JAK PSYCHICZNIE PORADZIĆ SOBIE Z DŁUGAMI przekraczającymi nasze siły?

[Gość]

5 godzin temu, Lady Liberty napisał:

Monika ci którzy są wściekli na siebie wychodzą z tego, ci co na wstępie opowiadają mi jak to 10 osób się złożyło na jego sytuację ALE NIE ON/ONA to są i będą w bagnie po pachy i choć dasz im pomoc nawet darmową to będą źli że muszą coś zmienić a nie robić tak jak dotychczas.

Co do tego oprawcy przez którego masz kłopoty to kiedyś może za wiele lat powiesz o nim...DZIĘKUJĘ CI BARANIE za zmianę, bo on zmienił Ciebie na zawsze.

Mnie zmienił też jeden dziad /prezes jednego z nieuczciwych banków/ i przepisy jakie wtedy funkcjonowały w kraju, przepisy NIEREALNE do realizacji dla uczciwych ludzi.Przez całe życie nie dymiło mi się z butów tak jak w ostatnich 6 latach a ostatnie 4 to już wariatkowo a jeszcze najbliższe 2-3 lata z całą pewnością.

Pamiętaj LICYTUJĄ BIERNYCH a Ty nie jesteś bierna więc komornik się nie pożywi.

Dziękuje za słowa otuchy i na pewno się nie poddam.

A co do 'barana' to póki co nie wyobrażam sobie, aby mu podziękować, ale kto wie co będzie za jaki czas. W końcu zawsze to jakieś doświadczenie, co prawda bolesne, ale zawsze to coś.

Współczuję Tobie również doświadczeń, ale widać, że jesteś Kobietą z jajem, także na pewno szybko się otrząsnęłaś.

------------------------------- dodano 1 minutę później -------------------------------

 

 

 

4 godziny temu, smutna86 napisał:

Podziwiam postawę bo ja już wszystko olałam i niech się dzieje co chce..

Nie wolno się poddawać. Na pewno już sporo drogi za Tobą, także czy warto to zmarnować?

------------------------------- dodano 3 minuty później -------------------------------

 

 

 

7 minut temu, smutnyy napisał:

Żeby wynająć pokój to trzeba mieć jakieś pieniążki a jak pamiętam, ona nie miała na nic. Niedobrze to wygląda, bo ona miała ze wszystkim pod górkę. Myślę, że by coś napisała, gdyby było coś pozytywnego. 

Nawet mnie nie strasz. Chyba, że jakimś cudem udało jej się wyjechać i zacząć życie z dala od toksycznej rodziny, mam taką nadzieję, że wszytko u niej ok. A nie odzywa się bo może chciała się kompletnie odciąć od wszystkich.... Tak sobie to tłumaczę, ale martwię się bardzo co z nią. W ogóle konto usunęła z forum bo sprawdziłam.

[smutnyy]

5 minut temu, Monika00 napisał:

A nie odzywa się bo może chciała się kompletnie odciąć od wszystkich...

Tak to chyba nie działa. Dziewczyna miała negatywne nastawienie do wszystkiego. Kto czytał ten wie o czym piszę a napisałem to tak bardzo delikatnie. Wiem proponowaliście jej wyjazd za granicę, ale w jej przypadku to takie proste nie było.

[Lady Liberty]

1 godzinę temu, Monika00 napisał:

 

Nie znam tej dziewczyny o którą pytasz ale powiem ci jak to jest z osobami zadłużonymi które mi przyszło poznać, tylko takimi na serio w bagnie...część wychodzi z tego a po drodze kończy prawo i działa systemowo dopadając posłów, pisząc do Ministerstw, CBA, SN, TSUE, ale jest druga strona medalu i ta część po wyjściu na prostą ma tak serdecznie dość że ZNIKA, odcina się  likwidując wszelki kontakty bo widzą tylko zniszczone swoje życie a my widzimy drastycznie zmienione, inne ale nadal nasze.Jest też % ludzi z tak zakutym łbem że sami siebie topią, nic nie będą robić tylko w koło mówić że to co się dzieje to niesprawiedliwość i oni nie ruszą się choć o milimetr.

Ja widzę po sobie jak mało mnie teraz co może przestraszyć, trzęsienie ziemi ok potrzęsło i przestało, wózek z bagażami uderzył w samolot ludzie wściekli a ja tylko myślałam aby upłynęły 3 h i mam zwrot i miałam, sam napisałam i 8 dni pieniądze na koncie, poślizgnęłam się w Biedronce mało zębów nie straciłam a nie było maty za to rozdeptana śliwka, personel podleciał i przeprasza a ja dziś przeprosiny mam gdzieś i gdyby mi się coś stało to natychmiast karetka i bym ich pozwała a 10 lat temu połamana sprzątałabym po swoich kościach.

Kiedyś jak wyłam u Naczelnik Urzędu Skarbowego i mówiłam że nie zostałam nauczona być przedsiębiorcą bo "jestem za miękka w interesach" a Ona mądra kobieta odpowiedziała...a pani myśli że mnie rodzice nauczyli że petenci od progu będą mnie od k... wyzywać albo będą się bić w moim gabinecie ?! Wytłumaczyła mi wiele spraw, wspaniała kobieta.

Zmieniłyśmy się NA ZAWSZE i jak to mówi jeden z czołowych Mecenasów to są koszty społeczne tego że z wieloma sprawami radziłyśmy sobie same nie mając zwyczajnie wyjścia.Jednak mam znowu marzenia i chcę jeszcze pożyć a nie iść drogą Marka Kubali który się zapętlił,owszem ma rację ale też ma jedno życie a chyba nie wie że żyje.

Też miałam zamiary których nie powinnam mieć, ale wiedziałam jedno że to moje dziecko i mąż na moim pogrzebie będą bardziej płakać niż ja płakałam wtedy.Oddech dawał mi Ks. Piotr Pawlukiewicz, Disco Polo i Kabarety Neo-Nówka i Moralnego Niepokoju a w 2014 bardzo ucieszyło mnie że świat usłyszał o Jerzym Janowiczu, pamiętam że radowałam się jak dziecko i jak płakałam jak zmarła Ania Przybylska, jak kibicowałam na meczu Polska-Niemcy.Bez tych chwil bym nie dała rady.Co by jednak nie mówić mam ogromne szczęście do ludzi, spotykałam prawdziwe Anioły na drodze dlatego dziś chcę pomóc tym którzy tej pomocy potrzebują.   

[Monika33]

Mam takie pytanie .

W ugodzie którą mam podpisać i odesłać jest stary numer dowodu ( pisałam im że jest nowy ) reszta się zgadza, czy mam to podpisać?

[lukaszb]

32 minuty temu, Monika33 napisał:

Mam takie pytanie .

W ugodzie którą mam podpisać i odesłać jest stary numer dowodu ( pisałam im że jest nowy ) reszta się zgadza, czy mam to podpisać?

Czy ten wątek dotyczy ugody, którą masz podpisać? Jak słusznie zauważył przedmówca z wątku o tym "jak psychicznie poradzić sobie z długami" zrobił się śmietnik.

Załóż proszę osobny wątek nt tej ugody. Zapewne sporo osób Ci odpowie. 

 

Dziękuję za zrozumienie.

[martyna447]

Też bylam zalamana, nie mogłam spać po nocach, miałam dług 20 tys, mało i niemało, dzisiaj zamknęłam chwilówkomat , następne za cel biore ferratum 2560 zł i później kuki 2120zł i koniec długów, nie wolno się poddawać i załamywać, trzeba działać...Pozdrawiam i dużo siły życzę

[Gość]

Ja zostalem sam z chorym dzieckiem, wypowiedzianym kredytem hipotecznym i bez domu, bo byla sobie zycie zmienila a nas sie pozbyla, i jakos sobie rade dalem, jakos drugi raz mi sie udalo od miasta wziac mieszkanie ale remont wyszedl duuzo za duuzo bo miasto oszukalo w wykazie wstepnym o prawie 30 000. Myslisz ze jakis bank dopozyczyl? Zaryzykowalem bo pod mostem nie da sie mieszkac. A dlugi...bylo minelo zmieniam co moge zmieniac. Z tamtego splacam tylko sam kapital bank sprzedal, materia tylko.

Napewno dlugi i caly tenbiznesnauczyl mnie bezwzglednosci i to co nie jest zabronione jest dozwolone. A od dwoch lat jak znowu sie zapetlilem pomimo tylu spraw dalej komornika nie mam i dlugo miec nie będę.

[Lana94]

Słuchajcie, ja miałam zadłużenie na 15 tysięcy mając 20 lat... Nawet nie miałam stałej pracy. Pani z windykacji dzwoniła do sąsiadów mających zarejestrowane pod podobnym adresem firmy. Windykatorzy pukali do drzwi pod moim adresem zameldowania, mimo że spłacałam wszystko jak umiałam i nie unikałam kontaktu. Moja mama stąd się zresztą dowiedziała, że mam długi. Próbowałam poradzić sobie sama i do niczego się nie przyznawałam, ale pewnego razu zaczepiła ją sąsiadka i przekazała, że była u niej windykacja w mojej sprawie. Windykatorzy się nie przejmowali - podawali moje pełne dane, mówili o długu. Płakałam, czułam się upodlona. Było mi szkoda mamy. Moja mama wzięła kredyt i spłaciła pół mojego zadłużenia (potem razem spłacałyśmy kredyt), a ja przez kolejne osiem miesięcy spłaciłam resztę. To było osiem miesięcy nerwów i stresu, ale spłaciłam wszystko. Nie można się załamywać. Trzeba brnąć do przodu, bo nie ma innej możliwości. Na początku bałam się odbierać telefonów, trzęsłam się rozmawiając z windykatorem, który krzyczał. A potem już traktowałam to na luzie. Windykator to zwykły pracownik, często student na umowie zlecenie - nie ma żadnej władzy. 

 

 

[Gość]

Powiem Wam, że ja na początku mojej drogi dłużniczki byłam strzępkiem nerwów. Nie mogłam jeść, spać. Wyglądałam jak trup, miałam mega sińce pod oczami a włosy sypały się z głowy garściami. Pomogła mi szczera rozmowa z Mężem, który mnie wspiera i już jestem na ostatnim zakręcie. Im dalej w walce tym mam bardziej wywalone. Na początku wysłuchiwałam obelg, wyzwisk od windykatorów a przecież wcale nie musiałam. Ściągnęłam aplikację na telefon, blokowałam po kolei wredne windykacje, z nikim już nie rozmawiałam tylko spłacałam co mogłam. Teraz czeka mnie komornik w 2 sprawach bo nie zdążę do końca spłacić wszystkiego ale wiecie co? Jestem spokojna. Sumy nie są duże i mam nadzieję, że szybko pójdzie i będzie koniec. Po takim czasie oswoiłam się z myślą, że mam długi, że nie jestem jedyna w tym i jakoś można z tym żyć nie tracąc zdrowia. 

[Dorti1985]

Słuchajcie ekspertów z forum i brońcie się jak zostaniecie pozwani. Miałam wczoraj sprawę z Szybka Moneta w SR. Nie brałam pełnomocnika bo kwota roszczenia to było 800zl. Sprawa pierwotnie wyznaczona byla na czerwiec. Na tydzień przed rozprawa wysłałam zwykle pismo, że nie zgadzam się z kwota roszczenia bo było przedłużenie na ponad 500zl. Właściwie gralam na czas. Rozprawa zostala przelozona na wrzesien. Powód odpowiedział długim i skomplikowanym pismem, więc byłam pewna zasądzenia w całości. A dzisiaj okazuje się że zasądzony tylko część pomniejszona o 500zl za przedłużenie. Jak widzicie da się, nawet samemu. Oczywiście w sprawach na wyższe kwoty współpracuje z kancelarią Pana Łukasza. Ale jak pokazuje moj przykład warto próbować nawet samemu. Nie czekajcie biernie na wyrok. Ps. Ucieszyło mnie to bo to pierwszy moj wyrok w SR, a czeka jeszcze w kolejce 11 spraw.

[smutna86]

W dniu 6.09.2019 o 14:51, Dorti1985 napisał:

Słuchajcie ekspertów z forum i brońcie się jak zostaniecie pozwani. Miałam wczoraj sprawę z Szybka Moneta w SR. Nie brałam pełnomocnika bo kwota roszczenia to było 800zl. Sprawa pierwotnie wyznaczona byla na czerwiec. Na tydzień przed rozprawa wysłałam zwykle pismo, że nie zgadzam się z kwota roszczenia bo było przedłużenie na ponad 500zl. Właściwie gralam na czas. Rozprawa zostala przelozona na wrzesien. Powód odpowiedział długim i skomplikowanym pismem, więc byłam pewna zasądzenia w całości. A dzisiaj okazuje się że zasądzony tylko część pomniejszona o 500zl za przedłużenie. Jak widzicie da się, nawet samemu. Oczywiście w sprawach na wyższe kwoty współpracuje z kancelarią Pana Łukasza. Ale jak pokazuje moj przykład warto próbować nawet samemu. Nie czekajcie biernie na wyrok. Ps. Ucieszyło mnie to bo to pierwszy moj wyrok w SR, a czeka jeszcze w kolejce 11 spraw.

Wam pracodawcy dają wolne żeby tak biegać po sądach??

[Lady Liberty]

2 godziny temu, smutna86 napisał:

Wam pracodawcy dają wolne żeby tak biegać po sądach??

Żyjemy w środku Europy jak jest potrzeba a zakładam że jest to jak sobie wyobrażasz inaczej ? Szef Heniek się nie godzi to co Sąd ma pracować w soboty ? Poznaj swoje prawa, prawa pracownika.

[Dorti1985]

3 godziny temu, smutna86 napisał:

Wam pracodawcy dają wolne żeby tak biegać po sądach??

A po co wolne???? Jest poczta, wiele spraw można załatwić przez internet (EPUAP), przez telefon. Najważniejsze trzymać rękę na pulsie i nie odpuszczać. Niestety od długów nie ma wolnego. Codziennie sprawdzam portale, skrzynkę mailową i pocztową, raz na 2 tygodnie dzwonię do Rejonu i jakoś się toczy. Ale w sądzie osobiście jeszcze nie byłam.

 

[smutna86]

W dniu 9.09.2019 o 15:33, Dorti1985 napisał:

A po co wolne???? Jest poczta, wiele spraw można załatwić przez internet (EPUAP), przez telefon. Najważniejsze trzymać rękę na pulsie i nie odpuszczać. Niestety od długów nie ma wolnego. Codziennie sprawdzam portale, skrzynkę mailową i pocztową, raz na 2 tygodnie dzwonię do Rejonu i jakoś się toczy. Ale w sądzie osobiście jeszcze nie byłam.

 

A ja pytam osoby , które chodzą na rozprawy więc proszę czytać ze zrozumieniem. 

[Dorti1985]

Godzinę temu, smutna86 napisał:

A ja pytam osoby , które chodzą na rozprawy więc proszę czytać ze zrozumieniem. 

Czytam ze zrozumieniem. Zacytowalas moja wypowiedz i spytałas "Czy wam pracodawcy dają wolne żeby tak latać po sądach?". Skoro cytowalas mnie to odpowiedziałam, czytanie ze zrozumieniem to nietrafiony zarzut, sorry.

 

[smutna86]

3 godziny temu, Dorti1985 napisał:

Czytam ze zrozumieniem. Zacytowalas moja wypowiedz i spytałas "Czy wam pracodawcy dają wolne żeby tak latać po sądach?". Skoro cytowalas mnie to odpowiedziałam, czytanie ze zrozumieniem to nietrafiony zarzut, sorry.

 

Jednak coś wspominałaś o rozprawie, poza tym tutaj inni ludzie tez czytają..

[Dorti1985]

5 godzin temu, smutna86 napisał:

Jednak coś wspominałaś o rozprawie, poza tym tutaj inni ludzie tez czytają..

O rozprawie wspomniałam, ale pierwsza rzecz, której się tu nauczyłam, to nie chodź na rozprawy.

[Mickub]

W dniu 14.09.2019 o 12:58, smutna86 napisał:

A ja pytam osoby , które chodzą na rozprawy więc proszę czytać ze zrozumieniem. 

Byłem na rozprawie, sędzia spóźniła się półtorej godziny. W sumie to bez sensu poszedłem, strata czasu. To samo uzyskasz listownie. Wziąłem dzień urlopu. 

[Gość]

A ja w końcu trochę odetchnęłam z ulgą. Mam w SR dwie ostatnie sprawy i myślałam, że już będzie klops ale postanowiłam zawalczyć i wniosłam za pomocą znajomego adwokata sprzeciwy i udało się. Zaoszczędzimy trochę czasu a w jednej sprawie chcieli za dużo kasy bo jakby całość a ponad połowa była spłacona, więc tez zarówno zyskałam czas jak też to, że nie zapłacę tyle ile chcą a tyle ile powinnam naprawdę.

 

[Beata74]

Cześć. Ja już tak normalnie po ludzku mam dosyć. Zero wsparcia ze strony mojego "pana męża", od momentu kiedy dowiedział się, że mam problemy ze spłatą to cały czas chodzi naburmuszony, zero wsparcia ze strony rodziny. Dobrze chociaż, że jest to forum ( szkoda tylko, że tak późno Was znalazłam. Nie narobiłabym tyłu głupotek ?). Cieszę się, że jesteście Wy wszyscy i bardzo często gdy mam już dosyć czytam Wasze wpisy i robi mi się tak jakby lżej?. Byłam ostatnio u adwokata odnośnie nakazu zapłaty, dowiedziałam się tyle , żeby spłacić, bo niewielka suma i będę miała z głowy?. Taką poradę to sama bym wymyśliła?. Od nowego roku będzie mi trochę lżej, bo spłacę dwa kredyty bankowe... tylko jak dotrwać do tego nowego roku? Wszystko się sypie, ale jak to się mówi: alleluja i do przodu?

[Rozyczka]

7 godzin temu, Beata74 napisał:

Cześć. Ja już tak normalnie po ludzku mam dosyć. Zero wsparcia ze strony mojego "pana męża", od momentu kiedy dowiedział się, że mam problemy ze spłatą to cały czas chodzi naburmuszony, zero wsparcia ze strony rodziny. Dobrze chociaż, że jest to forum ( szkoda tylko, że tak późno Was znalazłam. Nie narobiłabym tyłu głupotek ?). Cieszę się, że jesteście Wy wszyscy i bardzo często gdy mam już dosyć czytam Wasze wpisy i robi mi się tak jakby lżej?. Byłam ostatnio u adwokata odnośnie nakazu zapłaty, dowiedziałam się tyle , żeby spłacić, bo niewielka suma i będę miała z głowy?. Taką poradę to sama bym wymyśliła?. Od nowego roku będzie mi trochę lżej, bo spłacę dwa kredyty bankowe... tylko jak dotrwać do tego nowego roku? Wszystko się sypie, ale jak to się mówi: alleluja i do przodu?

Głowa do góry. Dasz radę. Większość z nas jest w takiej sytuacji, bez wsparcia....też zastanawiałam się nad tym co będzie jak będę miała wyrok niekorzystny dla siebie i na już będzie trzeba wszystko zapłacić. Odłożone nic nie mam, bo co mam to spłacam inne zobowiązania nie będące w sądzie....

[Quedate]

Ja to już nie daję rady. 140 000 długu i znikąd pomcy. Na konsolidację nie mam co liczyć a spłaty miesięczne przekraczają 6000. Wszystko, co zarobię idzie na spłatę, odłozyć nic nie idzie. Póki co płacę wszystko na czas, ale już nie mam sił i rozważam by przestać płacić co drugie dziadostwo. Tylko wstyd przed rodziną jak się wyda, no  i przed sąsiadami. Długi mam w BNP Paribas - dwa kredyty, Zapl, Lendon Raty, Banknot, Alior, Hapi, Szybka Gotówka, Ferratum, Monedo, Provident, Loan Me, Euroloan, E-kassa, Solven, Pożyczka Plus.

Czasem , a ostatnio coraz częściej myślę, by zakończyć tą nierówną walkę....

[lukaszb]

8 godzin temu, Quedate napisał:

Ja to już nie daję rady. 140 000 długu i znikąd pomcy. Na konsolidację nie mam co liczyć a spłaty miesięczne przekraczają 6000. Wszystko, co zarobię idzie na spłatę, odłozyć nic nie idzie. Póki co płacę wszystko na czas, ale już nie mam sił i rozważam by przestać płacić co drugie dziadostwo. Tylko wstyd przed rodziną jak się wyda, no  i przed sąsiadami. Długi mam w BNP Paribas - dwa kredyty, Zapl, Lendon Raty, Banknot, Alior, Hapi, Szybka Gotówka, Ferratum, Monedo, Provident, Loan Me, Euroloan, E-kassa, Solven, Pożyczka Plus.

Czasem , a ostatnio coraz częściej myślę, by zakończyć tą nierówną walkę....

Już nie raz rozmawialiśmy na priv i chyba dochodziliśmy do wniosku, że Twoje długi można szybko ogarnąć, ale warunek jest taki, że czekasz na sąd i pilnujesz banków. Z tego co pamiętam masz nadpłaty, albo spłacony kapitał. Uwierz mi, że 3/4 tutejszych forumowiczów chciałoby mieć taką sytuację. Tylko trzeba podejść do tego z głową, a nie się załamywać. Za dwa lata spojrzysz na to wszystko inaczej, idę o zakład. Zwłaszcza jak się uda sporo pieniędzy odzyskać.

[Quedate]

Panie Łukaszu, bardzo dziękuję za odpowiedź. Mnie przeraża wizja windykacji i tego, że wszystko się wyda przed rodzicami. Niestety nie mam co na nich liczyć a komentarzy w stylu "O matko boska" wolałabym uniknąć. Jak wspomniałam płacę wszystko na czas ale nie zostaje nic z wypłaty. Czy z tych kredytów, które wymieniłam wyżej jest jakiś, który mogłabym już odpuścić, pomimo niespłaconego kapitału? W sensie - płacić tylko tyle ile będę mogła? Pozdrawiam.

[Gość]

Godzinę temu, Quedate napisał:

Panie Łukaszu, bardzo dziękuję za odpowiedź. Mnie przeraża wizja windykacji i tego, że wszystko się wyda przed rodzicami. Niestety nie mam co na nich liczyć a komentarzy w stylu "O matko boska" wolałabym uniknąć. Jak wspomniałam płacę wszystko na czas ale nie zostaje nic z wypłaty. Czy z tych kredytów, które wymieniłam wyżej jest jakiś, który mogłabym już odpuścić, pomimo niespłaconego kapitału? W sensie - płacić tylko tyle ile będę mogła? Pozdrawiam.

Ja też się bałam bo moi Rodzice a zwłaszcza Teściowie to niemal kuzyna wywalili z rodziny jak się dowiedzieli, że ma długi. Ale powiem szczerze, że w momencie gdy się przełamałam, zaprosiłam rodzinę i Męża na poważną rozmowę (oczywiście miałam duszę na ramieniu i było mi wstyd) poczułam wielką ulgę. Ogromny głaz spadł mi z serca, postanowili mi pomóc jak tylko będą mogli i rzeczywiście w końcu moje spłaty ruszyły z miejsca. Mąż był zły ale tylko dlatego, że traciłam zdrowie zamiast powiedzieć mu od razu. Na początku również byłam przerażona ale windykacja i sąd to przyznam szczerze lepsza opcja niż zarzynanie się i strach przed każdym telefonem czy pukaniem do drzwi. Sama to przerabiałam jak wszyscy stąd zresztą. Teraz po sprawach sądowych, spłatach jestem spokojniejsza. Są umorzenia, przeciąganie w czasie aby zdążyć spłacić na spokojnie. Zrób tak jak radzi Pan Łukasz. Czekaj na sąd a zobaczysz, że zyskasz zarówno czas jak i dużo pieniędzy, które pewnie byś wpłaciła zupełnie niepotrzebnie. Oczywiście długi trzeba spłacić ale windykacja często robi z nas debili i żąda kwot z kosmosu a my ze strachu płacimy. A przecież zawsze warto się bronić prawda? Więc głowa do góry!!