Dziwne uczucie dłużnika.

[lukas85]

Kochani,

Temat nie wiem czy prowokujący czy nie ale w sumie patrząc z mojej perspektywy :kiedyś chwilówki i kredyty bankowe później jakimś cudem konsola na 12 lat, nie wiem czy był to gwóźdź do trumny czy nie-140 tys złotych ( po 5 latach zostało 98 tys).Tez tak jak autor mam 37 lat i czuje ze najlepsze lata swojego życia straciłem na spłatę czegoś z czego nic tak naprawdę nie mam. Te 5 lat to ciągły niepokój czy dam rade spłacić kolejna ratę czy nie, czy takie czy inne problemy uniemożliwią mi to. A dokładnie wiemy ze w życiu różnie bywa.Ciągle tylko myślenie o kredycie z którym życie to forma współczesnego niewolnictwa.Boże ile ja bym dał żeby mieć 10 lat temu ten rozum co mam teraz.

Tak, bardzo często wchodzę na to forum, nie po to, żeby cieszyć się z cudzego nieszczęścia i myśleć coś w stylu ze inni maja gorzej, o nie…Osobiście z empatią podchodzę do wszystkich czytanych tu historii i chociaż nie mam komornika czy windykacji to i tak mam duże pieniądze do oddania i oddać muszę - czy to bankowi czy innej instytucji ściągającej zadłużenie .Tak, osobiście mam poduszkę finansowa na dwa miesiące ale czy to coś zmienia. Kiedy ma sie poważne problemy to czas leci nieubłaganie szybciej niż w czasach dobrobytu, dwa miesiące mijają i co dalej, kiedy na przykład zycie obraca sie o 180 stopni…

A tak poza tym, lektura tego forum powinna być obowiązkowym przedmiotem w szkole, jestem pewien ze uniknęlibyśmy dzięki temu wielu problemów. Pozdrawiam Was gorąco ?

------------------------------- dodano 16 minut później -------------------------------

I jeszcze jedno- mając takie zadluzenie jak ja człowiek z jednej strony martwi się czy da sobie radę ze swoimi zobowiązaniami przez jeszcze 7 lat a z drugiej strony musi nauczyć się żyć z dnia na dzień, w jakimkolwiek stopniu cieszyć sie z jak najmniejszych rzeczy - ustalać co tak naprawdę jest w życiu ważne. Długi to lekcja, której się nie zapomina

[smutna86]

12 godzin temu, lukas85 napisał:

Kochani,

Temat nie wiem czy prowokujący czy nie ale w sumie patrząc z mojej perspektywy :kiedyś chwilówki i kredyty bankowe później jakimś cudem konsola na 12 lat, nie wiem czy był to gwóźdź do trumny czy nie-140 tys złotych ( po 5 latach zostało 98 tys).Tez tak jak autor mam 37 lat i czuje ze najlepsze lata swojego życia straciłem na spłatę czegoś z czego nic tak naprawdę nie mam. Te 5 lat to ciągły niepokój czy dam rade spłacić kolejna ratę czy nie, czy takie czy inne problemy uniemożliwią mi to. A dokładnie wiemy ze w życiu różnie bywa.Ciągle tylko myślenie o kredycie z którym życie to forma współczesnego niewolnictwa.Boże ile ja bym dał żeby mieć 10 lat temu ten rozum co mam teraz.

Tak, bardzo często wchodzę na to forum, nie po to, żeby cieszyć się z cudzego nieszczęścia i myśleć coś w stylu ze inni maja gorzej, o nie…Osobiście z empatią podchodzę do wszystkich czytanych tu historii i chociaż nie mam komornika czy windykacji to i tak mam duże pieniądze do oddania i oddać muszę - czy to bankowi czy innej instytucji ściągającej zadłużenie .Tak, osobiście mam poduszkę finansowa na dwa miesiące ale czy to coś zmienia. Kiedy ma sie poważne problemy to czas leci nieubłaganie szybciej niż w czasach dobrobytu, dwa miesiące mijają i co dalej, kiedy na przykład zycie obraca sie o 180 stopni…

A tak poza tym, lektura tego forum powinna być obowiązkowym przedmiotem w szkole, jestem pewien ze uniknęlibyśmy dzięki temu wielu problemów. Pozdrawiam Was gorąco ?

------------------------------- dodano 16 minut później -------------------------------

 

 

I jeszcze jedno- mając takie zadluzenie jak ja człowiek z jednej strony martwi się czy da sobie radę ze swoimi zobowiązaniami przez jeszcze 7 lat a z drugiej strony musi nauczyć się żyć z dnia na dzień, w jakimkolwiek stopniu cieszyć sie z jak najmniejszych rzeczy - ustalać co tak naprawdę jest w życiu ważne. Długi to lekcja, której się nie zapomina

 

 

Masz rację ciężko znaleźć powody do radości ?. Nie myślałeś o upadłości? Czy te 7 lat to miałeś na myśli spłaty z upadłości?