JAK PSYCHICZNIE PORADZIĆ SOBIE Z DŁUGAMI przekraczającymi nasze siły?

[Mariusz43]

Lepiej wiedzieć wcześniej jak już jak są dzieci

[Maks95]

Dzięki kancelarii Pana Łukasza zapadło korzystne dla mnie postanowienie Sądu - windykował Pretorius za Efficenter. Po otrzymaniu postanowienia, zgodnie z instrukcją kancelarii skontaktowałem się z wierzycielem w celu ustalenia kwoty i numeru konta do wpłaty tej drobnej zarządzonej kwoty. Wpłaciłem, przesłałem potwierdzenie i prośbę o usunięciu z giełdy długów. Liczyłem, że to zakończy sprawę, niestety mimo to Pretorius wysyła maile z kwotą sprzed wyroku, zapowiada terenową windykację. Strasznie mnie to męczy, dlatego moje pytanie czy z taką firmą można coś zrobić? Zgłosić gdzieś?

[Ewka00]

Godzinę temu, Maks95 napisał(a):

Dzięki kancelarii Pana Łukasza zapadło korzystne dla mnie postanowienie Sądu - windykował Pretorius za Efficenter. Po otrzymaniu postanowienia, zgodnie z instrukcją kancelarii skontaktowałem się z wierzycielem w celu ustalenia kwoty i numeru konta do wpłaty tej drobnej zarządzonej kwoty. Wpłaciłem, przesłałem potwierdzenie i prośbę o usunięciu z giełdy długów. Liczyłem, że to zakończy sprawę, niestety mimo to Pretorius wysyła maile z kwotą sprzed wyroku, zapowiada terenową windykację. Strasznie mnie to męczy, dlatego moje pytanie czy z taką firmą można coś zrobić? Zgłosić gdzieś?

Wezwij ich do zaprzestania windykacji,inaczej zgłosisz  na policję sprawę o nękanie. Zgłosić też zawsze możesz do UOKIK. 

 

[Mariusz43]

Jakbyś z nimi gadała dobrze powiedzieć - ja nie ostrzegam, ja to zrobię.

[lawenda32]

Mija rok mojej walki z zadłużeniem. Zwieksza sie tylko mój stres. Z 56 tysiecy zeszłam do 11.? Jednak dla mnie to już chyba mogiła, bo tracę pracę.

[did]

W dniu 12.11.2024 o 17:34, Maks95 napisał(a):

Dzięki kancelarii Pana Łukasza zapadło korzystne dla mnie postanowienie Sądu - windykował Pretorius za Efficenter. Po otrzymaniu postanowienia, zgodnie z instrukcją kancelarii skontaktowałem się z wierzycielem w celu ustalenia kwoty i numeru konta do wpłaty tej drobnej zarządzonej kwoty. Wpłaciłem, przesłałem potwierdzenie i prośbę o usunięciu z giełdy długów. Liczyłem, że to zakończy sprawę, niestety mimo to Pretorius wysyła maile z kwotą sprzed wyroku, zapowiada terenową windykację. Strasznie mnie to męczy, dlatego moje pytanie czy z taką firmą można coś zrobić? Zgłosić gdzieś?

Jestem tym po prostu przerażona... To już kolejny wpis gdzie czytam, że pretorius ma totalnie gdzieś wyroki sądów i dalej prowadzi windykację! 

Szok,szok!!!!!!!!!!!

 

[wilkwarwick]

6 godzin temu, lawenda32 napisał(a):

Mija rok mojej walki z zadłużeniem. Zwieksza sie tylko mój stres. Z 56 tysiecy zeszłam do 11.? Jednak dla mnie to już chyba mogiła, bo tracę pracę.

Bardzo ładnie.

 

Jeśli zostało 11 tysięcy zadłużenia, to jaka mogiła. Praca się znajdzie nowa.

[bartekczarny]

Witam. Moja historia zaczęła się w tym roku w marcu. Uległem wypadkowi w pracy. Wiadomo , pracodawca przestaje płacić chorobowe , przejmuje mnie ZUS i w tym momencie popełniłem najgłupszy błąd w życiu. Otóż pożyczka. Niewinna. 500 zł. Pieniądze z ZUSu nie łatwo wyrwać. Przez prawie 4 miesiące bez wypłaty. Strach zajrzał w oczy. Bo opłaty , bo rachunki , bo jedzenie. W przeciągu paru miesięcy skończyłem z prawie 20 tysiącami w pożyczkach , kilkoma tysiącami w kredytach. Strach przed przyznaniem się komukolwiek , pożyczanie od wszystkich dookoła pod byle pretekstem. Multum telefonów , mejli , smsów , straszenia , spóźnień. Pomogła mi najbliższa rodzina która okłamywałem , nie przyznawałem się. Zdrowia straciłem też sporo , nie spanie po nocach , brak skupienia , brak życia. Na szczęście wychodzę na prostą , zostało mi jeszcze kilka pożyczek z którymi uporam się w przyszłym miesiącu. Po krótkiej mojej historii. Chciałbym tylko napisać że to forum naprawdę pomaga odnaleźć się jakoś i zacząć działać. Chciałbym też ostrzec , żeby choćby nie wiem co zacząć gadać , przyznawać się , bo inaczej to wszystko Was zje od środka. Szczególnie rozmowa z najbliższymi. Ciężko jest przyznać się do błędu. U mnie musiało dojść do stanów depresyjnych , żeby zapaliło się swiatełko. Moje pożyczki wyglądały tak , przed przyznaniem się całemu światu : Finboo 5500 , Oros 5500 , Kuki 2800 , Avafin 2200 , Smart pożyczka 1000 , Pożyczka plus 1000 , Wandoo 1000 , Szybka Gotówka 1200 , Miloan 1500 + kredyty w Providencie 2500 , Wonga 3000 , Nau 1500 + bank 10000. Zaczynając z 500 zł , aż się nogi uginają jak w parę miesięcy można się pogubić. Długa droga do wyjścia na prostą , ale trzeba żyć. Życzę wszystkim wyjścia z długów , ogarnięcia się i czytania uważnie i brania tego do siebie co piszą tu forumowicze. 

[Jakisdluznik]

5 godzin temu, bartekczarny napisał(a):

Witam. Moja historia zaczęła się w tym roku w marcu. Uległem wypadkowi w pracy. Wiadomo , pracodawca przestaje płacić chorobowe , przejmuje mnie ZUS i w tym momencie popełniłem najgłupszy błąd w życiu. Otóż pożyczka. Niewinna. 500 zł. Pieniądze z ZUSu nie łatwo wyrwać. Przez prawie 4 miesiące bez wypłaty. Strach zajrzał w oczy. Bo opłaty , bo rachunki , bo jedzenie. W przeciągu paru miesięcy skończyłem z prawie 20 tysiącami w pożyczkach , kilkoma tysiącami w kredytach. Strach przed przyznaniem się komukolwiek , pożyczanie od wszystkich dookoła pod byle pretekstem. Multum telefonów , mejli , smsów , straszenia , spóźnień. Pomogła mi najbliższa rodzina która okłamywałem , nie przyznawałem się. Zdrowia straciłem też sporo , nie spanie po nocach , brak skupienia , brak życia. Na szczęście wychodzę na prostą , zostało mi jeszcze kilka pożyczek z którymi uporam się w przyszłym miesiącu. Po krótkiej mojej historii. Chciałbym tylko napisać że to forum naprawdę pomaga odnaleźć się jakoś i zacząć działać. Chciałbym też ostrzec , żeby choćby nie wiem co zacząć gadać , przyznawać się , bo inaczej to wszystko Was zje od środka. Szczególnie rozmowa z najbliższymi. Ciężko jest przyznać się do błędu. U mnie musiało dojść do stanów depresyjnych , żeby zapaliło się swiatełko. Moje pożyczki wyglądały tak , przed przyznaniem się całemu światu : Finboo 5500 , Oros 5500 , Kuki 2800 , Avafin 2200 , Smart pożyczka 1000 , Pożyczka plus 1000 , Wandoo 1000 , Szybka Gotówka 1200 , Miloan 1500 + kredyty w Providencie 2500 , Wonga 3000 , Nau 1500 + bank 10000. Zaczynając z 500 zł , aż się nogi uginają jak w parę miesięcy można się pogubić. Długa droga do wyjścia na prostą , ale trzeba żyć. Życzę wszystkim wyjścia z długów , ogarnięcia się i czytania uważnie i brania tego do siebie co piszą tu forumowicze. 

Trzeba było nie robić na czarno? Przecież Masz 100% wynagrodzenia. Czyli polecasz UOP i dodatkowe ubezpieczenie za ogromne 50-100zł miesięcznie, aby w razie wypadku będąc bez grosza jakoś przetrwać?

[Unikalny]

W dniu 18.11.2024 o 11:42, lawenda32 napisał(a):

Mija rok mojej walki z zadłużeniem. Zwieksza sie tylko mój stres. Z 56 tysiecy zeszłam do 11.? Jednak dla mnie to już chyba mogiła, bo tracę pracę.

Hej i jak udało Ci się znaleźć pracę? Ja niestety zostałem oszukany przez pracodawcę na prawie 30 tyś zł płacił częściowo i okłamywał, że będzie spłacał no i zostałem bez pracy, nie wiem co robić o zlecenia nie łatwo i o pracę w mojej branży też nie tak łatwo chociaż w mediach przedstawiają ją jako mlekiem i miodem płynąca ech...

[mikolajos]

Czesc. Idą święta więc trochę optymizmu. Sam przez hazard wpadłem i narobiłem sobie długu na ok 130 000 zł.

Pożyczki od znajomych i chwilówki. 

Długo walczyłem z tym sam, ale w końcu się wydało. Dowiedzieli się najbliżsi. 

Można ukrywać mieć dwie twarze i nie dać po sobie poznać, ale pytanie jak długo tak można?

 

Od momentu gdy prawda wyszła na jaw poczułem że mam ogromną siłę, wsparcie i motywację do działania. Nie obyło się też bez terapii.

 

Na spłatę swoich długów wziąłem kredyt. Dzięki pracy w 2-3 miejscach udało się go szybko nadplacić i sporo kosztów dzięki tym nadpłatom zmalało 

 

Zajęło mi to około 28 miesięcy.

 

Dodam że w tym czasie odkładałem jeszcze na wesele swoje. Doczekałem się dziecka i w drodze jest kolejne. 

 

Z czystą głową, cenną nauką na przyszłość patrzę optymistycznie na świat.

 

Każdy może upaść. Tylko nie każdy ma siłę, żeby samemu wstać.

 

Dobrych świąt.

[lawenda32]

6 godzin temu, Unikalny napisał(a):

Hej i jak udało Ci się znaleźć pracę? Ja niestety zostałem oszukany przez pracodawcę na prawie 30 tyś zł płacił częściowo i okłamywał, że będzie spłacał no i zostałem bez pracy, nie wiem co robić o zlecenia nie łatwo i o pracę w mojej branży też nie tak łatwo chociaż w mediach przedstawiają ją jako mlekiem i miodem płynąca ech...

Hej. Przykro mi z powodu twoich problemów z pracodawcą. Ja, póki co pracuje do końca grudnia, niestety nowej pracy jeszcze nie znalazłam. 

[Unikalny]

8 godzin temu, mikolajos napisał(a):

Czesc. Idą święta więc trochę optymizmu. Sam przez hazard wpadłem i narobiłem sobie długu na ok 130 000 zł.

Pożyczki od znajomych i chwilówki. 

Długo walczyłem z tym sam, ale w końcu się wydało. Dowiedzieli się najbliżsi. 

Można ukrywać mieć dwie twarze i nie dać po sobie poznać, ale pytanie jak długo tak można?

 

Od momentu gdy prawda wyszła na jaw poczułem że mam ogromną siłę, wsparcie i motywację do działania. Nie obyło się też bez terapii.

 

Na spłatę swoich długów wziąłem kredyt. Dzięki pracy w 2-3 miejscach udało się go szybko nadplacić i sporo kosztów dzięki tym nadpłatom zmalało 

 

Zajęło mi to około 28 miesięcy.

 

Dodam że w tym czasie odkładałem jeszcze na wesele swoje. Doczekałem się dziecka i w drodze jest kolejne. 

 

Z czystą głową, cenną nauką na przyszłość patrzę optymistycznie na świat.

 

Każdy może upaść. Tylko nie każdy ma siłę, żeby samemu wstać.

 

Dobrych świąt.

Szczere gratulacje dla Ciebie i podziwiam chociaż straszna głupota przez hazard, alkoholizm czy narkotyki wpaść w długi. Mam nadzieje, że już nie wpadniesz w hazard, adrenalinę lub uzależnienie szukaj w sporcie, nauce itp. rzeczach.

W jakiej branży pracowałeś te 2-3 miejsca?

 

 

@lawenda32dzięki przedsądowe pismo wysłałem zobaczymy chociaż już mnie straszyli co za ludzie...

 

Przykro mi, że pracy nie możesz znaleźć, ja się bez zajęcia czuje taki nieużyteczny może nawet bezwartościowy. 

Edytowane 22 Grudnia 2024 przez Unikalny

[Lysy1125]

W dniu 22.12.2024 o 13:52, mikolajos napisał(a):

Czesc. Idą święta więc trochę optymizmu. Sam przez hazard wpadłem i narobiłem sobie długu na ok 130 000 zł.

Pożyczki od znajomych i chwilówki. 

Długo walczyłem z tym sam, ale w końcu się wydało. Dowiedzieli się najbliżsi. 

Można ukrywać mieć dwie twarze i nie dać po sobie poznać, ale pytanie jak długo tak można?

 

Od momentu gdy prawda wyszła na jaw poczułem że mam ogromną siłę, wsparcie i motywację do działania. Nie obyło się też bez terapii.

 

Na spłatę swoich długów wziąłem kredyt. Dzięki pracy w 2-3 miejscach udało się go szybko nadplacić i sporo kosztów dzięki tym nadpłatom zmalało 

 

Zajęło mi to około 28 miesięcy.

 

Dodam że w tym czasie odkładałem jeszcze na wesele swoje. Doczekałem się dziecka i w drodze jest kolejne. 

 

Z czystą głową, cenną nauką na przyszłość patrzę optymistycznie na świat.

 

Każdy może upaść. Tylko nie każdy ma siłę, żeby samemu wstać.

 

Dobrych świąt.

Skąd to znam.... U mnie jeszcze zostało tyle...

[M3223S]

Czeka mnie rozmowa z mężem. Jestem przerażona, mam ochotę się zabić, tak bardzo boje się tej rozmowy. Półtora roku temu powiedziałam mu o części długu to wpadł w szał. Potem było już ok. Tak się bałam że nie przyznałam się do całości i z 30 tys. miałam 80 tys plus 15 tys u rodziców i szefa . W czerwcu zeszłego roku powiedziałam dość. Ułożyłam plan spłaty dzięki forum, piszę sprzeciwy do EPU, część mam dogadane na raty. Ale dostałam wypowiedzenie w pracy i wszystko się posypało. Zabrał mi część wypłaty na poczet tego długu , który u niego mialam, zostałam z pensją która nie wystarczy na pokrycie rat. Już wiem,że muszę rozmawiać z mężem w ten weekend ale tak bardzo się boję, że nie chce mi się już żyć. Jesteśmy 22 lata po ślubie i to chyba będzie koniec. Nie śpię od tygodnia, prawie nie jem, mam kłopoty z sercem. Jestem psychicznie wykończona. On nie zrozumie jak można było się zadłużyć na taką kwotę i gdzie te pieniądze. 

Edytowane 10 Stycznia 2025 przez M3223S

[Ewka00]

2 godziny temu, M3223S napisał(a):

Czeka mnie rozmowa z mężem. Jestem przerażona, mam ochotę się zabić, tak bardzo boje się tej rozmowy. Półtora roku temu powiedziałam mu o części długu to wpadł w szał. Potem było już ok. Tak się bałam że nie przyznałam się do całości i z 30 tys. miałam 80 tys plus 15 tys u rodziców i szefa . W czerwcu zeszłego roku powiedziałam dość. Ułożyłam plan spłaty dzięki forum, piszę sprzeciwy do EPU, część mam dogadane na raty. Ale dostałam wypowiedzenie w pracy i wszystko się posypało. Zabrał mi część wypłaty na poczet tego długu , który u niego mialam, zostałam z pensją która nie wystarczy na pokrycie rat. Już wiem,że muszę rozmawiać z mężem w ten weekend ale tak bardzo się boję, że nie chce mi się już żyć. Jesteśmy 22 lata po ślubie i to chyba będzie koniec. Nie śpię od tygodnia, prawie nie jem, mam kłopoty z sercem. Jestem psychicznie wykończona. On nie zrozumie jak można było się zadłużyć na taką kwotę i gdzie te pieniądze. 

Trzymam kciuki ✊. Ta rozmowa jest nieunikniona. Sama wiem z doświadczenia, jak to wygląda. Nie zawsze jest zrozumienie i wsparcie, nawet to psychiczne z drugiej strony. Jesteś o tyle w gorszej sytuacji, że straciłaś pracę. Warto jednak wspólnie się zastanowić, co było powodem, że taki problem powstał... Powodzenia, daj znać jak Ci poszło. ??

[Szymek9505]

W tym roku będę miał 30 lat. Mam kredyt na kwotę 78 tyś. przy zarobku miesięcznym 4500 netto kredyt zabiera mi 1600 zł miesięcznie. 

Zmieniłem wynajem mieszkania na pokój i zaoszczędziłem dzięki temu 500 zł, ale chcę mieć lepszą pracę i inwestuję te pieniądze w naukę angielskiego. 

Czuje, że życie mi ucieka, nie wiem ile jeszcze będę miał siły tak żyć. Bez perspektyw, nawet auta nie mam. Nie marze nawet o tym, by mieć normalny związek. 

Dlatego przeglądam forum by móc przynajmniej poczuć że nie tylko ja mam takie problemy. Chciałbym to spłacić szybciej, ale musiałbym zrezygnować z czasu z rodzicami, którzy już młodzi nie są. Z jednej strony nie chce stracić ich a z drugiej tracę siebie, swoje życie. 

------------------------------- dodano 9 minut później -------------------------------

W dniu 27.10.2024 o 02:21, Mateoz napisał(a):

Mam 30 lat, od kilku lat problem z pętlą zadłużenia. Dziewczynie przyznałem ile dokładnie  to zerwała ze mną. Postanowiłem to ogarnąć wziąłem konsolidację - obecnie 5 lat na spłatę w sumie 140 tys , w tym 17tys to ubezpieczenie. No i prawie połowę pensji oddaje. Mieszkam z rodzicami. Smutno i samotnie - kilka lat zmarnowanych przez swoją głupotę. No i super dziewczyna ( material na żonę ) - szkoda mi tego. Zacząłem korzystać z psychologa.

Wszystkiego dobrego i powodzenia wszystkim

Moja też mnie zostawiła. Stwierdziła, że sam powinienem odpowiadać za swoje błędy i głupotę. Fakt, że nikt mnie nie zmuszał do zadłużania, ale cierpię na ADHD, a wszystko, co robiłem, było spowodowane impulsywnością. Jestem sam, w depresji.  Ostatnio udało mi się spłacić jeden kredyt, cieszyłem się. ale życie zrobiło mi żart i straciłem pracę. Musiałem wziąć kolejną pożyczkę, żeby móc przeżyć do czasu znalezienia nowej pracy. Tak, pozbywając się jednego dziadostwa, wpadłem w drugie.

[Ewka00]

1 minutę temu, Szymek9505 napisał(a):

W tym roku będę miał 30 lat. Mam kredyt na kwotę 78 tyś. przy zarobku miesięcznym 4500 netto kredyt zabiera mi 1600 zł miesięcznie. 

Zmieniłem wynajem mieszkania na pokój i zaoszczędziłem dzięki temu 500 zł, ale chcę mieć lepszą pracę i inwestuję te pieniądze w naukę angielskiego. 

Czuje, że życie mi ucieka, nie wiem ile jeszcze będę miał siły tak żyć. Bez perspektyw, nawet auta nie mam. Nie marze nawet o tym, by mieć normalny związek. 

Dlatego przeglądam forum by móc przynajmniej poczuć że nie tylko ja mam takie problemy. Chciałbym to spłacić szybciej, ale musiałbym zrezygnować z czasu z rodzicami, którzy już młodzi nie są. Z jednej strony nie chce stracić ich a z drugiej tracę siebie, swoje życie. 

To nie życie Ci ucieka. To Ty uciekasz przed życiem, które jest kruche, piękne i nieprzewidywalne.

Życie, które pomimo trudnych momentów i zakrętów zawsze jest warte kolejnego kroku do przodu.

Czasem daje nam popalić bez naszej winy, ale w większości to sami pchamy się w szpony dramatów, jakie mają miejsce w naszym życiu. Takim dramatem często są długi, spowodowane różnymi sytuacjami. Gdy już dochodzimy do ściany, to wtedy przychodzi opamiętanie - widzimy nasze puste konta, zepsute relacje, praktycznie widzimy dno naszego finansowego upadku. 

Jesteś młody jak szczypiorek na wiosnę, jeszcze wszytko przed Tobą. To pięknie z Twoje strony, że cenisz sobie chwile spędzone z rodzicami. 

Mało spotykane u ludzi w Twoim wieku. Nie wiem ,co było powodem, że właśnie w taki kredyt się wpakowałeś, skoro nie masz rodziny na utrzymaniu, wynajmujesz pokój, masz pracę, nie masz samochodu. Co było powodem tego zadłużenia? 

Nie jest to jakiś kosmiczny dług, ale też nie mały. Może podejdź do banku, zapytaj o możliwość droczenia spłaty, restrukturyzacji, wakacji kredytowych, żeby złapać finansowy oddech, jeśli oczywiście to Twoje jedyne zoobowiazanie. Może warto się do rodziców przeprowadzić na jakiś czas, żeby ogarnąć to zadłużenie? 

Ludzie mają naprawdę o wiele większe problemy i wychodzą z nich. Jednak nic nie przyjdzie samo. Wymaga to wiele determinacji, często wyrzeczeń. Za wszytko w życiu, za błędne decyzje, prędzej czy później przyjdzie nam zapłacić. Często wysoką cenę - niestety. 

 

[Szymek9505]

10 minut temu, Ewka00 napisał(a):

To nie życie Ci ucieka. To Ty uciekasz przed życiem, które jest kruche, piękne i nieprzewidywalne.

Życie, które pomimo trudnych momentów i zakrętów zawsze jest warte kolejnego kroku do przodu.

Czasem daje nam popalić bez naszej winy, ale w większości to sami pchamy się w szpony dramatów, jakie mają miejsce w naszym życiu. Takim dramatem często są długi, spowodowane różnymi sytuacjami. Gdy już dochodzimy do ściany, to wtedy przychodzi opamiętanie - widzimy nasze puste konta, zepsute relacje, praktycznie widzimy dno naszego finansowego upadku. 

Jesteś młody jak szczypiorek na wiosnę, jeszcze wszytko przed Tobą. To pięknie z Twoje strony, że cenisz sobie chwile spędzone z rodzicami. 

Mało spotykane u ludzi w Twoim wieku. Nie wiem ,co było powodem, że właśnie w taki kredyt się wpakowałeś, skoro nie masz rodziny na utrzymaniu, wynajmujesz pokój, masz pracę, nie masz samochodu. Co było powodem tego zadłużenia? 

Nie jest to jakiś kosmiczny dług, ale też nie mały. Może podejdź do banku, zapytaj o możliwość droczenia spłaty, restrukturyzacji, wakacji kredytowych, żeby złapać finansowy oddech, jeśli oczywiście to Twoje jedyne zoobowiazanie. Może warto się do rodziców przeprowadzić na jakiś czas, żeby ogarnąć to zadłużenie? 

Ludzie mają naprawdę o wiele większe problemy i wychodzą z nich. Jednak nic nie przyjdzie samo. Wymaga to wiele determinacji, często wyrzeczeń. Za wszytko w życiu, za błędne decyzje, prędzej czy później przyjdzie nam zapłacić. Często wysoką cenę - niestety. 

 

W spiralę długów wpadłem przez impulsywne kupowanie. Nic z tych rzeczy już mi nie zostało. Później pojawiły się problemy z pracą, więc brałem pożyczki, aby przeżyć, a kolejne, aby spłacać poprzednie.

Ciągnie się to za mną już od 6 lat.

Niestety nie mam możliwości mieszkania z rodzicami, ponieważ ich mieszkanie jest zbyt małe. Wakacje kredytowe wykorzystałem, kiedy straciłem pracę po raz pierwszy. Niestety sytuacja się powtórzyła i znów musiałem ratować się pożyczkami. Rodzice pomagają mi, jak mogą, ale nie są w stanie wspierać mnie finansowo.

[Millka]

W dniu 10.01.2025 o 07:01, M3223S napisał(a):

Czeka mnie rozmowa z mężem. Jestem przerażona, mam ochotę się zabić, tak bardzo boje się tej rozmowy. Półtora roku temu powiedziałam mu o części długu to wpadł w szał. Potem było już ok. Tak się bałam że nie przyznałam się do całości i z 30 tys. miałam 80 tys plus 15 tys u rodziców i szefa . W czerwcu zeszłego roku powiedziałam dość. Ułożyłam plan spłaty dzięki forum, piszę sprzeciwy do EPU, część mam dogadane na raty. Ale dostałam wypowiedzenie w pracy i wszystko się posypało. Zabrał mi część wypłaty na poczet tego długu , który u niego mialam, zostałam z pensją która nie wystarczy na pokrycie rat. Już wiem,że muszę rozmawiać z mężem w ten weekend ale tak bardzo się boję, że nie chce mi się już żyć. Jesteśmy 22 lata po ślubie i to chyba będzie koniec. Nie śpię od tygodnia, prawie nie jem, mam kłopoty z sercem. Jestem psychicznie wykończona. On nie zrozumie jak można było się zadłużyć na taką kwotę i gdzie te pieniądze. 

Pewnie będąc tyle czasu po ślubie ,znając człowieka spodziewasz się jaka będzie reakcja.Ja jestem trochę krócej po ślubie i wiem jak zareaguje mój mąż ,gdy się dowie. Ps.Dobrze byłoby mieć plan B

Edytowane 12 Stycznia 2025 przez Millka

[Ewka00]

4 minuty temu, Szymek9505 napisał(a):

W spiralę długów wpadłem przez impulsywne kupowanie. Nic z tych rzeczy już mi nie zostało. Później pojawiły się problemy z pracą, więc brałem pożyczki, aby przeżyć, a kolejne, aby spłacać poprzednie.

Ciągnie się to za mną już od 6 lat.

Niestety nie mam możliwości mieszkania z rodzicami, ponieważ ich mieszkanie jest zbyt małe. Wakacje kredytowe wykorzystałem, kiedy straciłem pracę po raz pierwszy. Niestety sytuacja się powtórzyła i znów musiałem ratować się pożyczkami. Rodzice pomagają mi, jak mogą, ale nie są w stanie wspierać mnie finansowo.

Rozumiem. Nie pozostaje nic innego, tylko przetrwać te chude lata. Może uda się znaleźć lepszą pracę, gdy już ogarniesz ten angielski. Ważne, żeby trzymać w ryzach to co Ci zostało do spłaty, nie zadłużać się już więcej. Tak naprawdę, to dla Ciebie życie dopiero się zaczyna, ale musisz zrozumieć, że łatwy pieniądz to gwarantowana porażka w przyszłości. Może już zrozumiałeś, oby tak było. ? 

[Szymek9505]

1 minutę temu, Ewka00 napisał(a):

Rozumiem. Nie pozostaje nic innego, tylko przetrwać te chude lata. Może uda się znaleźć lepszą pracę, gdy już ogarniesz ten angielski. Ważne, żeby trzymać w ryzach to co Ci zostało do spłaty, nie zadłużać się już więcej. Tak naprawdę, to dla Ciebie życie dopiero się zaczyna, ale musisz zrozumieć, że łatwy pieniądz to gwarantowana porażka w przyszłości. Może już zrozumiałeś, oby tak było. ? 

Niby tak,ale życie jest nieznane boję się ze znowu strace pracę i będę musiał znów się ratować pożyczkami

[Millka]

53 minuty temu, Szymek9505 napisał(a):

W tym roku będę miał 30 lat. Mam kredyt na kwotę 78 tyś. przy zarobku miesięcznym 4500 netto kredyt zabiera mi 1600 zł miesięcznie. 

Zmieniłem wynajem mieszkania na pokój i zaoszczędziłem dzięki temu 500 zł, ale chcę mieć lepszą pracę i inwestuję te pieniądze w naukę angielskiego. 

Czuje, że życie mi ucieka, nie wiem ile jeszcze będę miał siły tak żyć. Bez perspektyw, nawet auta nie mam. Nie marze nawet o tym, by mieć normalny związek. 

Dlatego przeglądam forum by móc przynajmniej poczuć że nie tylko ja mam takie problemy. Chciałbym to spłacić szybciej, ale musiałbym zrezygnować z czasu z rodzicami, którzy już młodzi nie są. Z jednej strony nie chce stracić ich a z drugiej tracę siebie, swoje życie. 

 

 

 

No wlasnie rodzina ,rodzice...Ciągła praca ...z jednej lecę do drugiej i weekendy tez.A co  z rodziną?czas spędzony z najbliższymi?rodziców zabraknie i będą wyrzuty sumienia .Wszystko w imię uwolnienia się od długów.Cena jest wysoka.

[Ewka00]

Teraz, Szymek9505 napisał(a):

Niby tak,ale życie jest nieznane boję się ze znowu strace pracę i będę musiał znów się ratować pożyczkami

Tego, co nas czeka - nie wie nikt. Też się oddłużam i codziennie dziękuję, że otwieram oczy, że mogę wstać, iść do pracy i mając ręce i nogi do dyspozycji te długi ogarniać. Pracę znajdziesz, jeśli tylko będziesz chciał, gdyby taka sytuacja się wydarzyła. Może nie będzie tak źle ✊ 

[Szymek9505]

1 minutę temu, Ewka00 napisał(a):

Tego, co nas czeka - nie wie nikt. Też się oddłużam i codziennie dziękuję, że otwieram oczy, że mogę wstać, iść do pracy i mając ręce i nogi do dyspozycji te długi ogarniać. Pracę znajdziesz, jeśli tylko będziesz chciał, gdyby taka sytuacja się wydarzyła. Może nie będzie tak źle ✊ 

Dziękuje za słowa otuchy. Przydają się w ciężkim czasie