JAK PSYCHICZNIE PORADZIĆ SOBIE Z DŁUGAMI przekraczającymi nasze siły?

[mavvka]

Godzinę temu, Dana61 napisał:

Pytam, ponieważ takie poczucie miałam 13 sierpnia br. I wiecie co wtedy zrobiłam? Zaczęłam się modlić i prosić Boga, żeby Mecenasom, którzy mnie bronią się udało. Płakałam i się modliłam. A kiedy następnego dnia na Portalu Sądów zobaczyłam POWÓDZTWO ODDALONE W CAŁOŚCI uwierzyłam w siłę modlitwy. Korzystacie czasem z takiego wsparcia?

 

 

Kiedyś mocno wierzyłam w Boga, chociaż to była raczej wiara oparta na strachu niż poczuciu otuchy. Teraz bliżej mi do klasyka:

 

Jestem wierzący wierzę w siebie i w dobrych ludzi
Wierzę w złych bo wiem że ci są w stanie zawrócić.

 

Rozumiem, że w swojej wypowiedzi nie miałaś absolutnie złych intencji, ale strasznie mnie smuci takie umniejszanie ludziom. Bo powiem trochę brutalnie. Podejrzewam, że gdyby sprawa była przegrana nie obwiniałabyś Boga tak jak teraz jemu przypisujesz zasługi mecenasów. Tyle się mówi teraz o wrażliwych uczuciach religijnych a ja sobie zawsze myślę o ludziach, którzy czegoś dokonali a słyszą, że to dzięki Bogu. No kurde, ja bym się poczuła jakbym w twarz dostała.

Pamiętam do dzisiaj głośną medialnie sprawę z odratowaniem jakiegoś dziecka. Wszędzie trąbili "cuda panie cuda" i w końcu zapowiadają wywiad z lekarzem. Myślę no czas najwyższy pogadać o ogromnym wysiłku jaki podjęli, o doświadczeniu zdobywanym przez nich i poprzedników, o rozwoju medycyny, o tym jak ważne jest inwestowanie w sprzęt w szpitalach a tam pada pytanie w stylu "co pan sądzi o tym cudzie, który się wydarzył?". Aż mi cycki opadły.

 

 

 

[sjoanna]

W dniu 23.10.2021 o 10:03, mavvka napisał:

 

Bon na 15zł do owada, przed chwilą wypełniałam i na koniec wyskoczyło info, że w ciągu 7 dni dostanę kupon. 

kurde dzięki! działa! wczoraj mi przyszedł bon, dziś już go zużyłam w biedrze, fajny deal  

[andrekost]

W dniu 26.10.2021 o 06:49, Kevin7 napisał:

 

20 godzin temu, Dana61 napisał:

Widzę, że wszyscy mamy jakiś patent na radzenie sobie ze stresem/bezsennością/niepokojem/wątpliwościami/poczuciem beznadziei.

 

Chciałabym Was zapytać, czy w chwilach największego zwątpienia/rezygnacji i poczucia, że walka z długami, to porywanie się z motyką na księżyc? Pytam, ponieważ takie poczucie miałam 13 sierpnia br. I wiecie co wtedy zrobiłam? Zaczęłam się modlić i prosić Boga, żeby Mecenasom, którzy mnie bronią się udało. Płakałam i się modliłam. A kiedy następnego dnia na Portalu Sądów zobaczyłam POWÓDZTWO ODDALONE W CAŁOŚCI uwierzyłam w siłę modlitwy. Korzystacie czasem z takiego wsparcia?

 

 

Ciągnę ten wózek długów  już wiele lat, miałem przeróżne windykacje, komorników, ocierałem się o głód, nędzę, wychodziłem na prostą. W tych trudnych czasach pomagała zarówno modlitwa jak i ludzie.  Dziś szanuję zarówno tych co wierzą, jak i tych co nie wierzą. Sam wierzę, modlę się, nie tyle o cudowne zrządzenia na moich sprawach i długach ile o zdrowie i siłę by jakoś to wszystko uciągnąć . Bo jak to będzie, to dam sobie radę, bo gdy byłem w 2012 w totalnej beznadziei, i z komornikiem na głowie, z wizją skoku do Wisły, to znalazłem to forum, Łukasza. Przetrwałem wtedy  najtrudniejsze miesiące w moim życiu. Dzięki tym ludziom tutaj (wielu już tu nie ma), jak i wierze zmobilizowałem się i zacząłem działać.

Długi niezależnie od tego z jakich pobudek byśmy w nie nie wpadali trzeba spłacać, ale trzeba też mieć nadzieję, i niezależnie od tego czy pokładacie ją w Bogu, Allahu, Buddzie,  czy po prostu własnych umiejętnościach, to życzę powodzenia w walce z długami

[Dana61]

20 godzin temu, Rozyczka napisał:

Ogólnie jestem wierząca i w miarę praktykująca, ale w modlitwy nie wierzę. Za dużo nieszczęść i dramatów w mojej rodzinie się zdarzyło by wierzyć w modlitwy. U Ciebie to raczej przypadek że udało ci się wygrać. Tak uważam. Ja wiem, że raczej już nic nie wygram i wolę z tą myślą żyć, a nie nastawiać się na wygrane. Długi trzeba spłacać i te przedawnione też. 

Różyczko, mi również życie nie oszczędziło kłopotów, nieszczęść i dramatów, ale zawsze się jakoś z tego podnosiłam. Mówiłam wtedy – Boże nie dam rady, rób ze mną co chcesz i kiedy wydawało mi się, że już nie wytrzymam, otrzymywałam wsparcie ludzi, po których nawet bym się tego nie spodziewała. I powiem Ci, że w sprawie którą wygrałam w sądzie (wydawałoby się, że beznadziejnej), to nie jest przypadek – ja po prostu dostałam w prezencie znakomitych Mecenasów, których postanowiłam wesprzeć modlitwą. Wierzę, że wygrasz jeszcze wiele spraw i tego Ci z całego serca życzę. ?

 

19 godzin temu, mavvka napisał:

 

Kiedyś mocno wierzyłam w Boga, chociaż to była raczej wiara oparta na strachu niż poczuciu otuchy. Teraz bliżej mi do klasyka:

 

Jestem wierzący wierzę w siebie i w dobrych ludzi
Wierzę w złych bo wiem że ci są w stanie zawrócić.

 

Rozumiem, że w swojej wypowiedzi nie miałaś absolutnie złych intencji, ale strasznie mnie smuci takie umniejszanie ludziom. Bo powiem trochę brutalnie. Podejrzewam, że gdyby sprawa była przegrana nie obwiniałabyś Boga tak jak teraz jemu przypisujesz zasługi mecenasów. T

 

 

 

 

To nie Bogu przypisuję zasługi mecenasów, ale dziękuję Mu za to, że polecił mi/wskazał Takich specjalistów i Mecenasów... . Cokolwiek to znaczy. ?

Większość kłopotów ściągamy na siebie sami, a potem często obwiniamy za to Boga, innych ludzi, ale nie siebie samych. W moim życiu przyszedł taki moment, że musiałam posypać głowę popiołem i włożyć szaty pokutne, czyli przyznać przed samą sobą, że naważyłam piwa i teraz trzeba to wypić do dna.

 

Co do Boga i naszych win zawinionych, czy też nie..

 

"Dałem ci wiarę, dałem ci spokój, dałem gitarę, dałem samochód. Żony nie dałem, żonę wziąłeś sobie sam..."

 

56 minut temu, andrekost napisał:

Ciągnę ten wózek długów  już wiele lat, miałem przeróżne windykacje, komorników, ocierałem się o głód, nędzę, wychodziłem na prostą. W tych trudnych czasach pomagała zarówno modlitwa jak i ludzie.  Dziś szanuję zarówno tych co wierzą, jak i tych co nie wierzą. Sam wierzę, modlę się, nie tyle o cudowne zrządzenia na moich sprawach i długach ile o zdrowie i siłę by jakoś to wszystko uciągnąć . Bo jak to będzie, to dam sobie radę, bo gdy byłem w 2012 w totalnej beznadziei, i z komornikiem na głowie, z wizją skoku do Wisły, to znalazłem to forum, Łukasza. Przetrwałem wtedy  najtrudniejsze miesiące w moim życiu. Dzięki tym ludziom tutaj (wielu już tu nie ma), jak i wierze zmobilizowałem się i zacząłem działać.

Długi niezależnie od tego z jakich pobudek byśmy w nie nie wpadali trzeba spłacać, ale trzeba też mieć nadzieję, i niezależnie od tego czy pokładacie ją w Bogu, Allahu, Buddzie,  czy po prostu własnych umiejętnościach, to życzę powodzenia w walce z długami

Z tego co piszesz, Twoja walka z długami trwa już prawie 10 lat i szczerze podziwiam, że znalazłeś w sobie dość siły, żeby się nie poddać.  Wiara w drugiego człowieka = wiara w Boga.

 

20 godzin temu, Kevin7 napisał:

wiadoma sprawa i to nie tylko jeżeli idzie o długi:)

??

[Rozyczka]

Godzinę temu, Dana61 napisał:

Różyczko, mi również życie nie oszczędziło kłopotów, nieszczęść i dramatów, ale zawsze się jakoś z tego podnosiłam. Mówiłam wtedy – Boże nie dam rady, rób ze mną co chcesz i kiedy wydawało mi się, że już nie wytrzymam, otrzymywałam wsparcie ludzi, po których nawet bym się tego nie spodziewała. I powiem Ci, że w sprawie którą wygrałam w sądzie (wydawałoby się, że beznadziejnej), to nie jest przypadek – ja po prostu dostałam w prezencie znakomitych Mecenasów, których postanowiłam wesprzeć modlitwą. Wierzę, że wygrasz jeszcze wiele spraw i tego Ci z całego serca życzę. ?

 

Jestem realistką i wiem że już nic nie wygram. Podobno mój sąd jest przeciwko takim jak my. Jak to mówią mój sąd jest słaby, ale według mnie ten sąd jest raczej mocny, a nie słaby. Teraz psychicznie nastawiam się na kolejne przegrane. Powiedz mi czy Twoi mecenasi byli u Ciebie na rozprawach, bo z tego wynika że tak. I musiało cię to sporo kosztować, a mnie na takich nie stać, by osobiście mnie bronili na rozprawie i byli codziennym gościem w sądzie i ostro tam walczyli, czy skargi składali za nieudolność pracowników sądu. 

[Dana61]

4 godziny temu, Rozyczka napisał:

 Powiedz mi czy Twoi mecenasi byli u Ciebie na rozprawach, bo z tego wynika że tak. I musiało cię to sporo kosztować, a mnie na takich nie stać, by osobiście mnie bronili na rozprawie i byli codziennym gościem w sądzie i ostro tam walczyli, czy skargi składali za nieudolność pracowników sądu. 

W dwóch wygranych sprawach, które prowadziła dla mnie kancelaria Pana Łukasza, jedna trafiła na posiedzenie jawne (rozprawa). Nie wiem czy moi mecenasi na niej byli (obecność nie była obowiązkowa, a ja nie wnikałam w szczegóły), ale skoro wygrałam - a była to w mojej ocenie sprawa bardzo trudna - to dla mnie oczywistym jest, że musieli się do tego solidnie przyłożyć i wystosować odpowiednie pisma. Co do kosztów, powiem tak – gdybym się nie broniła, zapłaciłabym kwotę wielokrotnie przekraczającą moje zobowiązanie wobec kancelarii, a należność za pierwszą wygraną sprawę,  rozłożono mi na dogodne raty i to bez słowa sprzeciwu – już kiedyś o tym pisałam. Poza tym, jako osoba zadłużona po uszy i raczej mało zasobna finansowo, miałam dwa wyjścia;

 

1 – Jeść suchy chleb, ale pomimo to bronić się z kancelarią;

2 – Jeść suchy chleb i mieć na głowie komornika;

 

Wybrałam pierwszą opcję.

Czeka mnie jeszcze kilka pozwów i jeśli zdecyduję się na obronę, to z całą pewnością poproszę o pomoc kancelarię Pana Łukasza. Różyczko, gdybyś kiedykolwiek chciała porozmawiać ze mną  w cztery oczy, to zapraszam na priv.

[Bogdan3311]

37 minut temu, Dana61 napisał:

a była to w mojej ocenie sprawa bardzo trudna

Po czym wnosisz, że sprawa była bardzo trudna?

[krakauerka]

W dniu 25.10.2021 o 06:16, kostia napisał:

Mu lekarz przepisał hydroxyzine.Nie otumania .Cała noc przesypiam.

Zazdroszczę, ja po hydroxyzynie jestem jak zombie :< 

 

[Gość]

Mam takie pytanie do wierzących, szczególnie do tych podkładających nadzieję w modlitwie i religijności. Nawiązuję oczywiście do postów sprzed ostatnich dni. 

 

Czy uważacie, że osoby wierzące i modlące się, "jeśli Bóg jest dobry i mnie słucha" powinny wygrywać sprawy i mieć z górki w pozbywaniu się zadłużenia, a inni powinni zostać skazani na łaskę losu, przypadku, korzystnych papierów i dobrej obrony?

 

Jak wyglądałby porządek świata, kiedy religijni i modlący się otrzymywaliby to o co proszą, a reszta była skazana na przypadek? 

 

Czy mówiąc o sensie modlitwy, że jest ona bezsensowna bo moja rodzina jest wierząca, a spotkało ją tyle nieszczęść, nie skłania do refleksji o sensie wszystkiego, a przede wszystkim nad kwestią... pokory względem wiary i życia?

 

Nie jestem fanatykiem, nie jestem zbytnio religijny. Tak pytam, bo zawsze w takich kwestiach ciekawi mnie punkt widzenia osób, które kwestionują sens modlitwy w sytuacjach gdy nie odnoszą one skutku.

Edytowane 6 Listopada 2021 przez PasztetProfi

[andrekost]

7 godzin temu, PasztetProfi napisał:

Mam takie pytanie do wierzących, szczególnie do tych podkładających nadzieję w modlitwie i religijności. Nawiązuję oczywiście do postów sprzed ostatnich dni. 

 

Czy uważacie, że osoby wierzące i modlące się, "jeśli Bóg jest dobry i mnie słucha" powinny wygrywać sprawy i mieć z górki w pozbywaniu się zadłużenia, a inni powinni zostać skazani na łaskę losu, przypadku, korzystnych papierów i dobrej obrony?

 

Jak wyglądałby porządek świata, kiedy religijni i modlący się otrzymywaliby to o co proszą, a reszta była skazana na przypadek? 

 

Czy mówiąc o sensie modlitwy, że jest ona bezsensowna bo moja rodzina jest wierząca, a spotkało ją tyle nieszczęść, nie skłania do refleksji o sensie wszystkiego, a przede wszystkim nad kwestią... pokory względem wiary i życia?

 

Nie jestem fanatykiem, nie jestem zbytnio religijny. Tak pytam, bo zawsze w takich kwestiach ciekawi mnie punkt widzenia osób, które kwestionują sens modlitwy w sytuacjach gdy nie odnoszą one skutku.

To nie działa tak jak Ty piszesz. Osoby religijne niezależnie od wszystkiego, czy będzie się działo dobrze czy źle, zawsze będą w tym widzieć ślad interwencji Boga. Zarówno w tym, że udało się wygrać sprawę w sądzie, i uniknąć komornika, jak i w tym że komornik się pojawił, i była to konsekwencja  życia jakie doprowadziło kogoś do długów. Bo z reguły jak widzisz długi powstają u większości, przez niefrasobliwość, głupotę, chęć "pożycia sobie lepiej", hazard. Tylko niektorzy tutaj wpadają w spirale długów z powodu nieuleczalnej choroby, chęci pomocy bliskim, utraty pracy i dochodów.

Będąc w takiej ciemnej d... za przeproszeniem, niezależnie  szuka się pociechy wszędzie. Często w modlitwie do różnych świętych czy bezpośrednio do Boga. I jeśli komuś jest z tym łatwiej psychicznie to czemu nie?. Niech sie modli jak najwiecej.

Uwazam ze w tej walce z dlugami, wszyscy mamy szanse zarowno wygrywac przed sadami jak i niestety skonczyc z komornikiem. W 2012 roku modlilem sie goraco i w ogole,by to wszystko co wtedy na mnie spadlo mnie ominelo. Nie ominelo. Komornik spadl na mnie a ja stanalem nad barierka mostu Poniatowskiego bo nie mialem wtedy przez dluzszy czas ani grosza. A spod siedziby Caritasu na Zytniej trzy razy  przepedzono mnie glodnego twierdzac ze jestem pijany i nie zasluguje na posilek.

Nie rzucilem sie w odmęty Wisly bo uznalem ze samobója zdaze popelnic zawsze. A moze jest dla mnie jakis cień nadziei?.

Czy mialem pretensje do Boga, ze mnie nie wybawil wtedy z opresji?. Nie, bo sam nic nie zrobilem by tego komornika uniknac. Ukrylem sie w stolicy liczac ze najpierw praca i fajne dochody spadna na mnie z nieba sama moca modlitwy. Nie spadly, byly prace na umowy zlecenia i dzielo. I na to wszystko spadl natomiast komornik, ktory doprowadzil do tego ze poza brakiem grosza przy duszy spokornialem i zaczalem aktywnie dzialac.

Dlatego uwazam ze dobrze, ze ktos sie wspiera modlitwa, natomiast Bog nie jest tutaj zadnym magicznym talizmanem, ktory akurat wierzacym daje wygrane sprawy, i chroni przed komornikiem, a inni niewierzacy maja pod gorke.

Nie. Samemu trzeba wziac sie z wlasnym dlugiem za bary i walczyc. Bog i modlitwa dla osoby wierzacej bedzie pelnila tu role wspierajaca na duchu i psychice. I oto w tym chodzi

 

 

 

 

 

[pokahontas]

I pamiętać należy że nie zawsze to o co prosimy jest dla nas dobre. Ja czasami wzdychałam do św. Tadeusza Judy, patrona spraw beznadziejnych. Wiecie, że w necie znalazłam tam także prośbę o uzyskanie finansowania, rozumiem pożyczki, konsolidacji itd? A ogólnie moje wszystkie magiczne i religijne zabiegi żeby uzyskać konsolidację się nie powiodły. I teraz wiem że to było dla mnie bardzo dobre nie uzyskać tej konsolidacji. 

[Gość]

I ja się z całkowicie z Wami zgadzam.

[pokahontas]

A tak w ogóle to w długach należy znaleźć jakieś pozytywy. Oprócz tego że człowiek się w końcu ogarnia, zaczyna pracować dodatkowo i nabywa wiedzę z zakresu prawa cywilnego dla mnie bardzo istotni jesteście Wy wszyscy. Tacy mądrzy fajni ludzie. Czasami jak nawiązuje z Wami jakiś kontakt online poza forum (czy to zgodne z Regulaminem? ?) to jestem w ciężkim szoku jakimi fajnymi ludźmi jesteście. Wiem że długi, brak czasu ale naprawdę chciałabym Was kiedyś poznać na żywo, tych tu wymienionych i jeszcze wielu wielu innych@lukaszb@erfau @Flimon@andrekost

[Angelika03]

Mam pytanko do Was czy sąd rejonowy wysyła nakazy/pozwy na adres który poda im powód czy na adres zameldowania? 

[lukaszb]

29 minut temu, Angelika03 napisał:

Mam pytanko do Was czy sąd rejonowy wysyła nakazy/pozwy na adres który poda im powód czy na adres zameldowania? 

Co do zasady na adres wskazany w pozwie.

[Misia231]

9 godzin temu, Angelika03 napisał:

Mam pytanko do Was czy sąd rejonowy wysyła nakazy/pozwy na adres który poda im powód czy na 

Już podali  cie  do  rejonu?

[Flimon]

W dniu 6.11.2021 o 12:55, pokahontas napisał:

A tak w ogóle to w długach należy znaleźć jakieś pozytywy. Oprócz tego że człowiek się w końcu ogarnia, zaczyna pracować dodatkowo i nabywa wiedzę z zakresu prawa cywilnego dla mnie bardzo istotni jesteście Wy wszyscy. Tacy mądrzy fajni ludzie. Czasami jak nawiązuje z Wami jakiś kontakt online poza forum (czy to zgodne z Regulaminem? ?) to jestem w ciężkim szoku jakimi fajnymi ludźmi jesteście. Wiem że długi, brak czasu ale naprawdę chciałabym Was kiedyś poznać na żywo, tych tu wymienionych i jeszcze wielu wielu innych@lukaszb@erfau @Flimon@andrekost

Niech minie pandemia...00

[Gość]

Z mojego doświadczenia powiem, że nic nie zabijało mojego samopoczucia i własnej wartości rozgrzebywanie przeszłości albo analizowanie tego jak źle jest tu i teraz i ciągłe myślenie na co mi brakuje i ciągle za mało. Trwało to długo- do czasu aż zaczęły się myśli samobójcze. Był to dla mnie moment zwrotny bo mój ojciec popełnił samobójstwo gdy byłem mały i powiedziałem sobie, że nigdy nie pójdę w jego ślady. Od tamtego momentu zacząłem terapię własną. Terapia to długi proces ale już sam w sobie daje ulgę bo pozwala się skupić na czymś innym niż długi.

Najważniejszym i przełomowym momentem było kiedy nauczyłem się otwarcie mówić o swojej sytuacji. To był pierwszy krok. Drugim najważniejszym było działanie.

Na początku miesiąca budżet rozpisany- najpierw koszty niezbędne typu mieszkanie, media, telefon, leki, jedzenie etc.

Resztę dzieliłem na inne rzeczy.

To dało mi ulgę i pokazało jaka naprawdę jest sytuacja i ile mam realnie i gdzie jestem zamiast ciągłego powtarzania "nie mam pieniędzy" i "jest beznadziejnie"

Kolejnym etapem było działanie- tj. ok coś trafia do sądu- działam- antywindykacja, pisma, czytałem doszkalałem się- co mogą windykatorzy, co komornik etc. żeby wiedzieć co będzie się działo dalej.

Kolejnymi działaniami było ogarnięcie się z tematem zakupów- internet + wyszukiwanie tanie obiady co gotować, tanie śniadania co gotować itp. Zacząłem szukać gdzie kupić tanie ubrania- ciucholandy znałem od dawna ale znalazłem też tanie outlety na allegro gdzie sprzedawane są za grosze ubrania (ceny porównywalne jak w second-handzie).

I inne działania typu jak zwiększyć zarobki- czego się mogę nauczyć, gdzie doszkolić, zaplanowanie kolejnych kroków i później realizacja.

Najbardziej z dołka wyciągnęło mnie działanie.

Natomiast długo nie miałem siły działać bo jak wziąć się do roboty za cokolwiek jak "to wszystko bez sensu skoro jestem w czarnej d..." ?

No i tutaj właśnie pomogła terapia- pracowałem nad tym i z czasem coraz częściej się na tym łapałem na takim myśleniu i po prostu zmieniałem swoje myślenie- zupełnie celowo i świadomie myślałem inaczej i o innych rzeczach- ustalonych z terapeutką a później już wymyślanych przez samego siebie.

 

I tak to działa- myśli wywołują emocje, emocje powodują nasze działania. Zmieniłem myśli i miałem nie tylko więcej energii ale też chęci do działania. Z czasem poprawił się nastrój.

 

PS. W momencie gdy było naprawdę źle- tj myśli samobójcze- skorzystałem z pomocy psychiatry i leków SSRI aby poprawić swój nastrój dzięki temu łatwiej było mi iść na terapię i zrobić pierwsze kroki- po pół roku je odstawiłem i nie biorę ich do dzisiaj- nastomiast gdybym był w dołku kiedyś to sięgnąłbym po leki bez wahania.

Leki są czasem jak nagła operacja ratująca życie- na dany moment, tu i teraz niezbędne i pomocne żeby ruszyć dalej.

 

Trzymajcie się- podnoście się po upadku, idźcie dalej przed siebie- nigdy nie wiadomo za którym rogiem czai się na was coś dobrego w życiu- jedno jest pewne- żeby na to dobro trafić trzeba iść do przodu

 

 

 

[Pablo79]

Ogólnie to sobie nie radzę z tym psychicznie. Czuję, że moje życie się skończyło. Nic mnie już dobrego nie spotka. Po prostu czekam, aż ono się skończy. Ale to nie tylko ze względu na kwestię długów. Ogólnie jestem życiowym przegrywem. 

[Dana61]

Jestem dzisiaj  – za przeproszeniem – tak wkurwiona, że chyba tylko Metallica i James Hetfield są w stanie mnie wyciszyć i ukoić skołatane nerwy.

 

Coś pięknego..

 

[kostia]

16 minut temu, Dana61 napisał:

Jestem dzisiaj  – za przeproszeniem – tak wkurwiona, że chyba tylko Metallica i James Hetfield są w stanie mnie wyciszyć i ukoić skołatane nerwy.

 

Coś pięknego..

 

Super kawalek .Na koncercie jeszcze lepiej brzmi.Nawet kawelek koszulki udalo mi sie zdobyć.

[lukaszb]

22 minuty temu, Dana61 napisał:

Jestem dzisiaj  – za przeproszeniem – tak wkurwiona, że chyba tylko Metallica i James Hetfield są w stanie mnie wyciszyć i ukoić skołatane nerwy.

 

Coś pięknego..

 

Uwielbiam ?

[Dana61]

A to już zupełnie mnie rozbroiło i ukoiło

 

 

[Dana61]

A ponieważ łączy nas jedno, czyli długi, to jesteśmy armią, potężną i miejmy nadzieję - niezwyciężoną...

 

 

[andrekost]

W dniu 10.11.2021 o 11:19, Pablo79 napisał:

Ogólnie to sobie nie radzę z tym psychicznie. Czuję, że moje życie się skończyło. Nic mnie już dobrego nie spotka. Po prostu czekam, aż ono się skończy. Ale to nie tylko ze względu na kwestię długów. Ogólnie jestem życiowym przegrywem. 

Dlaczego tak uważasz?