JAK PSYCHICZNIE PORADZIĆ SOBIE Z DŁUGAMI przekraczającymi nasze siły?

[andrekost]

9 minut temu, Angelika03 napisał:

60% bo mam ta opcje ze na początku dostałam 100%, 

 

To ja mam bardzo podobnie. Od rana do wieczora sama z mala, ja ja karmie, przebieram, wychodzę na spacer, kape zajmuje sie nia, w między czasie cos sprzątnę, cos do jedzenia zrobie. I tak jak Ty nawet nie pamiętam kiedy sobie jakis ciuch kupilam bo wole np. Dziecku kupic a mąż ciągle nowe ciuchy, buty, a to telefon.. 

 

To chyba też przemoc ekonomiczna o

Oni was tak naprawdę zostawili same z tym długami?. I żyją sobie o tak oddzielnie?. Dla mnie takie coś jest niepojęte. Bo ja bym usiadł pogadał zebrał to wszystko do kupy w szczerej rozmowie, owszem pewnie objechał, ale wspólnymi siłami się z tym mierzył. Rozumiem że dług jest nie ich. Ale ja będąc waszym mężem bym was z tym nie zostawiał ot tak i żył sobie oddzielnie. Może jestem dziwny.

[Gość]

3 minuty temu, andrekost napisał:

Oni was tak naprawdę zostawili same z tym długami?. I żyją sobie o tak oddzielnie. Dla mnie takie coś jest niepojęte. Bo ja bym usiadł pogadał zebrał to wszystko do kupy w szczerej rozmowie, owszem pewnie objechał, ale wspólnymi siłami się z tym mierzył. Rozumiem że dług jest nie ich. Ale ja będąc waszym mężem bym was z tym nie zostawiał ot tak i żył sobie oddzielnie. Może jestem dziwny.

Tak są tacy ludzie których same sobie wybraliśmy na mężów 

Mój mnie wyrzucił z domu jak jakiegoś psa chociaż chyba nawet psa się lepiej traktuje

I za każdym razem dobijanie jaka to jesteś beznadziejna bo wpadłaś w długi 

[Angelika03]

4 minuty temu, andrekost napisał:

Oni was tak naprawdę zostawili same z tym długami?. I żyją sobie o tak oddzielnie?. Dla mnie takie coś jest niepojęte. Bo ja bym usiadł pogadał zebrał to wszystko do kupy w szczerej rozmowie, owszem pewnie objechał, ale wspólnymi siłami się z tym mierzył. Rozumiem że dług jest nie ich. Ale ja będąc waszym mężem bym was z tym nie zostawiał ot tak i żył sobie oddzielnie. Może jestem dziwny.

No tak to jest co zrobić ?‍♀️

[Myszka123]

10 minut temu, Angelika03 napisał:

To ja mam bardzo podobnie. Od rana do wieczora sama z mala, ja ja karmie, przebieram, wychodzę na spacer, kape zajmuje sie nia, w między czasie cos sprzątnę, cos do jedzenia zrobie. I tak jak Ty nawet nie pamiętam kiedy sobie jakis ciuch kupilam bo wole np. Dziecku kupic a mąż ciągle nowe ciuchy, buty, a to telefon

Cześć. Ja też tak mam pod kątem bycia mamą. I też mi się macierzyński kończy i czas wrócić do pracy.

 

Ale jeśli chodzi o waszych mężów to tez tego nie rozumiem. Wogole nie rozumiem małżeństw w którym każdy sobie rzepke skrobię. 

My nie jesteśmy małżeństwem A mimo to decyzje podejmujemy razem i dlugi spłacamy razem. 

Fakt jemu lżej się wydaje pieniadze bo jest większym optymista i mimo wszystko chce żyć. Ja jestem większym cykorem i na wszystko mi szkoda. Jedyne co to kupuje wszystko dziecku. A ja na końcu. 

[andrekost]

21 minut temu, Andz napisał:

Tak są tacy ludzie których same sobie wybraliśmy na mężów 

Mój mnie wyrzucił z domu jak jakiegoś psa chociaż chyba nawet psa się lepiej traktuje

I za każdym razem dobijanie jaka to jesteś beznadziejna bo wpadłaś w długi 

Ale długi to stan przejściowy. I tak naprawdę może wpaść w nie każdy.

Nie nie jesteś beznadziejna. Na jakimś etapie popełniłaś błąd finansowy. Zabrakło Ci odwagi by o nim powiedzieć jemu i tyle. Uwierz mi ze ja usiłując nawiązać relacje z kobietami zawsze po pewnym czasie mówiłem o długach i wcale ta szczerość nie pomaga. Dlatego ludzie powinni się przede wszystkim edukować finansowo, ale i oddluzeniowo. Nie tylko my dłużnicy, ale wszyscy inni. W tym przede wszystkim Ci dla których dług oznacza przekreślenie człowieka. Własnej żony, męża, brata, siostry. Ludzie miejcie litość. Dzisiaj my, a jutro nie daj Bóg wy. Tego się nie przewidzi.

Trzymaj się ciepło dziewczyno wszystko będzie dobrze.

[Angelika03]

11 minut temu, andrekost napisał:

Ale długi to stan przejściowy. I tak naprawdę może wpaść w nie każdy.

Nie nie jesteś beznadziejna. Na jakimś etapie popełniłaś błąd finansowy. Zabrakło Ci odwagi by o nim powiedzieć jemu i tyle. Uwierz mi ze ja usiłując nawiązać relacje z kobietami zawsze po pewnym czasie mówiłem o długach i wcale ta szczerość nie pomaga. Dlatego ludzie powinni się przede wszystkim edukować finansowo, ale i oddluzeniowo. Nie tylko my dłużnicy, ale wszyscy inni. W tym przede wszystkim Ci dla których dług oznacza przekreślenie człowieka. Własnej żony, męża, brata, siostry. Ludzie miejcie litość. Dzisiaj my, a jutro nie daj Bóg wy. Tego się nie przewidzi.

Trzymaj się ciepło dziewczyno wszystko będzie dobrze.

Ludzie po prostu nie wiedzą ze jest jakies wyjście oprocz komornika. Klapki na oczach, brak takiej wiedzy bo i po co jak nie mieli takich problemów, wiekszosc z nas tez tak myslala i dlatego jeszcze bardziej sie zadluzala

[KlimaT]

9 godzin temu, Angelika03 napisał:

60% bo mam ta opcje ze na początku dostałam 100%, 

 

To ja mam bardzo podobnie. Od rana do wieczora sama z mala, ja ja karmie, przebieram, wychodzę na spacer, kape zajmuje sie nia, w między czasie cos sprzątnę, cos do jedzenia zrobie. I tak jak Ty nawet nie pamiętam kiedy sobie jakis ciuch kupilam bo wole np. Dziecku kupic a mąż ciągle nowe ciuchy, buty, a to telefon.. 

 

To chyba też przemoc ekonomiczna o

Ja żałuję, że na zlecenie nie poszłam gdzies wcześniej bo na macierzyńskim można. Wiesz gdzieś 20h tygodniowo, czy 10. Zawsze coś wpadnie, można mieć zleceniowke na macierzyńskim.

 

Ja przy moim też wyglądam jak dziad... Włosy nie zrobione, paznokcie nie zrobione, wiecznie z dzieckiem na rękach bo moja to taka mamoza. Ale nie poddaje się, wiem, że wrócę do pracy i będzie dobrze. 

Ja chodzę biegać, wychodzę z założenia, że jak będę mieć fajne ciało wyrobione to nie potrzebuje nowych ciuchów ?.

No ale wiadomo, to chyba taka maska jest, że jest dobrze. W środku tak naprawdę mam wielkiego wkurwa. Przecież moja praca jaką wykonuje też powinna być opłaca i powinien mi dawać tysiaczka conajmniej co miesiąc. 

Należy mi się szacunek za to i wynagrodzenie, zwłaszcza, że mój nic nie robi w domu i przy dziecku. (Pracuje od 8 do 20).

Acha, a swojeju powiedz, że albo Ci dopłaca różnice albo idziesz normalnie do pracy. Ja tak powiem mojemu xD

------------------------------- dodano 1 minutę później -------------------------------

A jaki macie podział finansowy? U mnie mój wszystko opłaca, a po mojej stronie jest żarcie i moje długi. 

[andrekost]

47 minut temu, KlimaT napisał:

Ja żałuję, że na zlecenie nie poszłam gdzies wcześniej bo na macierzyńskim można. Wiesz gdzieś 20h tygodniowo, czy 10. Zawsze coś wpadnie, można mieć zleceniowke na macierzyńskim.

 

Ja przy moim też wyglądam jak dziad... Włosy nie zrobione, paznokcie nie zrobione, wiecznie z dzieckiem na rękach bo moja to taka mamoza. Ale nie poddaje się, wiem, że wrócę do pracy i będzie dobrze. 

Ja chodzę biegać, wychodzę z założenia, że jak będę mieć fajne ciało wyrobione to nie potrzebuje nowych ciuchów ?.

No ale wiadomo, to chyba taka maska jest, że jest dobrze. W środku tak naprawdę mam wielkiego wkurwa. Przecież moja praca jaką wykonuje też powinna być opłaca i powinien mi dawać tysiaczka conajmniej co miesiąc. 

Należy mi się szacunek za to i wynagrodzenie, zwłaszcza, że mój nic nie robi w domu i przy dziecku. (Pracuje od 8 do 20).

Acha, a swojeju powiedz, że albo Ci dopłaca różnice albo idziesz normalnie do pracy. Ja tak powiem mojemu xD

------------------------------- dodano 1 minutę później -------------------------------

 

 

A jaki macie podział finansowy? U mnie mój wszystko opłaca, a po mojej stronie jest żarcie i moje długi. 

 

 

Podział finansowy to sobie można robić jak jest stabilna sytuacja finansowa. Kiedy są w rodzinie długi to jednak lepszy jest wspólny budżet domowy i tworzenie poduszki finansowej. Na dziecko, na rodzinę, na wszelki wypadek.

Zobacz zostałaś z furą długów, wychowaniem małego dziecka. Bez obrazy ale mąż który powinien być Ci wsparciem pogłębia otchłań przepaści socjalnej między wami.

[Gość]

10 godzin temu, Andz napisał:

Tak są tacy ludzie których same sobie wybraliśmy na mężów 

Mój mnie wyrzucił z domu jak jakiegoś psa chociaż chyba nawet psa się lepiej traktuje

I za każdym razem dobijanie jaka to jesteś beznadziejna bo wpadłaś w długi 

Widzę że nie jestem sam w podejściu partner, męża czy partnerki, żony do długów. Moja kobieta mojego dziecka, bo partnerką lub miłością jej nazwać nie mogę też ciągle mi ciągle mówi, że mnie wywali z mieszkania. Takie dręczenie psychiczne. Gdyby nie dziecko już dawno bym od niej odszedł. Bo łączy nas tylko dziecko.

[Ona12]

Boziu czytając to jeszcze bardziej doceniam mojego męża, jest wspaniałym człowiekiem 

U nas jest tak że mój mąż powiedział że ani złotówki ze swojej wypłaty nie da na moje długi, natomiast za jego wypłatę żyjemy, robimy bieżące opłaty itd mi na nic nie żałuję. Moze łatwiej i szybciej by było gdyby pomógł w spłacie. Ale nie mam prawa od niego tego wymagać i szanuje go za to jak mi pomógł i wybaczył.Też wiem że jak przyjdzie krytyczny moment to będę miała wsparcie również finansowe. 

Jedyne co to sprawdza moje konto czy nic nowego nie wzięłam. 

Moja idzie w większości na moje długi, co miesiąc z mojej wypłaty 700zl odkładamy na coś bliżej nie określonego

 Tak jak teraz moje 21letnie Punto wyzionelo ducha, a bez samochodu nie dam rady

Zawsze chciałam to napisać i to zróbie : Mam na imię Olga, od 1.5 roku nie wzialam żadnej chwilówki, spłaciłam aż 6. Ze swoich zarobionych pieniążków. Jestem z siebie dumna. ?

I wolę te długi i wyjść z nich, niż nie spać po nocy aby szukac nowych i kto mi jeszcze da. 

 

[Gość]

1 minutę temu, Ona12 napisał:

Boziu czytając to jeszcze bardziej doceniam mojego męża, jest wspaniałym człowiekiem 

U nas jest tak że mój mąż powiedział że ani złotówki ze swojej wypłaty nie da na moje długi, natomiast za jego wypłatę żyjemy, robimy bieżące opłaty itd mi na nic nie żałuję. Moze łatwiej i szybciej by było gdyby pomógł w spłacie. Ale nie mam prawa od niego tego wymagać i szanuje go za to jak mi pomógł i wybaczył.Też wiem że jak przyjdzie krytyczny moment to będę miała wsparcie również finansowe. 

Jedyne co to sprawdza moje konto czy nic nowego nie wzięłam. 

Moja idzie w większości na moje długi, co miesiąc z mojej wypłaty 700zl odkładamy na coś bliżej nie określonego

 Tak jak teraz moje 21letnie Punto wyzionelo ducha, a bez samochodu nie dam rady

Zawsze chciałam to napisać i to zróbie : Mam na imię Olga, od 1.5 roku nie wzialam żadnej chwilówki, spłaciłam aż 6. Ze swoich zarobionych pieniążków. Jestem z siebie dumna. ?

I wolę te długi i wyjść z nich, niż nie spać po nocy aby szukac nowych i kto mi jeszcze da. 

 

Wiesz, matka mojego dziecka też chciała mieć dostęp do mojego konta ale długi to nie jest przestępstwo. Wiem że wpadłem w bagno z którego wychodzę bo od sierpnia 2019roku nie wziąłem ani jednej pożyczki, kupuje dopiero coś n co uzbieram, ale kuźwa dług to nie jest przestępstwo.  Nikogo nie zabiłem, nikogo nie zgwałciłem. Dług nie daj nikomu prawa do tego abym musiał komuś dawać dostęp do konta, całą wypłatę kobiecie. Poza tym na koncie nie mam nic do ukrycia, ale nikogo do niego nie upoważnię  dziewczyny.

Siedzę z nią tylko dlatego, że mamy dziecko i nie chcę aby dziecko nie miało ojca na co dzień. Na wszystkie konta/OFE/Moje ubezpieczenie upoważniony jest tylko syn i nikt więcej.

[Ona12]

Wydaje mi się, że to właśnie od tych relacji zależy. 

Ja się nie dziwie mojemu mężowi, daje mi tę możliwość prawie całą wypłatę przeznaczyć na moje długi więc chce mieć pewność, że te długi są spłacane. Spójrzmy  też z ich strony, zostali postawieni przed faktem, nie mieli możliwości reakcji, ja powiedziałam jak już było dramatycznie. Do tej pory mój mąż mówi " Dlaczego nie przyszłaś nie powiedziałaś jak to była 2 czy 3 chwilówka , tylko jak sprawy przyjęły taki obrót. Nie jestem zła o to na niego. Wiem, że ma racje. 

To my spieprzyliśmy sprawę, a nie oni. Jedna osoba udźwignie to i będzie wsparciem , a inna niestety nie. 

[andrekost]

20 minut temu, Ona12 napisał:

Wydaje mi się, że to właśnie od tych relacji zależy. 

Ja się nie dziwie mojemu mężowi, daje mi tę możliwość prawie całą wypłatę przeznaczyć na moje długi więc chce mieć pewność, że te długi są spłacane. Spójrzmy  też z ich strony, zostali postawieni przed faktem, nie mieli możliwości reakcji, ja powiedziałam jak już było dramatycznie. Do tej pory mój mąż mówi " Dlaczego nie przyszłaś nie powiedziałaś jak to była 2 czy 3 chwilówka , tylko jak sprawy przyjęły taki obrót. Nie jestem zła o to na niego. Wiem, że ma racje. 

To my spieprzyliśmy sprawę, a nie oni. Jedna osoba udźwignie to i będzie wsparciem , a inna niestety nie. 

Zgoda. Ale mając tą świadomość i widząc po dłuższym okresie czasu że mąż, żona, partner nie bierze nowych długów załóżmy od roku, dwóch, poszukał pomocy choćby tu, ogarnął się, spłaca, walczy to jednak nie warto go spychać w niebyt socjalny i zostawiać z tym samemu czy wyrzucać na ulicę. Długi w chwilówkach czy zaległe kredyty bankowe to nie przestępstwo

[KlimaT]

54 minuty temu, andrekost napisał:

Podział finansowy to sobie można robić jak jest stabilna sytuacja finansowa. Kiedy są w rodzinie długi to jednak lepszy jest wspólny budżet domowy i tworzenie poduszki finansowej. Na dziecko, na rodzinę, na wszelki wypadek.

Zobacz zostałaś z furą długów, wychowaniem małego dziecka. Bez obrazy ale mąż który powinien być Ci wsparciem pogłębia otchłań przepaści socjalnej między wami.

No właśnie, ale wiem, że i tak bardzo pasujemy do siebie i się kochamy. Po prostu czasem mam dość... Mam do niego żal, ale to nas nie przekreśla.

Każdy ma jakieś wady. No, a z tym nic nie zrobię. Zostałam sama z tym i procz biadolenia i spłacania nic więcej nie zrobię.

 

[Ona12]

45 minut temu, andrekost napisał:

Zgoda. Ale mając tą świadomość i widząc po dłuższym okresie czasu że mąż, żona, partner nie bierze nowych długów załóżmy od roku, dwóch, poszukał pomocy choćby tu, ogarnął się, spłaca, walczy to jednak nie warto go spychać w niebyt socjalny i zostawiać z tym samemu czy wyrzucać na ulicę. Długi w chwilówkach czy zaległe kredyty bankowe to nie przestępstwo

Z tym się w 100% zgadzam

[LuckyLooser]

Wy chyba nie rozumiecie osoby po drugiej stronie i szczerze jestem w szoku co czytam (tylko Ona12 i erfau napisali z sensem).

 

Reakcja męża tej użytkowniczki może nazbyt przesadzona, ale postawcie się w jego sytuacji. Okłamywała go przed zawarciem nawet małżeństwa (i strach to nie jest żadna wymówka), ba...nawet chłop nie dowiedział się od niej tylko od osoby trzeciej, co na pewno też miało wpływ na reakcję, to się wystraszył. Dla niego to jest szok i kompletnie inna osoba. Ja jak powiedziałem dziewczynie o wszystkim, to powiedziała, że tak naprawdę mnie nie zna i długo będę musiał odbudowywać jakiekolwiek zaufanie. A to jest tylko (porównując do żony) dziewczyna, z którą nie miałem nic wspólnego, nawet wydatków na jedzenie w tamtym czasie.

Wywalił ją z domu, więc zakładam, że dom jest w 100% jego (jeżeli nawet nie "na papierze" to zakładam, że on wpompował tam swoją kasę, sam zarobił, sam "wybudował"). Przypomnijcie sobie swoje reakcje jak zaczynały się windykacje, straszenie komornikami itp. 95% dłużników pewnie myślało, że zaraz komornik zabierze wszystko itd itp. Gość się wystraszył, wkurzył, bo za nie swoje błędy myśli (błędnie), że poniesie konsekwencje. I tak raczej bardziej niż długi wkurzył go fakt ukrywania ich przez taki okres. Stracił kompletnie zaufanie. Jeszcze niestety ten nieszczęsny adwokat, który go wprowadził w błąd i tragedia murowana.

Zrozumcie, że nasze długi to obciążenie również dla tej drugiej strony. Nie pojadą na takie wakacje jakie chcą, nie wymienią mebli na takie jakie chcą w Waszym domu/mieszkaniu, bo ciągle wiedzą, że mamy problemy finansowe i trzeba to jakoś zgrać.  To zmienia nawet wizję jakiejś przyszłości wspólnej i tego na co sobie można będzie pozwolić, a na co nie. Tak naprawdę mogą wydawać pieniądze tylko "na siebie" i dziwie się, że się o to złościcie. My wydawaliśmy pieniądze z chwilówek, "darmowe". Zmieńcie myślenie, nie możecie partnera/partnerki ograniczać tylko dlatego, że popełniliście błędy i teraz Wam brakuje. Trzeba zakasać rękawy i tyle. Tak samo nie możecie oczekiwać od partnera/partnerki, że będzie się dzielił swoimi ciężko zarobionymi pieniędzmi na Wasze długi, z jakiej racji? Po pierwsze to nie jego problemy, po drugie te problemy nie wynikają z jego winy, po trzecie mniej się nauczycie na błędach (nawet jeżeli wydaje Wam się, że już takich błędów nie popełnicie). I to nie jest żadna przemoc ekonomiczna, tylko odpowiedzialność za to co się robi.

 

Jedynie zgodzę się z tym, że nie powinno być tak, że wszelkie obowiązki domowe spoczywają tylko na Waszej stronie. To jest słabe i jeżeli w ogóle blokuje Wam to możliwość dodatkowego zarobkowania to chyba trzeba usiąść i w końcu z tym mężem pogadać, jakoś te obowiązki rozsądnie podzielić. Jeżeli takich rozmów nie było,to wina leży częściowo po waszej stronie, bo nie próbowaliście nawet wyegzekwować jakiegoś luzu dla siebie, tylko działacie na zasadzie "niech się domyśli". Natomiast jeżeli mąż jest uparty i nie chce nic robić w chacie to po prostu współczuję, bo tak nie powinno być, jeżeli nie pracuje po 16h/ dobę.

 

 

[andrekost]

12 minut temu, LuckyLooser napisał:

Wy chyba nie rozumiecie osoby po drugiej stronie i szczerze jestem w szoku co czytam (tylko Ona12 i erfau napisali z sensem).

 

Reakcja męża tej użytkowniczki może nazbyt przesadzona, ale postawcie się w jego sytuacji. Okłamywała go przed 2 lata małżeństwa (i strach to nie jest żadna wymówka), ba...nawet chłop nie dowiedział się od niej tylko od osoby trzeciej, co na pewno też miało wpływ na reakcję, to się wystraszył. Wywalił ją z domu, więc zakładam, że dom jest w 100% jego (jeżeli nawet nie "na papierze" to zakładam, że on wpompował tam swoją kasę, sam zarobił, sam "wybudował"). Przypomnijcie sobie swoje reakcje jak zaczynały się windykacje, straszenie komornikami itp. 95% dłużników pewnie myślało, że zaraz komornik zabierze wszystko itd itp. Gość się wystraszył, wkurzył, bo za nie swoje błędy myśli (błędnie), że poniesie konsekwencje. I tak raczej bardziej niż długi wkurzył go fakt ukrywania ich przez taki okres. Jeszcze niestety ten nieszczęsny adwokat, który go wprowadził w błąd i tragedia murowana.

Zrozumcie, że nasze długi to obciążenie również dla tej drugiej strony. Nie pojadą na takie wakacje jakie chcą, nie wymienią mebli na takie jakie chcą w Waszym domu/mieszkaniu, bo ciągle wiedzą, że mamy problemy finansowe i trzeba to jakoś zgrać. Tak naprawdę mogą wydawać pieniądze tylko "na siebie" i dziwie się, że się o to złościcie. My wydawaliśmy pieniądze z chwilówek, "darmowe". Zmieńcie myślenie, nie możecie partnera/partnerki ograniczać tylko dlatego, że popełniliście błędy i teraz Wam brakuje. Trzeba zakasać rękawy i tyle. Tak samo nie możecie oczekiwać od partnera/partnerki, że będzie się dzielił swoimi ciężko zarobionymi pieniędzmi na Wasze długi, z jakiej racji? Po pierwsze to nie jego problemy, po drugie te problemy nie wynikają z jego winy, po trzecie mniej się nauczycie na błędach (nawet jeżeli wydaje Wam się, że już takich błędów nie popełnicie). I to nie jest żadna przemoc ekonomiczna, tylko odpowiedzialność za to co się robi.

 

Jedynie zgodzę się z tym, że nie powinno być tak, że wszelkie obowiązki domowe spoczywają tylko na Waszej stronie. To jest słabe i jeżeli w ogóle blokuje Wam to możliwość dodatkowego zarobkowania to chyba trzeba usiąść i w końcu z tym mężem pogadać, jakoś te obowiązki rozsądnie podzielić. Jeżeli takich rozmów nie było,to wina leży częściowo po waszej stronie, bo nie próbowaliście nawet wyegzekwować jakiegoś luzu dla siebie, tylko działacie na zasadzie "niech się domyśli". Natomiast jeżeli mąż jest uparty i nie chce nic robić w chacie to po prostu współczuję, bo tak nie powinno być, jeżeli nie pracuje po 16h/ dobę.

 

 

Uwierz że rozumiemy doskonale. Nawarzyliśmy piwa i chcemy je wypić. Tak masz rację  bała się jedna czy druga powiedzieć mężowi- jej błąd. Ale czy ten błąd uprawnia do wywalenia kogoś z kimś się jest na dobre i złe od razu na ulicę?. To przesadzona reakcja.

Uwierz mi ja się nie boję mówić o swoich długach nikomu. I cały ch...z tego jest, z tej mojej szczerości i otwartości bo ludzie od razu Cię przekreślają na starcie, nawet ze świadomością i udowadnianiem, że długi zaciągnąłem bo ratowałem życie 80 letnich rodziców, i pomagałem siostrze. Ludzie się po prostu boją. Ok zrozumiałem

Ale doszedłem też w końcu do tego, że nie będę się błagał nikogo o łaskę miłości, czy zrozumienia,  bo jestem wartościowym człowiekiem, który popełnił błąd, a nie śmieciem poza systemem.

[Gość]

39 minut temu, LuckyLooser napisał:

Wy chyba nie rozumiecie osoby po drugiej stronie i szczerze jestem w szoku co czytam (tylko Ona12 i erfau napisali z sensem).

 

Reakcja męża tej użytkowniczki może nazbyt przesadzona, ale postawcie się w jego sytuacji. Okłamywała go przed zawarciem nawet małżeństwa (i strach to nie jest żadna wymówka), ba...nawet chłop nie dowiedział się od niej tylko od osoby trzeciej, co na pewno też miało wpływ na reakcję, to się wystraszył. Dla niego to jest szok i kompletnie inna osoba. Ja jak powiedziałem dziewczynie o wszystkim, to powiedziała, że tak naprawdę mnie nie zna i długo będę musiał odbudowywać jakiekolwiek zaufanie. A to jest tylko (porównując do żony) dziewczyna, z którą nie miałem nic wspólnego, nawet wydatków na jedzenie w tamtym czasie.

Wywalił ją z domu, więc zakładam, że dom jest w 100% jego (jeżeli nawet nie "na papierze" to zakładam, że on wpompował tam swoją kasę, sam zarobił, sam "wybudował"). Przypomnijcie sobie swoje reakcje jak zaczynały się windykacje, straszenie komornikami itp. 95% dłużników pewnie myślało, że zaraz komornik zabierze wszystko itd itp. Gość się wystraszył, wkurzył, bo za nie swoje błędy myśli (błędnie), że poniesie konsekwencje. I tak raczej bardziej niż długi wkurzył go fakt ukrywania ich przez taki okres. Stracił kompletnie zaufanie. Jeszcze niestety ten nieszczęsny adwokat, który go wprowadził w błąd i tragedia murowana.

Zrozumcie, że nasze długi to obciążenie również dla tej drugiej strony. Nie pojadą na takie wakacje jakie chcą, nie wymienią mebli na takie jakie chcą w Waszym domu/mieszkaniu, bo ciągle wiedzą, że mamy problemy finansowe i trzeba to jakoś zgrać.  To zmienia nawet wizję jakiejś przyszłości wspólnej i tego na co sobie można będzie pozwolić, a na co nie. Tak naprawdę mogą wydawać pieniądze tylko "na siebie" i dziwie się, że się o to złościcie. My wydawaliśmy pieniądze z chwilówek, "darmowe". Zmieńcie myślenie, nie możecie partnera/partnerki ograniczać tylko dlatego, że popełniliście błędy i teraz Wam brakuje. Trzeba zakasać rękawy i tyle. Tak samo nie możecie oczekiwać od partnera/partnerki, że będzie się dzielił swoimi ciężko zarobionymi pieniędzmi na Wasze długi, z jakiej racji? Po pierwsze to nie jego problemy, po drugie te problemy nie wynikają z jego winy, po trzecie mniej się nauczycie na błędach (nawet jeżeli wydaje Wam się, że już takich błędów nie popełnicie). I to nie jest żadna przemoc ekonomiczna, tylko odpowiedzialność za to co się robi.

 

Jedynie zgodzę się z tym, że nie powinno być tak, że wszelkie obowiązki domowe spoczywają tylko na Waszej stronie. To jest słabe i jeżeli w ogóle blokuje Wam to możliwość dodatkowego zarobkowania to chyba trzeba usiąść i w końcu z tym mężem pogadać, jakoś te obowiązki rozsądnie podzielić. Jeżeli takich rozmów nie było,to wina leży częściowo po waszej stronie, bo nie próbowaliście nawet wyegzekwować jakiegoś luzu dla siebie, tylko działacie na zasadzie "niech się domyśli". Natomiast jeżeli mąż jest uparty i nie chce nic robić w chacie to po prostu współczuję, bo tak nie powinno być, jeżeli nie pracuje po 16h/ dobę.

 

 

Nie wymagam od niego żeby zapłacił za mnie moje długi 

Wiem że one są tylko moje o tylko ja za odpowiadam

I nie mów że to żaden argument że ktoś nie powiedział bo się bała rekacji chodź nie napisałam że się bałam mi było zwyczajnie wstyd do tego się przyznać 

Sama się wpakowałam w długi i sama chciałam z tego wyjść 

A w tym wszyskim wspracie bliskiej osoby jednak dużo daje

 

------------------------------- dodano 17 minut później -------------------------------

12 minut temu, Andz napisał:

 

Tak dom jest jego rodzicie mu przepisali przed ślubem gospodarstwo wraz z domem 

Nie zrozumie człowiek drugiego człowieka jeśli nie założy jego butów

I tak możemy pisać w nieskończoność że ty zrobiłaś to tak czy tak 

Nie o to w tym wszystkim chodzi

 

Miłego dnia dla wszystkich

[KlimaT]

Godzinę temu, LuckyLooser napisał:

Natomiast jeżeli mąż jest uparty i nie chce nic robić w chacie to po prostu współczuję, bo tak nie powinno być, jeżeli nie pracuje po 16h/ dobę.

Mój tak pracuje, dlatego nawet nie zmieniam tego systemu u nas. Biorę to na klatę, ale czasem tak jak dziś ponarzekam. Ja zaczynam dzień zawsze o 5 i kończę o 23. Dla mnie jedynie jest niesprawiedliwością to, jeżeli jeden rodzic poświęca się dla rodziny by drugi robił karierę i tylko jeden rodzic coś z tego ma. Bo śmiało mogłabym dorobić, śmiało mogłabym iść na zlecenie czy etat. Mój mnie wczoraj wyśmiał jak mu powiedziałam, że znalazłam pracę na zlecenie 20h tyg 1tys zarobku +, stwierdził, że on nie będzie poświęcać 20h tygodniowo po to żebym ja tysiąc zł przyniosła. 

Dlatego padła decyzja, że mała idzie do żłobka od sierpnia/ września, a ja szukam pracy na etat. 

Z resztą każda sytuacja jest inna, ja jak się poznaliśmy miałam kilkadziesiąt tys oszczędności (szok), spłaciłam jego zadłużenie w Zusie (30tys), a reszta poszła na życie jak ZUS nie wypłacał mi pieniędzy bo covid (pół roku) i ratowałam się chwilowkami, nigdy od niego nie wołałam ale uważam, że albo powinien mi pomóc iść do pracy na zlecenie albo dokładać się. 

Zobaczymy jak to będzie. 

Może to jest niesprawiedliwe, że wspomniałam o przemocy ekonomicznej ale mi zostało 50zl do poniedziałku, muszę kupić pampersy, mleko dziecku, kotu jedzonko i coś dla nas i już nie mam pomysłu jak to ogarniać. Poproszę go o 100zl ale się naslucham zaś. On nie robi zakupów to nie wie jak wszystko do góry idzie, a ja serio dobrze zarządzam pieniędzmi. 

Mam już chyba uzbierane 1tys zł na karcie kredytowej ale nie chce tego ruszać, chce to zamknąć i mieć kolejne z głowy. 

No ale to moje decyzje mnie zaprowadziły w te miejsce gdzie teraz jestem. Gdybym od razu mu powiedziała, że sorry ale nie mam kasy bo ZUS to by inaczej było, a tak to dupa. Więc pewnie dlatego tak mi ciężko. 

 

Czemu nam jest tak wstyd mówić o tym, że nam brakuje pieniędzy? Pewnie dlatego, że od razu takie osoby są krytykowane. Mało jest rozważnych osób. Z jednej strony to przykre, że zrozumienie znajdujemy dopiero tu, a z drugiej super, że chociaż my siebie rozumiemy i sobie pomagamy. 

 

[Angelika03]

4 godziny temu, KlimaT napisał:

Mój tak pracuje, dlatego nawet nie zmieniam tego systemu u nas. Biorę to na klatę, ale czasem tak jak dziś ponarzekam. Ja zaczynam dzień zawsze o 5 i kończę o 23. Dla mnie jedynie jest niesprawiedliwością to, jeżeli jeden rodzic poświęca się dla rodziny by drugi robił karierę i tylko jeden rodzic coś z tego ma. Bo śmiało mogłabym dorobić, śmiało mogłabym iść na zlecenie czy etat. Mój mnie wczoraj wyśmiał jak mu powiedziałam, że znalazłam pracę na zlecenie 20h tyg 1tys zarobku +, stwierdził, że on nie będzie poświęcać 20h tygodniowo po to żebym ja tysiąc zł przyniosła. 

Dlatego padła decyzja, że mała idzie do żłobka od sierpnia/ września, a ja szukam pracy na etat. 

Z resztą każda sytuacja jest inna, ja jak się poznaliśmy miałam kilkadziesiąt tys oszczędności (szok), spłaciłam jego zadłużenie w Zusie (30tys), a reszta poszła na życie jak ZUS nie wypłacał mi pieniędzy bo covid (pół roku) i ratowałam się chwilowkami, nigdy od niego nie wołałam ale uważam, że albo powinien mi pomóc iść do pracy na zlecenie albo dokładać się. 

Zobaczymy jak to będzie. 

Może to jest niesprawiedliwe, że wspomniałam o przemocy ekonomicznej ale mi zostało 50zl do poniedziałku, muszę kupić pampersy, mleko dziecku, kotu jedzonko i coś dla nas i już nie mam pomysłu jak to ogarniać. Poproszę go o 100zl ale się naslucham zaś. On nie robi zakupów to nie wie jak wszystko do góry idzie, a ja serio dobrze zarządzam pieniędzmi. 

Mam już chyba uzbierane 1tys zł na karcie kredytowej ale nie chce tego ruszać, chce to zamknąć i mieć kolejne z głowy. 

No ale to moje decyzje mnie zaprowadziły w te miejsce gdzie teraz jestem. Gdybym od razu mu powiedziała, że sorry ale nie mam kasy bo ZUS to by inaczej było, a tak to dupa. Więc pewnie dlatego tak mi ciężko. 

 

Czemu nam jest tak wstyd mówić o tym, że nam brakuje pieniędzy? Pewnie dlatego, że od razu takie osoby są krytykowane. Mało jest rozważnych osób. Z jednej strony to przykre, że zrozumienie znajdujemy dopiero tu, a z drugiej super, że chociaż my siebie rozumiemy i sobie pomagamy. 

 

Ehhh znam sytuację mi jak dobrze pójdzie zostanie 200zl do 29go o także tez super

------------------------------- dodano 1 minutę później -------------------------------

A dziś pierwszy nakaz z epu :( rozumiem ze mam czekać na doręczenie, sprawdzałam w nakazie adres sie zgadza.. I za ten czas nie moze mi wejsc komornik (tzn odebranie nakazu i 14 dni na sprzeciw)? 

[Gość]

37 minut temu, Angelika03 napisał:

Ehhh znam sytuację mi jak dobrze pójdzie zostanie 200zl do 29go o także tez super

------------------------------- dodano 1 minutę później -------------------------------

 

 

A dziś pierwszy nakaz z epu rozumiem ze mam czekać na doręczenie, sprawdzałam w nakazie adres sie zgadza.. I za ten czas nie moze mi wejsc komornik (tzn odebranie nakazu i 14 dni na sprzeciw)? 

 

 

Tak dokładnie odbierasz nakaz i później 14 dni na sprzeciw później po umorzeniu możesz zapłacić bez kosztów lub czekasz co zrobią dalej

[Angelika03]

2 minuty temu, Andz napisał:

Tak dokładnie odbierasz nakaz i później 14 dni na sprzeciw później po umorzeniu możesz zapłacić bez kosztów lub czekasz co zrobią dalej

Dzięki wiesz co to jest po 2 cesjach wiec nie wiem czy nie zaczekam na rejon

[Gość]

5 minut temu, Angelika03 napisał:

Dzięki wiesz co to jest po 2 cesjach wiec nie wiem czy nie zaczekam na rejon

Pewnie 

Zresztą tak tu na formum mówią żeby czekać i odkładać kasę w razie przegranej w rejonie

[sjoanna]

W dniu 8.06.2021 o 15:00, Andz napisał:

 Mąż nie wiedział ale jak to w życiu bywa uprzejmych nie brakuje

Dowiedział się od żony kolegi która pracuje w sądzie i jaki traf chciał że akurat jest sekretarzem przy tej sprawie

 

 

 

 

Bardzo fajna ta koleżanka, nawet z jakiejś odrobiny taktu nie powinna wspominać o tym Twojemu mężowi, powinna założyć, że może wie, a po prostu nie chce nikomu mówić, że jego żona ma długi. Ale spokojnie, ja mocno wierze w karme  

Nie popieram oczywiście tego, że nie powiedziałaś mężowi sama. Ja ze swoim facetem jestem od ponad 7 lat, jak się dowiedział zaczął mnie wspierać i właściwie dzięki niemu możemy prowadzić normalne życie. Ale po części trochę rozumiem jego zachowanie, uzyskał złe informacje. Wiecie, moja mama np dalej uważa, że za długi z chwilówek i kredytów idzie się do więzienia  faktycznie ktoś tu wspomniał, że jesteśmy słabo wyedukowani finansowo i to jest jak najbardziej prawda, ale sama po sobie wiem, że dopóki się w długi nie wpakowałam to tez mało wiedziałam o funkcjonowaniu świata pożyczek. Dobrze, że jest forum! 

Z moich plusów to vivusa przejął mi kruk, dali propozycje rozłożenia na raty, która mi podpasowała, wiec mam nadzieje będzie wszystko okej i przynajmniej odpadnie jeden sąd. W pracy dostałam awans i całkiem fajną podwyżkę, więc liczę, że szybciej wyjdę z tego bagna. Korespondencje listowe gwałtownie ucichły, tak samo jak smsy i telefony, nie wiem czy to dobry znak, ale przynajmniej psychicznie człowiek trochę odpocznie. W EPU 2 sprawy umorzone, trzecia wisi jako zdekretowana. Oby tylko na jesień nie dowaliła ta czwarta fala, bo znowu będzie krucho z pracą ?

[andrekost]

5 minut temu, sjoanna napisał:

Bardzo fajna ta koleżanka, nawet z jakiejś odrobiny taktu nie powinna wspominać o tym Twojemu mężowi, powinna założyć, że może wie, a po prostu nie chce nikomu mówić, że jego żona ma długi. Ale spokojnie, ja mocno wierze w karme  

Nie popieram oczywiście tego, że nie powiedziałaś mężowi sama. Ja ze swoim facetem jestem od ponad 7 lat, jak się dowiedział zaczął mnie wspierać i właściwie dzięki niemu możemy prowadzić normalne życie. Ale po części trochę rozumiem jego zachowanie, uzyskał złe informacje. Wiecie, moja mama np dalej uważa, że za długi z chwilówek i kredytów idzie się do więzienia  faktycznie ktoś tu wspomniał, że jesteśmy słabo wyedukowani finansowo i to jest jak najbardziej prawda, ale sama po sobie wiem, że dopóki się w długi nie wpakowałam to tez mało wiedziałam o funkcjonowaniu świata pożyczek. Dobrze, że jest forum! 

Z moich plusów to vivusa przejął mi kruk, dali propozycje rozłożenia na raty, która mi podpasowała, wiec mam nadzieje będzie wszystko okej i przynajmniej odpadnie jeden sąd. W pracy dostałam awans i całkiem fajną podwyżkę, więc liczę, że szybciej wyjdę z tego bagna. Korespondencje listowe gwałtownie ucichły, tak samo jak smsy i telefony, nie wiem czy to dobry znak, ale przynajmniej psychicznie człowiek trochę odpocznie. W EPU 2 sprawy umorzone, trzecia wisi jako zdekretowana. Oby tylko na jesień nie dowaliła ta czwarta fala, bo znowu będzie krucho z pracą ?

Joasia dawno Cię nie było?. Miło Cię poczytać. Wez dziecko drogie powiedz nam po ilu miesiącach Kruk kupił tego Twojego Vivusa.