JAK PSYCHICZNIE PORADZIĆ SOBIE Z DŁUGAMI przekraczającymi nasze siły?

[anonim71]

9 minut temu, KatarzynaL napisał(a):

Mi nadal niestety do śmiechu nie jest bo będą 3 sprawy w rejonie, ale warszawa więc będzie to trwało io ten czas naprawde chodzi. Systematyczne spłaty i zmniejszanie dlugu napawa optymizmem, ale człowiek głupi był i trzeba się wydostać z tego

Jak długo Ci się zeszło by dojść do obecnego stanu rzeczy i spłaty ugód?

Przestałam się zadłużać w połowie sierpnia 2023. Właściwie to zostałam do tego zmuszona bo refinansować nie mogłam a i skąd na spłatę wziąć nie miałam bo nikt mi nie chciał dać. Długu niecałe 70 tysięcy, 12 wierzycieli, do dyspozycji najnizsza krajowa. Mi też dużo pomogli bliscy. Na chwilę obecną czyli prawie rok po zaprzestaniu spłat zostały mi dwie ugody, jedna kończy się w marcu a druga w lipcu 2025 choć mam nadzieję że znajdę na tyle wolnych środków by móc zacząć 2025 z czystą kartą.

[KatarzynaL]

10 minut temu, anonim71 napisał(a):

Przestałam się zadłużać w połowie sierpnia 2023. Właściwie to zostałam do tego zmuszona bo refinansować nie mogłam a i skąd na spłatę wziąć nie miałam bo nikt mi nie chciał dać. Długu niecałe 70 tysięcy, 12 wierzycieli, do dyspozycji najnizsza krajowa. Mi też dużo pomogli bliscy. Na chwilę obecną czyli prawie rok po zaprzestaniu spłat zostały mi dwie ugody, jedna kończy się w marcu a druga w lipcu 2025 choć mam nadzieję że znajdę na tyle wolnych środków by móc zacząć 2025 z czystą kartą.

To robi wrażenie i super ze miałaś pomoc od bliskich, naprawdę chylę czoła!

U mnie jest mniej wierzycieli bo 6, ale są to drogie parabanki i parę spłaconych już chwilówek, życzę Ci by 2025 naprawdę się udał na czysto i już z wolna głową! Naprawdę brawo! 

 

[anonim71]

25 minut temu, KatarzynaL napisał(a):

To robi wrażenie i super ze miałaś pomoc od bliskich, naprawdę chylę czoła!

U mnie jest mniej wierzycieli bo 6, ale są to drogie parabanki i parę spłaconych już chwilówek, życzę Ci by 2025 naprawdę się udał na czysto i już z wolna głową! Naprawdę brawo! 

 

Dziękuję za miłe słowa, życzę wszystkiego dobrego ??

[lawenda32]

4 godziny temu, anonim71 napisał(a):

Przestałam się zadłużać w połowie sierpnia 2023. Właściwie to zostałam do tego zmuszona bo refinansować nie mogłam a i skąd na spłatę wziąć nie miałam bo nikt mi nie chciał dać. Długu niecałe 70 tysięcy, 12 wierzycieli, do dyspozycji najnizsza krajowa. Mi też dużo pomogli bliscy. Na chwilę obecną czyli prawie rok po zaprzestaniu spłat zostały mi dwie ugody, jedna kończy się w marcu a druga w lipcu 2025 choć mam nadzieję że znajdę na tyle wolnych środków by móc zacząć 2025 z czystą kartą.

Tak bardzo Ci zazdroszczę. Gratulacje.  Udało się bez pozwów w rejonie?

[anonim71]

30 minut temu, lawenda32 napisał(a):

Tak bardzo Ci zazdroszczę. Gratulacje.  Udało się bez pozwów w rejonie?

Dziękuję choć nie ukrywam, że to było piekło a i tak jeszcze kawałek drogi przede mną. Skończyło się na dwóch pozwach w epu, jednak dzisiaj troszkę żałuję, że nie przepuściłam kilku spraw przez rejon. I też w pewnym momencie ledwo kasy na ugody mi starczało i z biegiem czasu widzę, że też inaczej te długi bym spłacała

[avelukasyno]

Godzinę temu, anonim71 napisał(a):

Dziękuję choć nie ukrywam, że to było piekło a i tak jeszcze kawałek drogi przede mną. Skończyło się na dwóch pozwach w epu, jednak dzisiaj troszkę żałuję, że nie przepuściłam kilku spraw przez rejon. I też w pewnym momencie ledwo kasy na ugody mi starczało i z biegiem czasu widzę, że też inaczej te długi bym spłacała

jakie firmy/długi byś przez rejon przepuszczała? taka rada może dla reszty

[anonim71]

2 minuty temu, avelukasyno napisał(a):

jakie firmy/długi byś przez rejon przepuszczała? taka rada może dla reszty

Na pewno obligo za smarta i plusa, svea i myślę że alektum

[myszka72]

7 godzin temu, anonim71 napisał(a):

A no i jeszcze dodam, że doskonale wiem że do drzwi nikt nie będzie się dobijał ale za każdym razem jak zadzwoni domofon lub ktoś zacznie pukać to jednak jest stresik "a może jednak ktoś przyjechał"?

Ja myślę że ten stresik zostanie mi do końca życia, nawet jak wyjdę z długów, ale nie mogę się już tego dnia doczekać 

[Mariusz43]

To minie. 

[szymanski777]

23 godziny temu, szymanski777 napisał(a):

Wina jego? bo gówniane pseudo kancelarie wysyłają pisma do sądu z treścią o której nie wiedzą klienci? Kancelarie wykorzystują tu moc prawa i myślą że mogą wszystko zrobić, ale to się niedługo skończy dla wszystkich tych pseudo "kancelarii" To jest pewniak. 

 

------------------------------- dodano 1 minutę później -------------------------------

 

 

Raczej 99% kancelarii oddłużeniowych współpracuje z firmami windykacyjnymi. Ależ ja dużo wiem. 

 

 

 

------------------------------- dodano 3 minuty później -------------------------------

 

 

Kancelaria nie podaje Ci treści pism, które wysyła do sądu, a więc tu masz sam odpowiedź. Wiem że dostanę zaraz bana, bo za dużo tu piszę. 

 

 

fejkowe konta. Ok. To samo KPD. Dajcie wiecej wiadomosci i zejdzcie z tematu prokuratora i windykacji.

 

[Szyla]

Ktoś z was Bierze ze leki na psyche?u mnke już się nie mogło bez, tego obejść. W weekend ten cały stres dak mocno mnie dopadł. Do tego wirosowke złapałam i nerwy się odezwały. 

[AdaSss]

14 godzin temu, Szyla napisał(a):

Ktoś z was Bierze ze leki na psyche?u mnke już się nie mogło bez, tego obejść. W weekend ten cały stres dak mocno mnie dopadł. Do tego wirosowke złapałam i nerwy się odezwały. 

Zadłużenie to ogromny stres i pewnie każdy z nas znajduje inny sposób aby jakoś sobie z nim poradzić, czasami tez warto z kimś pogadać. Ja na początku swojego oddłużania to byłam jak bomba zegarowa, nie brałam tabletek ale skorzystałam z pomocy lekarza

[KatarzynaL]

14 godzin temu, Szyla napisał(a):

Ktoś z was Bierze ze leki na psyche?u mnke już się nie mogło bez, tego obejść. W weekend ten cały stres dak mocno mnie dopadł. Do tego wirosowke złapałam i nerwy się odezwały. 

Trzymaj się. Stres potrafi dać w kość ale grunt to zloty środek, u mnie to był ruch, zmiana na zdrowszy tryb życia i nagle każdy kryzys można przejść łagodniej, gdy głową i ciało jest w lepszej kondycji

[Millka]

W dniu 4.07.2024 o 06:17, Szyla napisał(a):

Ktoś z was Bierze ze leki na psyche?u mnke już się nie mogło bez, tego obejść. W weekend ten cały stres dak mocno mnie dopadł. Do tego wirosowke złapałam i nerwy się odezwały. 

To ja mam odwrotnie.W tygodniu stres w weekend luz 

 

Pewnie dlatego ,że w weekend chodzę do dodatkowej pracy -zmiana otoczenia  dobrze robi na głowę 

[lawenda32]

W dniu 4.07.2024 o 06:17, Szyla napisał(a):

Ktoś z was Bierze ze leki na psyche?u mnke już się nie mogło bez, tego obejść. W weekend ten cały stres dak mocno mnie dopadł. Do tego wirosowke złapałam i nerwy się odezwały. 

Leków nie biorę. Natomiast byłam na wizycie u psychiatry oraz chodzę do psychologa. Jest ciężko, chwilowo nie widzę światła w tunelu.

[lawenda32]

Dzisiaj przy pomocy rodziny spłaciłam do końca Aasę,Rupi i Ekspres pożyczkę?

------------------------------- dodano 0 minut później -------------------------------

Teraz, lawenda32 napisał(a):

Dzisiaj przy pomocy rodziny spłaciłam do końca Aasę,Rupi i Ekspres pożyczkę?

I Minicredit 

[Ewka00]

1 minutę temu, lawenda32 napisał(a):

Dzisiaj przy pomocy rodziny spłaciłam do końca Aasę,Rupi i Ekspres pożyczkę?

------------------------------- dodano 0 minut później -------------------------------

 

 

I Minicredit 

 

 

Czyli rodzina pomaga konkretnie wyjść na prostą. ? 

[lawenda32]

3 minuty temu, Ewka00 napisał(a):

Czyli rodzina pomaga konkretnie wyjść na prostą. ? 

Tak, siostra wzięła pożyczkę w pracy aby częściowo spłacić. Jestem bardzo wdzięczna.

[Ewka00]

Teraz, lawenda32 napisał(a):

Tak, siostra wzięła pożyczkę w pracy aby częściowo spłacić. Jestem bardzo wdzięczna.

Dużo jeszcze Ci zostało tego zadłużenia? 

[lawenda32]

1 minutę temu, Ewka00 napisał(a):

Dużo jeszcze Ci zostało tego zadłużenia? 

W chwilówkach pewnie z 12- 13 tysięcy. Muszę teraz przeliczyć jeszcze raz.

[Ewka00]

1 minutę temu, lawenda32 napisał(a):

W chwilówkach pewnie z 12- 13 tysięcy. Muszę teraz przeliczyć jeszcze raz.

To już coraz bliżej do końca. 

[Szyla]

Ja się cieszę bo udało mi się dziś  feniko.spłacić i paypro ale to pikuś. Mimo wszystko krok dalej

[lawenda32]

14 minut temu, Szyla napisał(a):

Ja się cieszę bo udało mi się dziś  feniko.spłacić i paypro ale to pikuś. Mimo wszystko krok dalej

Będzie dobrze ✊️✊️

[Mariusz43]

Wypisz na kartce i skreślaj. 

[patkamw]

W dniu 24.07.2012 o 00:10, ZadłużonyO napisał(a):

Witam, jak większość tu zaglądających posiadam ogromne długi i co gorsze moje zarobki nie są wystarczające na ich spłacanie.

Moja sytuacja w porównaniu z innymi nie jest jakaś wyjątkowa i nie z takiego względu zakładam nowy temat.

Uważam jednak, że brakuje na forum dyskusji o radzeniu sobie z długami nie w sensie finansowym, a bardziej psychicznym...

Zatem przykro mi jeśli ktoś wszedł tu z nadzieją na jakieś rozwiązanie jak pozbyć się swoich długów oraz proszę o nie umieszczanie złośliwych komentarzy, że taki temat nic nie wnosi i nie rozwiązuje żadnych problemów.

 

Ale do rzeczy. Zastanawia mnie jak inni radzą sobie z funkcjonowaniem w tym żmudnym okresie życia... Od kilku lat nie potrafię normalnie funkcjonować. Mam wrażenie, że wszystko i wszyscy ludzie, którzy mnie otaczają, mijają, należą do jakiegoś innego świata, że wszystko postrzegają zupełnie inaczej. Już nie potrafię normalnie rozmawiać na takie różne zwyczajne tematy jak pogoda czy coś takiego...

 

Zresztą nie mam na myśli samych błahostek. Mam wrażenie, że nawet jakbym np. kierując samochodem zahaczył w jakiś słup i rozwalił przód to nic by się nie stało... do takiego stopnia martwią mnie jakieś zaległe zobowiązania o wiele poważniejsze...

 

Drażni mnie jak nie wiedząca o moich problemach rodzina rozmawia o jakimś "problemie" dotyczącym np. kilkuset złotych lub jakiejś zupełnie błahej rzeczy. Czuję się jakbym miał taki długi urlop od całego życia i spędzał go w jakimś piekle. Do tego dochodzi gdybanie o tym wszystkim co mija, co już nie wróci, co mogło się wydarzyć i jakby było jakbym nie wplątał się w te wszystkie problemy. Z tym poradziłbym sobie najłatwiej, gdybym był sam, bo co z tego, że mógłbym mieć coś materialnego gdyby nie wcześniejsze postępowanie skoro obecnie największym marzeniem jest znowu móc cieszyć się zwyczajnymi rzeczami, przyrodą...

No ale jak pomyślę ile mógłbym uczynić dla najbliższych za te pieniądze i jak spokojnie wyglądałoby życie mojej rodziny...

 

Drżę na dźwięk telefonu lub dzwonka do drzwi...

Unikam odbierania telefonu tracąc potencjalnych klientów...

To jest takie silne... jak jakaś fobia.

Nie potrafię myśleć i niczym innym, skupić się, rozluźnić, zrelaksować.

Mam uczucie jakby moją głowę wciąż ściskało jakieś imadło. Nie pamiętam już jak to jest wyspać się i obudzić się wypoczętym...

 

Czy tak musi być?

 

Czy musi tak być do czasu pozbycia się długów czy może macie jakieś sposoby na to aby już w drodze do lepszej jakości życia jakoś ulżyć sobie?

Mam niecałe 30 lat i wrażenie, że zanim poczuję się finansowo znów stabilny mogę być u schyłku życia... Więc muszę coś wymyślić, bo zwariuję...

Bo jak tak logicznie sobie pomyślę to niektóre z moich problemów istniejących np. 3 lata temu dzisiaj nie istnieją. Są jakieś nowe, ale to nie zmienia faktu, że jakieś rozwiązałem - a przecież przysparzały wszystkich tych samych trosk co te dzisiejsze.

Kilkadziesiąt przysparzających palpitacji serca telefonów w sprawie, której dzisiaj nie ma...

 

I czy warto było tak reagować?

Próbuję nastawić się, że o dzisiejszych problemach też kiedyś będę mógł tak powiedzieć dlatego wszelkie monity itp. powinny spływać po mnie...

Chcę się obudzić i dostrzec piękno życia, zwyczajnych rzeczy, spaceru z psem, do lasu...

 

Czasami zastanawiam się czy wypruwać flaki i spłacać jak najwięcej, nie mając czasem co jeść, chodząc wiele kilometrów kiedy auto przestaje jechać z powodu braku paliwa itp... (co i tak nie wystarcza i opóźnienia są coraz większe)

Czy na jakiś czas rzucić to wszystko i jak najwięcej zarobić na czarno, żeby nikt mi tego nie zabrał i dopiero poukładawszy sobie jakoś wszystko zacząć spłacać, wtedy już pewnie komorników...

 

Nie wiem już co robić...

Czy ktoś miał podobne myśli do którychkolwiek, o których wspomniałem w tej wiadomości?

Mam podobnie. Nie potrafię żyć normalnie i się niczym cieszyć. A perspektywa najbliższych lat powoduje u mnie że nie chce mi się żyć.