Skocz do zawartości

Porady

Poradnik kredytowy
Pokaż wszystkie kategorie
  • Piotrek

    Leasing nie tylko dla dużych graczy

    Przez Piotrek, w Porównanie,

    [ATTACH=CONFIG]6275[/ATTACH]Inwestycje w środki trwałe w przedsiębiorstwie mogą być finansowane za pośrednictwem różnych źródeł - własnych i obcych. Często właściciele firm sięgają po kredyty bankowe lub leasing. Takie formy finansowania zewnętrznego zwykle dostępne są dla dużych firm, o ugruntowanej pozycji na rynku. Niemniej, oferty leasingowe kierowane są również do przedsiębiorców z niewielkim stażem na rynku.
     
    Leasing dla małych firm
     
    Roczny staż rynkowy to w przeważającej ilości przypadków konieczny do spełnienia warunek uzyskania pozytywnej decyzji bankowej przy wniosku kredytowym. Tylko nieliczne instytucje kredytujące są skłonne udzielić kredytu firmom o krótszym, np. 6-miesięcznym stażu rynkowym.
     
    Można jednak skorzystać z oferty leasingowej, w której okres obecności firmy na rynku nie odgrywa już tak dużego znaczenia dla leasingodawcy. Leasing pozwala na sfinansowanie zakupu środków trwałych przy dopełnieniu minimum formalności. Firmy leasingowe są bardziej liberalne w stosunku do swoich klientów niż banki, co jest jedną z głównych różnic występujących pomiędzy tymi dwiema metodami zewnętrznego finansowania inwestycji.
     
    Warto podkreślić, że w leasingu właścicielem danej rzeczy przez cały czas trwania umowy leasingowej jest finansujący, zaś leasingobiorca może wykupić przedmiot leasingu dopiero po zakończeniu umowy. Wypożycza on od leasingodawcy rzecz w zamian za uiszczanie czynszu leasingowego co miesiąc. Jeśli przestanie go płacić, firma leasingowa ma prawo odebrać mu przedmiot leasingu i oddać go do używania innemu podmiotowi.

    Oferta leasingowa dla nowych przedsiębiorców
     
    Przy krótkim stażu rynkowym przedsiębiorca musi liczyć się z ograniczoną ofertą kredytową na rynku, albo brakiem optymalnych produktów pożyczkowych. Może więc zainteresować się możliwością skorzystania z leasingu. Aby zabezpieczać swoje interesy leasingodawcy udzielający leasingu nowym przedsiębiorcom, mogą zażądać od nich wyższej wpłaty własnej, czyli czynszu inicjalnego, niż w przypadku firm o długim stażu rynkowym. Młoda firma może przy podpisywaniu umowy leasingowej być zobowiązana do uiszczania opłaty wstępnej w wysokości powyżej 15 proc. wartości przedmiotu leasingu. Zwykle jest to 20 proc. lub więcej. Dodatkowo, przed podpisaniem umowy leasingowej firma sprawdzi, czy klient ma odpowiednią zdolność leasingową. Wyśle zapytanie do Biura Informacji Kredytowej i sprawdzi sytuację finansową klienta w innych bazach.
     
    Najchętniej firmy leasingowe leasingują dla młodych przedsiębiorców samochody, które łatwo zbyć lub wyleasingować innemu podmiotowi, jeśli właściciel nowej firmy okazałby się nierzetelnym leasingobiorcą. Specjalistyczne maszyny i urządzenia są oddawane w użytkowanie na ogół firmom o długim stażu rynkowym.
     
    Z punktu widzenia przedsiębiorcy leasing jest opłacalną formą finansowania inwestycji, ponieważ całą ratę leasingową może on zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów i tym samym obniżyć podstawę opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych. W przypadku kredytów bankowych do kosztów zalicza się wyłącznie odsetki od rat kredytowych.

  • Ile może zabrać komornik?

    Przez Piotrek, w BIK,

    [ATTACH=CONFIG]4430[/ATTACH]Gdy rozpoczyna się egzekucja komornicza, dłużnikowi często wydaje się że nie ma żadnych praw, a komornik może zająć wszystkie pieniądze na poczet spłaty zobowiązań. Prawdą jest, że dług trzeba spłacić. Ale prawdą jest również, że dłużnik nie może zostać bez środków do życia. Prawo przewiduje limity i kwoty wolne od zajęć komorniczych.
     
     
    Najbardziej popularnym sposobem egzekucji (wymagającym od komornika niewielkiego nakładu pracy i gwarantującym niemal natychmiastową skuteczność egzekucji) jest ściągnięcie zobowiązań z z wynagrodzenia za pracę lub świadczeń (rent, emerytur). Komornik kieruje pismo np. do ZUS, zakładu pracy czy podmiotu na rzecz którego dłużnik wykonuje pracę na podstawie umowy cywilno-prawnej, w którym zawiadamia o dokonaniu zajęcia określonej kwoty. Dłużnik oczywiście otrzymuje kopię takiego pisma. Firma lub instytucja nie wypłaca wówczas dłużnikowi całości należnych pieniędzy, a jedynie to, co zostaje po potrąceniu należności dla komornika.
     
     
    Gdy dług stanowi niewielką część należnych nam pieniędzy – zostanie ściągnięty w całości, a egzekucja zostanie zakończona. Ale niektórych pieniędzy komornik zabrać ani zająć nie może. Jakich?
     
    - Pieniędzy od pracodawcy na pokrycie wydatków lub wyjazdów w sprawach służbowych,
    - Stypendiów wypłacanych z budżetu państwa, a także innych form wsparcia (np. rekompensat z tytułu zdarzeń losowych)
    - Świadczeń z ubezpieczeń osobowych oraz odszkodowań z ubezpieczeń majątkowych (do wysokości 75 proc., co w praktyce oznacza, że komornik może sięgnąć tylko po 25 proc. kwot z różnego rodzaju polis, chyba że chodzi o roszczenia z tytułu alimentów, wówczas to ograniczenie nie obowiązuje).
    - Świadczeń z pomocy społecznej.
    - Świadczeń alimentacyjnych, świadczeń pieniężnych wypłacanych z Funduszu Alimentacyjnego, świadczeń rodzinnych, dodatków rodzinnych, pielęgnacyjnych etc.
     
     
    W przypadku, gdy dłużnik nie ma stałej płacy, komornik musi pozostawić mu tyle pieniędzy, by wystarczyło na utrzymanie jego (i rodziny) przez dwa tygodnie.
    To jednak nie wszystko. W przypadku zajmowania przez komornika wynagrodzenia za pracę, renty, emerytury przepisy przewidują pewne kwoty wolne od zajęć. Jeżeli dłużnik jest zatrudniony na umowę o pracę, komornik może zająć i zabrać połowę jego zarobków. Jednak wolne od zajęcia jest wynagrodzenie za pracę w wysokości brutto 1.600,00 zł (netto 1.181,38 zł). (Dotyczy etatu, w przypadku którego nie są stosowane podwyższone kwoty uzyskania przychodu). Gdy dłużnik pracuje na część etatu, proporcjonalnie zmniejszają się kwoty wolne od zajęć. Komornik również może zająć większą kwotę, gdy przeprowadza egzekucję alimentów.
     
    A co z tymi, którzy pracują na umowy o dzieło i umowy zlecenia? Generalnie – potrąceniu podlegają zarobki nawet w całości. Jeśli jednak dłużnik wykaże, że umowa jest jego jedynym i stałym źródłem utrzymania, komornika obowiązują takie limity potrąceń, jak w przypadku umów o pracę. O to, by potrącić tyle pieniędzy, ile wynika z przepisów, powinien zadbać pracodawca. Ale zwłaszcza, gdy dłużnik nie ma umowy o pracę, sam powinien zadbać – najlepiej pozostając w kontakcie z komornikiem – by zajęto taką część należnych mu pieniędzy, jaka wynika z przepisów.
     
     
    Jeśli chodzi o emerytury i renty, komornik nie może zająć więcej niż 25 proc. świadczenia (chyba, że jest to świadczenie w najniższej wysokości, wówczas wolne od zajęcia jest 50 proc.).
     
    Komornik może również przeprowadzać egzekucję z konta bankowego dłużnika. Ale i tutaj obowiązują go ograniczenia. Wolne od zajęcia są kwoty do wysokości trzykrotnego przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia w sektorze przedsiębiorstw (w styczniu 2014 roku kwota wolna od zajęcia wynosi więc ok. 12 tys. zł). Dłużnik może dysponować tymi pieniędzmi, choć dostęp do nich bywa w bankach utrudniony (przy blokadach konta gotówkę można np. pobierać w oddziale, można też wykonywać przelewy).

  • BIK to nie samo zło

    Przez Piotrek, w BIK,

    [ATTACH=CONFIG]6221[/ATTACH]Wpis w Biurze Informacji Kredytowej przez wielu klientów jest postrzegany jako czynnik uniemożliwiający zaciągnięcie kredytu czy dokonanie zakupu ratalnego. Nie można jednak traktować BIK-u jak rejestru dłużników, ponieważ gromadzi on informacje o wszystkich kredytobiorcach, zarówno rzetelnych, jak i spóźniających się ze spłatą swojego zobowiązania.

    Jak działa BIK?
     
    Z założenia Biuro Informacji Kredytowej powstało jako instytucja gromadząca i archiwizująca informacje o wszystkich udzielanych w systemie bankowym kredytów i pożyczek. Informacje do BIK przekazują banki i SKOK-i, bez względu na wysokość kredytu, jego typ czy fakt, że jest on spłacany zgodnie z harmonogramem czy też nie. BIK ma ułatwiać wymianę informacji pomiędzy firmami trudniącymi się udzielaniem kredytów. Bank sięgając po dane o kliencie do BIK ma na celu lepsze poznanie swojego potencjalnego kredytobiorcy. Dzięki nim można zdecydować, czy warto wypłacić mu kredyt i wydać pozytywną decyzję kredytową, czy lepiej odrzucić jego wniosek kredytowy w obawie o powstanie kredytu niespłacanego i straconego.
     
    W BIK gromadzone są dane dotyczące:
     
     

    kredytów wszelkiego typu, w tym kredytów hipotecznych,
    zakupów ratalnych,
    limitów w kontach bankowych,
    kart kredytowych.

     
    Banki przekazując informacje o swoich klientach na bieżąco uaktualniają bazę BIK. Zobowiązane są one do wysyłania co miesiąc do BIK informacji o wygasających zobowiązaniach, o spłaconych w terminie ratach, jak i o opóźnieniach w regulowaniu zobowiązań. Współpraca z BIK odbywa się na zasadzie wzajemności - bank przekazuje do BIK informacje o kredytobiorcach, a BIK wysyła na zapytanie banku dane o konkretnej osobie starającej się o kredyt lub pożyczkę.
     
    Informacje z BIK przyspieszą udzielenie kredytu
     
    Posiadając pozytywne wpisy w BIK, kreujące opinię rzetelnego kredytobiorcy, mamy szansę na przeprowadzenie szybkiego procesu kredytowego. Im więcej bank zdobędzie informacji z BIK o terminowo spłacanych zobowiązaniach, tym łatwiej będzie mu podjąć decyzję o udzieleniu kolejnego kredytu. Brak jakichkolwiek wpisów nie działa na korzyść klienta ubiegającego się w banku o kredyt. Jeśli klient w przeszłości zaciągał już i spłacił terminowo inne zobowiązanie, bank będzie go oceniał bardziej przychylnie niż osoby, które nie mają żadnej historii kredytowej i pozostają dla banku przysłowiową „wielką niewiadomą”.
     
    W raporcie dotyczącym klienta BIK ocenia go dokonując scoringu kredytowego. Polega to na tym, że na podstawie historii kredytowej klienta jest on oceniany w formie punktowej, na podstawie specjalnego algorytmu. Wylicza on prawdopodobieństwo spłaty zobowiązania przez kredytobiorcę. Dla scoringu największe znaczenie ma jakość kredytu, czyli terminowość jego spłaty. Brak opóźnienia lub opóźnienie w spłacie raty nie większe niż 30 dni traktowane jest tak samo. W scoringu bierze się ponadto pod uwagę aktywność kredytową klienta, tj. liczbę spłaconych lub posiadanych dotychczas kredytów.

  • Uwaga na kredyty brutto!

    Przez Piotrek, w Oprocentowanie,

    [ATTACH=CONFIG]6194[/ATTACH]Rozeznanie się w ofercie kredytowej banków wymaga szerokiej wiedzy z zakresu finansów, zwłaszcza, jeśli bank nalicza opłaty i prowizje nie od rzeczywistej kwoty zobowiązania, ale na przykład sumy powiększonej o składkę ubezpieczeniową. W ten sposób powstaje pojęcie kredytu brutto i kredytu brutto brutto. Nowe triki banków sprawiają, że potencjalnym kredytobiorcom jest jeszcze trudniej wyliczyć rzeczywiste koszty kredytowe, jakie będą ich obciążać.
     
    Skomplikowana bankowość
     
    Klienci porównując oferty kredytów gotówkowych przekonują się, że nie wystarczy zwrócić uwagę na zaoferowane przez instytucję kredytującą oprocentowanie, aby wybrać najlepszą opcję kredytową. Oprocentowanie nie koniecznie bowiem jest najważniejszym elementem kosztu kredytu.
     
    Wysokość oprocentowania jest oczywiście istotna, ale nie tylko ono powinno stanowić czynnik wyboru kredytu w danym banku. Odsetki z reguły stanowią największą część kosztów kredytowych, ale należy do nich doliczyć wszelkiego rodzaju opłaty i prowizje, aby wskazać Roczną Rzeczywistą Stopę Oprocentowania zobowiązania. Jest ona podawana przez banki w reprezentatywnym przykładzie kredytu. RRSO uwzględnia ponadto zmianę wartości pieniądza w czasie, co może wprowadzać pewien zamęt w rozumowaniu klientów chcących zapożyczyć się w banku. Do takiego parametru klienci zdążyli się już przyzwyczaić. Niemniej, wysokość pierwotnego długu, czyli kredytu brutto może być jeszcze bardziej problematyczna do zinterpretowania.

    Uwaga na tryb naliczania prowizji i opłat
     
    W niektórych bankach prócz wysokości oprocentowania oraz opłat i prowizji związanych z zaciąganym kredytem gotówkowym, należy brać pod uwagę kolejność ich naliczania. Bank może bowiem doliczać do kwoty kredytu opłatę przygotowawczą i dopiero od tak powstałej sumy wyliczać prowizję za udzielenie kredytu. Najlepiej zobrazuje to przykład:
     
    Kredyt 10000 zł, prowizja za przystąpienie do zobowiązania - 8 proc., opłata przygotowawcza 1000 zł, składka na ubezpieczenie - 200 zł. Banki mogą w dwójnasób naliczać opłaty i prowizje od kredytu:
     

    Kredyt brutto - 1000 zł opłaty przygotowawczej + 800 zł prowizji +200 zł składki ubezpieczeniowej + 10*000 zł kredytu netto - zadłużenie wyniesie już z chwilą zaciągania kredytu 12*000 zł.

     

    Kredyt brutto brutto - ((1000 zł opłaty przygotowawczej + 200 zł składki + 10000 zł netto kredytu)*8 proc. prowizji) + 1000 zł opłaty przygotowawczej + 200 zł składki + 10*000 zł netto kredytu - zadłużenie wyniesie już z chwilą zaciągania kredytu 12096 zł.

     
    Jeśli prowizja za przystąpienie do zobowiązania naliczana będzie nie tylko od kwoty kredytu, a także od opłaty przygotowawczej i składki ubezpieczeniowej, wówczas klient zapłaci „na starcie” o 100 zł więcej, niż gdyby ta sama prowizja naliczana byłaby tylko od kwoty zobowiązania kredytowego.
  • [ATTACH=CONFIG]6117[/ATTACH]Banki w Polsce tworzą specjalne, dedykowane oferty dla klientów indywidualnych, właścicieli spółdzielni czy przedsiębiorstw, jak również dla przedsiębiorstw jednoosobowych i przedstawicieli tzw. wolnych zawodów. Będąc lekarzem, adwokatem czy grafikiem klient banku w wielu przypadkach będzie mógł liczyć na preferencyjne warunki kredytowania.
     
    Profity dla wolnych zawodów

    Przedstawiciele wolnych zawodów, m.in. rolnicy, doradcy podatkowi, architekci, lekarze czy radcy prawni, a nawet freelancerzy - graficy, webmasterzy czy pozycjonerzy, mogą w wielu bankach działających na polskim rynku finansowym, liczyć na szczególne traktowanie. Prowadząc jednoosobową działalność gospodarczą będą mieli szansę na uzyskanie promocyjnego oprocentowania kredytów i specjalnych rachunków z dostępem do doradców finansowych i podatkowych.
     
    Dla kogo dedykowana oferta?
     
    Banki decydujące się na wprowadzenie do swojej oferty promocyjnych produktów dla przedstawicieli wolnych zawodów kierują ją do wszystkich profesji określonych w ten sposób w Kodeksie spółek handlowych.
     
    Według przepisów KSH do wolnych zawodów zalicza się: adwokatów, aptekarzy, architektów, inżynierów budownictwa, biegłych rewidentów, brokerów ubezpieczeniowych, doradców podatkowych, maklerów papierów wartościowych, doradców inwestycyjnych, księgowych, lekarzy, dentystów, weterynarzy, notariuszy, pielęgniarki, położne, radców prawnych, rzeczników patentowych, rzeczoznawców majątkowych i tłumaczy przysięgłych.
     
    W niektórych przypadkach wskazany krąg zawodów poszerzany jest przez banki o przedstawicieli takich profesji jak freelancer, np. grafik czy programista, fryzjerów czy kosmetyczki i pracowników sektora samorządowego i finansowego.
     
    Specjalne oferty w poszczególnych bankach
     
    Serwis Bankier.pl przygotował obszerny wykaz banków, które przygotowały specjalną ofertę skierowaną do osób z grupy wolne zawody i pokrewne. Promocyjne oferty kredytowe dla wolnych zawodów przygotowali:
     

    BNP Paribas Bank,
    Credit Agricole,
    ING Bank Śląski.

     
    Rozszerzoną listę wolnych zawodów uwzględniają banki:
     

    BIZ Bank - poszerzony krąg o freelancerów,
    BOŚ Bank - oferta także dla pracowników sektora finansowego,
    BZ WBK - produkty adresowane także do pracowników sfery budżetowej,
    Citi Handlowy,
    Getin Bank - oferta również dla bankierów,
    Meritum Bank,
    mBank,
    Raiffeisen Polbank.

     
    Obok preferencyjnych kredytów, w powyżej wymienionych bankach można liczyć na atrakcyjniejsze w stosunku do standardowych ofert dla klientów indywidualnych, propozycje kont bankowych (w Getin Banku, Raiffeisen Banku i w mBanku), faktoringu (w Getin Banku), negocjowanych lokat (w Raiffeisen Banku).
     
    Dodatkowo, Idea Bank stworzył specjalną ofertę na konto, kredyty, faktoring i obsługę księgową dla radców prawnych, zaś Bank BGŻ oraz PKO BP dla rolników na konta, kredyty czy ubezpieczenia.
     
    Preferencje w obrębie kredytowania przedstawicieli wolnych zawodów najczęściej dotyczą:
     

    uproszczonej procedury kredytowej,
    skrócenia czasu potrzebnego na wydanie decyzji kredytowej,
    zwiększenia maksymalnej kwoty kredytu,
    wydłużenia okresu kredytowania,
    obniżenia kosztu kredytu dzięki preferencyjnej marży lub prowizji.

  • [ATTACH=CONFIG]6065[/ATTACH]BIK, czyli Biuro Informacji Kredytowej jest rzetelnym źródłem danych o historii kredytowania polskich konsumentów. Dotychczas zdecydowana większość firm pozabankowych przy udzielaniu pożyczek nie sprawdzała baz BIK, w przeciwieństwie do banków i SKOK-ów. Sprawdźmy jak wygląda sytuacja obecnie, czy da się jeszcze znaleźć chwilówki bez BIK?

    Selekcja klientów
     
    Firmy pożyczkowe prowadząc odpowiedzialną politykę pożyczkową, skrupulatnie weryfikują tożsamość i sytuację finansową swoich potencjalnych pożyczkobiorców. Między innymi polega to na skontrolowaniu sytuacji klienta w biurach informacji finansowej - BIG InfoMonitor, Krajowym Rejestrze Dłużników i tym podobnych. Coraz rzadziej na rynku pozabankowym można też spotkać się z ofertą pożyczek „bez BIK”.
     
    Jakie chwilówki sprawdzają BIK?
     
    W 2013 roku pierwsza firma pożyczek gotówkowych zdecydowała się na nawiązanie współpracy z Biurem Informacji Kredytowej. Była to brytyjska firma Wonga.com, która funkcjonuje z powodzeniem na naszym rodzimym rynku finansowym. W jej ślady poszły i inni pożyczkodawcy, podpisując bezpośrednie umowy z BIK. Do ich grona zalicza się m.in.:
     

    Alfa Kredyt,
    Vivus,
    Zaplo,
    ASA Kredyt.

     
    Jak działa BIK?
     
    Biuro Informacji Kredytowej prowadzi aktywną współpracę z bankami i spółdzielczymi kasami oszczędnościowo-kredytowymi. Gromadzi informacje o kredytobiorcach i udostępnia je instytucjom ustawowo upoważnionym do udzielania kredytów. Działalność BIK od kilku lat jest poszerzana o sektor pozabankowy, który w Polsce prężnie się rozwija.
     
    Współpraca firm pożyczkowych z BIK
     
    Firmy pożyczkowe pobierają przy weryfikacji wiarygodności kredytowej potencjalnych pożyczkobiorców, dane z bazy BIK bezpośrednio, albo za pośrednictwem biura informacji gospodarczej. Dodatkowo, pożyczkodawcy działający poza sektorem bankowym, ale bezpośrednio współpracujący z BIK przekazują do jego bazy informacje o zaciągniętych przez klientów zobowiązaniach oraz trybie ich spłaty - a więc także chwilówki wpisują do BIK.
     
    Analizując ofertę firm pozabankowych, udzielających szybkich pożyczek gotówkowych można odnieść słuszne wrażenie, że większość z nich chce dokładnie sprawdzać wiarygodność potencjalnego klienta.
     
    Obecnie tylko czterech popularnych pożyczkodawców nie pozyskuje informacji z BIK-u:
     

    Caspher,
    Ekspres Kasa,
    Ofin,
    Pożyczka Plus.

     
    Pozostałe firmy pożyczkowe nie udzielają już słynnych i bardzo popularnych wśród niektórych grup klientów „pożyczek bez BIK”. Sprawdzają one klientów nie tylko w bazach BIK-u, ale również w rejestrze Związku Banków Polskich, w bazie BIG InfoMonitor, BIG ERIF, KRD BIG czy w rejestrze Krajowego Biura Informacji Gospodarczej.
     
    Co ciekawe, pożyczkobiorca wnioskujący o chwilówkę do firmy pozabankowej może nie wiedzieć o weryfikacji w BIK-u. Podpisując regulamin pożyczki czy umowę pożyczkową wyraża on jednak automatyczną zgodę na sprawdzenie jego osoby w systemie informatycznym BIK-u czy w innych bazach weryfikacyjnych. W przypadku firm, które prowadzą bezpośrednią współpracę z BIK-iem, klient musi wyrazić zgodę nie tylko na sprawdzenie jego danych w bazach, ale też zgodę na zwrotne przekazywanie danych o zawartej umowie.
     
    Negatywne wpisy w BIK w przypadku wnioskowania o kredyt w banku zwykle powodują odrzucenie prośby klienta, ale w firmach pożyczkowych do każdej takiej informacji podchodzi się w sposób indywidualny i w efekcie nawet osoba zadłużona może uzyskać chwilówkę.
  • [ATTACH=CONFIG]67[/ATTACH]Kredyt hipoteczny to zobowiązanie, które zaciągamy na wiele lat. Często już w momencie podpisywania umowy kredytowej rata kredytu stanowi poważną pozycję w domowym budżecie. Z czasem – może jeszcze wzrosnąć. Jak sobie radzić z ratą, duszącą nasze finanse?
    [PRBREAK][/PRBREAK]
     
    Przyczyn, dla których obciążenia rosną, może być wiele. W przypadku kredytów w złotówkach jest to wzrost oprocentowania (cztery podwyżki stóp w 2011 roku), w przypadku kredytów walutowych – wzrost kursu euro czy franka. Z drugiej strony – rosną koszty utrzymania, na rynku pracy sytuacja jest niestabilna. Spłacanie kredytów (także hipotecznych) jest coraz trudniejsze. Spośród klientów, którzy zaciągali kredyty w 2004 roku, problemy ze spłatą ma już co dwudziesty piąty kredytobiorca. Eksperci oceniają, że odsetek ten jeszcze może wzrosnąć, najbardziej zaś obawiają się o spłacanie kredytów zaciągniętych w latach 2007-2008. Co zrobić gdy pojawią się pierwsze oznaki, że możemy mieć problemy ze spłatą?
     
    Po pierwsze, możemy próbować wydłużyć [ucms=http://www.forum-kredytowe.pl/porady/jak-dlugi-okres-kredytowania-wybrac-przy-kredycie-hipotecznym-118/]okres spłaty kredytu[/ucms]. Zasada jest prosta – im więcej rat, tym są one niższe.
     
    Trzeba jednak pamiętać, że im dłużej spłacamy kredyt, tym kredyt staje się droższy. Zyskując miesięcznie oszczędność w wysokości 200-300 złotych musimy się liczyć, że wydłużając okres kredytowania np. z 30 do 40 lat zapłacimy bankowi ponad 40 proc. odsetek więcej. Do tego dochodzą koszty aneksu umowy. Czasem banki pobierają też prowizję, traktując operację jak kolejne przyznanie kredytu (badają też wnikliwie zdolność kredytową). W dodatku, jeśli zaciągnęliśmy kredyt na maksymalny okres, oferowany przez bank dla naszego wieku, musimy poszukać młodszego współkredytobiorcy.
     
    Jeśli kłopoty ze spłatą są przejściowe (utrata pracy, choroba), jednym z rozwiązań są wakacje kredytowe. Większość banków ma je w swojej ofercie, niestety – część pozwala na zawieszenie tylko części kapitałowej raty – w początkowym okresie spłaty kredytu ulga jest więc niewielka. Niektóre banki – np. Nordea, Bank Millenium – zgadzają się na to, by raz w roku klient zawiesił spłatę całej raty. Z kolei w Alior Banku i Banku BPH część kapitałową można zawiesić nawet na pół roku. Klient musi pamiętać, że bank nie anulował raty – zostaje ona dopisana do pozostałych rat, które rosną – nieznacznie, ale jednak.
     
    Klienci, którzy zaciągali kredyty hipoteczne w środku kryzysu finansowego 2009 r., mogą spróbować renegocjować warunki umowy – marże, oferowane wówczas przez banki były rekordowo wysokie. W III kwartale 2009 roku średnia marża kredytu złotowego wynosiła 3 proc., dziś jest to 1,3 proc. Jeśli sytuacja finansowa klienta nie jest dramatyczna, i bank może się obawiać że klientowi uda się znaleźć ofertę refinansującą kredyt, szanse na powodzenie negocjacji jest duża. Oczywiście, raczej nie ma mowy o uzyskaniu tak korzystnych warunków, jak bank oferuje teraz – ale obniżka nawet o 1 punkt procentowy, czy 1,5 proc. to duża ulga. Ulga, która będzie obowiązywać do końca spłaty kredytu!
     
    Ryzykownym rozwiązaniem jest natomiast przewalutowanie kredytu na euro, choć oprocentowanie jest wyraźnie niższe, a zysk na jednej racie w przypadku kredytu na 300 tys. zł może przekroczyć 600 zł. Kredyty walutowe są jednak obarczone dużym ryzykiem wzrostu kursu waluty, i ów zysk może być iluzoryczny, gdyby złoty osłabił się jeszcze bardziej.
     
    W dodatku banki coraz ostrożniej udzielają [ucms=http://www.forum-kredytowe.pl/porady/kredyt-w-zlotowkach-czy-w-euro-122/]kredytów w euro[/ucms] (dotyczy to również przewalutowania) – wszystko za sprawą Komisji Nadzoru Finansowego, która nawołuje banki do ostrożnego udzielania takich pożyczek.
     
    Zobacz także:
    [ucms=http://www.forum-kredytowe.pl/porady/kiedy-mozna-zawiesic-splate-rat-kredytu-hipotecznego-184/]Zawieszenie spłaty rat kredytu - kiedy warto?[/ucms]
    [ucms=http://www.forum-kredytowe.pl/porady/kiedy-warto-pomyslec-o-refinansowaniu-kredytu-hipotecznego-183/]Jak zrefinansować swój kredyt na tańszy?[/ucms]
  • [ATTACH=CONFIG]70[/ATTACH]Większość umów kredytowych przewiduje możliwość przewalutowania kredytu. Niektóre banki dopuszczają nawet możliwość jednej bezpłatnej takiej operacji. Jednak nawet w takich przypadkach trzeba pamiętać, że przewalutowanie kredytu to operacja wysokiego ryzyka. Jeśli ją rozważamy, musimy się naprawdę dobrze przygotować.
    [PRBREAK][/PRBREAK]
     
     
    Przewalutowanie na pewno przychodzi do głowy wszystkim, którzy zaciągnęli kredyty we frankach szwajcarskich, gdy ta waluta oscylowała wokół 2 złotych. Dziś, gdy kurs franka przekracza 3,5 złotego – a taka sytuacja, z niewielkimi przerwami, trwa od 1,5 roku wiele osób myśli o ucieczce od franka. Problem w tym, że przewalutowanie w ich przypadku nie tylko byłoby ekonomicznie nieopłacalne, pochopne, ale jest – o czym warto pamiętać – w zdecydowanej większości przypadków po prostu nierealne.
     
    Każdy, kto zadłużył się we franku na 100 procent wartości nieruchomości (a warto przypomnieć, że banki udzielały w latach 2006-2008 kredytów na więcej niż 100, bo nawet na 130 procent, oczywiście we frankach) ma dziś kredyt niezabezpieczony w całości kredytowaną nieruchomością. Mieszkanie, na które został cztery lata temu zaciągnięty kredyt w wysokości 400 tysięcy pln (po przeliczeniu) dziś może stanowić zabezpieczenie zaledwie połowy kwoty kredytu (wzrost kursu franka i spadek cen na rynku mieszkaniowym). A przewalutowanie, to nic innego jak [ucms=http://www.forum-kredytowe.pl/porady/problemy-ze-splata-kredytu-hipotecznego-jak-obnizyc-rate-158/]renegocjacja umowy kredytowej[/ucms].
     
    Czy jakiś bank da kredyt na 600 tysięcy złotych, jeśli mieszkanie nie jest warte nawet 400 tysięcy? Co więcej – kredyt ten (600 tysięczny), trzeba będzie spłacać już na nowych warunkach – oprocentowanie kredytów złotówkowych jest wyższe, a i marżę bank zaproponuje inną, niż w czasach przedkryzysowych. Oczywiście – bank podejmie takie negocjacje tylko wówczas, jeśli klient przedstawi dodatkowe [ucms=http://www.forum-kredytowe.pl/porady/podstawowe-zabezpieczenia-i-ubezpieczenia-w-kredycie-hipotecznym-179/]zabezpieczenie[/ucms] na brakujący wkład własny i pozytywnie przejdzie [ucms=http://www.forum-kredytowe.pl/porady/zdolnosc-kredytowa-przy-kredycie-hipotecznym-140/]weryfikację zdolności kredytowej[/ucms].
     
    W zupełnie innej sytuacji są oczywiście ci, którzy zadłużyli się na mieszkanie w złotówkach, zaś ich zdolność kredytowa jest wysoka. Przy wysokim kursie franka szwajcarskiego i euro analitycy doradzają wręcz przeliczenie oszczędności, jakie dałoby przewalutowanie kredytu.
     
    Przez fakt, że kredyty walutowe są [ucms=http://www.forum-kredytowe.pl/porady/oprocentowanie-kredytow-hipotecznych-nominalne-realne-rrso-178/]niżej oprocentowane[/ucms] niż złotówkowe, można i zaoszczędzić na miesięcznej racie i – przewidując nawet nieznaczne umocnienie polskiej waluty (w przypadku franka do poziomu 2,70 złotego) w znaczący sposób zmniejszyć kapitał pozostały do spłaty. Nawet spread (bank udziela kredytu po kursie kupna, a raty liczy po kursie sprzedaży) nie niweluje oczywistych korzyści. Jeśli mamy 300 tysięcy kredytu w złotówkach, i przewalutujemy je na franki – ok. 100 tysięcy CHF, każde 10 groszy w dół zmniejsza kapitał pozostały do spłaty o 10 tysięcy złotych.
     
    Oczywiście, chętni do przewalutowania kredytu ze złotówek na franki również muszą się nastawić na badanie zdolności kredytowej – i to już na nowych, obowiązujących po wejściu w życie zaleceń Komisji Nadzoru Finansowego reguł. Ale jeśli nie mieli problemów ze spłatą kredytu, na pewno mogą się przynajmniej pokusić o dokonanie symulacji.
     
    Analitycy natomiast odradzają zdecydowanie rozważania o przewalutowaniu kredytów na dolary amerykańskie. Dolar jest uznawany w dalszym ciągu za walutę obarczoną bardzo wysokim ryzykiem politycznym i dlatego trudno przewidzieć, czy w dłuższym horyzoncie będzie się on umacniał, czy osłabiał.
  • Od czasu do czasu chyba każdy znajduje w swojej skrzynce mailowej ofertę od „czyścicieli BIK”. I chyba każdy, kto zaciągał kredyt hipoteczny – lub planuje taki krok w najbliższym czasie – zastanawiał się, czy jego historia kredytowa jest na tyle dobra, żeby nie musieć korzystać z możliwości jej wyczyszczenia.
     
     
    Czy w ogóle „czyszczenie” historii kredytowej w BIK jest możliwe i skuteczne? I jeśli tak, na czym ono polega?
     
     
    Jeszcze kilka lat temu „czyściciele BIK” byli w większości zwykłymi naciągaczami – korzystając z niewiedzy większości klientów banków, sprzedawali chętnym wiedzę, w jaki sposób uzyskać z BIK raport zawierający historię kredytową. Taka usługa kosztowała kilkaset złotych, gdy tymczasem raporty w wersji podstawowej raz na kilka miesięcy każdy klient banku może z BIK uzyskać za darmo. Teraz również takie „usługi” są oferowane. Ale pojawiły się i inne, zdecydowanie bardziej profesjonalne. I co ważniejsze – rzeczywiście prowadzące, przynajmniej w części przypadków, do wyprostowania historii kredytowej w BIK w stopniu umożliwiającym np. zaciągnięcie większego zobowiązania w kolejnym banku.
     
     
    Na czym polega to prawdziwe „czyszczenie BIK”?
     
    Zajmują się tym kancelarie prawne, specjalizujące się w kontaktach z bankami. Czyszczenie historii kredytowej nie odbywa się bowiem w BIK (kancelarie prawne nie mają żadnej możliwości ingerowania w zapisy widniejące w Biurze Informacji Kredytowej), ale w bankach, w których klienci mieli zaciągnięte pożyczki czy kredyty (i np. spóźniali się ze spłatą rat). Czyszczenie BIK polega na usuwaniu przez bank-kredytodawcę z historii kredytowej klienta danych widocznych dla innych banków lub przesuwaniu ich do części statystycznej, neutralnej z punktu widzenia historii kredytowej indywidualnego klienta. Prawnicy rozmawiają o tym z bankiem – i to bank przekonują do usunięcia z BIK danych.
     
     
    Okazuje się, że klientom banków (i oczywiście prawnikom) pomocą służy ustawa o ochronie danych osobowych, która obejmuje również przepisy dotyczące przetwarzania danych. Prawo jest skomplikowane, a banki z jego implementacją radzą sobie – średnio. Mówiąc wprost: popełniają dużo pomyłek. I właśnie te pomyłki – dość nagminne – wykorzystują kancelarie prawne.
     
     
    Zdaniem przedstawicieli kancelarii prawnych tylko nieliczne banki – m.in. PKO BP – trudno „przyłapać” na błędach proceduralnych. Jakich? Tego oczywiście prawnicy nie chcą zdradzać – w końcu z wynajdywania tych błędów żyją i czerpią zyski. Usługa „czyszczenia BIK” – czyli przekonania banku (za pomocą znalezionego uchybienia przy przetwarzaniu danych osobowych), by wyprostował zapisy w Biurze Informacji Kredytowej dotyczące spłaconego już kredytu, kosztuje od kilkuset do nawet 2-3 tysięcy złotych (w zależności od stopnia komplikacji historii kredytowej, a także terminu, na którym zależy klientowi). Tu ważna uwaga – kredyt musi być w całości spłacony, inaczej bank nie będzie w ogóle rozmawiał na temat „czyszczenia” historii kredytowej.
     
     
    Dlaczego banki zgadzają się na negocjacje z prawnikami? W obawie przed pozwami klientów. Jeśli błąd w zakresie przetwarzania danych osobowych jest bezsporny, bo np. klient spłacił pożyczkę (nawet z opóźnieniami), a bank zaniedbał jakieś formalności w BIK, kancelaria bez problemu mogłaby wywalczyć dla klienta od banku odszkodowanie, jeśli np. na skutek złego scoringu w BIK klient straciłby szansę na kredyt hipoteczny i jednocześnie przepadłby mu wpłacony na poczet zakupu nieruchomości zadatek.
     
     
    Ale starania o kredyt hipoteczny to niejedyny przypadek, gdy zagmatwana historia kredytowa może wpędzić człowieka w kłopoty. Zdarzają się sytuacje, w których nienagannej historii kredytowej może wymagać pracodawca – dotyczy to np. menedżerów wysokiego szczebla, prezesów czy członków zarządu spółek. Niejasności w BIK mogą w takich przypadkach przekreślić szanse na karierę no i oczywiście wysokie zarobki.
     
     
    A co na działalność „czyścicieli” mówią banki czy samo Biuro Informacji Kredytowej?
     
     
    BIK od miesięcy prowadzi kampanię informacyjną „Czyszczenie BIK - nie daj się nabrać”. Chodzi w niej przede wszystkim o uświadomienie klientom banków, że BIK nie jest dla nich żadnym zagrożeniem – 95 proc. danych w nim zawartych to dane pozytywne, pokazujące dobre historie kredytowe klientów. Z tych kilku negatywnych procent część to indywidualne przypadki, które klienci mogliby sami wyjaśnić – bez konieczności korzystania z pomocy „czyścicieli”.
  • [ATTACH=CONFIG]4429[/ATTACH]Dobra wiadomość dla wszystkich przyszłych spadkobierców: Ministerstwo Sprawiedliwości dostrzegło problem i chce takich zmian w prawie, które sprawią, że spadkobierca – przyjmując spadek – będzie odpowiadał za długi spadkodawcy tylko do wysokości odziedziczonego majątku. Dziedziczenie z dobrodziejstwem inwentarza, już w tej chwili obecne w polskim prawie będzie podstawową, domyślną formą dziedziczenia. Kiedy? Dokładnie nie wiadomo. Zaś stan prawny w tej chwili jest taki, że wielu spadkobierców popada w kłopoty, gdy okazuje się, że odziedziczyli przede wszystkim, albo nawet wyłącznie – długi. I to niemałe.
     
     
    Najważniejsza zasada, o której powinien w tej chwili pamiętać każdy, kto dowiaduje się o spadku. Spadek można przyjąć wprost, albo w formule prawnej „z dobrodziejstwem inwentarza”. Ta pierwsza formuła jest w tej chwili domyślna, co jest dla spadkobierców niekorzystne. Każdy spadkobierca ma sześć miesięcy na to, by zawiadomić sąd, iż przyjmuje spadek z dobrodziejstwem inwentarza i przeprowadzić postępowanie spadkowe. Jeśli tego nie uczyni (choćby z własnej niewiedzy), przyjmuje się, że przyjął spadek wprost – to znaczy wziął na siebie również wszystkie długi spadkodawcy.
     
     
    Spadek można również odrzucić, ale – uwaga – wtedy przechodzi on na nasze dzieci (czy też innych krewnych). Jeśli syn wie, że zmarły ojciec był utracjuszem, nie powinien odrzucać spadku, jeśli nie chce wpędzić w kłopoty swoich najbliższych: przyjęcie spadku z dobrodziejstwem inwentarza pozwoli uporządkować kwestie długów: wierzyciele odzyskają tyle swoich pieniędzy, ile wart jest majątek, pozostawiony przez spadkodawcę.
    Uwaga! Nie warto rezygnować z tej drogi przyjęcia spadku nawet jeśli wiemy, że wszelkie kredyty spadkodawca miał ubezpieczone. Ubezpieczyciele bardzo często korzystają z rozmaitych furtek w polisach, które mogą być podstawą odmowy wypłaty odszkodowania na rzecz banku (mimo, że składka ubezpieczeniowa była odprowadzana). Oczywiście, niekorzystną decyzję firmy ubezpieczeniowej można zaskarżać i się od niej odwoływać – ale ewentualna walka trwa nie miesiące, a lata, a jej wynik jest niepewny.
     
     
    Co powinien robić spadkobierca, by skutecznie obronić się przed odziedziczeniem długów?
     
    Przede wszystkim – nie czekać i nie siedzieć bezczynnie.
    Zgodnie z przepisami, spadkobierca ma sześć miesięcy od daty dowiedzenia się o dziedziczeniu na reakcję: przyjęcie spadku (wprost lub z dobrodziejstwem inwentarza) lub jego dziedziczenie. Jeśli nie zareaguje – domyślnie przyjmuje spadek wprost.
     
     
    Jak przyjąć spadek z dobrodziejstwem inwentarza? Jak się przeprowadza taką procedurę?
     
    Aby przyjąć spadek z dobrodziejstwem inwentarza lub go odrzucić, trzeba złożyć w sądzie wniosek o stwierdzenie nabycia spadku. Sąd wyznacza termin sprawy spadkowej – musi się ona odbyć w terminie 6 miesięcy od dowiedzenia się o dziedziczeniu. Prawnicy radzą, by jeśli to możliwe, przyjmować jako „punkt zero” datę śmierci spadkodawcy, i od niej – dla własnego bezpieczeństwa – liczyć owe sześć miesięcy. Uwaga! Data złożenia wniosku ani ewentualne informacje o sposobie przyjęcia czy odrzucenia spadku zawarte we wniosku nie mają mocy prawnej. Taka moc prawną ma jedynie oświadczenie złożone w trakcie sprawy spadkowej. Lub – to wyjście dla tych, którzy wiedzą, że sprawa spadkowa może odbyć się po upływie sześciu miesięcy – oświadczenie złożone przed notariuszem. Koszty opłat sądowych i notarialnych są porównywalne (jest to kilkadziesiąt złotych), więc jeśli wiemy, że w trybie sądowym możemy nie zdążyć z dotrzymaniem terminu, zdecydowanie lepiej udać się do notariusza.
     
     
    Jeśli spadkobierca decyduje się na odrzucenie spadku, powinien powiadomić o tym fakcie swoich spadkobierców – to na nich przejdzie bowiem spadek, wraz z ewentualnymi problemami.
     
     
    Jeśli zdecydował się na przyjęcie spadku z dobrodziejstwem inwentarza, musi przygotować się na wizytę komornika (wyznaczonego przez sąd), który sporządzi spis inwentarza. Spis inwentarza może być przeprowadzony po upływie terminu sześciu miesięcy od dowiedzenia się o dziedziczeniu. W przypadku, gdy w sprawie spadku spadkobierca składał oświadczenie przed notariuszem, w tej chwili musi składać wniosek do sądu o sporządzenie spisu i czekać na wyznaczenie przez sąd komornika.
     
     
    Komornik przychodzi – jeśli w skład spadku wchodzi nieruchomość, to do mieszkania zmarłego czy domu, a spadkobierca musi mu przedstawić wszystkie składniki majątku spadkodawcy (akty notarialne nieruchomości, ruchomości, pieniądze w gotówce i na rachunkach bankowych, papiery wartościowe, biżuterię, inne wartościowe przedmioty typu zbiory filatelistyczne, obrazy, antyki etc.). Jednocześnie trzeba wskazać komornikowi wszystkie znane zobowiązania zmarłego – kredyty, pożyczki od osób prywatnych, nieuregulowane rachunki czy podatki i składki na ZUS (jeśli zmarły prowadził działalność gospodarczą). Zdecydowanie nie wolno ukrywać żadnych zobowiązań. Ukrycie długu – nawet drobnego – może skutkować ostatecznie anulowaniem ograniczenia odpowiedzialności za długi.
     
     
    Komornik wycenia składniki majątku spadkowego i oblicza jego wartość. Ustala też wysokość wszystkich długów zmarłego – ta procedura może potrwać nawet 3 miesięcy. Za swoją pracę komornik pobiera od spadkodawcy opłatę – kilkaset złotych.
    Ważne! Aby zabezpieczyć się przed roszczeniami wierzycieli, którzy mogą zacząć próbować odzyskać pieniądze przed zakończeniem przez komornika prac nad spisem inwentarza, trzeba uzyskać orzeczenie sądu lub akt notarialny o tym, że przyjęliśmy spadek z dobrodziejstwem inwentarza (notariusz taki akt wydaje po przyjęciu oświadczenia, do sądu trzeba wystąpić z wnioskiem).
     
     
    Gdy komornik zakończy pracę, trzeba złożyć do sądu wniosek o wydanie kopii protokołu spisu inwentarza oraz korespondencji komornika z wierzycielami zawierająca informacje o zadłużeniu zmarłego (te dokumenty komornik przekazuje do sądu). Mając komplet tych dokumentów i znając wartość masy spadkowej (jeśli długi przewyższają wartość majątku masa spadkowa jest wyceniona na zero) spadkobierca ma jasność, ile ewentualnie musi zapłacić wierzycielom. Zobowiązania może oczywiście regulować z własnego majątku.
×
×
  • Dodaj nową pozycję...

Powiadomienie o plikach cookie

Umieściliśmy na Twoim urządzeniu pliki cookie, aby pomóc Ci usprawnić przeglądanie strony. Możesz dostosować ustawienia plików cookie, w przeciwnym wypadku zakładamy, że wyrażasz na to zgodę.