunkach (np. w kantorach) wynosi kilka procent. Jednak w przypadku kredytów walutowych w wielu bankach spread dochodzi nawet do kilkunastu procent – co stanowi ukryty, a bardzo znaczący dla spłacającego koszt. Spreadową politykę banków próbuje ukrócić Komisja Nadzoru Finansowego – zgodnie z jej rekomendacją kredytobiorcy muszą mieć prawo do spłaty kredytu bezpośrednio w walucie. Jednak takie operacje są opłacalne zwykle wtedy, gdy dysponujemy większą kwotą w złotówkach (przynajmniej 10 tysięcy złotych) i możemy „zapolować” na tańszego franka.
     
    Zaletą kredytów złotowych jest uniezależnienie wysokości raty kredytu od wahań na rynkach finansowych. Wadą – wciąż wysokie oprocentowanie. Kredytobiorcy, którzy zaciągają kredyt w złotówkach muszą również być świadomi, że niestabilność naszej waluty a także sytuacja makroekonomiczna również – w pośredni sposób – się na nich odbija. Każda decyzja Rady Polityki Pieniężnej o podwyżce stóp procentowych odbija się natychmiast na poziomie WIBOR, co odczuwają również oni.
     
    Niewątpliwie wszyscy kredytobiorcy zastanawiają się, co będzie gdy Polska wejdzie do strefy euro - jak będą przeliczne kredyty w pln. Co będzie – z grubsza wiadomo. Będziemy zarabiać w euro, i nasze kredyty również zostaną przeliczone na euro. Niewątpliwie mogą się cieszyć ci, którzy mają kredyty w złotówkach. Ich zobowiązania zostaną przeliczone po sztywnym kursie, jaki rząd wynegocjuje z Komisją Europejską. Dziś nie wiadomo, ani kiedy to będzie (perspektywa wejścia Polski do strefy euro odsuwa się w czasie, w grę może wchodzić dopiero 2018 rok), ani jak mocna będzie wówczas złotówka. Wiadomo też, że na dwa lata przed przyjęciem euro złotówka nie będzie radykalnie tracić ani zyskiwać na wartości – wahania kursu mogą być minimalne.
     
    Ci, którzy mają zaciągnięty kredyt w walucie (innej niż euro), muszą się liczyć niejako z podwójnym przewalutowaniem. Najpierw zobowiązanie zostanie przeliczone na złotówki (i tu trzeba się liczyć, że bank będzie chciał zrealizować zyski stosując własny kurs), a następnie po sztywnym kursie – przeliczone na euro.
    Natomiast jeśli chodzi o kredyty w euro, co się z nimi stanie w momencie wejścia Polski do strefy Euro, pewne ciekawe rozważanie są na [ucms=http://www.forum-kredytowe.pl/f125/kredyty-w-euro-wejscie-polski-do-strefy-euro-41068.html]forum[/ucms].

  • [ATTACH=CONFIG]39[/ATTACH]Opłaty i prowizje bankowe, związane z przyznaniem kredytu hipotecznego to zaledwie ułamek wydatków, jakie musimy ponieść kupując nieruchomość, czy to na pierwotnym, czy na wtórnym rynku. Decydując się na zakup domu czy mieszkania warto pamiętać, że wszystkie opłaty (łącznie, bankowe i pozabankowe) mogą wynieść nawet 10 procent wartości nieruchomości!
    [PRBREAK][/PRBREAK]
    Większość poniższych kosztów będzie trzeba ponieść [ucms=http://www.forum-kredytowe.pl/porady/o-czym-trzeba-pamietac-i-co-zrobic-po-podpisaniu-umowy-kredytowej-185/]po podpisaniu umowy kredytowej[/ucms].
     
    Największym, nieuniknionym wydatkiem jest oczywiście podatek od czynności cywilno-prawnych, jeśli nieruchomość (najczęściej mieszkanie) kupowane jest na rynku wtórnym. Wynosi on 2 procent wartości kupowanej nieruchomości. Zobowiązanie podatkowe powstaje w momencie podpisania aktu notarialnego – umowy kupna nieruchomości. Podatek odprowadza do urzędu skarbowego notariusz – my musimy mu przekazać pieniądze na ten cel.
     
    Kolejny koszt to ustanowienie hipoteki, nieodłączny element każdej umowy kredytowej. Hipoteka jest dla banku najważniejszym zabezpieczeniem udzielonego kredytu. Wniosek o wpis do hipoteki składa kupujący mieszkanie. Można zrobić to samodzielnie - koszt to 200 pln opłaty sądowej oraz podatek od ustanowienia hipoteki (19 pln). Jeśli nieruchomość nie ma założonej księgi wieczystej – trzeba dodatkowo zapłacić za jej założenie (60 pln). Często jednak wniosek o ustanowienie hipoteki jest częścią aktu notarialnego kupna nieruchomości (notariusz pobiera dodatkową opłatę, ale zajmuje się formalnościami od A do Z).
     
    Kupujący opłaca oczywiście również usługi notariusza – taksa notarialna jest zależna od kwoty transakcji. Korzystając z kalkulatorów kosztów kredytowych można zorientować się, ile maksymalnie może zażądać notariusz za swoje usługi. Kwota ta zależy zarówno od wielkości transakcji, jak i od rodzaju nieruchomości. W przypadku mieszkania hipotecznego wartego 400000 pln notariusz może zażądać 2,8 tysiąca złotych (plus VAT). Tyle samo warte mieszkanie spółdzielcze z założoną księgą wieczystą – taksa notarialna jest o połowę niższa. Wysokość taksy zleży również od tego, czy mieszkanie pochodzi z rynku pierwotnego czy wtórnego. Ważne! Zawsze można próbować negocjować z notariuszem wysokość opłaty – prawo określa jedynie maksymalny pułap taksy. Notariusz – teoretycznie – może przeprowadzić transakcję za symboliczną złotówkę.
     
    Jeśli przy kupnie nieruchomości na rynku wtórnym korzystaliśmy z usług agencji nieruchomości, będziemy musieli zapłacić prowizję. Może ona wynieść nawet 3 procent wartości nieruchomości (plus VAT), co zwłaszcza przy droższych nieruchomościach stanowi poważną kwotę (kupujący często uważają zresztą, że te pieniądze agencja dostaje za nic, bo i tak sami muszą przecież wszystko załatwiać). Dlatego przy podpisywaniu umowy z agentem warto się twardo targować. I pamiętać, że agencja najczęściej pobiera opłatę zarówno od kupującego jak i od sprzedającego. Przy dobrych negocjacjach kupujący ma szansę obniżyć swoją prowizję nawet do 1 procenta wartości mieszkania. Warto również sprawdzić, czy agencja nieruchomości nie ma „swojego” notariusza, który pobiera od jej klientów niższą taksę.
     
    Zobacz także:
    Ubezpieczenie niskiego wkładu własnego i ustanowienie hipoteki
    Z jakimi opłatami i prowizjami trzeba się liczyć?

  • [ATTACH=CONFIG]41[/ATTACH]Piętnaście? Dwadzieścia? Trzydzieści lub dłużej? Liczba lat, na jaką bank udziela kredytu mieszkaniowego to jeden z podstawowych parametrów, jakimi kierują się klienci. To również ważna zmienna kosztów kredytu.
    [PRBREAK][/PRBREAK]
     
    Im dłuższy okres kredytowania, tym kredyt droższy. Wielu finansistów uważa, że zaciąganie kredytu mieszkaniowego w horyzoncie dłuższym niż 12-15 lat nie ma żadnego sensu – oczywiście, z punktu widzenia finansów. Jednak rzeczywistość jest taka, że młodzi (+20) i nieco starsi (+30) klienci zaciągają kredyty na maksymalny okres, oferowany przez banki. Na tyle pozwala im ich zdolność kredytowa (im dłuższy okres kredytowania, tym niższe raty, choć kredyt staje się w sumie droższy). W tej chwili w większości z nich maksimum to 30 lat, ale niektóre banki oferują również okresy dłuższe nawet o dziesięć lat (jednak w obecnej chwili raczej dla kredytów zaciąganych w złotówkach). W dodatku większość banków wylicza zdolność kredytową w tym dłuższym wariancie identycznie, jak dla okresu 30-letniego. Rozkładanie więc spłaty kredytu na dłuższy okres staje się nieopłacalne.
     
    Jeśli nawet bank ma w ofercie 40-letni okres spłaty kredytu, nie oznacza to, że może z niego skorzystać każdy potencjalny kredytobiorca. Każdy bank określa maksymalny wiek kredytobiorcy, do którego kredyt musi zostać całkowicie spłacony – w zależności od banku jest to od 65 do nawet 80 lat. Uwaga! Jeśli dwudziestokilkulatek chce podnieść swoją zdolność kredytową i zaciągnąć kredyt np. z 50-letnim ojcem, maksymalny okres kredytowania będzie liczony do wieku ojca, czyli najstarszego kredytobiorcy. W dodatku niektóre banki uzależniają udzielenie kredytu starszym kredytobiorcom (po ukończeniu 50. Lub 55. Roku życia) pod warunkiem wykupienia ubezpieczenia na życie – i cesji polisy na kredytodawcę.
     
    Dobrym sposobem skrócenia faktycznego okresu kredytowania, zwłaszcza przy kredytach dłuższych, 25-20 letnich, jest systematyczne odkładanie pewnej sumy pieniędzy (proporcjonalnej do wysokości raty) np. w postaci planu oszczędnościowo-inwestycyjnego na 10-15 lat. Z jednej strony spłacamy kredyt, z drugiej – odkładamy (co miesiąc) pieniądze, które dzięki składanemu procentowi pozwolą nam mniej więcej w połowie okresu kredytowania nieruchomości dokonać jego jednorazowej, całkowitej spłaty. Warunkiem jest tutaj systematyczność wpłat i właściwe (a więc niezbyt agresywne, ale też nie całkiem zachowawcze) dobranie funduszy, w których będziemy lokować pieniądze.

  • Kalkulator da nam odpowiedź, czy możemy starać się o kredyt w ramach programu „Rodzina na swoim”. Kredyty z dopłatami z budżetu państwa pozwalają kredytobiorcom na zaoszczędzenie sporych środków finansowych. Dzięki dopłatom, połowa należnych bankowi odsetek kredytowych jest pokrywana z środków rządowych.
     
    Program „Rodzina na swoim” umożliwia sfinansowanie zakupu czy budowy nieruchomości rodzicom i osobom samotnie wychowującym co najmniej jedno dziecko. Istnieje wiele warunków, których spełnienie jest konieczne do otrzymania preferencyjnych kredytów hipotecznych. Wielu kredytobiorców zastanawia się, czy upatrzona przez nich nieruchomość może być objęta programem preferencyjnych kredytów. Odpowiedzi na to pytanie udzieli internetowy kalkulator kredytu z dopłatami z budżetu państwa.
     
    Wymaga on podania kilku prostych informacji dotyczących planowanej inwestycji w nieruchomość. Otóż, pierwsze jego pole dotyczy typu nieruchomości. Użytkownik kalkulatora musi określić, czy będzie starał się o kredyt z dopłatą na dom czy na mieszkanie. Następnie, musi on podać powierzchnię użytkową nieruchomości w metrach kwadratowych. Kolejne pole to wartość nieruchomości w złotówkach oraz lokalizacja domu lub mieszkania – w danym województwie i mieście. Jeśli nieruchomość mieści się pod względem powierzchniowym w zakresie limitu dla domu lub mieszkania, a jej wartość jest odpowiednia, kalkulator zwróci odpowiedź twierdzącą, na pytanie, czy dana osoba otrzyma na taką nieruchomość kredyt z dopłatami rządowymi.
     
    <link href="http://online.forum-kredytowe.pl/d/kalkulatory/s.css" rel="stylesheet" type="text/css" /> <script type="text/javascript"> var idDistributor = 521;</script> <script type="text/javascript" src="http://online.forum-kredytowe.pl/j/common.js"></script> <script type="text/javascript" src="http://online.forum-kredytowe.pl/j/jquery.js"></script> <script type="text/javascript" src="http://online.forum-kredytowe.pl/j/kalkulator_z_doplata.php"></script> <script type="text/javascript" src="http://online.forum-kredytowe.pl/d/export/kalkulatory.php?params=distributor,521,id,5,format,javascript,no_jquery,1,oferta_window,1"></script> <script type="text/javascript"> $(document).ready(function() { $('#m2m_mod_calc_5').html(m2m_mod_calc_5); }); </script> <div id="m2m_mod_calc_5"></div>

  • [ATTACH=CONFIG]80[/ATTACH]BPH i Nordea Bank jednocześnie pozbawiły klientów nadziei na uzyskanie kredytu hipotecznego we frankach szwajcarskich. W połowie września BPH zupełnie wycofał się z udzielania takich kredytów, zaś Nordea w znaczący sposób podwyższyła wymagania, stawiane kredytobiorcom.
    [PRBREAK][/PRBREAK]
    Franki wcześniej wycofały z oferty kredytowej mBank, MultiBank, Alior.
     
    DB PBC podwyższył wymagania dochodowe z 16 do 50 tys. zł miesięcznie.
     
    Nordea była ostatnim bastionem, w którym kredyt we frankach był względnie dostępny.
     
    Decyzja Nordei i BPH to według analityków dowód na to, że banki mocno obawiają się o dalszą sytuację na rynku walutowym. Ale także, że coraz trudniej zdobyć walutę, która jest na całym świecie obiektem pożądania.
     
    Dane Związku Banków Polskich (kwiecień-czerwiec 2011) wykazują, że frank wraz ze wzrostem kursu, znów zyskał na popularności. Udział franków szwajcarskich w wartości udzielanych kredytów mieszkaniowych zwiększył się w drugim kwartale do 7,5 proc. (z 6,1 proc.) na przełomie roku, a ich wartość przekroczyła wiosną 1 mld zł.
     
    Nie wiadomo, jaką część kredytów mieszkaniowych udzielanych przez Nordeę stanowiły te denominowane we franku. Bank poinformował jedynie, że sprzedaż kredytów w szwajcarskiej walucie stanowiła około 40 proc. wartości wszystkich nowo udzielanych kredytów (przy uwzględnieniu również pożyczek dla firm).
     
    Minimalne dochody jakich oczekuje obecnie [ucms=http://www.forum-kredytowe.pl/f133/nordea-bank-kredyt-hipoteczny-opinie-40122.html]Nordea[/ucms] od zabiegających o kredyty w CHF wzrosły z 5 do 15 tys. zł. Wymagania dotyczą gospodarstwa domowego bez względu na liczbę pozostających w nim osób. Jeśli ktoś zarabia mniej, a bardzo chce wziąć kredyt w szwajcarskiej walucie, to na złożenie wniosku ma jeszcze czas do jutra, do końca dnia.

  • [ATTACH=CONFIG]77[/ATTACH]W artykule prezentujemy standardowe dokumenty wymagane przy zwieraniu umowy przedwstępnej sprzedaży / kupna nieruchomości (mieszkania, domu, działki).
    [PRBREAK][/PRBREAK]
     
    A więc jakie dokładnie dokumenty są potrzebne przy zawieraniu [ucms=http://www.forum-kredytowe.pl/porady/umowa-przedwstepna-sprzedazy-kupna-mieszkania-lub-domu-187/]umowy przedwstępnej[/ucms]?
     
    - Akt własności lokalu bądź przydział (w przypadku mieszkania spółdzielczego)
     
    - Zaświadczenie do sprzedaży: w przypadku, gdy kupujemy mieszkanie spółdzielcze. Zaświadczenie jest wydawane przez spółdzielnię mieszkaniową. Zaświadczenie informuje, że sprzedającemu przysługuje spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu o powierzchni (...), pod adresem (...). Podobne zaświadczenia wydają też wspólnoty mieszkaniowe. Spółdzielnia powinna również wydać zaświadczenie o niezaleganiu z płatnościami.
     
    - Wypis z księgi wieczystej. Mieszkanie spółdzielcze, które sprzedaje pierwszy właściciel, może takiej księgi nie mieć – musi to być zawarte w umowie przedwstępnej i w akcie notarialnym.
    - Jeśli przedmiotem transakcji jest mieszkanie obciążone hipoteką (z tytułu spłacanego kredytu np.), sprzedający musi przedstawić zgodę banku na spłatę kredytu przy sprzedaży mieszkania oraz informację o aktualnym zadłużeniu.

  • [ATTACH=CONFIG]76[/ATTACH]Umowa przedwstępna musi chronić zarówno prawa kupującego, jak i sprzedającego nieruchomość. Jakie elementy muszą się w niej znaleźć, by była bezpieczna i spełniała swoje zadania?
     
     
    Choć umowa przedwstępna nie musi być spisana przed notariuszem, tylko ta forma daje rzeczywistą ochronę obu stronom transakcji. Warto więc zdecydować się na taką opcję. Kupujący tylko na podstawie notarialnie zawartej umowy przedwstępnej może żądać wydania przez sprzedającego mieszkania, czyli doprowadzenia do sfinalizowania transakcji i podpisania aktu notarialnego z przeniesieniem własności – jeśli sprzedający chce się wycofać z umowy przedwstępnej, bo znalazł lepszego kupca.
     
    W przypadku umowy cywilnoprawnej kupujący może w takiej sytuacji żądać od sprzedającego wyłącznie zwrotu pieniędzy (lub dwukrotności wpłaconej sumy, jeśli w umowie była ona określona jako zadatek).
     
    Podstawową kwestią, na którą musi zwrócić uwagę kupujący, jest zgodność danych (PESEL, NIP) z aktu własności nieruchomości z danymi, którymi legitymuje się sprzedający mieszkanie. Dlatego warto skrupulatnie czytać wszystkie dokumenty, które przedstawia właściciel nieruchomości. Trzeba mieć stuprocentową pewność, że kupujemy mieszkanie (dom) od kogoś, kto ma do niego pełne prawo.
     
    Jeśli nieruchomość sprzedaje osoba, która pozostaje w związku małżeńskim, trzeba zwrócić uwagę, czy mieszkanie (dom) pozostaje we wspólnocie majątkowej, czy też jest odrębną własnością jednego z małżonków.
     
    W tym drugim przypadku w umowie przedwstępnej musi być zawarte sformułowanie, że prawa do lokalu stanowią osobisty majątek sprzedającego. Natomiast jeśli nieruchomość jest wspólna, wymagana jest zwykle nie tylko pisemna zgoda współmałżonka, ale jego fizyczna obecność przy podpisaniu umowy sprzedaży.
     
    Umowa przedwstępna określa również przedmiot transakcji – może to być własność hipoteczna lub spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu. Trzeba również dopilnować, by w umowie zawarte były wszystkie pomieszczenia dodatkowe, należące do mieszkania lub domu – jeśli takie oczywiście nieruchomość posiada.
     
    Sprzedający już na etapie podpisywania umowy przedwstępnej musi oświadczyć (lub udokumentować), że nieruchomość jest wolna od obciążeń – niezapłaconych rachunków za czynsz, wpisu do księgi wieczystej. Jeśli takie występują, sprzedający musi o nich się dowiedzieć. Kupujący mieszkanie może np. zobowiązać się do uregulowania zaległości czynszowych – w zamian za obniżenie ceny mieszkania. To wszystko musi być jednak opisane w umowie. Jeśli sprzedający zatai jakieś ważne informacje (np. zobowiązania ciążące na nieruchomości), umowa przedwstępna przestaje kupującego obowiązywać.
     
    Ważnym elementem umowy, którego wpisania powinien dopilnować sprzedający, jest oświadczenie kupującego, że posiada on środki na zakup nieruchomości. Nawet wtedy, gdy kupujący dopiero występuje do banku o kredyt, musi oświadczyć, że ma pieniądze na zakup nieruchomości. Jeśli bank nie udzieli kredytu (czyli jeśli kupujący nie ma wystarczającej zdolności kredytowej) sprzedający nie musi mu zwracać pieniędzy – bo do sfinalizowania transakcji nie dochodzi z winy kupującego.
     
    W umowie przedwstępnej musi być podana cena, za jaką sprzedający zobowiązuje się sprzedać mieszkanie. Musi ona precyzyjnie określać, ile płacimy i za co – czyli np. czy odnosi się do mieszkania i miejsca garażowego, czy też to drugie będzie płatne dodatkowo (bo np. bank nie udzieli kredytu na miejsce garażowe).
     
    Jednym z najważniejszych elementów umowy przedwstępnej jest termin podpisania ostatecznego aktu notarialnego. Zwykle wyznaczany jest on na 4 do 6 tygodni od momentu podpisania umowy. Kupujący powinien wziąć pod uwagę, jak szybko bank w którym stara się o kredyt proceduje wnioski kredytowe – są banki, którym zajmuje to kilka dni, a są takie, w których procedury trwają kilka tygodni. Na pewno bezpieczniej jest przyjąć termin 6-tygodniowy.
     
    Przy umowie przedwstępnej kupujący wpłaca – najczęściej gotówką – ustaloną sumę sprzedającemu nieruchomość. Pieniądze te mogą być zaliczką lub zadatkiem.
     
    Zaliczka w zasadzie nie chroni żadnej ze stron transakcji. Jeśli sprzedający mieszkanie znajdzie po podpisaniu umowy przedwstępnej kupca, który chce zapłacić więcej za nieruchomość – zwraca kupującemu zaliczkę, a ten zostaje na lodzie. Jeśli kupujący nie otrzyma kredytu lub zrezygnuje z kupna z innych powodów – sprzedający musi mu zwrócić pieniądze.
     
    W przypadku zadatku – jeśli do sfinalizowania transakcji nie dojdzie z winy kupującego, sprzedający zatrzymuje pieniądze. Jeśli natomiast to sprzedający wycofuje się z umowy – musi kupującemu wypłacić dwukrotność wpłaconej sumy.
     
    Zadatek powinien wynosić 10 procent wartości nieruchomości. W praktyce jednak rzadko spotyka się takie sumy. Gdy w grę wchodzi nieruchomość warta pół miliona złotych, sprzedający chętnie zgadzają się na zadatek w wysokości 20-30 tysięcy złotych.
    W umowie przedwstępnej powinno być również opisane, w jaki sposób kupujący ureguluje pozostałą kwotę.
     
    Podobne:
    [ucms=http://www.forum-kredytowe.pl/porady/jakie-dokumenty-potrzebne-sa-do-zawarcia-umowy-przedwstepnej-188/] Jakie dokumenty są potrzebne przy zawieraniu umowy przedwstępnej? [/ucms]

  • [ATTACH=CONFIG]73[/ATTACH]Kredyt hipoteczny zaciągamy zwykle na co najmniej kilkanaście lat. Po kilku latach bezproblemowej spłaty mogą jednak nadciągnąć kłopoty. Co wtedy robić? Czy możliwe jest zawieszenie spłaty rat kredytu? I – jeśli tak, w jakich okolicznościach i na jakich warunkach?
     
    [PRBREAK][/PRBREAK]
     
    Najpierw uwaga ogólna. Banki, które oferują najkorzystniejsze warunki kredytu – niska marża, minimalnie dodatkowe obciążenia (np. brak wymogu posiadania polisy na życie czy też ubezpieczenia od utraty dochodów/pracy) nie mają w swojej ofercie pozycji „wakacje kredytowe” czy też „zawieszenie spłaty rat kredytu”. Coś za coś. Bank wysoko ocenia zdolność kredytową klienta, nie kalkuluje więc w ryzyku kredytowym żadnych kłopotów ze spłatą. I odwrotnie – banki, które kuszą klientów możliwością czasowego zawieszenia spłaty kredytu (warunki są zawarte w umowie kredytowej) oferują zwykle dużo wyższą marżę lub mnożą ukryte koszty kredytu. W sumie – kredyt jest droższy.
     
     
    Oczywiście, klient banku który nie przewiduje zawieszenia spłaty rat kredytu również może popaść w kłopoty (choroba w rodzinie, wypadek losowy etc.). Pozostają wówczas indywidualne negocjacje z kredytodawcą. Jeśli problem jest niewielki – i chodzi o zawieszenie spłaty rat na miesiąc lub dwa – zwykle udaje się to „załatwić” w sumie bezboleśnie: klient za zgodą banku spłaca same odsetki, zaś kapitał dolicza się do kolejnej, raty kredytu – która zgodnie z umową, musi być uregulowana w terminie. Jeśli kłopoty ze spłatą rat mają mocne uzasadnienie, a bank zostanie o nich odpowiednio wcześnie powiadomiony, na tym prawdopodobnie się skończy.
     
    Jeśli w grę wchodzą poważniejsze kłopoty w bankach zwykle proponują renegocjację umowy kredytowej. Propozycje mogą być różne – od wydłużenia okresu spłaty kredytu (jeśli wiek kredytobiorcy na to pozwala), po czasowe zawieszenie spłaty kapitału. Ale zawsze – niestety – wiążą się ze zmianą oprocentowania na mniej korzystną dla klienta, który staje się dla banku mniej wiarygodny a jego zobowiązanie jest obciążone większym ryzykiem.
     
     
    Takie rozwiązanie jest jednak na pewno lepsze, niż samowolne, jednostronne zerwanie umowy kredytowej i niespłacanie rat. Kredyt staje się „złym kredytem” (bank musi uruchamiać dodatkowe środki na jego zabezpieczenie), zaś kredytobiorca może – po kilku miesiącach – stanąć przed perspektywą opuszczenia nieruchomości kupionej na kredyt. Wszystkie dane wskazują jednak, że Polacy nad wyraz solidnie regulują swoje zobowiązania wynikające z kredytów hipotecznych, nawet jeśli mają duże problemy z obsługą kredytów gotówkowych, kart kredytowych, rat etc.
     
     
    Uwaga! Z wnioskiem o zawieszenie spłaty raty kredytu nie należy zwlekać, aż już pojawią się kłopoty z regulowaniem raty. Gdy już zalegamy bankowi z ratą kredytu, zgody na zawieszenie na pewno nie dostaniemy (wtedy bank może nam zaproponować zmianę warunków kredytu). Bank, udzielając zgody na zawieszenie spłaty rat kredytu wymaga podpisania aneksu (wiąże się on ze zbadaniem zdolności kredytowej). Niekiedy za aneks trzeba płacić, zwłaszcza w przypadku gdy wakacje kredytowe trwają dłużej niż miesiąc. Niezapłacona rata (lub raty, jeśli jest ich kilka) są rozkładane na pozostałe do spłaty raty. W efekcie – do spłaty mamy więcej (bo rosną również odsetki). Eksperci radzą więc, by z wakacji kredytowych korzystać tylko wtedy, gdy naprawdę jesteśmy postawieni przez życie „pod ścianą”, a nie np. gdy chcemy wyjechać na egzotyczne wakacje.
     
    Zobacz także:
    [ucms=http://www.forum-kredytowe.pl/porady/problemy-ze-splata-kredytu-hipotecznego-jak-obnizyc-rate-158/]Jak obniżyć ratę kredytu hipotecznego?[/ucms]
    [ucms=http://www.forum-kredytowe.pl/porady/kiedy-warto-pomyslec-o-refinansowaniu-kredytu-hipotecznego-183/]Refinansowanie kredytu na tańszy w innym banku[/ucms]

  • [ATTACH=CONFIG]69[/ATTACH]Podstawowym zabezpieczeniem kredytu hipotecznego dla banku jest wpis do księgi wieczystej, czyli ustanowienie hipoteki. Do czasu spłaty kredytu hipotecznego mieszkanie jest de facto własnością banku.
     
    [PRBREAK][/PRBREAK]
     
    Dlatego jednym z podstawowych [ucms=http://www.forum-kredytowe.pl/porady/jakie-dokumenty-sa-wymagane-przez-banki-do-kredytu-hipotecznego-126/]dokumentów[/ucms], jakich wymaga bank razem z wnioskiem o kredyt hipoteczny jest odpis skrócony z księgi wieczystej nieruchomości lub, jeśli mieszkanie nie ma założonej księgi – zaświadczenie ze spółdzielni, że nie ma żadnych przeszkód by taką księgę założyć. Jeśli hipoteka jest czysta (lub obciąża ją kredyt mieszkaniowy czy też zobowiązania właściciela, które mogą być sfinansowane ze sprzedaży mieszkania), bank będzie rozpatrywać nasz wniosek o kredyt.
     
     
    Ustanowieniem hipoteki może zająć się notariusz, sporządzający akt notarialny – kupujący mieszkanie pokrywa tylko koszty sądowe oraz płaci notariuszowi za usługę. Koszt operacji to kilkaset złotych.
     
     
    Niestety, kupujący mieszkanie musi się liczyć z innymi wydatkami, związanymi z ustanowieniem hipoteki, a raczej – z odwleczeniem tego momentu w czasie. Choć wniosek o ustanowienie hipoteki złożony zostaje natychmiast po podpisaniu aktu notarialnego samo wpisanie banku do księgi wieczystej zajmuje sporo czasu – w Warszawie można na to czekać nawet pół roku, w mniejszych miastach i miejscowościach nieco krócej.
     
    Przez ten czas bank pobiera ubezpieczenie pomostowe – marża wzrasta o 1-2 procent. To rozwiązanie jest dotkliwe zwłaszcza dla budujących dom – księgę wieczystą można założyć wówczas, gdy nieruchomość jest już gotowa. Niektóre banki w przypadku kredytu na budowę domu stosują więc inne zabezpieczenie przed ustanowieniem hipoteki, czyli weksel.
     
     
    Obowiązkowo banki stosują ubezpieczenie niskiego wkładu własnego. Banki, w myśl [ucms=http://www.forum-kredytowe.pl/porady/rekomendacja-s-ograniczenie-zdolnosci-oraz-powolny-koniec-kredytow-walutowych-163/]rekomendacji S[/ucms], powinny wymagać od kredytobiorców 20 procentowego wkładu własnego. Jeśli takiego nie ma – konieczne jest dodatkowe ubezpieczenie – jest to procentowa opłata między wniesionym a wymaganym wkładem własnym. To ubezpieczenie spędza sen z powiek tym, którzy zadłużyli się na kupno mieszkania we frankach szwajcarskich w latach 2007-2008, nawet jeśli wnieśli wówczas 20-procentowy wkład własny. Obecnie wysokość kredytu jest wyższa nawet o 50 procent, więc banki nie tylko mogą, ale i muszą nakładać na kredytobiorców dodatkowe opłaty.
     
     
    Kupując mieszkanie na kredyt musimy również go ubezpieczyć – i dokonać cesji polisy ubezpieczenia mieszkania na bank. Banki często współpracują z konkretnymi firmami ubezpieczeniowymi i proponują kredytobiorcom wykupienie polisy właśnie tam – nie jest to obowiązkowe. Musimy jednak wówczas sami załatwić formalności i dostarczyć polisę do banku. Standardowe ubezpieczenie kosztuje ok. 0,01 wartości nieruchomości.
     
     
    Inne ubezpieczenia, wymagane przez niektóre banki (lub od niektórych kredytobiorców) to polisa na życie oraz ubezpieczenie od utraty pracy (dochodów). To pierwsze jest zwykle wymagane w przypadku starszych kredytobiorców. Część banków, które stawiają taki wymóg, oferuje jednocześnie przystąpienie do ubezpieczenia grupowego – jest ono tańsze, niż wykupywana indywidualnie polisa (którą i tak trzeba w drodze cesji przekazać bankowi). Takie ubezpieczenie jest również zwykle zwolnione z dodatkowych formalności – typu badania lekarskie. Jest to rozwiązanie wygodne, i warte rozważenia dla osób, które myślą perspektywicznie nie o sobie, ale swoich spadkobiercach.
     
     
    Ubezpieczenie od utraty pracy (czy też utraty dochodów) proponują tylko niektóre banki, i to tylko niektórym kredytobiorcom (zatrudnionym na etacie, z odpowiednim stażem pracy – a więc wiarygodnym klientom, których [ucms=http://www.forum-kredytowe.pl/porady/zdolnosc-kredytowa-przy-kredycie-hipotecznym-140/]zdolność kredytowa[/ucms] jest wysoka). Warto jednak przeanalizować dokładnie zapisy umowy i warunki ubezpieczenia, by nie okazało się, że ponieśliśmy koszt, a de facto polisa nie chroni nas przed koniecznością płacenia rat, gdy popadniemy w poważne kłopoty (przewlekła choroba, utrata pracy etc.).

  • [ATTACH=CONFIG]71[/ATTACH]Oprocentowanie kredytu nie jest jedynym kosztem, jaki ponosi kredytobiorca, starając się o kredyt hipoteczny w banku. Opłat i prowizji może być jednak albo więcej, albo mniej – wybierając bank, w którym chcemy zadłużyć się na lata, trzeba analizować ofertę również pod tym kątem.
     
    [PRBREAK][/PRBREAK]
     
     
    Niektóre z opłat przeszły już do historii (część banków jeszcze o nich wspomina, uznając np. że jedno więcej „0 złotych za…” dobrze wygląda w ofercie). Do takich należy prowizja za rozpatrzenie wniosku. Za tę czynność kredytobiorca nie płaci (jeszcze kilkanaście lat temu opłata była pobierana).
     
    Coraz mniej banków każe sobie również płacić za wycenę nieruchomości (jeśli opłatę pobierają, może ona wynieść nawet kilkaset złotych). Dlaczego? Bank wysyła rzeczoznawcę na inspekcję domu czy mieszkania pod koniec procesu podejmowania decyzji kredytowej, gdy jest niemal pewne, że kredyt zostanie przyznany. Bank więc wiele nie ryzykuje, zwłaszcza że dysponuje wstępną wyceną nieruchomości, sporządzoną na podstawie danych przedstawionych przez ubiegającego się o kredyt.
     
    Jeśli umowa zostanie podpisana, bank zarobi na prowizji za przyznanie kredytu. W tym przypadku mówimy o naprawdę dużych pieniądzach. Nie może ona przekroczyć 5 procent kwoty kredytu (efekt działania tzw. ustawy antylichwiarskiej) – jednak rzadko który bank decyduje się na tak wysoką prowizję (w połowie marca 2011 roku tylko Alior Bank). Banki zwykle nie przekraczają jednak 3 procent, a wiele z nich kusi klientów prowizją 0 procent. Jednak warto pamiętać, że drobnym drukiem bank zwykle zastrzega, iż tak korzystna oferta dostępna jest wyłącznie dla wybranych klientów – np. takich, którzy zwiążą się z bankiem nie tylko kredytem mieszkaniowym, ale również całym pakietem usług (konto osobiste, karta kredytowa etc.). Warto również pamiętać, że bank który deklaruje pobieranie 3 procentowej prowizji dla klienta, którego wysoko ocenią analitycy, może tę opłatę znacząco zredukować, nawet do 0.
     
    Cross-selling, czyli krzyżowa (albo łączona) sprzedaż produktów jest – w świetle orzeczeń Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów – niedozwoloną praktyką bankową. Kilka lat temu UOKiK zwrócił uwagę, że banki uzależniając przyznanie kredytu hipotecznego od podpisania umów na inne swoje produkty, łamią prawo. Jednak praktyka ta nadal kwitnie, a banki bronią się argumentując, że klienta przecież nikt do brania pożyczki nie zmusza. Decydując się na kredyt mieszkaniowy warto więc zwrócić również uwagę na bankową Tabelę Opłat i Prowizji – i pamiętać, że koszty korzystania z konta i kart kredytowych również stają się (poniekąd) kosztami kredytu mieszkaniowego. Można je jednak kontrolować!
     
    Banki w umowie kredytowej najczęściej zawierają klauzulę o prowizji za [ucms=http://www.forum-kredytowe.pl/porady/czy-warto-nadplacac-kredyt-hipoteczny-167/]wcześniejszą spłatę kredytu[/ucms]. Zwykle klauzula ta obowiązuje przez pierwsze 3 lata od podpisania umowy, ale czasem ten okres wynosi 5 lat, a czasem – nie ma go w ogóle. Jeśli jednak klauzula obowiązuje, gdybyśmy w tym czasie chcieli spłacić kredyt (bo np. wygraliśmy w Lotto, albo otrzymaliśmy duży spadek), może nas to kosztować – w zależności od banku – od 1 do 2 procent pierwotnej kwoty kredytu. Każdy bank ma tutaj swoje rozwiązania. Jeśli jednak jesteśmy wiarygodnym klientem, możemy negocjować z bankiem albo obniżenie ewentualnej prowizji, albo zgodę na określoną nadpłatę w objętym klauzulą okresie. Po pierwszych kilku latach można spłacić cały kredyt bez żadnej prowizji.
     
    Nie unikniemy natomiast prowizji za prolongatę kredytu – jeśli chcemy rozłożyć go w czasie dłuższym, niż przewiduje umowa, zawsze trzeba za to zapłacić. Zwykle 1,5 proc. kwoty pozostałej do spłaty.
     
    Banki pobierają również prowizję za [ucms=http://www.forum-kredytowe.pl/porady/kiedy-warto-przewalutowac-swoj-kredyt-181/]przewalutowanie kredytu[/ucms] – najczęściej 1 procent kwoty, pozostałej do spłaty. W niektórych bankach (np. Deutsche Bank) pierwsze przewalutowanie z waluty zagranicznej na złotówki jest bezpłatne.
     
    Zobacz także:
    - [ucms=http://www.forum-kredytowe.pl/porady/oprocentowanie-kredytow-hipotecznych-nominalne-realne-rrso-178/]Realne a nominalne oprocentowanie kredytu hipotecznego[/ucms]
    - [ucms=http://www.forum-kredytowe.pl/porady/koszty-okolokredytowe-kredytu-mieszkaniowego-121/]Jakie koszty okołokredytowe trzeba uwzględnić?[/ucms]
    - [ucms=http://www.forum-kredytowe.pl/porady/podstawowe-zabezpieczenia-i-ubezpieczenia-w-kredycie-hipotecznym-179/]Dodatkowe koszty - ubezpieczenia i zabezpieczenia[/ucms]

×
×
  • Dodaj nową pozycję...

Powiadomienie o plikach cookie

Umieściliśmy na Twoim urządzeniu pliki cookie, aby pomóc Ci usprawnić przeglądanie strony. Możesz dostosować ustawienia plików cookie, w przeciwnym wypadku zakładamy, że wyrażasz na to zgodę.