JAK PSYCHICZNIE PORADZIĆ SOBIE Z DŁUGAMI przekraczającymi nasze siły?

[sjoanna]

9 minut temu, andrekost napisał:

Joasia dawno Cię nie było?. Miło Cię poczytać. Wez dziecko drogie powiedz nam po ilu miesiącach Kruk kupił tego Twojego Vivusa.

No witam!  

Po 6 miesiącach, przyszedł mi w maju właśnie cały zestaw startowy pocztą łącznie z kopertą zwrotną ?

[Gość]

11 godzin temu, KlimaT napisał:

Mój tak pracuje, dlatego nawet nie zmieniam tego systemu u nas. Biorę to na klatę, ale czasem tak jak dziś ponarzekam. Ja zaczynam dzień zawsze o 5 i kończę o 23. Dla mnie jedynie jest niesprawiedliwością to, jeżeli jeden rodzic poświęca się dla rodziny by drugi robił karierę i tylko jeden rodzic coś z tego ma. Bo śmiało mogłabym dorobić, śmiało mogłabym iść na zlecenie czy etat. Mój mnie wczoraj wyśmiał jak mu powiedziałam, że znalazłam pracę na zlecenie 20h tyg 1tys zarobku +, stwierdził, że on nie będzie poświęcać 20h tygodniowo po to żebym ja tysiąc zł przyniosła. 

Dlatego padła decyzja, że mała idzie do żłobka od sierpnia/ września, a ja szukam pracy na etat. 

Z resztą każda sytuacja jest inna, ja jak się poznaliśmy miałam kilkadziesiąt tys oszczędności (szok), spłaciłam jego zadłużenie w Zusie (30tys), a reszta poszła na życie jak ZUS nie wypłacał mi pieniędzy bo covid (pół roku) i ratowałam się chwilowkami, nigdy od niego nie wołałam ale uważam, że albo powinien mi pomóc iść do pracy na zlecenie albo dokładać się. 

Zobaczymy jak to będzie. 

Może to jest niesprawiedliwe, że wspomniałam o przemocy ekonomicznej ale mi zostało 50zl do poniedziałku, muszę kupić pampersy, mleko dziecku, kotu jedzonko i coś dla nas i już nie mam pomysłu jak to ogarniać. Poproszę go o 100zl ale się naslucham zaś. On nie robi zakupów to nie wie jak wszystko do góry idzie, a ja serio dobrze zarządzam pieniędzmi. 

Mam już chyba uzbierane 1tys zł na karcie kredytowej ale nie chce tego ruszać, chce to zamknąć i mieć kolejne z głowy. 

No ale to moje decyzje mnie zaprowadziły w te miejsce gdzie teraz jestem. Gdybym od razu mu powiedziała, że sorry ale nie mam kasy bo ZUS to by inaczej było, a tak to dupa. Więc pewnie dlatego tak mi ciężko. 

 

Czemu nam jest tak wstyd mówić o tym, że nam brakuje pieniędzy? Pewnie dlatego, że od razu takie osoby są krytykowane. Mało jest rozważnych osób. Z jednej strony to przykre, że zrozumienie znajdujemy dopiero tu, a z drugiej super, że chociaż my siebie rozumiemy i sobie pomagamy. 

 

Niestety jak tak czytam to smutno mi to powiedzieć ale to przypomina przemoc niefizyczną.

[zadluzona89]

U mnie KRUK kupił dług od Wongi i dogadałam się na raty w wysokości 120 zł. Za Hapi Pożyczkę dogadałam się z ULTIMO (rata 300 zł, po roku będzie już finito) no i liczę, że ZAPLO wyśle mi to umorzenie części długu w końcu.

 

No i czekają mnie wówczas tylko 3 sądy bo tam akurat koszty poza kapitałowe są wywalone w kosmos, więc będę próbować walczyć.

 

I malutkim krokiem ku końcowi tej męki, za rok jak dobrze pójdzie będę mogła otwierać szampana  

 

 

 

[Gość]

Ja mam jeszcze 4 sprawy w Sądach ale ku końcowi idzie.

[Magdal]

Jak narzekamy, to i ja ponarzekam.

Tak, jak wszyscy naokoło przyjęli fakt, że życie mi się w pewnym momencie wymknęło z rąk i staram się je poskładać do kupy, tak moja rodzina w postaci ojca i brata - nie.

Wpędzają mnie w poczucie winy, opowiadają, jaka jestem beznadziejna, głupia, dziecinna itp. itd.  Odziedziczyliśmy wspólnie spadek, w związku z czym stałam się współwłaścicielem domu, więc przeżywają, że komornik może im zająć część chaty. No i rozumiem to, ale z drugiej strony - gdyby rozliczyli się ze mną z tego nieszczęsnego spadku, moje problemy by się skończyły. Ale ten temat w ogóle nie jest poruszany.

Trochę mi się chciało śmiać ostatnio, kiedy okazało się, że jakiś wierzyciel domaga się spłaty jakiegoś zadłużenia wujka ( w sumie to spadły nam dwa spadki). I to zdziwienie, że jak? Mimo że prosiłam, żeby to ustalić, bo skoro cała rodzina spadek odrzuciła, to na pewno jakieś długi zostały. I wtedy się dowiedziałam, że mam się, k....a, zająć swoimi długami. No to się zajmuję. 

No powiem Wam, że jak jestem jakoś w stanie ogarnąć długi, życie, pracę i ogólnie wszystko, moze na deficycie psychicznym, ale jednak, to oni potrafią mi rozwalić wszystko.

Ostatnio siedzę w pracy i brat do mnie wydzwania jak opętany. W końcu odebrałam (średnio mogę korzystać z telefonu) i krzyczy do mnie, że była policja, w sprawie karnej, że teraz to już na pewno nawywijalam i będą problemy. Nauczona doświadczeniem, pytam, czy policja, czy dzielnicowy (zdarzyło się, że dzielnicowy doreczal pismo z sądu, nie mieszkam pod tamtym adresem, więc nie odbieram korespondencji). Nie, policja, no teraz to będę miała przechlapane. Zdenerwowałam się strasznie, zwłaszcza że żyję z  zespołem lęku uogólnionego, nie wiedziałam, co się dzieje naokoło, naprawdę.

Po pracy dzwonię na policję i robię z siebie debila, bo jednak dzielnicowy - swoją drogą przemiły człowiek - z pismem z sądu, z wezwaniem na rozprawę w charakterze świadka. 

Najbardziej w całej sytuacji dobija mnie to, że wiem, że przydałaby mi się porządna psychoterapia, na którą wiadomo, mnie nie stać. I mój narzeczony nawet się oferował, ale - nawet niskoplatna- to kasa, której brak bardzo byśmy odczuli. Więc pozostaje mi mieć nadzieję, że zachowam jakiś dystans i nie zwariuję do końca.

 

 

[Aaggaaggaa]

Dużo piszecie o długach, o wezwaniach, sprawach sądowych itd idp 

A nie mogłam nic znaleźć wspr reakcji rodziny? 

Kiedy i jak się dowiedzieli, jak zareagowali? 

Sama jestem na etapie początku walki z chwilówkami (mam 3)

I chyba nic tak mnie nie stresuje jak fakt kiedy wszystko wypłynie na zewnątrz i rodzina się dowie... 

[andrekost]

3 godziny temu, Magdal napisał:

Jak narzekamy, to i ja ponarzekam.

Tak, jak wszyscy naokoło przyjęli fakt, że życie mi się w pewnym momencie wymknęło z rąk i staram się je poskładać do kupy, tak moja rodzina w postaci ojca i brata - nie.

Wpędzają mnie w poczucie winy, opowiadają, jaka jestem beznadziejna, głupia, dziecinna itp. itd.  Odziedziczyliśmy wspólnie spadek, w związku z czym stałam się współwłaścicielem domu, więc przeżywają, że komornik może im zająć część chaty. No i rozumiem to, ale z drugiej strony - gdyby rozliczyli się ze mną z tego nieszczęsnego spadku, moje problemy by się skończyły. Ale ten temat w ogóle nie jest poruszany.

Trochę mi się chciało śmiać ostatnio, kiedy okazało się, że jakiś wierzyciel domaga się spłaty jakiegoś zadłużenia wujka ( w sumie to spadły nam dwa spadki). I to zdziwienie, że jak? Mimo że prosiłam, żeby to ustalić, bo skoro cała rodzina spadek odrzuciła, to na pewno jakieś długi zostały. I wtedy się dowiedziałam, że mam się, k....a, zająć swoimi długami. No to się zajmuję. 

No powiem Wam, że jak jestem jakoś w stanie ogarnąć długi, życie, pracę i ogólnie wszystko, moze na deficycie psychicznym, ale jednak, to oni potrafią mi rozwalić wszystko.

Ostatnio siedzę w pracy i brat do mnie wydzwania jak opętany. W końcu odebrałam (średnio mogę korzystać z telefonu) i krzyczy do mnie, że była policja, w sprawie karnej, że teraz to już na pewno nawywijalam i będą problemy. Nauczona doświadczeniem, pytam, czy policja, czy dzielnicowy (zdarzyło się, że dzielnicowy doreczal pismo z sądu, nie mieszkam pod tamtym adresem, więc nie odbieram korespondencji). Nie, policja, no teraz to będę miała przechlapane. Zdenerwowałam się strasznie, zwłaszcza że żyję z  zespołem lęku uogólnionego, nie wiedziałam, co się dzieje naokoło, naprawdę.

Po pracy dzwonię na policję i robię z siebie debila, bo jednak dzielnicowy - swoją drogą przemiły człowiek - z pismem z sądu, z wezwaniem na rozprawę w charakterze świadka. 

Najbardziej w całej sytuacji dobija mnie to, że wiem, że przydałaby mi się porządna psychoterapia, na którą wiadomo, mnie nie stać. I mój narzeczony nawet się oferował, ale - nawet niskoplatna- to kasa, której brak bardzo byśmy odczuli. Więc pozostaje mi mieć nadzieję, że zachowam jakiś dystans i nie zwariuję do końca.

 

 

Smutna historia. Takie są niestety konsekwencje bycia dluznikem. Taka nieufność że strony tej najbliższej rodziny pozostanie niestety. Ale nie martw się. Będzie dobrze. Znajdź w sobie jeszcze trochę sił by pozamykać  swoje zobowiązania. Jak już zamkniesz przyjdzie czas by zbudować na nowo swoje własne życie. Lepsze, spokojniejsze. Może w innym miejscu.

[pokahontas]

Nikt nie jest w stanie zrozumieć mechanizmu pętli kredytowej, zanim sam w nią nie wpadnie. Dlatego też uważam za bezcelowe informowanie mojej rodziny o długach. Rozumiem, że rozmowa z bliskimi podobno przynosi ulgę, jednak dla mnie stanowiłaby dodatkowe obciążenia psychiczne, ponieważ oprócz walki z długami doszłaby mi troska o to, co pomyślą bliscy i zamartwianie z powodu tego, że oni się zamartwiają, albo nie rozumieją. Oczywiście mam tu na myśli mojego brata z rodziną, małżonkowi czy narzeczonemu to wiadomo, że należy powiedzieć - mieszkając z kimś nie da się ukryć dużych długów, ewentualne zabieganie o ukrywanie wyczerpałoby, i tak już ledwo zipiącego dłużnika, psychicznie. A ogarnięty dłużnik wkłada we wszystko dużo wysiłku - pracuje dodatkowo, broni się, pilnuje swoich spraw. Podejmuje większy trud niż całe otoczenie razem wzięte. Dłużnikowi który po latach błądzenia wreszcie panuje nad sytuacją należą się gratulacje i wyrazy szacunku, a nie besztanie z błotem.

[andrekost]

23 minuty temu, pokahontas napisał:

Nikt nie jest w stanie zrozumieć mechanizmu pętli kredytowej, zanim sam w nią nie wpadnie. Dlatego też uważam za bezcelowe informowanie mojej rodziny o długach. Rozumiem, że rozmowa z bliskimi podobno przynosi ulgę, jednak dla mnie stanowiłaby dodatkowe obciążenia psychiczne, ponieważ oprócz walki z długami doszłaby mi troska o to, co pomyślą bliscy i zamartwianie z powodu tego, że oni się zamartwiają, albo nie rozumieją. Oczywiście mam tu na myśli mojego brata z rodziną, małżonkowi czy narzeczonemu to wiadomo, że należy powiedzieć - mieszkając z kimś nie da się ukryć dużych długów, ewentualne zabieganie o ukrywanie wyczerpałoby, i tak już ledwo zipiącego dłużnika, psychicznie. A ogarnięty dłużnik wkłada we wszystko dużo wysiłku - pracuje dodatkowo, broni się, pilnuje swoich spraw. Podejmuje większy trud niż całe otoczenie razem wzięte. Dłużnikowi który po latach błądzenia wreszcie panuje nad sytuacją należą się gratulacje i wyrazy szacunku, a nie besztanie z błotem.

Masz rację pokahontas. Fakt jeśli mieszka się samemu, żyje na własny rachunek, i postanowiło walczyć z długami własnymi siłami to niekoniecznie trzeba informować bliskich- schorowanych rodziców, czy rodzeństwa mającego swoje rodziny. Należy tylko dopilnować żeby działania windykacyjne nie objęły bliskich. Najbardziej wrednym windykacjom łamiącym wszelkie reguły - zakazać  przetwarzania danych osób trzecich, rodziny.

Przypadki łamania tego zgłaszać do UOKiK, rzeczników praw konsumenta, lub po prostu przesłuchać Youtube, pogoglować i macie gotowe schematy rozmów z windykacją. Łatwo można ich pokonać. Samym brakiem identyfikowania się można ciągnąć rozmowy przez parę tygodni. Kolejnych niuansów typu " to ja poproszę przesłać Pani uprawnienia do przetwarzania danych osobowych- wtedy pogadamy o moim długu" kolejne tygodnie. Nagrywać rozmowy. Uwierzcie że przez rózne takie kwestie- nie przyznając się do długu i do danych osobowych jesteście w stanie sprawić ze po kilku tygodniach przestają sami dzwonić.

[Tomipleban]

Godzinę temu, Aaggaaggaa napisał:

Dużo piszecie o długach, o wezwaniach, sprawach sądowych itd idp 

A nie mogłam nic znaleźć wspr reakcji rodziny? 

Kiedy i jak się dowiedzieli, jak zareagowali? 

Sama jestem na etapie początku walki z chwilówkami (mam 3)

I chyba nic tak mnie nie stresuje jak fakt kiedy wszystko wypłynie na zewnątrz i rodzina się dowie... 

Były też i takie wpisy. Forumowicze pisali,że boją się powiedzieć najbliższym. Jednak szczera rozmowa przynosiła ulgę. Polecam obejrzeć pierwszy odcinek Telewizji Oddłużeniowej:

 

[andrekost]

Godzinę temu, Aaggaaggaa napisał:

Dużo piszecie o długach, o wezwaniach, sprawach sądowych itd idp 

A nie mogłam nic znaleźć wspr reakcji rodziny? 

Kiedy i jak się dowiedzieli, jak zareagowali? 

Sama jestem na etapie początku walki z chwilówkami (mam 3)

I chyba nic tak mnie nie stresuje jak fakt kiedy wszystko wypłynie na zewnątrz i rodzina się dowie... 

Jeżeli potrzebujesz ich uprzedzić i porozmawiać z nimi. Proszę masz ode mnie ściągawkę

 

 

[pokahontas]

4 minuty temu, andrekost napisał:

Masz rację pokahontas. Fakt jeśli mieszka się samemu, żyje na własny rachunek, i postanowiło walczyć z długami własnymi siłami to niekoniecznie trzeba informować bliskich- schorowanych rodziców, czy rodzeństwa mającego swoje rodziny. Należy tylko dopilnować żeby działania windykacyjne nie objęły bliskich. Najbardziej wrednym windykacjom łamiącym wszelkie reguły - zakazać  przetwarzania danych osób trzecich, rodziny.

Przypadki łamania tego zgłaszać do UOKiK, rzeczników praw konsumenta, lub po prostu przesłuchać Youtube, pogoglować i macie gotowe schematy rozmów z windykacją. Łatwo można ich pokonać. Samym brakiem identyfikowania się można ciągnąć rozmowy przez parę tygodni. Kolejnych niuansów typu " to ja poproszę przesłać Pani uprawnienia do przetwarzania danych osobowych- wtedy pogadamy o moim długu" kolejne tygodnie. Nagrywać rozmowy. Uwierzcie że przez rózne takie kwestie- nie przyznając się do długu i do danych osobowych jesteście w stanie sprawić ze po kilku tygodniach przestają sami dzwonić.

Ja nie wiem jak ja to zrobiłam, ale przez te dwa lata mojej walki ani razu nie rozmawiałam z windykacją, nikt się do mnie nie pofatygował (raz taxat zostawił wizytówkę, o reszcie wizyt z uwagi na wieczną nieobecność w domu nawet nie wiem), nikt nie skontaktował się z rodzinną. Dlatego ten temat dla mnie w ogóle nie istnieje. Jestem jednak tak jak Ty zdania, że wszelkie nadużycia trzeba zgłaszać, gdybym jeszcze miała rodziców to domyślam się jak bardzo zamartwialiby się, gdyby ktoś do nich zadzwonił w sprawie moich długów. Pamiętam też początek mojej walki - jak bardzo bałam się windykacji, jak obawiałam o telefony do pracy, szukałam w necie schematów takiej rozmowy, strach, panika, wizja komornika.......uff jak dobrze mieć to już za sobą. Do mnie po dwóch latach to już w zasadzie nikt nie dzwoni (oprócz rudego :-)), bawię się w sądy i "dobrze" mi z tym. Chociaż teraz po dwóch latach to nawet bym się takich rozmów  nie bała. Bo czym mnie mają postraszyć - sądem? Ja już wszystko mam w sądach Pozdrawiam @andrekost 

[Angelika03]

22 minuty temu, pokahontas napisał:

Ja nie wiem jak ja to zrobiłam, ale przez te dwa lata mojej walki ani razu nie rozmawiałam z windykacją, nikt się do mnie nie pofatygował (raz taxat zostawił wizytówkę, o reszcie wizyt z uwagi na wieczną nieobecność w domu nawet nie wiem), nikt nie skontaktował się z rodzinną. Dlatego ten temat dla mnie w ogóle nie istnieje. Jestem jednak tak jak Ty zdania, że wszelkie nadużycia trzeba zgłaszać, gdybym jeszcze miała rodziców to domyślam się jak bardzo zamartwialiby się, gdyby ktoś do nich zadzwonił w sprawie moich długów. Pamiętam też początek mojej walki - jak bardzo bałam się windykacji, jak obawiałam o telefony do pracy, szukałam w necie schematów takiej rozmowy, strach, panika, wizja komornika.......uff jak dobrze mieć to już za sobą. Do mnie po dwóch latach to już w zasadzie nikt nie dzwoni (oprócz rudego :-)), bawię się w sądy i "dobrze" mi z tym. Chociaż teraz po dwóch latach to nawet bym się takich rozmów  nie bała. Bo czym mnie mają postraszyć - sądem? Ja już wszystko mam w sądach Pozdrawiam @andrekost 

No to super:) a skąd jesteś ze taxat byl? Bo mnie dręczą :/

[pokahontas]

3 minuty temu, Angelika03 napisał:

No to super:) a skąd jesteś ze taxat byl? Bo mnie dręczą ?

Poznań. Oni są z Wrocławia bodajże, nie wiem skąd ta wizytówka, może coś pomyliłam choć nie sądzę, bo tylko raz coś miałam w skrzynce i raczej dobrze zapamiętałam.

[Gość]

13 godzin temu, Aaggaaggaa napisał:

Dużo piszecie o długach, o wezwaniach, sprawach sądowych itd idp 

A nie mogłam nic znaleźć wspr reakcji rodziny? 

Kiedy i jak się dowiedzieli, jak zareagowali? 

Sama jestem na etapie początku walki z chwilówkami (mam 3)

I chyba nic tak mnie nie stresuje jak fakt kiedy wszystko wypłynie na zewnątrz i rodzina się dowie... 

Jakbyś miała chorobę weneryczną w trakcie leczenia, niezagrażającą Twojemu życiu i przenoszoną wyłącznie drogą płciową to też byś musiała wszystkim się z tego spowiadać? Ktokolwiek poleci finansowo za Twoje długi? Daj spokój dziewczyno, przede wszystkim sama wyluzuj. Twoje sprawy i jak sama się nimi zajmujesz to nikomu nic do tego. Skąd u niektórych takie czarnobiałe przekonanie, że trzeba wszystkim wszystko wyśpiewać bez względu na wszystko. Tak samo jak z leczeniem u psychiatry... Powszechne pieprzenie o powiadomieniu rodziny - co z tego że część nazwie Cię psycholem i wyśmieje, a czasem to i przez nich musisz tam uczęszczać. Czasem nie trzeba się przyznawać do wielkiego problemu bo tak naprawdę nie ma wielkiego problemu, trzeba sobie samemu to uświadomić, szczególnie jak jest do spłaty kilka chwilówek na kilka tysięcy. Tak jakby robić z anginy raka krtani. 

 

 

 

[Angelika03]

2 godziny temu, PasztetProfi napisał:

Jakbyś miała chorobę weneryczną w trakcie leczenia, niezagrażającą Twojemu życiu i przenoszoną wyłącznie drogą płciową to też byś musiała wszystkim się z tego spowiadać? Ktokolwiek poleci finansowo za Twoje długi? Daj spokój dziewczyno, przede wszystkim sama wyluzuj. Twoje sprawy i jak sama się nimi zajmujesz to nikomu nic do tego. Skąd u niektórych takie czarnobiałe przekonanie, że trzeba wszystkim wszystko wyśpiewać bez względu na wszystko. Tak samo jak z leczeniem u psychiatry... Powszechne pieprzenie o powiadomieniu rodziny - co z tego że część nazwie Cię psycholem i wyśmieje, a czasem to i przez nich musisz tam uczęszczać. Czasem nie trzeba się przyznawać do wielkiego problemu bo tak naprawdę nie ma wielkiego problemu, trzeba sobie samemu to uświadomić, szczególnie jak jest do spłaty kilka chwilówek na kilka tysięcy. Tak jakby robić z anginy raka krtani. 

 

 

 

Pierwszy raz Cie widze ale trochę sie zgadzam. Ja np. Nie mieszam moich rodziców w moje sprawy, maz wie oczywiście bo zyje ze mna i tak czy siak by sie dowiedział. Niektórzy to by chcieli wszystkich powiadomić i jeszcze sasiadow na wszelki wypadek ^^ 

[Aaggaaggaa]

6 godzin temu, Angelika03 napisał:

Pierwszy raz Cie widze ale trochę sie zgadzam. Ja np. Nie mieszam moich rodziców w moje sprawy, maz wie oczywiście bo zyje ze mna i tak czy siak by sie dowiedział. Niektórzy to by chcieli wszystkich powiadomić i jeszcze sasiadow na wszelki wypadek ^^ 

No ok. To jak mam to zrobić skoro moi rodzice mieszkają z nami? 

W jaki sposób się nie dowiedzą jak będą pisma itp? 

Wiadomo że chciałabym aby zostało to tylko moim problemem ale wątpię aby w mojej sytuacji mieszkaniowej było to możliwe....

[pokahontas]

2 godziny temu, Aaggaaggaa napisał:

No ok. To jak mam to zrobić skoro moi rodzice mieszkają z nami? 

W jaki sposób się nie dowiedzą jak będą pisma itp? 

Wiadomo że chciałabym aby zostało to tylko moim problemem ale wątpię aby w mojej sytuacji mieszkaniowej było to możliwe....

Napisałaś że masz 3 chwilówki....to naprawdę niewiele (porównując z sytuacją innych zadłużonych z tego forum). Co się teraz stanie? Dostaniesz z 3 pisma. Kilka telefonów. Przed sądem z pewnością zdążysz spłacić - a więc z dużą doza prawdopodobieństwa unikniesz pism z sądu i od komornika. Rodzice otwierają korespondencję adresowaną do Ciebie?

[PlanSplaty]

30 minut temu, pokahontas napisał:

Napisałaś że masz 3 chwilówki....to naprawdę niewiele (porównując z sytuacją innych zadłużonych z tego forum). Co się teraz stanie? Dostaniesz z 3 pisma. Kilka telefonów. Przed sądem z pewnością zdążysz spłacić - a więc z dużą doza prawdopodobieństwa unikniesz pism z sądu i od komornika. Rodzice otwierają korespondencję adresowaną do Ciebie?

Przecież nie muszą jej otwierać. Jeśli to z jakiejś znanej firmy to skojarzą po nazwie, pełno reklam z ofertami chwilowek. Po za tym wystarczy wpisać nazwę w google i od razu można sprawdzić co to za firma. 

 

Moi rodzice dowiedzieli się o długach przypadkiem, jeszcze później się dowiedzieli ile ich naprawdę jest. Najpierw było zamartwianie i zgrzyty, teraz pełen luz. Nawet ostatnio zrezygnowalem ze skrytki bo listów jest już tak mało, że szkoda mi to opłacać. Jak coś przechodzi to mi tylko przekazują i jest spokój U mnie wiedzą rodzice i siostra, bo mieszkamy w jednym domu. Wie też partnerka, bo ona akurat jest wtajemniczona w moje długi od kilku lat. 

 

Gdybym nie mieszkał z rodzicami to bym ich nie informował. Dla nich to nowa sytuacja, pomóc mi nie pomogą a po co mają się zamartwiać na zapas. Nikt inny z rodziny ani znajomych o tym nie wie,bo nie za bardzo jest się czym chwalić. 

 

Uważam, że powinno się poinformowac partnera/partnerkę/męża/żonę + ew bliskich jeśli się z nimi mieszka w jednym domu.

 

[pokahontas]

3 minuty temu, erfau napisał:

Przecież nie muszą jej otwierać. Jeśli to z jakiejś znanej firmy to skojarzą po nazwie, pełno reklam z ofertami chwilowek. Po za tym wystarczy wpisać nazwę w google i od razu można sprawdzić co to za firma. 

 

 

Chodziło mi o to, że jeśli nie otwierają to nie będą wiedzieć że to wezwanie do zapłaty, zawsze można powiedzieć że to oferta finansowa dla najlepszego Klienta?

[andrekost]

3 godziny temu, Aaggaaggaa napisał:

No ok. To jak mam to zrobić skoro moi rodzice mieszkają z nami? 

W jaki sposób się nie dowiedzą jak będą pisma itp? 

Wiadomo że chciałabym aby zostało to tylko moim problemem ale wątpię aby w mojej sytuacji mieszkaniowej było to możliwe....

Jeśli mieszkasz pod jednym dachem z rodzicami to im powiedz - dałem Ci skrypt takiej rozmowy.

Za jakiś czas zaczną przychodzić koperty z napisami "Kancelaria Prawno- Windykacyjna" albo "Dział Windykacji" albo "Krajowy Rejestr Długów" i siłą rzeczy wzbudzi to niepokój Twoich rodziców. 

------------------------------- dodano 2 minuty później -------------------------------

2 minuty temu, pokahontas napisał:

Chodziło mi o to, że jeśli nie otwierają to nie będą wiedzieć że to wezwanie do zapłaty, zawsze można powiedzieć że to oferta finansowa dla najlepszego Klienta?

To przychodzi za jakiś czas koperta z napisami Kancelaria Prawno_Windykacyjna, Dział Windykacji Należności, Dział Windykacji. I o ile napisy Krajowy Rejestr Długów można zagadać że reklama, o tyle tutaj średnio rozgarnięta osoba trzecia będzie wiedziała o co kaman

[Angelika03]

13 minut temu, erfau napisał:

Przecież nie muszą jej otwierać. Jeśli to z jakiejś znanej firmy to skojarzą po nazwie, pełno reklam z ofertami chwilowek. Po za tym wystarczy wpisać nazwę w google i od razu można sprawdzić co to za firma. 

 

Moi rodzice dowiedzieli się o długach przypadkiem, jeszcze później się dowiedzieli ile ich naprawdę jest. Najpierw było zamartwianie i zgrzyty, teraz pełen luz. Nawet ostatnio zrezygnowalem ze skrytki bo listów jest już tak mało, że szkoda mi to opłacać. Jak coś przechodzi to mi tylko przekazują i jest spokój U mnie wiedzą rodzice i siostra, bo mieszkamy w jednym domu. Wie też partnerka, bo ona akurat jest wtajemniczona w moje długi od kilku lat. 

 

Gdybym nie mieszkał z rodzicami to bym ich nie informował. Dla nich to nowa sytuacja, pomóc mi nie pomogą a po co mają się zamartwiać na zapas. Nikt inny z rodziny ani znajomych o tym nie wie,bo nie za bardzo jest się czym chwalić. 

 

Uważam, że powinno się poinformowac partnera/partnerkę/męża/żonę + ew bliskich jeśli się z nimi mieszka w jednym domu.

 

Tak dokładnie jeśli z nimi mieszkasz to wypada powiedzieć jeśli spraw jest na tyle dużo

[pokahontas]

6 minut temu, andrekost napisał:

To przychodzi za jakiś czas koperta z napisami Kancelaria Prawno_Windykacyjna, Dział Windykacji Należności, Dział Windykacji. I o ile napisy Krajowy Rejestr Długów można zagadać że reklama, o tyle tutaj średnio rozgarnięta osoba trzecia będzie wiedziała o co kaman

 

 

KRS może wysyłać reklamy? Nie wiedziałam, mnie najbardziej zawsze irytowały listy właśnie stamtąd. 

------------------------------- dodano 2 minuty później -------------------------------

1 minutę temu, Angelika03 napisał:

Tak dokładnie jeśli z nimi mieszkasz to wypada powiedzieć jeśli spraw jest na tyle dużo

Zgadzam się, ale ja cały czas odnoszę się do sytuacji @Aaggaaggaaktóra wspomniała że ma trzy chwiiówki.

[Angelika03]

2 minuty temu, pokahontas napisał:

3 minuty temu, Angelika03 napisał:

dużo

Zgadzam się, ale ja cały czas odnoszę się do sytuacji @Aaggaaggaaktóra wspomniała że ma trzy chwiiówki.

To też napisałam jeśli spraw jest na tyle dużo. Jeśli nie i sama to w miarę szybko ogarnie to nie ma co niepokoić 

[andrekost]

1 minutę temu, pokahontas napisał:

KRS może wysyłać reklamy? Nie wiedziałam, mnie najbardziej zawsze irytowały listy właśnie stamtąd. 

KRD czasami wysyła reklamowe pisemka jeśli np miałeś u nich wykupiony kiedyś abonament, ale jeśli chodzi o windykację pierwsze wezwania do zapłaty z Via SMS, Lendona, ExtraPortfela, Kaczmarski Inkasso- mają oznaczenie Krajowego Rejestru Długów.