JAK PSYCHICZNIE PORADZIĆ SOBIE Z DŁUGAMI przekraczającymi nasze siły?

[Ani1999]

Powiedzcie jak radzicie sobie z obciążeniem psychicznym?

w czym odnajdujecie małe przyjemności na codzień?

natłok myśli o długach jest tak przygniatający, że trudno znaleźć sens w czymkolwiek co się robi 

[Ewka00]

3 godziny temu, Ani1999 napisał(a):

Powiedzcie jak radzicie sobie z obciążeniem psychicznym?

w czym odnajdujecie małe przyjemności na codzień?

natłok myśli o długach jest tak przygniatający, że trudno znaleźć sens w czymkolwiek co się robi 

Kiedy uświadomiłam sobie, w jak trudnej sytuacji finansowej się znalazłam -  byłam na takim zakręcie, w takim stanie psychicznym, że nawet moje myśli wołały o L4. To były tak trudne dni, że brakowało tchu... 

Tysiące czarnych scenariuszy zatruwało moją głowę. Bardzo ważnym krokiem, żeby móc normalnie funkcjonować i zacząć wychodzić z tej pętli, było dla mnie zaakceptowanie rzeczywistości, w jakiej się znalazłam. Uwolnienie się od niepotrzebnego stresu, który dłużnicy bardzo często hodują w swojej głowie, nie dać się pożreć przez negatywne emocje - to filar, żeby w ogóle odważyć się zacząć żyć inaczej, żeby móc żyć z windykacją, długami i mieć siłę z tym walczyć. Musisz nauczyć się być dla siebie dobra, nie katować się przeszłością, nie powtarzać jak mantrę -" gdybym postąpiła inaczej, to nie byłoby takiej sytuacji" . Czasu nie cofniemy, tamtych decyzji nie zmienimy. Możemy jednak zmienić coś w naszym życiu, przewartościować je. Tylko od nas zależy, jak tą gorzką lekcję wykorzystamy. Cieszmy się z małych rzeczy. 

Cieszmy się z tego, że rano otwieramy oczy, że mamy ręce i nogi, że możemy wypić kawę - delektować się taką właśnie chwilą. 

Tylko od nas zależy, czy sytuacja w jakiej jesteśmy pociągnie nas totalnie w dół, czy będzie motorem, zapalnikiem, żeby działać. 

Bardzo inspirujące dla mnie słowa M. Aureliusza -

" Oby dano mi siłę, by znieść to, czego zmienić nie można, odwagę, by zmienić to, co można, ale także mądrość, by odróżnić jedno od drugiego"... 

Gdybym była Św. Mikołajem- chociaż przez chwilę, to rozdałabym wszystkim tutaj spokój w głowie i odwagę, by móc podnieść się po upadku. Pamiętaj, że Ty nie masz żyć tylko długami - Ty masz żyć, żeby te długi móc spłacać. 

[Ani1999]

41 minut temu, Ewka00 napisał(a):

Kiedy uświadomiłam sobie, w jak trudnej sytuacji finansowej się znalazłam -  byłam na takim zakręcie, w takim stanie psychicznym, że nawet moje myśli wołały o L4. To były tak trudne dni, że brakowało tchu... 

Tysiące czarnych scenariuszy zatruwało moją głowę. Bardzo ważnym krokiem, żeby móc normalnie funkcjonować i zacząć wychodzić z tej pętli, było dla mnie zaakceptowanie rzeczywistości, w jakiej się znalazłam. Uwolnienie się od niepotrzebnego stresu, który dłużnicy bardzo często hodują w swojej głowie, nie dać się pożreć przez negatywne emocje - to filar, żeby w ogóle odważyć się zacząć żyć inaczej, żeby móc żyć z windykacją, długami i mieć siłę z tym walczyć. Musisz nauczyć się być dla siebie dobra, nie katować się przeszłością, nie powtarzać jak mantrę -" gdybym postąpiła inaczej, to nie byłoby takiej sytuacji" . Czasu nie cofniemy, tamtych decyzji nie zmienimy. Możemy jednak zmienić coś w naszym życiu, przewartościować je. Tylko od nas zależy, jak tą gorzką lekcję wykorzystamy. Cieszmy się z małych rzeczy. 

Cieszmy się z tego, że rano otwieramy oczy, że mamy ręce i nogi, że możemy wypić kawę - delektować się taką właśnie chwilą. 

Tylko od nas zależy, czy sytuacja w jakiej jesteśmy pociągnie nas totalnie w dół, czy będzie motorem, zapalnikiem, żeby działać. 

Bardzo inspirujące dla mnie słowa M. Aureliusza -

" Oby dano mi siłę, by znieść to, czego zmienić nie można, odwagę, by zmienić to, co można, ale także mądrość, by odróżnić jedno od drugiego"... 

Gdybym była Św. Mikołajem- chociaż przez chwilę, to rozdałabym wszystkim tutaj spokój w głowie i odwagę, by móc podnieść się po upadku. Pamiętaj, że Ty nie masz żyć tylko długami - Ty masz żyć, żeby te długi móc spłacać. 

Ciężko odnaleźć sens w czymkolwiek jak wyobrażam sobie że spłata wszystkiego pewnie zajmie mi jakieś 5 lat

Ta odległa rzeczywistość jest przerażająca ?‍↔️

niby wiem, że nie umrę przez to, to są tylko długi, które w najgorszej sytuacji skończą się komornikiem … a ostatecznym rozwiązaniem jest upadłość konsumencka 

niby to wiem, ale jak patrzę na ludzi w moim wieku, którzy bawią się życiem a ja sobie zjebalam młodość … mam 26 lat mnie przeraża… 

zamiast korzystać z życia ja długo spłacę jak dobrze pójdzie dopiero po 30tce ?

nie wiem z czego się cieszyć na codzień ..

[Ewka00]

35 minut temu, Ani1999 napisał(a):

Ciężko odnaleźć sens w czymkolwiek jak wyobrażam sobie że spłata wszystkiego pewnie zajmie mi jakieś 5 lat

Ta odległa rzeczywistość jest przerażająca ?‍↔️

niby wiem, że nie umrę przez to, to są tylko długi, które w najgorszej sytuacji skończą się komornikiem … a ostatecznym rozwiązaniem jest upadłość konsumencka 

niby to wiem, ale jak patrzę na ludzi w moim wieku, którzy bawią się życiem a ja sobie zjebalam młodość … mam 26 lat mnie przeraża… 

zamiast korzystać z życia ja długo spłacę jak dobrze pójdzie dopiero po 30tce ?

nie wiem z czego się cieszyć na codzień ..

No właśnie- żyjesz wyobrażeniem, co będzie przez następne 5 lat. Tak naprawdę, to nie wiemy, co będzie za godzinę, dzień, czy tydzień. 

To jest czas, żeby o siebie zawalczyć. Popatrz na to z innej strony. Jak dobrze pójdzie, za 5 lat będziesz po trzydziestce, bogatsza o bagaż obecnych doświadczeń. Szklanka nie zawsze musi być do połowy pusta. Możesz ją zobaczyć do połowy pełną. Nie daj się złamać, nie rozmieniaj się na drobne. Jest w Tobie złość, to normalne, ale nie hoduj jej w sobie, zamień to na motywację do działania, żeby za te 5 lat cieszyć się życiem na Twoich warunkach. 

Kto powiedział, że wtedy nie można zacząć od początku? Czasem życie podcina nam skrzydła, ale to nie znaczy, że nic lepszego już Cię nie spotka. Musisz znaleźć w sobie nie tyle siłę, co wytrwałość. 

Masz 26 lat, śmiało można powiedzieć, że całe życie przed Tobą i to Ty musisz zdecydować, jaka droga jest dla Ciebie najlepsza. 

 

 

 

[Ani1999]

31 minut temu, Ewka00 napisał(a):

No właśnie- żyjesz wyobrażeniem, co będzie przez następne 5 lat. Tak naprawdę, to nie wiemy, co będzie za godzinę, dzień, czy tydzień. 

To jest czas, żeby o siebie zawalczyć. Popatrz na to z innej strony. Jak dobrze pójdzie, za 5 lat będziesz po trzydziestce, bogatsza o bagaż obecnych doświadczeń. Szklanka nie zawsze musi być do połowy pusta. Możesz ją zobaczyć do połowy pełną. Nie daj się złamać, nie rozmieniaj się na drobne. Jest w Tobie złość, to normalne, ale nie hoduj jej w sobie, zamień to na motywację do działania, żeby za te 5 lat cieszyć się życiem na Twoich warunkach. 

Kto powiedział, że wtedy nie można zacząć od początku? Czasem życie podcina nam skrzydła, ale to nie znaczy, że nic lepszego już Cię nie spotka. Musisz znaleźć w sobie nie tyle siłę, co wytrwałość. 

Masz 26 lat, śmiało można powiedzieć, że całe życie przed Tobą i to Ty musisz zdecydować, jaka droga jest dla Ciebie najlepsza. 

 

 

 

Niby tak, ale ciężko cieszyć się czymkolwiek na co dzień. Zastanawiam się jak ludzie tutaj to robią  

Mnie dosłownie nic nie cieszy  myślę tylko o tej tragicznej sytuacji 

[dzulieta]

Ja rok temu też myslalam tylko o długach i zarzucałam sobie wiele. Przez to prawie codziennie miałam bardzo czarne myśli. Jak zbliżał się termin spłat to wpadałam w paranoje. Myślałam że każdy na mnie patrzy i wie, że mam długi. I wtedy z głupoty i wstydu aby porozmawiać z kimkolwiek o tym wzięłam konsolidację. Załatwiona bez przemyślenia która wprowadziła mnie w o wiele bardziej skomplikowaną sytuację i większe długi.

Teraz też sobie wytykam błędy i mam gorsze chwile. Widzę też ile mnie pokory i szacunku do pieniądza nauczyła cała sytuacja. Jeszcze z 2 lata będę wychodzić z długów. A kolejne 2-3 spłacać konsolidację. I też czuję że zawiodłam siebie i bliskich. I to jest najgorsze uczucie - zawód i wstyd.

[runy]

15 godzin temu, Ani1999 napisał(a):

Ciężko odnaleźć sens w czymkolwiek jak wyobrażam sobie że spłata wszystkiego pewnie zajmie mi jakieś 5 lat

Ta odległa rzeczywistość jest przerażająca ?‍↔️

niby wiem, że nie umrę przez to, to są tylko długi, które w najgorszej sytuacji skończą się komornikiem … a ostatecznym rozwiązaniem jest upadłość konsumencka 

niby to wiem, ale jak patrzę na ludzi w moim wieku, którzy bawią się życiem a ja sobie zjebalam młodość … mam 26 lat mnie przeraża… 

zamiast korzystać z życia ja długo spłacę jak dobrze pójdzie dopiero po 30tce ?

nie wiem z czego się cieszyć na codzień ..

Zacząłem oddłużanie w podobnym wieku i skończyłem chwilę przed 30( Chociaż dalej jedna sprawa z szybką gotówka się ciągnie w sądzie).

Wiem, że mało pocieszające ale musisz po prostu to zaakceptować i konsekwentnie trzymać się planu, jakoś ułożyć to w głowie.

Musisz znaleźć jakieś ujście tych emocji, mi trochę pomógł Sport, chociaż i tak nabawiłem się stanów depresyjnych.

[Ani1999]

Godzinę temu, runy napisał(a):

Zacząłem oddłużanie w podobnym wieku i skończyłem chwilę przed 30( Chociaż dalej jedna sprawa z szybką gotówka się ciągnie w sądzie).

Wiem, że mało pocieszające ale musisz po prostu to zaakceptować i konsekwentnie trzymać się planu, jakoś ułożyć to w głowie.

Musisz znaleźć jakieś ujście tych emocji, mi trochę pomógł Sport, chociaż i tak nabawiłem się stanów depresyjnych.

No ja akurat ćwiczę kulturystykę i taki mam też zawód więc ujscie znajduje aleee i tak 24/7 mam te myśli ?

boję się że nie styknie mi na raty w banku

na razie nie ma z tym problemu

mam swoją działalność i raz zarobię kilkanaście tysięcy, raz mniej

wychodzi różnie 

i ta niewiedza jest dobijająca ?

[nat1401]

Dokładnie, najgorsze są te nawracające myśli, zawsze tyłu głowy jest dług. Ja również pogrążyłam się konsolidacją, najgorsza decyzja w życiu. U mnie skończyło się to wypowiedzeniem umowy, a w listopadzie w EPU pojawiło się umorzenie. Dzisiaj dowiedziałam się, że dług z Aliora został sprzedany. Dostałam się na dwie większe spłaty i resztę w ratach. Niby odetchnęłam, bo Pani powiedziała, że można to rozłożyć na sporo rat. Więc biorąc pod uwagę zwrot z PIT, premie w pracy to mogę to jakoś w miarę ogranac. Nie zmienia to faktu, że walcze z tym sama. Nie powiedziałam mężowi, wystarczy, że ja nie przesypiam nocy...

[Mariusz43]

a wiecie co Santander i Velo robia, czy sprzedaja?

[ania8989]

Ponad 5 lat walki z depresją i długami. W przyszłym miesiącu zamykam przedostatniego komornika (było ich 7) oraz Wongę. Długu było na ponad 150 000, na obecną chwilę zostało ok. 20 000 zł spłacane w ratach (w tym również ostatni komornik) 

 

myslalam, ze nie doczekam tego momentu, komornik plus Wonga to prawie 1000 zł miesięcznie wiec zacznę powoli „oddychać” i zadbam o psychikę bo na psychiatrę i porządne leki to przy takich długach średnio starczało ?‍♀️

[Nedved1910]

Ja mam mega natłok myśli. Mam na chwilę obecną 120 tysięcy  zadłużenia u 16 wierzycieli. Najstarsze przeterminowane zobowiązanie ma 48 dni, ale w glowie mam najgorsze możliwe scenariusze. Boję się o dom, o małżeństwo. Ciągle widzę widmo komornika i zajęcia nieruchomosci. Dopiero od konca lutego bede mial możliwość splaty, myślę że po 3 tysiące miesięcznie, ale ciągle obawiam sie, że sprawa skomplikuje się tak bardzo, że natłok nakazów egzekucji, do ktorych dojdzie nawet po sprzeciwach w EPU, że stracę wszystko. Strasznie obciążające to wszystko jest. Zeby jakas iskierka nadziei była...

[lukaszb]

5 minut temu, Nedved1910 napisał(a):

Ja mam mega natłok myśli. Mam na chwilę obecną 120 tysięcy  zadłużenia u 16 wierzycieli. Najstarsze przeterminowane zobowiązanie ma 48 dni, ale w glowie mam najgorsze możliwe scenariusze. Boję się o dom, o małżeństwo. Ciągle widzę widmo komornika i zajęcia nieruchomosci. Dopiero od konca lutego bede mial możliwość splaty, myślę że po 3 tysiące miesięcznie, ale ciągle obawiam sie, że sprawa skomplikuje się tak bardzo, że natłok nakazów egzekucji, do ktorych dojdzie nawet po sprzeciwach w EPU, że stracę wszystko. Strasznie obciążające to wszystko jest. Zeby jakas iskierka nadziei była...

Skorzystaj z pomocy psychologa / psychoterapeuty. Jak trafisz do kogoś dobrego, to uwierz mi na słowo, to będzie najlepiej zainwestowane 200 zł w ostatnim czasie.

[Ewka00]

4 godziny temu, Nedved1910 napisał(a):

Ja mam mega natłok myśli. Mam na chwilę obecną 120 tysięcy  zadłużenia u 16 wierzycieli. Najstarsze przeterminowane zobowiązanie ma 48 dni, ale w glowie mam najgorsze możliwe scenariusze. Boję się o dom, o małżeństwo. Ciągle widzę widmo komornika i zajęcia nieruchomosci. Dopiero od konca lutego bede mial możliwość splaty, myślę że po 3 tysiące miesięcznie, ale ciągle obawiam sie, że sprawa skomplikuje się tak bardzo, że natłok nakazów egzekucji, do ktorych dojdzie nawet po sprzeciwach w EPU, że stracę wszystko. Strasznie obciążające to wszystko jest. Zeby jakas iskierka nadziei była...

Nie ma się co załamywać. Też wychodzę z jeszcze większego zadłużenia i miałam trochę więcej wierzycieli na karku. Na początku każdy ma taki właśnie scenariusz w głowie. Oczywiście, żeby z tego wyjść potrzeba czasu. Nie zrobisz tego w ciągu pół roku, chyba, że wygrasz w totolotka. 

To naprawdę trudna walka, wiele wyrzeczeń. To długa droga, bardzo męcząca, ale to Ty decydujesz, czy robisz chociaż mały krok na przód, czy stoisz w miejscu. Nawet, jeżeli dziś czujesz niepewność, jesteś rozwalony psychicznie, to ciągle możesz zrobić cokolwiek, co posunie Cię choćby milimetr do przodu. To Ty sam musisz zrobić ten pierwszy krok w stronę lepszego życia, uwierzyć, że przyszłość może wyglądać inaczej. Trzeba przede wszystkim zmienić myślenie. Taka zmiana wcale nie jest prosta, ale jak najbardziej możliwa. Jest ona bardzo niewygodna, czasem boli jak cholera, ale jak będziesz mieć w sobie dość siły i determinacji, żeby wyprostować swoje pokręcone życie, to już jest dla Ciebie sukces.

Wiem, że nie każdy jest w stanie unieść ciężar oddłużania sam. Rozumiem to doskonale, dlatego naprawdę warto skorzystać z pomocy psychologa. 

Życzę Ci wszystkiego dobrego w Nowym Roku, dużo siły i wytrwałości. Każdy dług jest do spłacenia prędzej czy później... 

Taka piękna myśl Nicolasa Sparksa - " Każdego ranka otrzymujesz dwadzieścia cztery złote godziny. To jedna z niewielu rzeczy na świecie, które dostajemy za darmo. Za żadne pieniądze świata nie można kupić ani jednej dodatkowej godziny. Co zrobisz z tym bezcennym skarbem? Pamiętaj, że musisz go wykorzystać, bo dostajesz go tylko raz. Jeśli zmarnujesz te dwadzieścia cztery godziny, nic i nikt nie odda Ci ich z powrotem. " Powodzenia ✊. 

[Nedved1910]

13 godzin temu, Ewka00 napisał(a):

Nie ma się co załamywać. Też wychodzę z jeszcze większego zadłużenia i miałam trochę więcej wierzycieli na karku. Na początku każdy ma taki właśnie scenariusz w głowie. Oczywiście, żeby z tego wyjść potrzeba czasu. Nie zrobisz tego w ciągu pół roku, chyba, że wygrasz w totolotka. 

To naprawdę trudna walka, wiele wyrzeczeń. To długa droga, bardzo męcząca, ale to Ty decydujesz, czy robisz chociaż mały krok na przód, czy stoisz w miejscu. Nawet, jeżeli dziś czujesz niepewność, jesteś rozwalony psychicznie, to ciągle możesz zrobić cokolwiek, co posunie Cię choćby milimetr do przodu. To Ty sam musisz zrobić ten pierwszy krok w stronę lepszego życia, uwierzyć, że przyszłość może wyglądać inaczej. Trzeba przede wszystkim zmienić myślenie. Taka zmiana wcale nie jest prosta, ale jak najbardziej możliwa. Jest ona bardzo niewygodna, czasem boli jak cholera, ale jak będziesz mieć w sobie dość siły i determinacji, żeby wyprostować swoje pokręcone życie, to już jest dla Ciebie sukces.

Wiem, że nie każdy jest w stanie unieść ciężar oddłużania sam. Rozumiem to doskonale, dlatego naprawdę warto skorzystać z pomocy psychologa. 

Życzę Ci wszystkiego dobrego w Nowym Roku, dużo siły i wytrwałości. Każdy dług jest do spłacenia prędzej czy później... 

Taka piękna myśl Nicolasa Sparksa - " Każdego ranka otrzymujesz dwadzieścia cztery złote godziny. To jedna z niewielu rzeczy na świecie, które dostajemy za darmo. Za żadne pieniądze świata nie można kupić ani jednej dodatkowej godziny. Co zrobisz z tym bezcennym skarbem? Pamiętaj, że musisz go wykorzystać, bo dostajesz go tylko raz. Jeśli zmarnujesz te dwadzieścia cztery godziny, nic i nikt nie odda Ci ich z powrotem. " Powodzenia ✊. 

Dzieki za dobre słowo, ale pewnie sama wiesz jak jest.. Przeraża mnie że mam tylu wierzycieli, że bedzie to wszystko trwało bardzo dlugo, boję się o nieruchomość, boję się że sobie z tym wszystkim nie poradzę..

[Kacper1003]

4 godziny temu, Nedved1910 napisał(a):

Dzieki za dobre słowo, ale pewnie sama wiesz jak jest.. Przeraża mnie że mam tylu wierzycieli, że bedzie to wszystko trwało bardzo dlugo, boję się o nieruchomość, boję się że sobie z tym wszystkim nie poradzę..

Zostaw w spokoju te nieruchomość, nikt Ci nic nie zabierze. Musisz zacząć działać jak należy, wtedy na oczy komornika nie zobaczysz, ewentualnie przez telefon sobie z nim pogadasz

[Nedved1910]

4 godziny temu, Kacper1003 napisał(a):

Zostaw w spokoju te nieruchomość, nikt Ci nic nie zabierze. Musisz zacząć działać jak należy, wtedy na oczy komornika nie zobaczysz, ewentualnie przez telefon sobie z nim pogadasz

Heh, bo wpadam w panikę i im więcej czytam tym większa panika. Wystawiłem juz dom na sprzedaz, by spłacić chwilowki, splacic hipotekę i kupimy sobie z zona mieszkanie, zeby sie od tego badziewia uwolnić jak najszybciej. To teraz doszła nowa obawa, że kupujacy sie dowie ze mam długi i bedzie niewesoło. Im dalej w las tym wiecej drzew.

[RMFC]

Czy jest mozliwosc zablokować sobie zaciąganie pożyczek kredytów, albo żeby ktoś inny miał nad tym władze z rodziny i żebym nie miał takiej możliwosci?

[KatarzynaL]

37 minut temu, RMFC napisał(a):

Czy jest mozliwosc zablokować sobie zaciąganie pożyczek kredytów, albo żeby ktoś inny miał nad tym władze z rodziny i żebym nie miał takiej możliwosci?

Jesli chodzi o parabanki i chwilówki ' jak masz jakies "ulubione" to popros o stale usunięcie konta, jesli chodzi o banki to chyba tylko blokada nr pesel - chociaz nie polecam, bo jak zastrzezesz pesel to nic nie bedziesz mogl/la załatwić. Proponuję zacząć od usunięcia kont w parabankach i chwilowkach jesli masz, a jak nie masz, nie wchodź tam, innej rady nie ma

[RMFC]

Godzinę temu, KatarzynaL napisał(a):

Jesli chodzi o parabanki i chwilówki ' jak masz jakies "ulubione" to popros o stale usunięcie konta, jesli chodzi o banki to chyba tylko blokada nr pesel - chociaz nie polecam, bo jak zastrzezesz pesel to nic nie bedziesz mogl/la załatwić. Proponuję zacząć od usunięcia kont w parabankach i chwilowkach jesli masz, a jak nie masz, nie wchodź tam, innej rady nie ma

Tak, ale czym jest usunięcie konta czy zastrzeżenie numeru pesel, jeśli mogę sam w każdej chwili załozyć nowe konto i odstrzec pesel. Jestem uzależniony od dragów i alkoholu, co jakiś czas wracam do nałogu i zaciągam nowe pożyczki a jestem już paskudnie zadłużony na około 130 tys zł. Pomyslalem żeby oddać mamie dostęp do konta bik z zablokowanymi kredytami. Ale czy to jest nie do obejscia. Nie wiem.

[Kacper1003]

1 minutę temu, RMFC napisał(a):

Tak, ale czym jest usunięcie konta czy zastrzeżenie numeru pesel, jeśli mogę sam w każdej chwili załozyć nowe konto i odstrzec pesel. Jestem uzależniony od dragów i alkoholu, co jakiś czas wracam do nałogu i zaciągam nowe pożyczki a jestem już paskudnie zadłużony na około 130 tys zł. Pomyslalem żeby oddać mamie dostęp do konta bik z zablokowanymi kredytami. Ale czy to jest nie do obejscia. Nie wiem.

Odwyki nie pomagają? Ciężko kogoś tak uziemić finansowo. Możesz ewentualnie żyć bez konta w banku, wtedy ciężko coś zapożyczyć.

[RMFC]

23 godziny temu, Kacper1003 napisał(a):

Odwyki nie pomagają? Ciężko kogoś tak uziemić finansowo. Możesz ewentualnie żyć bez konta w banku, wtedy ciężko coś zapożyczyć.

Pomagają, dużo jest możliwosci, jest odwyk, jest psychoterapia, mitingi dla anonimowych. Wszystko przerobiłem i jest poprawa ale trudno się tak żyje. Są powroty które dużo mnie kosztują, bo my uzależnieni żyjemy w iluzji, która powoduje że ten mindset abstynenta sie może czasami posypać. Możesz poczuć się gorzej lub poprostu życie układa się po twojej myśli i z tego powodu napijesz się lub wciągniesz kreskę, łudząc się że jutro powiesz stop a za dwa dni pojdziesz do pracy (czyli standardowe kontrolowane picie, być może w rzadkich przypadkach też ćpanie), występujące u osób zdrowych nie mających problemu z substancjami psychoaktywnymi. Ale to tylko łudzenie się, bo na 100 procent człowiek zwyczajnie popłynie. Strasznie skomplikowałem sobie przez to życie i mogę tyllko już do tego nie wracać. Stąd już moje pomysły aby dać sobie bana na wszelkie pozyczki ale to chyba niemożliwe. Pozostaje mi nadal nad sobą pracować ale nie zawsze są na to pieniadze bo terapia jest kosztowna.

 

Chciałbym zapytać jeszcze, po jakim okresie parabank wypowie umowę kredytu ratalnego. Wziałem smartney w pazdzierniku zeszłego roku 8 tysiecy. Ratalnie, do oddania około 14. Nie zapłaciłem ani jednej raty jeszcze ale będę w stanie splacić całosc za miesiąc. Czy do tego czasu mogą wypowiedziec umowe?. Podobnie profi credit. Wzialem 3000. Do oddania około 7500, do konca zostało 11 rat po 215 zł. Olałem ich już w listopadzie. Mogą isc do sądu? Sprzedac dług? To samo smartney. Z tego co kiedys czytalem to po spłaceniu w profi credit kapitału już mogę z nimi wygrac w sądzie. Ja spłaciłem chyba dużo więcej niż kapitał.

 

I przepraszam za offtop, temat chyba nie dotyczy porad postępowania z wierzycielami, aczkolwiek są to nurtujące kwestie, proszę o odpowiedz i nie będę zaśmiecał wątku swoimi problemami których sam sobie jestem winny i nie zamierzam tłumaczyc się nałogiem 

 

[Kacper1003]

3 minuty temu, RMFC napisał(a):

Pomagają, dużo jest możliwosci, jest odwyk, jest psychoterapia, mitingi dla anonimowych. Wszystko przerobiłem i jest poprawa ale trudno się tak żyje. Są powroty które dużo mnie kosztują, bo my uzależnieni żyjemy w iluzji, która powoduje że ten mindset abstynenta sie może czasami posypać. Możesz poczuć się gorzej lub poprostu życie układa się po twojej myśli i z tego powodu napijesz się lub wciągniesz kreskę, łudząc się że jutro powiesz stop a za dwa dni pojdziesz do pracy (czyli standardowe kontrolowane picie, być może w rzadkich przypadkach też ćpanie), występujące u osób zdrowych nie mających problemu z substancjami psychoaktywnymi. Ale to tylko łudzenie się, bo na 100 procent człowiek zwyczajnie popłynie. Strasznie skomplikowałem sobie przez to życie i mogę tyllko już do tego nie wracać. Stąd już moje pomysły aby dać sobie bana na wszelkie pozyczki ale to chyba niemożliwe. Pozostaje mi nadal nad sobą pracować ale nie zawsze są na to pieniadze bo terapia jest kosztowna.

 

Chciałbym zapytać jeszcze, po jakim okresie parabank wypowie umowę kredytu ratalnego. Wziałem smartney w pazdzierniku zeszłego roku 8 tysiecy. Ratalnie, do oddania około 14. Nie zapłaciłem ani jednej raty jeszcze ale będę w stanie splacić całosc za miesiąc. Czy do tego czasu mogą wypowiedziec umowe?. Podobnie profi credit. Wzialem 3000. Do oddania około 7500, do konca zostało 11 rat po 215 zł. Olałem ich już w listopadzie. Mogą isc do sądu? Sprzedac dług? To samo smartney. Z tego co kiedys czytalem to po spłaceniu w profi credit kapitału już mogę z nimi wygrac w sądzie. Ja spłaciłem chyba dużo więcej niż kapitał.

 

I przepraszam za offtop, temat chyba nie dotyczy porad postępowania z wierzycielami, aczkolwiek są to nurtujące kwestie, proszę o odpowiedz i nie będę zaśmiecał wątku swoimi problemami których sam sobie jestem winny i nie zamierzam tłumaczyc się nałogiem 

 

Mogą wypowiedzieć umowę, profi zazwyczaj wypowiada po około 3 niespłaconych ratach. Pilnuj cesji żeby nie przelać pieniędzy do złego wierzyciela. No niestety ale nałogi zawsze kończą sie tym samym czyli długami, w moim przypadku był to hazard, w Twoim używki. Ale dopóki nie wygrasz z nałogiem to i nie wyjdziesz z długów, nie ma możliwości żeby zablokować kogoś finansowo bo jak sie nie zapożyczysz to wyniesiesz pół domu do lombardu

[dzulieta]

Jak rok temu nie chciało mi się żyć i było mi wszystko jedno, tak nagle z planem jest mi lepiej funkcjonować i chcę to naprawić i żyć, a nie tylko myśleć. Tylko… Nadal pozostaje najtrudniejsze przede mną. Rozmowa z bliskimi i za nic nie wiem jak zacząć, a chciałabym zdjąć z siebie ten ciężar i poprosić o wsparcie. Każdy mówi: wprost, ale jak się zaczyna to wprost? I to mnie paraliżuje.

[Kacper1003]

12 minut temu, dzulieta napisał(a):

Jak rok temu nie chciało mi się żyć i było mi wszystko jedno, tak nagle z planem jest mi lepiej funkcjonować i chcę to naprawić i żyć, a nie tylko myśleć. Tylko… Nadal pozostaje najtrudniejsze przede mną. Rozmowa z bliskimi i za nic nie wiem jak zacząć, a chciałabym zdjąć z siebie ten ciężar i poprosić o wsparcie. Każdy mówi: wprost, ale jak się zaczyna to wprost? I to mnie paraliżuje.

Napisz na kartce wszystko co masz do powiedzenia i daj kartke, przynajmniej o niczym nie zapomnisz.