JAK PSYCHICZNIE PORADZIĆ SOBIE Z DŁUGAMI przekraczającymi nasze siły?

[lawenda32]

Po dłuższej przerwie znowu się stresuje. Na portalu sądów, pojawiło się zarządzenie, o doręczeniu odpisu z pozwu. Minicredit spłacony latem  zeszłego roku, sprawa wisi w sądzie ponad rok. Złożyłam już wcześniej, oświadczenie o spłacie wraz z potwierdzeniem przelewu, ale to nic nie zmieniło. Myślałam wtedy że szybko to umorzą?

------------------------------- dodano 10 minut później -------------------------------

8 minut temu, lawenda32 napisał(a):

Po dłuższej przerwie znowu się stresuje. Na portalu sądów, pojawiło się zarządzenie, o doręczeniu odpisu z pozwu. Minicredit spłacony latem  zeszłego roku, sprawa wisi w sądzie ponad rok. Złożyłam już wcześniej, oświadczenie o spłacie wraz z potwierdzeniem przelewu, ale to nic nie zmieniło. Myślałam wtedy że szybko to umorzą?

Jak to dalej będzie? Trzeci raz będę składać pisemne oświadczenie że dług został spłacony?☹️

[Ewka00]

14 minut temu, lawenda32 napisał(a):

Po dłuższej przerwie znowu się stresuje. Na portalu sądów, pojawiło się zarządzenie, o doręczeniu odpisu z pozwu. Minicredit spłacony latem  zeszłego roku, sprawa wisi w sądzie ponad rok. Złożyłam już wcześniej, oświadczenie o spłacie wraz z potwierdzeniem przelewu, ale to nic nie zmieniło. Myślałam wtedy że szybko to umorzą?

------------------------------- dodano 10 minut później -------------------------------

 

 

Jak to dalej będzie? Trzeci raz będę składać pisemne oświadczenie że dług został spłacony?☹️

 

 

Na to wygląda. Odbierz papiery z sądu i wyślij odpowiedź na pozew. 

Napisz, że zoobowiazanie zostało spłacone, dołącz potwierdzenie spłaty. 

[Gość]

Cześć, od ponad roku zaglądam na forum. I tak jak wszyscy zebrani też borykam się z kredytami.

Nie mam o kim z tym porozmawiać bo się wstydze i boje reakcji i kompromitacji.

Może poczuję małą ulgę jeśli chociaż wyrzucę parę słów tutaj z siebie bo idzie sie udusić.

Mam 34lata... około 200 tys. kredytów.

Tak okropnie brzmi, nie chciałabym, aby zaraz mnie hejtowano skąd taka kwota, na co wydane itp... po prostu. 

Sporadcznie od 2018 roku brałam jakieś małe kredyty bo na coś potrzebowałam. Udawało się spłacać. 

Nie jestem z bogatej rodziny, ale rodzice starali się, aby niczego nam nie brakowało. Kiedy zaczęłam pracować, chciałam też mieć coś fajnego, pojechać na wakacje, to i tamto i tak się zaczęło...

Mało tego wstydzę się tego, że jestem biedna, robie wszystko, zeby nie było tego widać, wszystkim wkoło pomogę a po sobie nie dam poznać, że coś jest nie tak. Jednak zaczynam się dusić. 

Nie radze sobie psychicznie.

Nie mówię o problemach rodzicom ponieważ są starsi i schorowani, nie chce ich martwić. Tak samo rodzeństwo, jakoś sobie radzą, żyją w spokoju, gdybym im powiedziała byłaby jedna wielka awantura i komentowanie. Tylko ja poniosłam klęske do której wstydzę się przyznać nawet partnerowi. Jesteśmy razem już 7 lat. A ja tak się zaplątałam w ten swój wstyd i lęk przed kompromitacją, że już bardziej nie można. Wiem, że już przegrałam swoje życie. Pracuje już tylko na raty.

Nie mam jeszcze opoznień w spłatach, ale lada chwila sie zacznie. 

Posiadam 3 kredyty w ING

Na kwote 116960 tys.

Jedną w PKO SA. Na 79860 tys.

Kolejna jest w Santanderze na 1300zł

Alior Bank 1105 zł

I allegro pay 1680 zł...

Chyba nie zapomniałam o niczym z tego wszystkiego. Juz kiedyś korzystałam z pomocy doradcy i oczywiście pomoc była za zapłatą prowizji jedna konsolidacja, i potem druga, ale rok temu znowu miałam pilne potrzeby... i dobierałam kredyt.

Boje sie, ze zabraknie mi w koncu na jakąś rate i zacznie sie horror. 

Mało tego wiem, ze partner powinien wiedzieć co sie stało, ale nie mam odwagi mu powiedzieć. Wiem, ze przez moje kłamstwa nie bedzie chcial ze mną już być. Czuje sie po prostu jak śmieć. Układam plan b... gdyby partner nie chciał mnie znać wyjade gdzieś po prostu pracować za granice bo tam łatwiej o pracę z noclegiem... ciagle mam koszmary, bóle brzucha, glowy, jestem poddenerowana... 

Po prostu przegrałam swoje życie i młodość a jeszcze moze byc gorzej.

Czuje w głowie jedną wielką próżnie. Nigdy już nie bede miala ślubu, dziecka, czegokolwiek bo będe zyć z samymi kredytami. 

Nie wiem co będzie dalej. Za chwilę święta. Dawniej myslałabym o ubiorze choinki, a teraz mam przed oczami obrazek, ze jade na łagry busem za granice pracować. Masakra. Ale dzięki, ze chociaż moge sie rozpisać... 

Nie wiem co będzie dalej, ale pozdrawiam wszystkich w równie trudnych sytuacjach! ♡ 

 

[Lucy81]

Godzinę temu, TakieTam1234 napisał(a):

Cześć, od ponad roku zaglądam na forum. I tak jak wszyscy zebrani też borykam się z kredytami.

Nie mam o kim z tym porozmawiać bo się wstydze i boje reakcji i kompromitacji.

Może poczuję małą ulgę jeśli chociaż wyrzucę parę słów tutaj z siebie bo idzie sie udusić.

Mam 34lata... około 200 tys. kredytów.

Tak okropnie brzmi, nie chciałabym, aby zaraz mnie hejtowano skąd taka kwota, na co wydane itp... po prostu. 

Sporadcznie od 2018 roku brałam jakieś małe kredyty bo na coś potrzebowałam. Udawało się spłacać. 

Nie jestem z bogatej rodziny, ale rodzice starali się, aby niczego nam nie brakowało. Kiedy zaczęłam pracować, chciałam też mieć coś fajnego, pojechać na wakacje, to i tamto i tak się zaczęło...

Mało tego wstydzę się tego, że jestem biedna, robie wszystko, zeby nie było tego widać, wszystkim wkoło pomogę a po sobie nie dam poznać, że coś jest nie tak. Jednak zaczynam się dusić. 

Nie radze sobie psychicznie.

Nie mówię o problemach rodzicom ponieważ są starsi i schorowani, nie chce ich martwić. Tak samo rodzeństwo, jakoś sobie radzą, żyją w spokoju, gdybym im powiedziała byłaby jedna wielka awantura i komentowanie. Tylko ja poniosłam klęske do której wstydzę się przyznać nawet partnerowi. Jesteśmy razem już 7 lat. A ja tak się zaplątałam w ten swój wstyd i lęk przed kompromitacją, że już bardziej nie można. Wiem, że już przegrałam swoje życie. Pracuje już tylko na raty.

Nie mam jeszcze opoznień w spłatach, ale lada chwila sie zacznie. 

Posiadam 3 kredyty w ING

Na kwote 116960 tys.

Jedną w PKO SA. Na 79860 tys.

Kolejna jest w Santanderze na 1300zł

Alior Bank 1105 zł

I allegro pay 1680 zł...

Chyba nie zapomniałam o niczym z tego wszystkiego. Juz kiedyś korzystałam z pomocy doradcy i oczywiście pomoc była za zapłatą prowizji jedna konsolidacja, i potem druga, ale rok temu znowu miałam pilne potrzeby... i dobierałam kredyt.

Boje sie, ze zabraknie mi w koncu na jakąś rate i zacznie sie horror. 

Mało tego wiem, ze partner powinien wiedzieć co sie stało, ale nie mam odwagi mu powiedzieć. Wiem, ze przez moje kłamstwa nie bedzie chcial ze mną już być. Czuje sie po prostu jak śmieć. Układam plan b... gdyby partner nie chciał mnie znać wyjade gdzieś po prostu pracować za granice bo tam łatwiej o pracę z noclegiem... ciagle mam koszmary, bóle brzucha, glowy, jestem poddenerowana... 

Po prostu przegrałam swoje życie i młodość a jeszcze moze byc gorzej.

Czuje w głowie jedną wielką próżnie. Nigdy już nie bede miala ślubu, dziecka, czegokolwiek bo będe zyć z samymi kredytami. 

Nie wiem co będzie dalej. Za chwilę święta. Dawniej myslałabym o ubiorze choinki, a teraz mam przed oczami obrazek, ze jade na łagry busem za granice pracować. Masakra. Ale dzięki, ze chociaż moge sie rozpisać... 

Nie wiem co będzie dalej, ale pozdrawiam wszystkich w równie trudnych sytuacjach! ♡ 

 

Załóż nowy wątek dla siebie i rozpisz wszystkie kredyty dokładnie - wysokość kredytu, od kiedy, jak wysokie raty, ile już spłacone, ile rat zostało. I jakie masz możliwości finansowe. Na pewno ktoś doradzi, jak postępować dalej. 

[Gość]

Myślę, że i tak bez "brałaś to płać" nic sie nie da zrobić?

Już i tak mi wstyd, że wylałam swoje żale ludziom, ale może faktycznie spróbuje... dziękuje za odpowiedz ?

[Lucy81]

2 godziny temu, TakieTam1234 napisał(a):

Myślę, że i tak bez "brałaś to płać" nic sie nie da zrobić?

Już i tak mi wstyd, że wylałam swoje żale ludziom, ale może faktycznie spróbuje... dziękuje za odpowiedz ?

Niestety są na forum ludzie, którzy trollują, ale większość jednak jest pomocna. Reszta to odpad. 

Mamy tutaj wielu specjalistów. Kredyty można restrukturyzować (sprawdź w ing - można to zrobić w aplikacji). ING oferuje restrukturyzację czasową i stałą. Zerknij też, czy masz ubezpieczenie pożyczek. Moje w ING wszystkie miały dobrowolne ubezpieczenia. Po rezygnacji z nich miesięczne zobowiązania spadły o kilkaset złotych. A miałam znaczenie mniejszą kwotę w tym banku niż Ty. To samo z pozostałymi pożyczkami w innych bankach. 

[Gość]

No właśnie takich trolli zawsze się boję

pożyczek nie mam ubezpieczonych, jedynie co z tą restrukturyzacją mogłabym spróbować zajrzeć na ING... Ale czy zresyrukturyzują mi aż 3 kredyty bo tam mam, to nie wiem, zerknę, dzięki...

[Lucy81]

6 minut temu, TakieTam1234 napisał(a):

No właśnie takich trolli zawsze się boję

pożyczek nie mam ubezpieczonych, jedynie co z tą restrukturyzacją mogłabym spróbować zajrzeć na ING... Ale czy zresyrukturyzują mi aż 3 kredyty bo tam mam, to nie wiem, zerknę, dzięki...

Ja zrobilam restrukturyzację czasową (na 12 miesięcy) największego. W tym czasie płaciłam część odsetkową raty, co dało mi obniżenie raty o 500 zł. Do tego rezygnacja z ubezpieczenia i trochę się tych oszczędności uzbierało. Oczywiście restrukturyzacja nie jest za darmo i zwiększy się koszt odsetek. 

Edytowane 12 Listopada 2025 przez Lucy81

[Gość]

5 minut temu, Lucy81 napisał(a):

Ja zrobilam restrukturyzację czasową (na 12 miesięcy) największego. W tym czasie płaciłam część odsetkową raty, co dało mi obniżenie raty o 500 zł. Do tego rezygnacja z ubezpieczenia i trochę się tych oszczędności uzbierało. 

To jakiś pomysł, 12 miesięcy to dużo, może faktycznie spróbuję.

Myślałam, jeszcze zadzwonić do banku i porozmawiać, czy nie udałoby się tych 3 kredytów połączyć w jeden bo tak już nie mogę w aplikacji sama, ale boje się, ze jak przyznam, że mam kłopoty z pieniędzmi to wypowiedzą mi kredyt.

Może faktycznie zrestrukturyzować i spłacić tym te małe kredyty. W rok zdążę. Ta tylko co dalej... i tak mam przegrane życie? jeszcze sie z tego śmieje

Edytowane 12 Listopada 2025 przez TakieTam1234
Błedy

[Lucy81]

7 minut temu, TakieTam1234 napisał(a):

To jakiś pomysł, 12 miesięcy to dużo, może faktycznie spróbuję.

Myślałam, jeszcze zadzwonić do banku i porozmawiać, czy nie udałoby się tych 3 kredytów połączyć w jeden bo tak już nie mogę w aplikacji sama, ale boje się, ze jak przyznam, że mam kłopoty z pieniędzmi to wypowiedzą mi kredyt.

Może faktycznie zrestrukturyzować i spłacić tym te małe kredyty. W rok zdążę. Ta tylko co dalej... i tak mam przegrane życie? jeszcze sie z tego śmieje

Ja w uzasadnieniu do restrukturyzacji wybrałam "przekredytowanie". Póki płacisz to nikt Ci umowy nie wypowie. 

[Gość]

2 godziny temu, Lucy81 napisał(a):

Ja w uzasadnieniu do restrukturyzacji wybrałam "przekredytowanie". Póki płacisz to nikt Ci umowy nie wypowie. 

Okej, bo wypowiedzenie umowy to chyba gorsze od komornika?

[patkamw]

2 godziny temu, TakieTam1234 napisał(a):

To jakiś pomysł, 12 miesięcy to dużo, może faktycznie spróbuję.

Myślałam, jeszcze zadzwonić do banku i porozmawiać, czy nie udałoby się tych 3 kredytów połączyć w jeden bo tak już nie mogę w aplikacji sama, ale boje się, ze jak przyznam, że mam kłopoty z pieniędzmi to wypowiedzą mi kredyt.

Może faktycznie zrestrukturyzować i spłacić tym te małe kredyty. W rok zdążę. Ta tylko co dalej... i tak mam przegrane życie? jeszcze sie z tego śmieje

Powiem, że lepiej powiedzieć partnerowi. Ja żałuję, że nie zrobiłam tego wcześniej. A teraz to jestem w czarnej d... U mnie problem był w kompulsywnych zakupach (teraz chodzę na terapię i uczę się to kontrolować). Może jak bym zrobiła to szybciej to bym  nie zabrnęłam aż tak daleko. A żebym jeszcze kupywała coś konkretnego. Też mam dość i chyba gdyby nie rodzina to już by mnie tu nie było. Mam silną depresje, którą leczę.   Wiem, że prędzej czy później doczekam się komornika bo nie jestem w stanie spłacać wszystkich ugód. Staram się wszystko przeciągać. Jestem strasznie tym zmęczona.   

[Gość]

30 minut temu, patkamw napisał(a):

Powiem, że lepiej powiedzieć partnerowi. Ja żałuję, że nie zrobiłam tego wcześniej. A teraz to jestem w czarnej d... U mnie problem był w kompulsywnych zakupach (teraz chodzę na terapię i uczę się to kontrolować). Może jak bym zrobiła to szybciej to bym  nie zabrnęłam aż tak daleko. A żebym jeszcze kupywała coś konkretnego. Też mam dość i chyba gdyby nie rodzina to już by mnie tu nie było. Mam silną depresje, którą leczę.   Wiem, że prędzej czy później doczekam się komornika bo nie jestem w stanie spłacać wszystkich ugód. Staram się wszystko przeciągać. Jestem strasznie tym zmęczona.   

 Wiem, trzeba to w końcu zrobić bo przecież nie moge tak niszczyć komuś za plecami życia. Juz i tak jak mówi do mnie, a mówi dość często "Kocham Cie" to ja zaczynam swoje śpiewki: "ta... za co, ze mną i tak nie bedziesz już nic miał" Takie żarty to moge sobie wadzić w ty.... wiem, ale ciagle zwlekam, mam wielką bańkę w gardle. 

Biedna...? Ty też się tam trzymaj bo rozumiem jak możesz się w środku czuć. Dobrze właśnie, że chociaż masz rodzinę. Tzn. Też mam, ale nie chce tych rodziców dobić tym wszystkim. Pomogliby mi na pewno, ale sami potrzebują pieniedzy, leki i inne sprawy. Nie chce ich skrzywdzić? nie ich wina, ze jestem zakałą? no co zrobić, zawsze sie wydaje, że to takie proste, wezme spłacę, ale budzisz się w nocniku. No niby to tylko pieniądze, ludzie mają jeszcze gorsze problemy, choroby, nieuleczalne, to tamto... ale jednak przybija to wszystko. 

Przytulam Cię mocno!

 

[dzulieta]

Czy jest ktoś, kto miał długi i nie miał na spłatę wcale lub niewielkie pieniądze, a mimo to się udało choć był to żmudny proces?

Ja od kilku dni budzę się w nocy, rano około 4 z silnym bólem brzucha, stresem. Nie wiem jak to się skończy wszystko. 

[avelukasyno]

6 minut temu, dzulieta napisał(a):

Czy jest ktoś, kto miał długi i nie miał na spłatę wcale lub niewielkie pieniądze, a mimo to się udało choć był to żmudny proces?

Ja od kilku dni budzę się w nocy, rano około 4 z silnym bólem brzucha, stresem. Nie wiem jak to się skończy wszystko. 

To tylko pieniądze nie żyje tylko i wyłącznie dla długów my też kolorowych sytuacji nie mamy ale trzeba się tego pozbyć głowa do góry

[Gość]

7 godzin temu, dzulieta napisał(a):

Czy jest ktoś, kto miał długi i nie miał na spłatę wcale lub niewielkie pieniądze, a mimo to się udało choć był to żmudny proces?

Ja od kilku dni budzę się w nocy, rano około 4 z silnym bólem brzucha, stresem. Nie wiem jak to się skończy wszystko. 

Witam, 4.00 rano. Ból brzucha, ból głowy, łzy... u mnie dopiero sie zaczyna dramat także przybijam piątke.

------------------------------- dodano 2 minuty później -------------------------------

 

 

 

7 godzin temu, avelukasyno napisał(a):

To tylko pieniądze nie żyje tylko i wyłącznie dla długów my też kolorowych sytuacji nie mamy ale trzeba się tego pozbyć głowa do góry

Modle się tylko nie o manne z nieba, ale o taką wewnętrzną iskre, żeby nie myśleć co chwile o tym wszystkim i o poczucie nadziei i radość z tego co jeszcze mam, tylko tyle trzeba... żeby lżej było

Edytowane 14 Listopada 2025 przez TakieTam1234

[KatarzynaL]

Godzinę temu, TakieTam1234 napisał(a):

Witam, 4.00 rano. Ból brzucha, ból głowy, łzy... u mnie dopiero sie zaczyna dramat także przybijam piątke.

------------------------------- dodano 2 minuty później -------------------------------

 

 

 

Modle się tylko nie o manne z nieba, ale o taką wewnętrzną iskre, żeby nie myśleć co chwile o tym wszystkim i o poczucie nadziei i radość z tego co jeszcze mam, tylko tyle trzeba... żeby lżej było

To minie jak obierzesz jakis plan I pogodzisz sie ze swoim losem ze czas na walkę i zmianę zycia. Nie wiem ile masz tych długów, jednak z własnego doświadczenia, gdzie zaczynałam z potężna kwota i teraz nadal jest spora, to jak walczysz, masz poczucie ze cos idzie do przodu, musisz "oswoic" sie z windykacja, mi pomagała wiedza, i to ze moge sie spodziewać tego czy tamtego, najgorzej to siedzieć i się zamartwiac wyłącznie, rozpisz wszystko policz i zobacz co i jak, moze cos wymyślisz

[kalakon99]

2 godziny temu, TakieTam1234 napisał(a):

Witam, 4.00 rano. Ból brzucha, ból głowy, łzy... u mnie dopiero sie zaczyna dramat także przybijam piątke.

------------------------------- dodano 2 minuty później -------------------------------

 

 

 

Modle się tylko nie o manne z nieba, ale o taką wewnętrzną iskre, żeby nie myśleć co chwile o tym wszystkim i o poczucie nadziei i radość z tego co jeszcze mam, tylko tyle trzeba... żeby lżej było

Modlenie sie tu raczej wiele nie pomoże, pieniądze raczej z nieba nie spadną, sam wiem jak to jest bo przechodziłem i dalej przechodzę przez to samo myślałem nawet o najgorszym, ale skończenie ze sobą nie zamyka problemu tylko przenosi go na kogos innego. Musisz wziąć sie w garść i zacząć działać. Pierwszym krokiem powinien być plan czyli wypisanie długów i określenie realnej kwoty miesięcznej na ich splate, lepiej zaniżać niż zawyżać ze znajdą sie dodatkowe pieniądze dopki ich nie ma to ich nie zakładaj, chociaż szukanie dodatkowych dochodów itp to bardzo dobry pomysł 

[patkamw]

W dniu 14.11.2025 o 05:19, KatarzynaL napisał(a):

To minie jak obierzesz jakis plan I pogodzisz sie ze swoim losem ze czas na walkę i zmianę zycia. Nie wiem ile masz tych długów, jednak z własnego doświadczenia, gdzie zaczynałam z potężna kwota i teraz nadal jest spora, to jak walczysz, masz poczucie ze cos idzie do przodu, musisz "oswoic" sie z windykacja, mi pomagała wiedza, i to ze moge sie spodziewać tego czy tamtego, najgorzej to siedzieć i się zamartwiac wyłącznie, rozpisz wszystko policz i zobacz co i jak, moze cos wymyślisz

u mnie trwa to juz 1,5 roku i nadal mi nie przeszło. Nie moge sie pogodzic z tym co narobiłam. A dodatkowo ciagle sa jakieś nieplanowane wydatki. 

[cehade]

5 godzin temu, patkamw napisał(a):

u mnie trwa to juz 1,5 roku i nadal mi nie przeszło. Nie moge sie pogodzic z tym co narobiłam. A dodatkowo ciagle sa jakieś nieplanowane wydatki. 

Nie ma czym sie stresować, moze mam mniejsze zadłużenie od was ale juz spłacone ponad 100 000 w 1.5 roku. Najważniejsze to cieszyć sie z drobnych rzeczy. Pamiętaj ze nie jesteś sama bo inaczej by nie bylo forum więc takich ludzi jest multum... trzymaj sie i walcz! 

[Agaaaprobl]

Opowiem Wam swoją historię. 
popełniłam kilka błędów, brałam konsolidację zobowiązań a wiemy że to tylko napędza spiralę. 
 

w 2023 i 2024 miałam problemy osobiste i potrzebowałam pilnie gotówki. Oczywiście padło na parabanki. Starałam się poprawić swoją sytuację, zwiększałam pensje ale i tak nie wychodziło. 
chciałam sprzedać auto by wyjść na prostą i co? Na auto spadło drzewo w święta Bożego Narodzenia. Czyli kolejny problem. 
 

Po 2-3 próbach samodzielnego wyjścia z problemów, zaczęłam szukać doradcy. 
 

zdaję sobie sprawę, że popełniałam błędy i chce z tego wyjść. 
 

trafiłam na Habza którzy chcieli pomóc ale dzięki Bogu ze w ostatniej chwili wymiksowałam się. 
 

później trafiłam na innego doradcę. Przeanalizował moją sprawę, moje wydatki, mojego bik. Powiedział że jestem idealnym kandydatem na restrukturyzację, ponieważ mam majątek i zarabiam dobrze -  nie idziemy w upadłość. To jest ostateczność. PO prostu stać mnie na to by to spłacić. 
 

udało się. Wierzyciele zaakceptowali układ. Sąd również. Umorzono 20proc kwoty głównej w parabankach. Nie płacę odsetek ani prowizji w parabankach. Tylko te 80 proc kwoty głównej w 54 ratach. Banki mam spłacać tak ja było założone pierwotnie. Kamień spadł mi z serca. 
 

Przez ten czas oczekiwania na wyrok, wypełniałam plan restrukturyzacyjny. Skończyłam studia podyplomowe (by być bardziej konkurencyjna na rynku), renegocjuje już 2 raz warunki zatrudnienia, renegocjuje ilość dni pracy (by była większa). Wszystko szło dobrze.
 

Ale jeden z parabanków złożył zawiadomienie na policję. Idę na przesłuchanie w tym tygodniu. 
 

poinformowałam O tej sytuacji osobę która zajmuje się moim przypadkiem w kancelarii restrukturyzacyjnej. Umyła ręce… poszłam do karnisty. Ten zapytał od razu, czemu nadzorca układu nie skontaktował się z wierzycielem. Taka sytuacja nie powinna mieć miejsca jeśli wierzyciel zaakceptował układ. Dodam, że przed rozpoczęciem całego procesu, dwa razy informowałam nadzorcę że boję się ich najbardziej. Czy na pewno powinni być w spisie, czy lepiej ich teraz szybko spłacić. 
 

zrobiłam eskalację w kancelarii i sprawą dzisiaj ma zająć się sam jej właściciel. 
 

Niemniej, nie radzę sobie. Myślałam że mam już wszystko pod kontrolą a wyszło jak zawsze. leczyłam się już na depresję. Teraz znowu pojawiły się objawy. Lęk, budzenie się w nocy, brak apetytu, płaczliwość. Wczoraj byłam u psychiatry po leki. W końcu przespałam noc (jeśli macie podobne problemy, polecam. Lekarz jest po to by nam pomóc a leki naprawdę pomagają).
 

bardzo żałuje, ze nie trafiłam na to forum przed rozpoczęciem restrukturyzacji. Postąpiłabym inaczej. Spłacałabym zadłużenie tak jak napisane jest w poradniku. Wiem, że restru dała mi komfort rozłożenia na raty i zmniejszenia ich. Ale zapłaciłam za pomoc prawną a to mogłoby iść już na spłatę zobowiązań. 
 

Zabrzmi to źle, ale cieszę się że są tu ludzie którzy mnie zrozumieją, którzy mają podobne problemy. 

[dzulieta]

W dniu 18.11.2025 o 08:38, Agaaaprobl napisał(a):

Opowiem Wam swoją historię. 
popełniłam kilka błędów, brałam konsolidację zobowiązań a wiemy że to tylko napędza spiralę. 
 

w 2023 i 2024 miałam problemy osobiste i potrzebowałam pilnie gotówki. Oczywiście padło na parabanki. Starałam się poprawić swoją sytuację, zwiększałam pensje ale i tak nie wychodziło. 
chciałam sprzedać auto by wyjść na prostą i co? Na auto spadło drzewo w święta Bożego Narodzenia. Czyli kolejny problem. 
 

Po 2-3 próbach samodzielnego wyjścia z problemów, zaczęłam szukać doradcy. 
 

zdaję sobie sprawę, że popełniałam błędy i chce z tego wyjść. 
 

trafiłam na Habza którzy chcieli pomóc ale dzięki Bogu ze w ostatniej chwili wymiksowałam się. 
 

później trafiłam na innego doradcę. Przeanalizował moją sprawę, moje wydatki, mojego bik. Powiedział że jestem idealnym kandydatem na restrukturyzację, ponieważ mam majątek i zarabiam dobrze -  nie idziemy w upadłość. To jest ostateczność. PO prostu stać mnie na to by to spłacić. 
 

udało się. Wierzyciele zaakceptowali układ. Sąd również. Umorzono 20proc kwoty głównej w parabankach. Nie płacę odsetek ani prowizji w parabankach. Tylko te 80 proc kwoty głównej w 54 ratach. Banki mam spłacać tak ja było założone pierwotnie. Kamień spadł mi z serca. 
 

Przez ten czas oczekiwania na wyrok, wypełniałam plan restrukturyzacyjny. Skończyłam studia podyplomowe (by być bardziej konkurencyjna na rynku), renegocjuje już 2 raz warunki zatrudnienia, renegocjuje ilość dni pracy (by była większa). Wszystko szło dobrze.
 

Ale jeden z parabanków złożył zawiadomienie na policję. Idę na przesłuchanie w tym tygodniu. 
 

poinformowałam O tej sytuacji osobę która zajmuje się moim przypadkiem w kancelarii restrukturyzacyjnej. Umyła ręce… poszłam do karnisty. Ten zapytał od razu, czemu nadzorca układu nie skontaktował się z wierzycielem. Taka sytuacja nie powinna mieć miejsca jeśli wierzyciel zaakceptował układ. Dodam, że przed rozpoczęciem całego procesu, dwa razy informowałam nadzorcę że boję się ich najbardziej. Czy na pewno powinni być w spisie, czy lepiej ich teraz szybko spłacić. 
 

zrobiłam eskalację w kancelarii i sprawą dzisiaj ma zająć się sam jej właściciel. 
 

Niemniej, nie radzę sobie. Myślałam że mam już wszystko pod kontrolą a wyszło jak zawsze. leczyłam się już na depresję. Teraz znowu pojawiły się objawy. Lęk, budzenie się w nocy, brak apetytu, płaczliwość. Wczoraj byłam u psychiatry po leki. W końcu przespałam noc (jeśli macie podobne problemy, polecam. Lekarz jest po to by nam pomóc a leki naprawdę pomagają).
 

bardzo żałuje, ze nie trafiłam na to forum przed rozpoczęciem restrukturyzacji. Postąpiłabym inaczej. Spłacałabym zadłużenie tak jak napisane jest w poradniku. Wiem, że restru dała mi komfort rozłożenia na raty i zmniejszenia ich. Ale zapłaciłam za pomoc prawną a to mogłoby iść już na spłatę zobowiązań. 
 

Zabrzmi to źle, ale cieszę się że są tu ludzie którzy mnie zrozumieją, którzy mają podobne problemy. 

Trochę wiem jak to jest. Gdyby nie konsolidacja to byłabym czysta lub spłaciła większą część długów… Miałam wtedy większe możliwości finansowe i mniejsze kwoty do spłat. 
 

Licze, że uda mi się porozumieć z bliskimi w sprawie pomocy. To najtrudniejsze. 

[Mariusz43]

Jestem w szpitalu, mam nadzieję że z tego wyjdę. Dziękuję wszystkim Wam za pomoc, wsparcie w tym dlugowo-powykrecanym życiu.

[Ewka00]

32 minuty temu, Mariusz43 napisał(a):

Jestem w szpitalu, mam nadzieję że z tego wyjdę. Dziękuję wszystkim Wam za pomoc, wsparcie w tym dlugowo-powykrecanym życiu.

@Mariusz43

Trzymaj się tam! Wszystkiego dobrego ? ✊. 

[Gość]

@Mariusz43 Dużo zdrowia Mariusz!