JAK PSYCHICZNIE PORADZIĆ SOBIE Z DŁUGAMI przekraczającymi nasze siły?

[Lucy81]

U mnie może nie długi przekraczające siły, zwłaszcza że za kilka tygodni może będę mogła spłacić w cholerę większość zobowiązań. Ale... Z długami borykam się tylko ze wsparciem tutejszych forumowiczów i kancelarią. Mieszkam sama, dzieci nie mam. Rodzice, rodzeństwo czy znajomi o niczym nie wiedzą. Zresztą od momentu jak podjęłam decyzję o oddłużaniu to jestem spokojna i wydaje mi się, że dobrze sobie radzę w głowie z tymi długami. Ale wczoraj mieliśmy rodzinną majówkę. No i ktoś zaczął temat, że jakaś tam kobieta, żona jakiegoś kolegi, narobiła długów i on sie dowiedział. I że rozwód. I że ona uciekła do pracy do Niemiec. O jesssu, ależ przy tym grillu się opinii wylało. 

I głupio mi tak było tam z nimi. Głupiej jak sobie pomyślałam, że przecież ja sama, jeszcze ileś lat temu miałabym takie samo zdanie o tej kobiecie jak oni. 

[Millka]

21 minut temu, Lucy81 napisał(a):

U mnie może nie długi przekraczające siły, zwłaszcza że za kilka tygodni może będę mogła spłacić w cholerę większość zobowiązań. Ale... Z długami borykam się tylko ze wsparciem tutejszych forumowiczów i kancelarią. Mieszkam sama, dzieci nie mam. Rodzice, rodzeństwo czy znajomi o niczym nie wiedzą. Zresztą od momentu jak podjęłam decyzję o oddłużaniu to jestem spokojna i wydaje mi się, że dobrze sobie radzę w głowie z tymi długami. Ale wczoraj mieliśmy rodzinną majówkę. No i ktoś zaczął temat, że jakaś tam kobieta, żona jakiegoś kolegi, narobiła długów i on sie dowiedział. I że rozwód. I że ona uciekła do pracy do Niemiec. O jesssu, ależ przy tym grillu się opinii wylało. 

I głupio mi tak było tam z nimi. Głupiej jak sobie pomyślałam, że przecież ja sama, jeszcze ileś lat temu miałabym takie samo zdanie o tej kobiecie jak oni. 

U mnie podobnie jak u Ciebie przy tym grillu.Tylko ja jeszcze słucham jak to ten czy tamten pobudowali domy,mają super auta.....Też mam wrażenie że to aluzja do mnie bo mieszkam w wynajmowanym mieszkaniu.....eh książkę można napisać 

[anonim71]

56 minut temu, Lucy81 napisał(a):

U mnie może nie długi przekraczające siły, zwłaszcza że za kilka tygodni może będę mogła spłacić w cholerę większość zobowiązań. Ale... Z długami borykam się tylko ze wsparciem tutejszych forumowiczów i kancelarią. Mieszkam sama, dzieci nie mam. Rodzice, rodzeństwo czy znajomi o niczym nie wiedzą. Zresztą od momentu jak podjęłam decyzję o oddłużaniu to jestem spokojna i wydaje mi się, że dobrze sobie radzę w głowie z tymi długami. Ale wczoraj mieliśmy rodzinną majówkę. No i ktoś zaczął temat, że jakaś tam kobieta, żona jakiegoś kolegi, narobiła długów i on sie dowiedział. I że rozwód. I że ona uciekła do pracy do Niemiec. O jesssu, ależ przy tym grillu się opinii wylało. 

I głupio mi tak było tam z nimi. Głupiej jak sobie pomyślałam, że przecież ja sama, jeszcze ileś lat temu miałabym takie samo zdanie o tej kobiecie jak oni. 

Ja jak byłam młodsza to często gdzieś słyszałam, że a to jakiś wujek albo ciocia czy po prostu ktoś znajomy narobił długów i ich nie spłacał. Mówiłam sobie "jak można dopuścić do takiej sytuacji, ja nigdy tak nie zrobie". No ?

[lukaszb]

2 godziny temu, Lucy81 napisał(a):

U mnie może nie długi przekraczające siły, zwłaszcza że za kilka tygodni może będę mogła spłacić w cholerę większość zobowiązań. Ale... Z długami borykam się tylko ze wsparciem tutejszych forumowiczów i kancelarią. Mieszkam sama, dzieci nie mam. Rodzice, rodzeństwo czy znajomi o niczym nie wiedzą. Zresztą od momentu jak podjęłam decyzję o oddłużaniu to jestem spokojna i wydaje mi się, że dobrze sobie radzę w głowie z tymi długami. Ale wczoraj mieliśmy rodzinną majówkę. No i ktoś zaczął temat, że jakaś tam kobieta, żona jakiegoś kolegi, narobiła długów i on sie dowiedział. I że rozwód. I że ona uciekła do pracy do Niemiec. O jesssu, ależ przy tym grillu się opinii wylało. 

I głupio mi tak było tam z nimi. Głupiej jak sobie pomyślałam, że przecież ja sama, jeszcze ileś lat temu miałabym takie samo zdanie o tej kobiecie jak oni. 

Trzeba było mu powiedzieć, jak jest taki mądry, że narobiła długów, bo się go bała i takie ma w nim wsparcie. Nóż się w kieszeni otwiera i przykro, że jest sama. Podaj jej adres tego forum. Na pewno będzie jej łatwiej.

[Mariusz43]

U mnie podobnie było, tylko że razem ze mną i dzieciak dostał laczka po czasie.

Masz długi, nie jesteś potrzebny. I niech nikt ne p..mówi głupot że to dlatego że mu nie powiedziała, że powinna itp.

 

Nie ma się czym przejmować, może lepiej jak na małej rzeczy a nie na dużej typu choroba jakaś itp.

Konsumpcjonizm, na dziś, na już, teraz. Co złe to wyjazd..taki świat dzisiaj.

 

Nie wiem z czego to wynika ale często widzę ludzi co są 40-50 lat ze sobą a tak z 20 to już mało.

[Lucy81]

17 godzin temu, Mariusz43 napisał(a):

U mnie podobnie było, tylko że razem ze mną i dzieciak dostał laczka po czasie.

Masz długi, nie jesteś potrzebny. I niech nikt ne p..mówi głupot że to dlatego że mu nie powiedziała, że powinna itp.

 

Nie ma się czym przejmować, może lepiej jak na małej rzeczy a nie na dużej typu choroba jakaś itp.

Konsumpcjonizm, na dziś, na już, teraz. Co złe to wyjazd..taki świat dzisiaj.

 

Nie wiem z czego to wynika ale często widzę ludzi co są 40-50 lat ze sobą a tak z 20 to już mało.

Ludzie chcą mieć łatwe i przyjemne życie. Razem w zdrowiu ale już w chorobie nie bardzo. Na dobre ale nie na złe. 

Pary prowadzą oddzielne budżety, składają się na życie "proporcjonalnie do zarobków" albo gorzej po równo niezależnie od dochodu... Albo jeden, ten zarabiający wydziela drugiemu pieniądze nie mając pojęcia ile kosztuje życie. U jednych moich znajomych mąż płacił rachunki za mieszkanie (bez kredytu hipotecznego, bo mieszkanie było zakupione bez niego). A żona płaciła "resztę". Czyli wszystkie pozostałe koszty utrzymania. Przy trójce dzieci. Obydwoje zarabiali na tym samym poziomie. Także ten. No. Już wolę być sama niż wpierdolić się w takie układy.

 

Podobno też człowiek jest w stanie zrozumieć drugiego najdalej na tym samym poziomie co rozumie samego siebie. Coś w tym jest. 

[Problemowaaa]

Pomału przestaję sobie radzić psychicznie z problemami finansowymi. W towarzystwie o nich nie myślę, jednak gdzie zostaję sama jest ciężko. Próbowałam z partnerem uporać się z jego problemami, jednak przerosło nas to i sama będę miała teraz długi. Partner wspiera mnie w tym wszystkim. Jednak zaraz będę musiała powiedzieć o tym rodzinie i to mnie przerasta i sprawia, że sobie z tym nie radzę. Boję się po prostu ich reakcji. Boję się ich rozczarowania moją osobą. Nie oczekuję od nich pomocy, bo wiem, że to są kwoty, które są dla nich za duże. Po prostu chciałabym żeby mnie nie oceniali, tylko dali wsparcie psychiczne 

[anonim71]

Godzinę temu, Problemowaaa napisał(a):

Pomału przestaję sobie radzić psychicznie z problemami finansowymi. W towarzystwie o nich nie myślę, jednak gdzie zostaję sama jest ciężko. Próbowałam z partnerem uporać się z jego problemami, jednak przerosło nas to i sama będę miała teraz długi. Partner wspiera mnie w tym wszystkim. Jednak zaraz będę musiała powiedzieć o tym rodzinie i to mnie przerasta i sprawia, że sobie z tym nie radzę. Boję się po prostu ich reakcji. Boję się ich rozczarowania moją osobą. Nie oczekuję od nich pomocy, bo wiem, że to są kwoty, które są dla nich za duże. Po prostu chciałabym żeby mnie nie oceniali, tylko dali wsparcie psychiczne 

U mnie podobnie, wsparcie wsparciem ale co kilka dni słyszę wypominanie, docinki, ocenianie - co z tych pieniędzy kupiłam, co załatwiłam, pieniądze wyrzucone w błoto, na co mi to było... Dlatego zdecydowałam się na wizytę u psychologa, żeby ktoś mnie wysłuchał i nie pogrążał w tym wszystkim jeszcze bardziej.

[Problemowaaa]

6 minut temu, anonim71 napisał(a):

U mnie podobnie, wsparcie wsparciem ale co kilka dni słyszę wypominanie, docinki, ocenianie - co z tych pieniędzy kupiłam, co załatwiłam, pieniądze wyrzucone w błoto, na co mi to było... Dlatego zdecydowałam się na wizytę u psychologa, żeby ktoś mnie wysłuchał i nie pogrążał w tym wszystkim jeszcze bardziej.

Też zastanawiam się nad psychologiem, bo boję się, że tego nie udźwignę. Boję się mojego życia, po wyznaniu tego rodzicom i rodzeństwu

[lukaszb]

51 minut temu, Problemowaaa napisał(a):

Też zastanawiam się nad psychologiem, bo boję się, że tego nie udźwignę. Boję się mojego życia, po wyznaniu tego rodzicom i rodzeństwu

To może być jedno z lepiej zainwestowanych 200 zł w Twoim życiu. Jak trafisz na kogoś kompetentnego to szczerze polecam.

[Lady Liberty]

14 godzin temu, Problemowaaa napisał(a):

Pomału przestaję sobie radzić psychicznie z problemami finansowymi. W towarzystwie o nich nie myślę, jednak gdzie zostaję sama jest ciężko. Próbowałam z partnerem uporać się z jego problemami, jednak przerosło nas to i sama będę miała teraz długi. Partner wspiera mnie w tym wszystkim. Jednak zaraz będę musiała powiedzieć o tym rodzinie i to mnie przerasta i sprawia, że sobie z tym nie radzę. Boję się po prostu ich reakcji. Boję się ich rozczarowania moją osobą. Nie oczekuję od nich pomocy, bo wiem, że to są kwoty, które są dla nich za duże. Po prostu chciałabym żeby mnie nie oceniali, tylko dali wsparcie psychiczne 

Po co chcesz tłumaczyć się przed tymi co wiesz, że nie pojmą??? Masz partnera, to na jaki ... gadanie przed rodzeństwem? Ile masz lat? Dziwna ta Twoja nazwa, dlaczego nie inna, silniejsza, z wizją dla siebie samej???

Czy partner jest faktycznie partnerem, czy jak to w Polsce z rozbiegu go nazywasz???

Wybij sobie spowiadanie się rodzinie jak znasz efekty tych zdrowasiek.

Ludzie zacznijcie mieć zdrowo wszystko w du..e.

Wiesz co mnie uratowało, że wyszłam z tego całego g...ŻE ZAWSZE MIAŁAM W DU...CO INNI MÓWIĄ, I NAWET OD ROKU DOCENIAM MOJE NAGANNE LUB NIEODPOWIEDNIE ZACHOWANIE NA ŚWIADECTWACH, poprawne też bywało, kiedy stopnie miałam b.dobre...przyznasz, że to sporadyczny przypadek, NIGDY nie godziłam się na pół prawdy, na jakoś to będzie, zazwyczaj jakoś to jest coś za coś, a życie masz jedno.

Jak rodzina nie ogarnia dzisiejszego życia, to nie dodawaj, nie informuj, nie musisz być zrozumiana. Ani prawnicy, ani mundurowi, ani lekarze nie tłumaczą swoim rodzicom ani rodzeństwu, tego czego ci nie pojmą. Wypisz wasze zobowiązania i dochody a otrzymasz na FK niezbędne wskazówki.

Na wstępie już przestańcie się wzajemnie kredytować i finansować, was NA TO zwyczajnie NIE STAĆ, rozstaniecie się i zostaniecie każdy z kupą problemów, a pomocy od bliskich to raczej nie macie, tym bardziej trzeba różne wersje zakładać...jako dorosły człowiek.

[Szymek95]

Mam 29 lat. Długów narobiłem sobie na własne żądanie. Spłacałem pożyczkę pożyczką. Nie chcę się tłumaczyć ale po diagnozie że mam ADHD i braniu leków zauważyłem że wszystkie pożyczki były brane impulsywnie, bez zastanawiania się nad konsekwencjami. 

Niestety teraz gdy jestem bardziej świadomy mam trzy pożyczki do spłaty i na życie zostaje mi 500 zł miesięcznie 

Czuję się źle, ciągle się boję że braknie mi pieniędzy. Psychicznie jestem wyczerpany. 

[Ewka00]

15 minut temu, Szymek95 napisał(a):

Mam 29 lat. Długów narobiłem sobie na własne żądanie. Spłacałem pożyczkę pożyczką. Nie chcę się tłumaczyć ale po diagnozie że mam ADHD i braniu leków zauważyłem że wszystkie pożyczki były brane impulsywnie, bez zastanawiania się nad konsekwencjami. 

Niestety teraz gdy jestem bardziej świadomy mam trzy pożyczki do spłaty i na życie zostaje mi 500 zł miesięcznie 

Czuję się źle, ciągle się boję że braknie mi pieniędzy. Psychicznie jestem wyczerpany. 

Załóż swój wątek, rozpisz swoje zoobowiazania z podziałem na wierzyciel /kwota do spłaty /termin spłaty /, ile miesięcznie tak realnie możesz przeznaczyć na spłaty. 

Ktoś zawsze coś doradzi i pomoże obrać jakiś plan działania, jak z głową z tego wyjść. Nie jesteś jedyny z takimi problemami, każdy z nas ma jakąś historię z długami. Najważniejsze, to nie zapożyczaj się już. Nic nie refinansuj. 

[Mariusz43]

jak już zrozumiałem że mam sieczkę finansową w głowie i chyba mnie po.. że to zrobiłem, to jest o wiele prościel i lżej bo wiem co do zmiany jest.

[opolka12]

Może ktoś wesprze jakimś dobrym słowem .. 

jestem z problemem długów sama, niestety nie mam co liczyć na rodzinę - nie zrozumieliby, nie otrzymałabym pomocy więc nie będę sobie dokładać opinii innych. 
Na znajomych też nie mam co liczyć, powoli nie radzę sobie psychicznie z sytuacją zadłużeniową, oczywiście usiądę i założę swój wątek, rozpisze wszystko, mam nadzieję że jakoś uda się obrać plan oddłużania. 
jak nie zwariować w tym wszystkim ? 
tęsknię za dawnym, spokojnym życiem.. bez strachu i niepewności, nachodzenia w domu oraz nękania telefonicznego na numerze prywatnym i numerze w pracy 

[Ewka00]

11 godzin temu, opolka12 napisał(a):

Może ktoś wesprze jakimś dobrym słowem .. 

jestem z problemem długów sama, niestety nie mam co liczyć na rodzinę - nie zrozumieliby, nie otrzymałabym pomocy więc nie będę sobie dokładać opinii innych. 
Na znajomych też nie mam co liczyć, powoli nie radzę sobie psychicznie z sytuacją zadłużeniową, oczywiście usiądę i założę swój wątek, rozpisze wszystko, mam nadzieję że jakoś uda się obrać plan oddłużania. 
jak nie zwariować w tym wszystkim ? 
tęsknię za dawnym, spokojnym życiem.. bez strachu i niepewności, nachodzenia w domu oraz nękania telefonicznego na numerze prywatnym i numerze w pracy 

Nie jesteś sama z takim problemem. 

Może warto skorzystać z pomocy psychologa. Wyrzucić z siebie ten ciężar komuś kto nie będzie oceniać, wysłucha. Jeśli trafisz na dobrego terapeutę to bardzo Ci to może pomóc zrozumieć sytuację, w jakiej się znalazłaś. Taka szczera rozmowa bardzo dużo wnosi, inaczej spojrzysz na to wszytko. 

Naprawdę warto spróbować. 

Musisz pokonać strach przed windykacją, wiem doskonale, jak potrafią człowieka zdołować. 

Też tęsknię za świętym spokojem, którego jeszcze długo nie będzie.

Wiem sama po sobie, że sytuacja w jakiej się znalazłam bardzo mnie zmieniła. Uświadomiłam sobie co tak naprawdę jest ważne, zmieniłam sposób myślenia. Spróbuj, nie duś w sobie emocji, bo Twoje zdrowie psychiczne jest bardzo ważne, żeby móc stawić czoła problemom i móc walczyć. 

[Mariusz43]

3-5 lat i zapomnisz że miałaś długi.

[pokahontas]

53 minuty temu, Mariusz43 napisał(a):

3-5 lat i zapomnisz że miałaś długi.

Ale trauma zostaje. Jak dostaję jakiś list to mam wizję - komornik albo zawiadomienie o wyłudzeniu, w efekcie policja,  wyrok, więzienie. Czasami doradzamy tu ludziom, aby się nie stresowali, ale po tylu latach walki ja wciąż mam zrytą psychę. Może to dlatego, że w sumie nie wszystko mam spłacone, choć już dawno przedawnione. Najgorsze, że zmieniłam miejsce zamieszkania, a poprzedni listonosz, z racji że mnie zna od lat, zawsze dzwoni jak coś przychodzi. Jak odbieram ten telefon, to jestem sparaliżowana strachem. Ja, ta mądra, oświecona, co to wyzywa innych za strach przed windą terenową.

Edytowane 15 Maja 2024 przez pokahontas

[opolka12]

15 godzin temu, Ewka00 napisał(a):

Nie jesteś sama z takim problemem. 

Może warto skorzystać z pomocy psychologa. Wyrzucić z siebie ten ciężar komuś kto nie będzie oceniać, wysłucha. Jeśli trafisz na dobrego terapeutę to bardzo Ci to może pomóc zrozumieć sytuację, w jakiej się znalazłaś. Taka szczera rozmowa bardzo dużo wnosi, inaczej spojrzysz na to wszytko. 

Naprawdę warto spróbować. 

Musisz pokonać strach przed windykacją, wiem doskonale, jak potrafią człowieka zdołować. 

Też tęsknię za świętym spokojem, którego jeszcze długo nie będzie.

Wiem sama po sobie, że sytuacja w jakiej się znalazłam bardzo mnie zmieniła. Uświadomiłam sobie co tak naprawdę jest ważne, zmieniłam sposób myślenia. Spróbuj, nie duś w sobie emocji, bo Twoje zdrowie psychiczne jest bardzo ważne, żeby móc stawić czoła problemom i móc walczyć. 

Dziękuję, do psychologa napewno pójdę bo sama sobie nie poradzę. 

[Ewka00]

Godzinę temu, opolka12 napisał(a):

Dziękuję, do psychologa napewno pójdę bo sama sobie nie poradzę. 

Bardzo dobra decyzja. Powodzenia. ? ? 

[Mariusz43]

a my nie starczmy buuu

[ryyttt]

Mam 21 lat, przegrałem w hazard swoje oszczędności, może i niewielkie, mam chwilówki i karty kredytowe łącznie na kwotę ok. 20 tysięcy, chwilówki mają termin do 1 czerwca czyli tuż tuż a ja bez pieniędzy na spłatę...dopiero za miesiąc będę mógł się powoli za to brać, po jakim czasie sprawy trafiają do sądu, duże odsetki za opóźnienie liczą sobie te vivusy smarty i inne finba? Ile czasu trwa dzwonienie, pisanie i straszenie a kiedy faktycznie sąd i komornik? Na chleb nie ma...

Edytowane 30 Maja 2024 przez ryyttt

[Ewka00]

1 godzinę temu, ryyttt napisał(a):

Mam 21 lat, przegrałem w hazard swoje oszczędności, może i niewielkie, mam chwilówki i karty kredytowe łącznie na kwotę ok. 20 tysięcy, chwilówki mają termin do 1 czerwca czyli tuż tuż a ja bez pieniędzy na spłatę...dopiero za miesiąc będę mógł się powoli za to brać, po jakim czasie sprawy trafiają do sądu, duże odsetki za opóźnienie liczą sobie te vivusy smarty i inne finba? Ile czasu trwa dzwonienie, pisanie i straszenie a kiedy faktycznie sąd i komornik? Na chleb nie ma...

Wypisz swoje zoobowiazania według wzoru : wierzyciel /kwota do spłaty /termin spłaty /czy były refinansowania, wcześniej spłacane zoobowiazania. Ktoś zawsze coś poradzi, pomoże obrać plan.

Przede wszystkim to zajmij się terapią, żeby uwolnić się od hazardu, jesteś młodziutki, całe życie przed Tobą. Zawalcz o siebie, swoją przeszłość, bo sam widzisz do czego to prowadzi. Terapia to podstawa i dochód, żeby zacząć spłatę tych zobowiązań. Jeszce nie ma tragedii, dług nie jest mega duży, ale ewidentnie masz problem i od tego powinieneś zacząć. Od uporania się ze swoimi demonami... 

[ryyttt]

Vivus 2800 1 czerwca

Smart 2800 1 czerwca 

Finbo 3400 1 czerwca 

Net credit 2500 10 dni po terminie spłaty kwoty minimalnej

Zefin 1000 tak samo 10 dni po terminie 

Pożyczka plus 1200 1 czerwca 

Oros 2300 1 czerwca 

Kuki 2300 1 czerwca 

Dochody to 4200 na rękę + 1500 renty rodzinnej, 600 zł czynszu jedzenie paliwo itd, wydaję mi się że te 1500 starczy, i właśnie pytanie teraz co z tymi odsetkami i kiedy podają do sądu, na zefinie są wysokie codzienne odsetki kapitałowe i nie wiem jak to będzie z resztą 

[M3223S]

W dniu 11.04.2024 o 13:11, nowa785 napisał(a):

Na tą chwilę sąd wydał nakaz, kancelaria napisała odwołanie.

Profi Center za pożyczkę plus, w kolejce już jest jakaś odnoga Obligo za Smart pożyczkę.

W kolejce będzie jeszcze 3 razy Ultimo, na razie jest w EPU

Ile trwało zanim do sądu poszła Plus pożyczka i Smart? Refinansowałam tyle razy, że dawno zostałyby spłacone i jeszcze na Vivusa i inne wystarczyło by....ech człowiek był glupi....U mnie początek drogi dopiero. Jeszcze wszystko w terminie oprócz Vivusa, ten 2 dni po. Zaczynam panikować teraz....